81. Nuam-Kuam przez Wschodni grzbiet (droga kombinowana, A. Gwalia, 3B kat. sł., patrz rys. 5, 19). Z pola biwakowego na przełęczy Ajlaminskoj (pkt 77) 5060 m w górę po grubej osypisku, następnie 20–30 m po stromym śnieżnym wzniesieniu (ubezpieczenie) Wschodniego grzbietu wierzchołka Nuam-Kuam, pomiędzy dwoma skalnymi żebrami. Od wzniesienia trawersem 50–60 m w górę w lewo po lodowo-śnieżnym stoku podchodzić do wąskiego zaśnieżonego żlebu Południowego kontrofonsu I żandarma Wschodniego grzbietu wierzchołka Nuam-Kuam. Po stromych średniej trudności, następnie prostych skałach («żywe» kamienie, haki) prawej strony wąskiego żlebu 80–100 m w górę na kontrofons. Dalej 120–150 m po

86. Inguri przez południowo-zachodnie żebro (droga kombinowana, W. Syczewa, 4B kat. sł., rys. 5, 18). Po prawej stronie zerwanego Średniego Plateau lodowca Inguri (m. 89) (zamknięte szczeliny, po prawej lawiny, obsunięcia lodowe) podejść pod południowo-zachodnie zbocza wierzchołka Inguri. W odległości 120–150 m od Zachodniego grzbietu Inguri skręcić w prawo i w górę po zerwanym lodowo-śnieżnym stoku na wysokość 350–400 m. Przeszedłszy po prawej stronie podstawę południowo-zachodniego żebra, za żandarmem skręcić w lewo i podnieść się 120–150 m na osypiskowy taras południowo-zachodniego żebra. Od Górnych Płaskowyżów Inguri 4–5 godz. Tutaj skręcić w prawo i 120–150 m w górę po prostych, mocno zniszczonych skałach południowo-zachodniego żebra. W lewo od narożnika 40 m w górę po ścianie powyżej średniej trudności na szeroki półkę. Z półki 40 m w górę po stromych skałach średniej trudności na lodowo-śnieżny stok. Dalej 100–120 m w górę-w prawo po stromym lodowo-śnieżnym stoku z występami skalnymi na ramię. Z ramienia 40–50 m w górę po ściance powyżej średniej trudności lewej strony południowo-zachodniego żebra (kluczowe miejsce) na południowo-zachodnie żebro. Po szerokim zaśnieżonym południowo-zachodnim żebru wyjść na płaskowyż (tur). Od lodowca 6–8 godz.

Da­dia­szi

Szczyt Dadiaszi (3540 m) położony jest we wschodniej części łańcucha Swanećkiego. Doskonały punkt panoramiczny na szczyty centralnej części Głównego Kaukaskiego Grzbietu. Pierwsze wejście na Dadiaszi zostało dokonane przez A. Kikojina i E. Wdowienkę 24 lipca 1965 r. od strony północno-zachodniego grzebienia. Ta trasa stała się w okolicy uprawniającą do otrzymania znaku "Alpinista ZSRR I stopnia". 95. Dadiaszi północno-zachodnim grzbietem (trasa kombinowana, 1B kat. trud., rys. 5). Od obozu "Aiłama" drogą samochodową do wsi Uszguli, za przełęczą Zagaro. Po 50–60 minutach zjazdu drogą z przełęczy Zagaro

(droga kombinowana, g. Melia, 4A kat. trudn., rys. 5). Z Wachusztiego (m. 82–85) północnym grzbietem–zboczem lodowo-śnieżnym (wiszory), przechodząc przez lodową szczelinę, w dół na przełęcz. Z przełęczy lodowo-śnieżnym zboczem podойти pod I żandarm «piły» południowego grzbienia wierzchołka Inguri. Prostym żlebem obejść żandarm z lewej i podnieść się za nim na śnieżną przełączkę (wiszor). Dalej na granicy lodowo-śnieżnego zbocza wzdłuż skał prawej strony południowego grzbienia, omijając II–IV żandarmy «piły». Następnie po śnieżnym zboczu 60–80 m w górę na platformę skalnej wyspy szerokiej lodowo-śnieżnej przełączki południowego grzbienia. Na platformie biwak. Od alplageru «Aiłama» 7–8 godz. Z platformy po zniszczonych, pociętych skałach 250–300-metrowego południowego grzbienia, omijając lub pokonując frontalnie 10–12-metrowe żandarmy po stromych skałach powyżej średniej trudności, wyjść na żandarm-basztę. Dalej 250–300 m po pociętym południowym grzbiecie średniej trudności, pokonując frontalnie 5–8-metrowe żandarmy i omijając ostatni duży żandarm drugiej «piły» po stromych skałach z prawej, wyjść na przełączkę pod Przedwierzchołkowy żandarm. Po stromej gładkiej płycie powyżej średniej trudności 20–30 m w górę. Następnie po skałach średniej trudności obejść wierzchołek żandarma z prawej i po ostrym śnieżnym (wiszor) południowym grzbieniu zjechać na ostry lodowo-śnieżny (wiszor) grzbiet. Przeszedłszy przełączkę, trawersować strome lodowo-śnieżne zbocze w prawo na południowo-wschodni kontroffors i po prostych zaśnieżonych skałach południowo-wschodniego kontrofforsa wejść na wierzchołek Inguri. Od wierzchołka Wachusztiego 5–7 godz.

85. Ва­хуш­ти po Zachodnim stoku (marsz­rut lodowo-śnieżny, 2B kat. sł., rys. 5, 18). Ze średniego płaskowyżu lodowca Inguri (m. 89) (lawiny, obwały lodowych zrzutów) skręcić w prawo i podnosić się prawiej Niżniego skalnego ostrowa po stromym 60–80-metrowym lodowo-śnieżnym rozciągni­ętym wzniesieniu Zachodniego stoku Wachusztiego. Następnie 400–500 m po łagodnym lodowo-śnieżnym Zachodnim stoku (zamknięte szczeliny, ubezpieczenie) ku prawej stronie dużego lodowego zrzutu ponad skalnym ostrowem, położonym w centrum Zachodniego stoku. Ostrow z zrzutem objechać po stromym lodowo-śnieżnym stoku z prawej strony (lawiny, ubezpieczenie) z trawersem przez lodowo-śnieżny 25–30-metrowy żleb (kamienie, haki) i wyjść ku małemu skalnemu ostrowowi. Od ostrowu po 40–60-metrowym lodowo-śnieżnym wzniesieniu (haki) podjazd na śnieżną poduszkę lodowego zrzutu (z lewej strony zrzutów lawiny, kamienie).

Rys. 18.

82. Wa­chusz­ti granią wschodnią (droga kombinowana, 2А kat. trud., rys. 5, 18).

Z wyjściowego biwaku na górnym płaskowyżu lodowca Koruldaszy (pkt 72) prostym zboczem skalnym podойти do I żandarma wschodniego grzbietu Wachuszti i obejść go lewą stroną trawersem (ubezpieczenie) 20 m wzdłuż granicy śniegu i skał. Za nim — w górę po prostych skałach wschodniego grzbietu. Żandarmy:

• II ostry — obchodzić półkami z prawej;
• III żandarm — obchodzić półkami z prawej. Dalej silnie zniszczoną, miejscami zaśnieżoną prostą granią wschodnią,

83. Wa­chusz­ti przez grzbiet południowo-wschodni (droga kombinowana, 2А kat. trudn., rys. 5; 18). U pierw­sze­go potoku (m. 89) skrę­cić w prawo i pod­no­sić się ścieżką jego pra­we­go brze­gu do pola śnież­ne­go. Od pola śnież­ne­go w prawo po usypiskach i lek­kich znisz­czo­nych ska­łach wejść na grzbiet południowo-wschodni Wachuszti le­wiej i wy­żej jego tra­wia­stych zboczy. Stąd po ła­twym sze­ro­kim usy­pi­sko­wym grzbie­cie pod­cho­dzi się do ostre­go gra­nie­nia, który obejść pół­ką o długości 30 metrów z pra­wej stro­ny (ubez­pie­cze­nie). Za nim po stro­my­ch pro­stych znacz­nie znisz­czo­nych ska­łach wyjść na grzbiet południowo-wschodni (ubez­pie­cze­nie). Da­lej 30 m po stro­my­ch pro­stych znisz­czo­nych ska­łach le­wej stro­ny grzbie­tu południowo-wschod­nie­go — wspinaczka na I wzniesienie. Od wzniesienia 80–90 m po sil­nie prze­rwa­nym i znisz­czo­nym grzbie­cie

84. Wa­chusz­ti po południowo-zachodnim grzbiecie (marsz­rut kom­bi­no­wa­ny, 1B kat. sł., rys. 5, 18). Nie wy­cho­dząc na prze­łęcz Wa­chusz­ti (m. 89), skrę­cić w pra­wo i, obe­jść po osu­pi­skach skal­ne żan­darmy z pra­wej stro­ny, wy­jść na Po­łud­niowo-zachodni grzbiet wierz­choł­ku Wa­chusz­ti. Stąd po osu­pi­skach i ła­twych sil­nie znisz­czo­nych za­śnieżo­nych (bar­niery śnież­ne) ska­łach połud­niowo-zachod­nie­go grzbie­tu pod­nieść się na za­śnieżo­ne, osu­pi­ste po­łud­niowe ra­mię. Z ra­mienia nie­wiel­ki zjazd po sze­ro­kim śnież­nym (bar­ier­ze śnież­nej) po­łud­niowo-zachod­nim grzbie­cie na prze­łącz­kę. Da­lej po ła­twych po­ło­gi­ch za­śnieżo­nych (bar­ier­zach śnież­nych) ska­łach po­łud­niowo-zachod­nie­go grzbie­tu we­jść na wierz­cho­łek Wa­chusz­ti.

Sprawozdanie z pierwszego wejścia grupy wieloprofilowego klubu alpinistycznego "Фрилайн" z miasta Jessentuki

NA WIERZCHOŁEK 3428 m po północnym kontrforsie północno-zachodniej grani Przypuszczalnie 4A kat. trudności Kierownik: Donskow Andriej Michajłowicz Trener: Motienko Nikołaj Iljicz m. Jessentuki 2017 rok