PASAZPORT WSPINACZKI

1. Klasa wspinaczki — skalna
2. Rejon wspinaczki — Kaukaz Zachodni (od przeł. Maрух do przeł. Nachar)
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki — w. Siemionow-Baszy 3602 m przez centralny bastion południowej ściany
4. Przewidywana kategoria trudności — 3A
5. Różnica wysokości — 1100 m
6. Wbite haki (skalne do asekuracji) — 4
7. Liczba godzin marszu — 5
8. Uczestnicy — Abarbarchuk Gieorgij Samuiłowicz, KMS, 2. sp. разряд. Bojko Wiktor Wiktorowicz, KMS, 3. sp. разряд.
9. Data wyjścia drużyny na trasę i powrotu — 8 lipca 1981 r.

www.alpfederation.ru

Krótki opis podejścia

Od obozu alpinistycznego „Alibek” w kierunku przełęczy „73” ścieżką przez strumień pod wodospadem i dalej wzdłuż strumienia zbiegającego ze zboczy w. Semenow-Baszhi ścieżką w górę do stromego trawiastego stoku. Po jego przejściu wyjście na lewy grzbiet górnej moreny. Po ścieżce na morenie około 500 m i dalej trawers w lewo po stromym trawiasto-żwirowym stoku na wał dużej i średniej osypiska w niewielkiej wiszącej dolinie, biegnącej od przełączki między w. Semenow-Baszhi i w. Mały Semenow-Baszhi. Możliwe miejsce biwakowe, jest woda.

Krótki opis trasy

Od biwaku po średniej i dużej osypisku (na początku i w środku sezonu po śnieżnym stoku) 500 m w kierunku przełączki między w. Semenow-Baszhi i w. Mały Semenow-Baszhi i nie dochodząc 150 m do niej w prawo na półkę. Po półce o szerokości 0,5–2 m (1–2) 400 m do śnieżno-żwirowej dolinki, wyprowadzającej w lewo od żandarma „Łopata”. Po niej 100 m w górę i, obchodząc żandarma z lewej strony, 50 m po grzbiecie do 35-metrowej ścianki z niejednoznacznie zaznaczonym wewnętrznym kątem o nachyleniu 50–60°. Po ścianie prosto w górę z ubezpieczeniem hakowym (możliwy zrzut kamieni) na ostry grzbiet. Dalej trawers 5 m w prawo do wewnętrznego kąta o charakterze płyty o nachyleniu 40° i po nim w górę 35 m (haki), wyjście na grzbiet. Dalej po niezbyt stromym grzbiecie 60 m — wyjście pod czarną ściankę. Stąd trawers po półce w prawo 40 m na szeroki, żwirowy południowy stok wierzchołka i po nim 300 m w prawo i w górę na ząb. Dalej 100–120 m po grzbiecie (trasa 1B kat. trudn.) na wierzchołek. Zejsce trasą 1B kat. trudn. Punkt kontrolny znajduje się na półce przy obchodzeniu żandarma „Łopata”. Tu również jest dogodne miejsce na przymusowy biwak.

Tabela podstawowych charakterystyk trasy wspinaczkowej

1. Wspinaczka na wierzchołek Semionow-bashi (3608 m) od południowego zachodu — 1b kate­go­rii trud­no­ści (rys. 10)

Od obozu alpinistycznego „Alibek” ścieżką przez strumień pod wodospadem do miejsca biwaku. Od pola­ny Dom­bajskiej 2,5–3 godz. Od biwaku:

• wzdłuż stru­mie­nia ścieżką w górę do stro­mego tra­wia­ni­stego zbo­cza;
• po przejściu zbo­cza, wyjście na lewy gra­bi­en górnej mo­ro­ny;
• dalej po usy­pisku — do sze­ro­kiego ku­lu­aru, roz­dzie­lo­nego gra­bi­em na dwie czę­ści. W górę po gra­bi­u i przez sil­nie znisz­czo­ne ska­ły — wyjście pod gra­bi­en przed­siod­ka (w ku­lu­arze moż­na pod­no­sić się i le­wiej gra­bi­u, ale droga bardziej kam­ie­nie­pa­do­wy­pad­ko­wa­go­pas­na!). W odleg­ło­ści 50–60 m ni­żej gra­bi­enia — tra­wers w pra­wo i przez nie­stromą ścia­nę (15 m) po pół­kach — wyjście na przed­siod­ek. Z przed­siod­ka — zjazd w przo­wał (ubez­pie­cze­nie, hak!) i po znisz­czo­nych ska­łach gra­bi­enia (50–60 m) — wyjście na wierz­cho­łek. Od biwaku do wierz­choł­ka: 5–6 godz. Cała droga jest kam­ie­nie­pa­do­wy­pad­ko­wa­na! Zjazd po dro­dze na górę do Dom­baja — 6–7 godz.

Re­ko­men­da­cje dla wcho­dzą­cych

Z ­po­łu­dni­owo-wschod­niej, 1B sk.

Od Do­mbaj­skiej po­la­ny lub a/l „Ali­bek” ścież­ką oraz tra­wia­sty­mi zbo­czami i usypis­kami wyj­ście pod prze­łęcz Chru­stal­nyj, tra­wers stro­mych od­ro­śli wschod­niego grze­bie­nia Siemie­now­ba­szy. Miejs­ce na bi­wak — 3–4 godz. Z bi­wa­ku:

• Po ła­god­nym zbo­czu w kie­run­ku prze­łę­czy Chru­stal­nyj i, nie­do­cho­dząc do prze­łę­czy 100–150 m, w le­wo do gó­ry po roz­ga­łę­zio­nym ko­ry­cie.
• Po ko­ry­cie w górę na wschod­ni grzebień. Ka­mie­nio­pad!
• Da­lej w le­wo po grze­bie­niu na szczyt. Żan­darmy ob­chodź w głów­nej mie­rze z pra­wej stro­ny.
• Na po­cząt­ku la­ta — śnież­ne kar­ni­zy na pół­no­cy.

PASAZPORT WSPÓŁWSPINACZKI

1. Klasa wspinaczki — skalna
2. Rejon wspinaczki — Kaukaz Zachodni od przeł. Maruch do przeł. Nachar
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki: pik Razdelnyj, 3300 m południowo-zachodnim grzebieniem, skalna, pierwsze wejście
4. Proponowana kat. tr. — 2A
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 200 m (od początku grzebienia) długość odcinków:

FEDERACJA ALPINIZMU ROSJI RUSSIAN MOUNTAINEERING FEDERATION ① Klasyfikacja 5А+1 protokół nr 3 z 22/XI–46 r. 123 KLUB TURYSTÓW CZYTALNIA NR 797

REKORDOWE WSPINACZKA TRAWERSKA

Рис. 38

1. Wspinaczka na wierzchołek Jużny Ptyš (3500 m n.p.m.) 2–6 kat. trudn. (rys. 38)

Od pola­ny Dom­baj­skiej przez do­linę Dom­baju ( ścież­ka) na pra­wo od wo­do­spa­dów Czu­cz­chur­skich w kie­run­ku no­ców­ki Ptyš­skiej. Da­lej:

• przez po­kry­wy usy­piskowe
• na­stęp­nie na le­wo od mo­ro­ny (ścież­ka)
• w le­wo — w górę do gór­ne­go cir­ku Lo­do­w­ca Krusz­e­wo­wego
• przez lo­do­wiec w pra­wo — w górę na prze­łęcz Ptyš­ską (na lo­do­w­cu ubezpie­cze­nie!) Od pola­ny Dom­baj­skiej 7–8 godz. Miej­sce bi­wa­ku.

2. Wejście na wierzchołek Główny Ptysz (3520 m) wschodnią granią — kat. trudn. 3B (rys. 39)

Biwak na przełęczy Ptyskiej. Z przełęczy w prawo 30 m półkami do 3-metrowej ściany i po niej w lewo i do góry na poszarpaną grań zbudowaną z pochyłych płyt (uboczna!). Dalej bezpośrednio granią aż do najstromszej części wzniesienia (obejścia na południe nie są zalecane). U stromego odcinka wzniesienia:

• wyjście w lewo do wewnętrznego kąta,
• przez niego 15–18 m w górę (ostrożna lina!),
• wyjście na ramię.

Ри­с. 39

3. Wspinaczka na wierzchołek Główny Ptyś po „krawacie” — za kategorie trudności (patrz rys. 39)

Z przełęczy Ptyśki w prawo przez lodowiec (zabezpieczenie!) do dużej skalnej grani. Po skalnej grani 40–50 m w górę — biwak. Od przełęczy 1 godz. Z biwaku po zniszczonych skałach (niebezpieczeństwo spadających kamieni!) 90–100 m w górę, wyjście na lodowo-śnieżny stok o nachyleniu 35–40° i po nim w prawo-w górę do skalnej wyspy. Po skalnej wyspie (zabezpieczenie przez występy!) 50–60 m w górę, wyjście na stromy śnieżny stok (45°), po nim przez szczelinę brzeżną na skalną wyspę w żlebzie „krawata”. Po skałach 40 m w górę (zabezpieczenie przez występy!), następnie