Western Asia

Wspinaczka na wierzchołek Ertsog po wschodnim grzbiecie 4A kategorii trudności, opis trasy, zalecenia dla wspinaczy i niezbędne wyposażenie.

Rys. 13 Rys. 14 Wspinaczka na wierzchołek Ertsog od wschodniej grani — 4А kategorii trudności (patrz rys. 13 i 14) Od polany Dombajskiej wzdłuż ścieżki do jeziora Turzego, dalej: w górę po morzenie, następnie przez lodowiec Alibek (lodowiec jest rozbita, staranne ubezpieczenie!), na lewo od dwóch skalnych półek po stromej śnieżnej wzniesieniu wyjście na przełęcz Ertsoga. Miejsce biwaku.

Wspinaczka na szczyt Erz Herzog przez północno-wschodni grzbiet: trasa, kategorie trudności, zalecenia dla wspinaczy i niezbędny sprzęt.

Rys. 13 Rys. 14 Wspinaczka na wierzchołek Ercoga granią północno-wschodnią — za kategorie trudności (rys. 13 i 14) Od polany Dombajskiej do jeziora Turziego — biwak. Od polany Dombajskiej 3,5–4 godziny. Z biwaku w górę po morenie, dalej po lodowcu Alibek (lodowiec rozpadnięty, ubezpieczenia!) do skaliznej bramy między skałami północnego żebra Ercoga i skałami pod wschodnim stokiem Dżałowczata. Po stromym śnieżno-lodowym stoku:

Tra­wers Prze­dn­iej i Tyl­nej Czot­czy (3640 m n.p.m.) ze ws­chod­zeniem po pół­nocno-wschod­niej kra­wę­dzi — tra­sa 4B kat. trud­no­ści, 6–7 godz. do prze­łę­czy i 16–17 godz. na ca­łą dro­gę.

Rys. 57 Trawers Przedniej i Tylnej (3640 m) Czeczy z podniesieniem się wzdłuż północno-wschodniej krawędzi na Przednią Czecczę — 4B kat. tr. (patrz rys. 57) Od Północnego Schroniska przez kładkę przez rzekę Chokiel, dalej wzdłuż ścieżki i po usypiskach na grań północno-wschodniej krawędzi Przedniej Czeczy. Grań jest nieregularna, z dużą liczbą ostrych jandarmów, które pokonuje się frontalnie, z ostatnich dwóch jandarmów na siodełko zjeżdża się metodą Dulfertem (ubezpieczenie na granie przez występy i haki!). Na siodełku jest miejsce na biwak. Od Północnego Schroniska do siodełka 6–7 godz. Z siodła 90–100 m w górę po stromej połać śniegowej (65°) do wygładzonych skał (ubezpieczenie na śniegu — przez ciórek, na występach skalnych — haki!). Ze śniegu wzdłuż półek trawers w lewo 65–70 m do stromej żlebiny i po jej prawej stronie podnosi się 60 m po skałach średniej trudności (ubezpieczenie!). Żleb jest kamienisko-zagrażający! Dalszy podnoszenie się po stromej, płytowatej skale 110–120 m (ubezpieczenie — haki!) do skośnej półki śniegowej i po niej 100 m w lewo i do góry do

Wspinaczka na szczyt Perednyaya Chotcha północno-zachodnim grzbietem o kategorii trudności 4B, opis trasy i zalecenia dla alpinistów.

Рис. 58 Wspinaczka na wierzchołek Передняя Чотча północno-zachodnią granią — 4B kategorii trudności (rys. 58) Od Северного приюта przez kładkę przez rzekę Хокель i wzdłuż rzeki Чотча do podnóża północno-zachodniej grani — biwak. Od Северного приюта 1–2 godziny. Od biwaku w górę po stoku i trawiastych półkach w lewo ku pierwszemu przewieszonemu występowi na grani. Obejście występu z lewej (zabezpieczenie przez występy!), potem w prawo–w górę na grań do luźnego żlebu (niebezpieczeństwo spadających kamieni!) i po nim pod 100-metrową ścianę pierwszego wzniesienia. Po ścianie wzniesienia: w prawo — w górę 35–40 m, następnie w lewo — w górę, wyjście na trawiaste półki (zabezpieczenie przez występy, miejscami hakowe!). Dalej:

Wspinaczka na wierzchołek Pieriedniaja Czotcza kontrfors północnej ściany, kategoria trudności 4B, opis trasy i zalecenia dla alpinistów.

