Kuznetsk Alatau

Opis trasy 1Б kategorii trudności na wierzchołek Średni Zęb i HVI w Kuznieckim Ałatau.

PASAŻ WSPINACZKI Klasa wspinaczki — skalna. Region wspinaczki — Kuznetski Ałatau, pasmo Tiegirtysz. Wierzchołki: Sriednij Zub 1826 ChWI 2005 Przewidywana kat. trudn. — 1B, dla warunków zimowych. Długość — 1900 m Różnica wysokości — 630 m Średnie nachylenie trasy — 22° Zakładanie haków — brak.

Tra­wers ХВИ — W. Zęb z je­ziora "By­ps­ni­ków" ścież­ką 3 k.tr.: szcze­gó­ło­wy opis pod­cho­du, wcho­dze­nia i spusz­cza­nia.

Trawers ХВИ—B. Zub z jeziora «Выпускников» trasą 3Б kat. sł. Od jeziora «Выпускников» podjechać na nartach południowym zboczem Średniego Zuba do cyrku ХВИ—Średni Zub. Podejście zajmuje 1,5 godziny. W cyrku pozostawić narty i w wiązce po ośnieżonym stoku o stromości 40–45° podnieść się na wschodni grań ХВИ, ubezpieczenie na przemian. Przed wyjściem na grań znajdują się dwa żandarmy: 1-szy проходится «w лоб», 2-gi omija się z prawej strony. Ruch po grani jednoczesny, ubezpieczenie za pomocą występów. Po grani podejść do ośnieżonego stoku o stromości 40–45°. Ruch po lewej stronie, ubezpieczenie na przemian, po 50 m wyjście pod graniowe skały. Z dołu skał trawers w prawo z wyjściem na przemyckę. Pośrodku wzniesienia — kamienny występ, dogodny dla ubezpieczenia. Podejście do wierzchołka ХВИ po lekkich skałach z naciekającym lodem. Podjazd na wierzchołek ХВИ zajmuje około 7 godzin. Od wierzchołka przejść po grani 15 m w stronę B. Zuba i tam zorganizować zjazd dülferem na 40 m do przemycki. Z przemycki ruch w górę po skałach średniej trudności. Dalej marszruta graniowa. Pierwsze 3 żandarmy проходится «w лоб», pozostałe omijają się z prawej strony, wyjście na wierzchołek po lekkich, zaśnieżonych skałach. Trasa ХВИ—B. Zub zajmuje 3 godziny. Zjazd trasą 1Б kat. sł. zajmuje 3 godziny.

Opis trasy o kategorii trudności 6A na wierzchołek "Stara twierdza" (2217 m) w Kuźnieckim Ałatau wraz z szczegółową analizą przebycia oraz zaleceniami dotyczącymi bezpieczeństwa.

9.5.9 Паспорт восхождения Кузнецкий Ала-Тау, раздел 9.5 В. «Старая Крепость», 2217 м, по центру С.В. стены. Предлагается 6А зимнее кат. сл., первопрохождение. Характер маршрута — скальный. Перепад высот маршрута — 435 м. Протяжённость маршрута — 460 м. Протяжённость участков: V кат. сл. — 105 м.

Opis trasy o kategorii trudności 3Б na wierzchołek Большой Зуб przez centrum północnej ściany w Kungej Ala-Too.

Paszport wejścia Klasa wejścia — skalna. Rejon wejścia — Kuźniecki Ałatau, grzbiet Tygerłysz. Wierzchołek — Bolszoj Zub (2045 m) przez centrum Północnej ściany. Przewidywana kat. trudn. — 3B, dla warunków zimowych, trasa kombinowana. Długość — 540 m Długość odcinków 5. kat. trudn. — 160 m. Różnica wysokości — 380 m. Średnie nachylenie części ściennej — 63°. Średnie nachylenie całej trasy — 51°. Wbijane haki: | skalne | zaklinowane | lodowe | | :----: | :---------: | :-----: |

Opis trasy o stopniu trudności 3Б poprowadzonej północną ścianą wierzchołka Bolszoj Zub (2045) w Кузнецком Алатау.

Paszport Klasa wspinaczki — skalna. Rejon wspinaczki — Kuźniecki Ałatau, grzbiet Tegirtysz. Wierzchołek — Bolszoj Zub (2045) po Północnej ścianie. Przewidywana kat. trudn. — 3B, dla warunków zimowych, trasa kombinowana. Długość — 440 m Długość odcinków 5 kat. trudn. — 60 m. Różnica wysokości — 380 m. Średnie nachylenie części ściennej — 59°. Średnie nachylenie całej trasy — 53°. Zaklinowanych haków: skalnych — 23 закладок — 2

Opis trasy na wierzchołek "Большой Зуб" (2048 m) zachodnim kontrforsem o kategorii trudności 2Б w Кузнецком Алатау.

