PASAZPORT

1. Klasa — skalna
2. Tienszan Zachodni, łańcuch Ugamski.
3. Wierzchołek "4200" północną granią, pierwsze wejście.
4. Przypuszczalnie 5B kat. trudn.
5. Przewyższenie 720 m, długość 960 m, z czego 5–6 kat. trudn. — 420 m, średnie nachylenie zasadniczej części trasy — 60°.
6. Wbijanych haków: | Skalnych | Szlamburowych | Zakładok | Lodowych | | :------- | :--------- | :------- | :------ | | 60 | — | 25 | — |

-13-

32

Opis

Trawersowanie wierzchołka KOPTAU (4100 m) nr 2. (Pierwsze wejście). Wyjście z biwaku położonego nad jeziorem o świcie, o godzinie 5 lub 5:30, nie później. Zaraz za jeziorem zaczyna się wzniesienie końcowej moreny starego lodowca (o wysokości 40–50 m); trzymając się prawej strony, wchodzimy na kilka niezbyt stromych i niewielkich wzniesień i wychodzimy na średnią usypisko. Przed nami po lewej stronie będą dwie płyty. Jedna wznosi się progiem nad drugą o 1,5–2 m, płyty wygładzone do nachylenia 30°. Jeśli na płytach jest śnieg, to można je przejść, jeśli są bez śniegu, to lepiej je obejść po dość drobnych usypiskach po prawej stronie (w kierunku marszu). Po usypiskach położonych po prawej stronie wznosimy się nad gardzielą, która jest ostrzeliwana przez spadające kamienie od samego rana. Dalej, trzymając się prawej strony, idziemy w kierunku fałszywej przełęczy. Droga prowadzi po dość stromym śnieżniku (nachylenie 45–50 stopni). Po lewej stronie pozostaje długi grzbiet biegnący w kierunku wierzchołka. Kiedy się z nim zrównamy, należy stromym podejściem dostać się na lewo do podstawy grzbietu. Jego północno-zachodnia ściana jest zupełnie pionowa, nie ma na niej ani śniegu, ani kamieni, a pod nią zalega dość gęsty i głęboki śnieg. Do tego momentu śnieg zazwyczaj leży na płytach i podczas trawersowania w dolnej części istnieje ryzyko wpadnięcia w lawinę. Cała droga do podnóża grzbietu zajmie półtorej do dwóch godzin.

АЛЬТУС ЗАПАДНЫЙ 3090 м po zachodnim grzbiecie kat. sl. ASANOV B.Ż., 2009 r. prom_alp3@mail.ru 7.11 — Tienszan, łańcuch Ugański

Sprawozdanie

z przejścia zachodniego grzbietu w. АЛЬТУС (7.11 — Zachodni Tienszan, łańcuch Ugański), dokonanego przez grupę alpinady „САЙРАМ — 2009” (otwarte AM obwodu Południowo-Kazachstańskiego)

Załącznik 1: PASZPORT WSPINACZKI

1. łańcuch Ugański, dolina r. Sajram-Su (7.11)
2. Altus Zachodni 3090 m po zachodnim grzbiecie X)

Paszport wejścia

1. KLASA WEJŚCIA — SKALNA
2. REJON WEJŚCIA — UGAMSKI ŁAŃCUCH
3. WIERZCHOŁEK „ALTUS” (3200), GRZBIET PÓŁNOCNY
4. KATEGORIA TRUDNOŚCI — 3Б
5. RÓŻNICA WYSOKOŚCI — 700 m
6. ZABITYCH HACZYKNÓW SKALNYCH — 21
7. LICZBA GODZIN PODRÓŻY — 12
8. SKŁAD GRUPY:

1. RAFIKOW SZ.R. — 2. sp. rozrjad

PASPORt WYPRAWY PASPORt WYPRAWY

Klasa: skalna

Region: TIEN-SZAN, pasmo Ugamskie (7.II) Szczyt: AL'TUS Wysokość według «KMGW-99»: 3200 m BARS-I 3800 m Trasy PRIMOASCENTÓW i proponowane kategorie trudności: Przez półkę Sofii na wschodni grań: 3A komb.

ZDJĘCIE № 9: Poranny widok na masyw Altusa z północy (sierpień 1998 r.) ZDJĘCIE № 10: Poranny widok ze wschodu na lewy północny grzbiet Altusa (maj 1998 r.). Ciągłą linią na obu fotografiach pokazano opisywany szlak. PASZPORT WSPINACZKI № 4 Klasa: SKALNY Region: TIEN-SZAN, łańcuch Ugamski Szczyt: ALTUS Wysokość: 3200 m (wg KТМGВ-89) Trasa i proponowana kategoria trudności: przez lewy północny grzbiet Altusa 3200, 2Б (sk.) (A. Jusiew, 1998 r.)

OPIS TECHNICZNY Podejście pod „Basznię” — TYLKO dużym żlebem Altuza! Od rozwidlenia „1860” — północnymi zboczami Altuza do żlebu; od „Zielonego wzgórza 2300” — przez lewy północny grzbiet Altuza (1 godz. do szerokiej przełęczy) do żlebu. R0–R1: skośne wzniesienie 110 m II do 40° w lewo po skałach na grzbiet, z niego zjazd 15 m w zapadlisko. R1–R2: z zapadliska (ze zwolnieniem z grzbietu) po ścianie 21 m III 60° (hak 2) i przejście po półkach w lewo-w górę za odłam 10 m II 45° (klin 1) („2” — stacja). R2–R3: na platformę pod występem (wiszący znak kontrolny), 6 m II 45°, obejście występu z lewej strony po szczelinie i płycie 8 m IV śred. 60° (hak 2) i do płytkiego wewnętrznego kąta do grzbietu 10 m III 50° (hak 2, klin 2) (podnieść drugiego dla asekuracji z „3” — stacja). R3–R4: na prawo od grzbietu trawers w prawo-w górę 20 m II+ do 60° (hak 4, klin 2) na pochyłą półkę pod ścianą („4” — stacja). R4–R5: obejść z lewej strony nie ma! trawers w dół-w prawo i w górę po stromym wewnętrznym kącie znowu na grzbiet (do końca 45 m liny) 10 m II 30°, 10 m IV 70° (hak 2, klin 1), 20 m II+ do 50° (występy). R5–R6: skośny trawers skalnych wysp w prawo przez „Łopatę” na prawy brzeg północnego grzbietu i po nim (z lewej strony zsypy!) do wierzchołka 450 m I–II do 40°. UWAGA: