Sprawozdanie z pierwszego wejścia grupy wieloprofilowego klubu alpinistycznego "Фрилайн" z miasta Jessentuki

NA WIERZCHOŁEK 3428 m

po północnym kontrforsie północno-zachodniej grani Przypuszczalnie 4A kat. trudności

Kierownik: Donskow Andriej Michajłowicz

Trener: Motienko Nikołaj Iljicz

m. Jessentuki 2017 rok

Adresy:

357500, Kraj Stawropolski, m. Piatigorsk ul. Mira d.19 кв. 22 Donskov A.M. tel. +7-962-017-82-09 donskov91@mail.ru

357551, Kraj Stawropolski, m. Piatigorsk ul. Engelsa d. 192 Siemionowa O.A. tel. +7-928-252-58-92 rijik001@yandex.ru

357524, Kraj Stawropolski, m. Piatigorsk, ul. Fuczika 8, korpus 3, kw. 41. Konstantinow G.A. tel. +7-988-860-73-77 bargest2008@gmail.com

357500, Kraj Stawropolski, m. Piatigorsk ul. Sowietskaja d. 137 Motienko N.I. tel. +7-928-361-90-66 nik-motienko@mail.ru

Paszport wejścia

Rejon 2.4. Od przełęczy Czipierazau do wierzchołka Gumaczy (u. Baksan, Adyrsu, Szhelda, Kyrtyk)
Wierzchołek 3428 m, po N kontrforsie NW grani
Proponuje się – 4A kat. trudności, pierwsze wejście
Charakter trasy: skalna
Różnica wysokości trasy: 378 m Długość trasy: 503 m Długość odcinków:
- 1 – 10 m
- 2 – 288 m
- 3 – 70 m
- 4 – 87 m
- 5 – 25 m
- 6 – 23 m Średnie nachylenie:
- kontrforsa – 70°
- grani – 40°
Użyto punktów asekuracji: Razem/ITO – 36/3
- skalnych haków – 3
- elementów zaklinowanych – 33
- haków szlamburowych – 0 Pozostawiono punktów asekuracji na trasie:
- Razem – 1
- skalnych haków – 1
Godzin marszowych grupy: 13 godz., 1 dzień z tego praca na trasie: 8 godz. 20 min., 1 dzień
Kierownik: Donskow Andriej Michajłowicz 1. sp. kat. Uczestnicy:
- Siemionowa Olesia Artiemowna 1. sp. kat.
- instr. 3 kat. Nr ud. 1838
- Konstantinow Giennadij Andriejewicz 3. sp. kat.
Trener: Motienko Nikołaj Iljicz KMS instruktor 1 kat. Nr ud. 754
Ustawienie BL: 1 lipca 2017 r. Trasa rozpoczęta: 09:00 2 lipca 2017 r. Wyjście na wierzchołek: 17:20 2 lipca 2017 r. Powrót do BL: 20:10 2 lipca 2017 r. Zejście z wierzchołka: po południowym stoku
Grupa: Wieloprofilowy Klub Alpinistyczny "ФРИЛАЙН" m. Jessentuki
Odpowiedzialny za sprawozdanie: Donskow A.M. tel. +7-962-017-82-09 Email: donskov91@mail.ru

Wierzchołek 3428 m.

Krótki przegląd rejonu wejścia

Rejon wejścia położony jest w części Bocznego Grzbietu Kaukazu Centralnego, ciągnącego się od wierzchołka Irik (4046 m) do wierzchołka Mukal (3899 m). Obiekt wejścia – wierzchołek 3428 m zamyka grań, ciągnącą się na trzy kilometry w kierunku północnym od wierzchołka Sowietski Wojin (4012 m). Otoczony jest od wschodu rzeką Mukal, od zachodu wodami rzeki Mkяra, będącej dopływem rzeki Kyrtyk.

Współrzędne geograficzne wierzchołka 43°20′27.30″ N 42°38′26.36″ E. Opis podejścia

Z wsi Wierchnij Baksan drogą gruntową w dolinę rzeki Kyrtyk do ostatniego kosza w wąwozie na zlewisku rzek Kyrtyk i Mkяra (15 km). Droga od wsi Wierchnij Baksan przejezdna dla samochodów typu Lada "Niva" i UAZ "Patriot". Dalej przez mostek przez r. Mkяra i wzdłuż jej orograficznie prawego brzegu, po oznaczonej trasie w górę na skraj "wiszącej doliny" (3 km). Stąd dobrze widoczny jest północny kontrfors i linia trasy. Wygodne miejsce na biwak. Telefonii komórkowej w wąwozie nie ma. Przepustki graniczne nie są wymagane.