PASPORt WZNIESIENIA Klasa wejścia: skalna. Rejon wspinaczki: Kuźniecki Ała-Tau, pasmo Tigger-tysz. Szczyt "Большой Зуб" 2048 m npm. Trasa kombinowana na zachodnim kontrforsie. Przewidywana kategoria trudności 2B kat. tr. Różnica wysokości około 600 m. Zaklinowano haki: skalne 4 szt., elementy zabezpieczające 6 szt. Czas wejścia: wejście 4 godz., zejście 3 godz. Biwaku nie przewidziano, trasę przechodzi się w ciągu 1 dnia.

Opis trasy o stopniu trudności 2A na wierzchołek Bolszoj Zub w paśmie górskim Kuźnieckie Ałatau północną krawędzią wschodniego grzbietu.

PASPORt WCHODZENIA Klasa wejścia: skalny. Region wejścia: Kuzniecki Ałatau, grań Tigier-Tysz. Wierzchołek Bolszoj Zub, 2048 m npm, trasa kombinowana po Zachodnim kontforsie południowego grzbietu. Przewidywana kategoria trudności: 2A. Charakterystyka trasy: różnica wysokości około 600 m, średnie nachylenie podejścia — 45 stopni. Zakładanie haków: skalnych — 5 szt. Liczba godzin marszu — 8 godz. Niewzplanowane postoje na noc — trasa jest pokonywana w ciągu jednego dnia. Czan-Sian Anatolij Władimirowicz — instruktor, KMS.

Opis trasy na wierzchołek "Большой Зуб" (2048 m) w Кузнецком Алатау północną krawędzią wschodniego grzbietu, kategoria trudności 2А.

Do № 583 z 19.04.1988 PASZPORT WYPRAWY Klasa wspinaczki: skalna. Region wspinaczki: Кузнецкий Ала-Тау, хребет Тигер-Тыш. Wierzchołek "Большой Зуб" 2048 m n.p.m. Trasa kombinowana północną krawędzią wschodniego grzbietu. Przewidywana trudność 2А kat. trudn. Przewyższenie — około 600 m. Wbijanych haków: skalnych 3 szt. Czas przejścia: wejście 6 godz., zejście 3 godz. Niewymagane noclegi, trasę przechodzi się w ciągu 1 dnia.

Opis górskiego rejonu Kuźniecki Ałatau oraz trasy wspinaczkowej na wierzchołek Bolszoj Zub od strony grani kaukasko-wschodniej, o kategorii trudności 1Б.

Charakterystyka regionu W administracji rejonowej region przynależy do rejonu askizskiego Kraju Krasnojarskiego i graniczy od wschodu z obwodem kemerowskim. Górno-tajeżna magistrala Nowokuźnieck-Abakan połączyła odległe, wcześniej trudno dostępne rejony Chakasji i łańcucha górskiego Kuźnieckiego Ałatau. Wyruszywszy ze stacji Nowokuźnieck o 17:25, pociąg przybywa na stację Łużba o 23:30 czasu lokalnego. Klimat regionu jest gwałtownie kontynentalny, surowy. Obfite opady sprzyjają bujnemu rozwojowi roślinności latem. Przez miesiące zimowe gromadzi się potężna pokrywa śnieżna; w dolinach rzek osiąga ona 2–3 metrowej grubości, kryjąc pod sobą zabudowania. W osiedlach: Piesze ścieżki są układane na poziomie karniszy; Składy kolejowe poruszają się po torach w głębokich śnieżnych transzejach. Administracyjna granica regionów niemal pokrywa się z granicą klimatyczną: wschodnie stoki Kuźnieckiego Ałatau, położone w Chakasji, pod względem ilości opadów znacznie różnią się od stoków zachodnich, a w okresie zimowym pokrywa śnieżna jest znacznie mniejsza za grzbietami Tigier-Tysz i Surgas. W tym rejonie jest znacznie więcej słonecznych dni niż w dolinach rzek Kozyr, Bel-Su, Amzas itd. Rzeźba terenu. Kuźniecki Ałatau, ograniczający od wschodu kotlinę kuźniecką, stanowi orograficznie skomplikowany masyw, gdzie wysokości bezwzględne osiągają 2000–2100 m n.p.m. W zasadzie region charakteryzuje się rzeźbą średniogórską, przechodzącą ku wschodowi w drobnogórską, pagórkowato-falistej rzeźby (Fot. 1).