łańcuch Tanasy

3. Wierzchołek, jego wysokość, marszruta wspinaczki — Tene, 3870 m, wschodnim żebrem (ze стоянки Nefretiti).
4. Przypuszczalna kategoria trudności — 3Б.
5. Charakterystyka marszruty: różnica wysokości, długość odcinka I–5 kat. trudn., średnie nachylenie w stopniach. 1000 m, П–600–650 m, П–11 — 200 m, 11 — 200 m, 402459
6. Wbite haki dla asekuracji dla stworzenia sztucznych punktów oparcia:

• skalne — 6
• lodowe — 2

7.14.17

В. Теке (3870 m)

(po lewym wschodnim żebrze — 3А kat. trudn.) (od postoju „Нефертити” — 2866 m) Od postoju „Нефертити” przejść po kamieniach na drugą stronę rzeczki i zacząć się wspinać szerokim u dołu żlebem pomiędzy potężnymi skalnymi żebrami masywu. Punktem orientacyjnym powinna być wyraźnie widoczna strażnica w górnej części żebra, bardzo przypominająca mury fortecy „Bastylia”. To żebro pozostaje na prawo od naszego żlebu. Wspinaczka po śnieżnym (pod koniec sezonu — po usypiskowym) żlebie trwa ok. 2,5 godz. Za skalną wyspą, bezpośrednio w środku żlebu, kończącą się 15-metrowymi ścianami, a w górnej części tworzącej ramię, trzeba się wspiąć na 200–250 m po stoku i wyjść na grań na poziomie strażnicy — wieży o bardzo regularnym kształcie. To jest początek marszruty. Wszystkie strażnice i skalne ściany, spotykane na grani, można obchodzić przeważnie z lewej strony.

• Przemieszczanie się lewą częścią grani — po skalnych półkach, ubezpieczenie miejscami na przemian, trudność odcinków II–III kat. trudn. do 200–220 m.
• W ostatniej tercji marszruty — wyjście na strażnicę po skałach III kat. trudn. — 40 m.
• Następnie następuje zejście na przełączkę głęboką do 10–12 m. Przełączka szeroka na 2–3 m, długości 30 m. Znajdują się tam przewieszające śnieżne gzymsy. Ubezpieczenie dokładne.
• Od tego miejsca zaczyna się dość strome śniegowe wzniesienie z pojedynczymi skałkami na długości do 100 m, o nachyleniu od 45° na początku do 75°. Ubezpieczenie — poprzez czekan, a dalej — poprzez haki. Z lewej strony pozostaje cała skalna pionowa ściana przedwierzchołkowego trójkąta.

PASPOR WYPRAWY WSPINACZKOWEJ

1. Klasa wspinaczki. Techniczna
2. Rejon wspinaczki, pasmo górskie. Zachodni Tienszan, pasmo Tałas
3. Szczyt, jego wysokość, droga wspinaczkowa. Teke, 3870 m, lewym południowym żebrem.
4. Proponowana kategoria trudności. 2Б
5. Charakterystyka trasy:

W. Teke (3870 m) przez Wschodni Grań 2B kat. sł.

(ze stanowiska "Nefertiti" – 2866 m) Od stanowiska "Nefertiti" przejść na drugą stronę rzeczki i zacząć podchodzić szerokim w dolnej części żlebem pomiędzy potężnymi skalnymi żebrami masywu. Punktem orientacyjnym powinien być wyraźnie widoczny żandarm w górnej części żebra, mocno przypominający mury fortecy "Bastylia". To właśnie to żebro prowadzi na trasie. Podchodzenie po śnieżnym żlebie (pod koniec sezonu przekształcającym się w osypiskowy) trwa około 2 godz., następnie po dużym skalnym wywrocie w środku żlebu, po 150–200 m trzeba odejść w prawo na grań — zajmie to 30–40 min.

Początek trasy

• Pierwszy żandarm jest obchodzony z lewej strony.
• 35–40 m swobodnego wspinania, dalej punkt kontrolny.
• Następnie idąc granią 130–150 m z jednoczesnym ubezpieczeniem. Fragmenty skalne są obchodzone z lewej.
• 30–40 m niedยากого wspinania z wyjściem na grań.
• Bezpośrednio po grani biegnie żandarm, wspinanie trudne, na długości 12 m.
• Następnie ostry śnieżny grzebień ze wzniesieniem 35° i długości 15 m, ubezpieczenie poprzez czekany.

Paszport wejść

1. Klasa wejścia — skalny
2. Rejon wejścia, grzbiet — Zachodni Tienszan, grzbiet Tałas.
3. Wierzchołek, jego wysokość, trasa wejścia — w. Teke, 3870 m wschodnim grzbietem.
4. Przewidywana kat. trudn. — 2Б.
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości, długość odcinka 1–5, średnie nachylenie w stopniach. 900 m, I–700 m, II–200 m, 35°.
6. Wbite haki dla asekuracji dla stworzenia sztucznych punktów oparcia: Skalne — 6 Lodowe — 2 Drapinowe —

Pasmo Tapasskie.