Wierzchołek 3428 m.

Numer odcinka	Haki	Elementy zaklinowane	Długość odcinka	Nachylenie	Trudność UIAA
R9–R10	–	2	23	45°	II+
			7	75°	IV
R8–R9	–	–	150	40°	II
R7–R8	–	1	40	40°	II
			10	50°	II+
R6–R7	1	1	35	50°	III
			5	70°	IV
R5–R6	–	5/1	20	50°	IV
			8	90°	VI/A1
R4–R5	2	7/2	15	70°	VI/A1
			15	80°	V
R3–R4	–	10	10	30°	III
			10	80°	V+
			15	75°	IV
R2–R3	–	7	20	50°	IV
			20	60°	IV+
			5	50°	II+
R1–R2	–	–	25	65°	III
			10	10°	I
R0–R1	–	–	60	50°	II

Opis trasy

Od zlewiska dwóch żlebów pod północnym kontrforsem, do prawego żlebu aż do pionowej dziesięciometrowej ścianki. Za nią w lewo szereg pochyłych półek, wyprowadzających na północny kontrfors – tu początek trasy.

R0–R1. Po półkach w lewo w górę do pionowej ścianki. Pod ścianką na półce, porosłej trawą, wygodne miejsce na stację. Proste wspinanie, uważać na luźno leżące kamienie.
R1–R2. Wzdłuż ściany po półce w prawo do żlebu (10 m) i dalej w prawo w górę po wewnętrznym kącie – wyjście na niewielki taras. Stacja na skalnym występie.
R2–R3. Z tarasu w lewo trawersem do pochyłego wewnętrznego kąta i po jego lewej krawędzi – wyjście za załom, dalej prosto w górę – wyjście na szeroki wielkogabarytowy balkon. Stacja w centralnej jego części pod przewieszającą się z prawej strony ścianą.
R3–R4. W obejście przewieszającej się ścianki w prawo po dużych blokach i dalej ściśle w górę po szczelinie. Po przejściu szczeliny po czarnej pochyłej płycie w prawo – wyjście na krawędź i dalej w lewo w górę po systemie szczelin, porosłych trawą, – wyjście pod pionową ścianę z bloków, zaklinowanych w "szachownicowym" porządku. Bogaty relief dla elementów zaklinowanych średniej wielkości i haków kotwiących.
R4–R5. Ze stacji w górę w prawo w kierunku groty trójkątnego kształtu. Od groty w lewo – po systemie gładkich płyt i dalej do pionowego "czarnego trójkąta". Bogaty relief pod średnie elementy zaklinowane. Pierwszy odcinek kluczowy.
R5–R6. Po prawej krawędzi "trójkąta" w górę i w prawo. Dalej trawersem w prawo-w górę wzdłuż rdzawych zniszczonych skał – wyjście na szeroki balkon. Drugi odcinek kluczowy.
R6–R7. Z lewej części balkonu w górę do niewyraźnie zaznaczonego wewnętrznego kąta i dalej po płytach do rdzawej skały.
R7–R8. W obejście rdzawej skały z lewej, dalej po półce w prawo – wyjście na północno-zachodnią grań.
R8–R9. Po północno-zachodniej grani w kierunku wierzchołka. Skały średniej trudności pokonywane są na wprost. Wyjście do wewnętrznego kąta i po jego prawej części na krawędź grani.
R9–R10. W górę po stromej pochyłej płycie z małą ilością reliefu – wyjście na "dach", dalej po prostych skałach do wierzchołka.

Na trasie wiele luźno leżących kamieni, organizacja stacji asekuracyjnych zgodnie z opisem pierwszego wejścia zabezpieczy pracę grupy. Dla organizacji punktów asekuracji wygodnie jest używać:

elementów zaklinowanych lub "camalotów" średniej wielkości,
haków kotwiących.

Zejście z wierzchołka po prostym osypiskowym stoku na południe w kierunku lodowca Mukal.

Trasa odpowiada deklarowanej kategorii trudności. Rekomendowana jest do przejścia przez grupy sportowe, mające w swoim doświadczeniu wspinaczkowym trasy skalne nie niższej niż 4B kat. trudności.