3. Wierzchołek, jego wysokość, marsz wejścia — 2870 m, prawym kontforsem północnego grzbietu.
4. Przypuszczalna kategoria trudności — 2А kat. trudn.
5. Charakterystyka marszrutu: różnica wysokości, rozciągłość odcinka R1–R5 kat. trudn., średnia stromość w stopniach, rozciągłość odcinka R1–R5 kat. trudn. po stromości w stopniach. 30–35; 1000 m; R1 — 300 m, R2 — 300 m.
6. Wbite haki dla ubezpieczenia dla stworzenia sztucznych punktów oparcia: Skalnych — 2 szt. Lodowych —

W. Teke (3870 m)

prawym kontrforsem Północnego Żebra 2А kat. sł. Wyjście ze стоянки Nefertiti, przejść na drugą stronę rzeki «Тerek», następnie:

• dochodząc do ostatniego (najbardziej prawego) żebra, wychodzącego na grań, zacząć podnosić się po świerkowym osypiskowym stoku;
• na lewo — śnieżny (latem osypiskowy) żleb-żebro z potężnymi «żandarmami» w górnej części. Podejście do początku żebra od obozu zajmuje 30 min. Następnie podjazd po osypiskowym, mocno zniszczonym grzbiecie do pierwszych skalnych ścian. Ruch do tego miejsca — jednoczesny. Przed skalnymi ścianami połączyć się. Dalej podjazd po skalnych odcinkach, ubezpieczenie miejscami naprzemienne. Odcinki 1–2 kat. sł. Rozciągłość — 180–200 m.
• Skała 8–9 m omija się na lewo po półkach długości 30–35 m, 2 kat. sł.;
• ubezpieczenie — przez występy. Trasa kontynuowana jest po żebrze. Ubezpieczenie realizowane jest liną, przez zakładanie na występy. Wyjście na śnieżny stok 30–35°, ubezpieczenie przez czekan, rozciągłość — 25–30 m, możliwe są nawisy. Przed wyjściem na wierzchołkowy grzbiet — długi 130–140-metrowy śnieżny podjazd, stromość stoku do 40°. Ubezpieczenie realizowane jest przez czekany. Wyjście na grań. Punkt wierzchołkowy znajduje się na lewo o 250–300 m. Po drodze — skały, proste 1Б–2А kat. sł. Ubezpieczenie grzebieniowe. Wierzchołkowy kopiec.

3. Wierz­cho­łek, jego wy­sokość, tras­sa wej­ściowa — Tene, 3870 m, przez pół­noc­ny grzbiet.
4. Przy­pusz­czalna kate­go­ria trud­no­ści — 1B kat. sł.
5. Cha­rak­te­ry­styka trasy: róż­ni­ca wy­soko­ści, dłu­gość od­cinka R1–R5 kat. sł., śred­nia stromość w stop­niach — 1000 m, 1500 m — 1 kat. sł.; 40°–45°.
6. Wbi­to haków dla ubez­pie­cze­nia dla stwo­rze­nia sztucz­nych punk­tów opar­cia — Ska­lnych — 3 szt. Lo­do­wych — 1 szt. Szla­mbu­rowych —
7. Ilość go­dzin marszo­wych — 8–9 g
8. Ilość noc­le­gów i ich cha­rak­te­ry­styka —
9. Nazwi­sko, imię, ot­czest­wo kiero­wnika i uczest­ni­ków i ich kwa­li­fi­ka­cja:
10. Para­jew B. N. — MS

7.14.15

w. Tiekie (3870 m) po północnym grzbiecie 1B kat. złoż. (ze стоянки «Niefertyti») Wyjście z biwaku «Niefertyti» — 2866 m. Należy przejść na drugą stronę rzeczułki «Terek», przebyć wzdłuż jej lewego (orograficznie) brzegu w dół aż do początku najbardziej prawego, prostego żebra i rozpocząć wspinaczkę do wododziałowego grzbietu. Łączyć się trzeba w górnej jednej trzeciej na żebrze: ubezpieczenie równoczesne. Można napotkać kilka odcinków długości paru metrów, gdzie konieczne jest ubezpieczenie na przemian. Wyjście na grzbiet: możliwe są śnieżne gzymsy! Grzbiet składa się z mocno zniszczonych skał. Ruch równoczesny ze zakładaniem liny za występy skał; można napotkać skalne żandarmy w grzbiecie. Wszystkie są obchodzone po prostych i średnich skałach po prawej stronie w kierunku marszu. Przed nami turnia wierzchołkowa przy geodezyjnym trygopunkcie. Z wierzchołka dobrze widać panoramę gór na południowy-zachód. Zachodnie stoki są usypiskowe. Wschodnie opadają stromymi żebrami i żlebami. Spust: — Przez całą grań drogą wejściową; — Następnie w szeroki śnieżny żleb pomiędzy wierzchołkami Tiekie i «4011» (35 lat Pobiedy);

I. PASAŻ WSPINACZKI

1. Klasa wspinaczki — techniczna
2. Rejon wspinaczki, pasmo — S-3 Tienszan, pasmo Tałaski Ala-Too
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki — Jużnyj Manas, 4512 m, środkiem północnej ściany wschodniego grzbietu
4. Proponowana kategoria trudności — 5B
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 1000 m, długość odcinków 5–6 kat. trudn., 537 m, średnie nachylenie — ~75°
6. Liczba haków: do asekuracji — skalnych 116, lodowych, dzwonowych —; do utworzenia ITO: skalnych — 25, lodowych, dzwonowych —
7. Liczba godzin marszu — 30
8. Liczba noclegów i ich charakterystyka: dwa noclegi: na ścianie — półleżący na dwójkę; na wschodnim grzbiecie — dobry leżący
9. Nazwisko, imię, otczestwo kierownika, uczestników i ich kwalifikacje: w dwójce KRAPIWIN W.N., KMS; PARSZIN W.S., KMS