Рис. 57 Wspinaczka na wierzchołek Perednia Czotcza (3637 m) kontrforsami północnej ściany — 4B kategorii trudności (rys. 57) Z polany Dombańskiej do Przytułku Północnego samochodem. Od Przytułku Północnego: przez kładkę przez rzekę Chokiel dalej ścieżką po lewej stronie doliny Czotczy aż do żlebu pod północną ścianą wierzchołka Czotcza Wspinaczka: środkiem żlebu do jego środkowej części potem przez baranie łby i nieskomplikowane skały

Opis trasy na szczyt Hokel (3645 m) wschodnim grzbietem, IV kategorii trudności, Kaukaz Zachodni, 1977 rok.

PASAZPORT wspinaczki na w. Hokel po Wschodnim grzbiecie Klasa wspinaczki — skalna Rejon wspinaczki — Kaukaz Zachodni, Główny Kaukaski grzbiet Szczyt, trasa — w. Hokel, 3645 m, wspinaczka po Wschodnim grzbiecie z przełęczy między w. Hokel i Bezimiennym szczytem z lewej. Proponowana kategoria trudności — 4B Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 700 m długość odcinków: II kat. zm. — 400 m

Trawers masywu wierzchołka Sulałat zimą, kategoria trudności 2Б, czas przejścia 15-20 godzin, wymagany specjalistyczny sprzęt, szlak zagrożony lawinami.

Trawers masywu wierzchołka Sulałat (3600 m) od południa, zimą — 2A kat. zł. (rys. 8) Z Polany Dombejskiej obok obozu alpinistycznego „Alibek” do chaty na morenie lodowca Alibek. Następnie w górę po morenie i, nie dochodząc do letniego biwaku, wyjście w prawo na lodowiec Dwujazyczny i prawą stroną stromego języka — na górny płaskowyż. Płaskowyżem w górę w kierunku przełęczy i pod skalnym grzebieniem szczytu Kwadratowy — biwak (jaskinia). Od Polany Dombejskiej 7–8 godz. Z biwaku przez obniżenie między szczytem Kwadratowym i wierzchołkiem Bezimienna I do przełączki między wierzchołkami Bezimienna I i Bezimienna II i przez wierzchołek Bezimienna II wyjście na Płaskowyż Południowo-Sulałacki. Wejście na wierzchołek Południowy Sulałatu po ośnieżonym grzebieniu. Z wierzchołka Południowego półką do żlebu i nim w górę na grzbiet. (Ubezpieczenie hakowe! Najbardziej skomplikowany odcinek trawersu!) Za kopcem kontrolnym lewym od grzbietu półką do ostatniego żandarma przed wierzchołkiem Północnym. Obchodząc żandarma z lewej strony półką i grzbietem — wyjście na wierzchołek Północny. Droga od biwaku zajmuje 5–6 godz. Z wierzchołka zejście z powrotem do przełączki między wierzchołkiem i żandarmem, stąd zejście lewą stroną żlebu na Płaskowyż Południowo-Sulałacki (zimą lawiniasto!) i powrót na biwak pod szczytem Kwadratowym. Zejście trwa 3–4 godz. Od biwaku do Polany Dombejskiej — 3–4 godz. Trasa jest lawiniasta! Rekomendacje dla wspinaczy Liczba uczestników w grupie — nie więcej niż 8 osób. Wyjściowy biwak — pod szczytem Kwadratowym.

Trawers wierzchołka Sułachat z północy na południe - trasa o kategorii trudności 2А, czas przejścia 8-9 godzin, wymagany jest specjalny sprzęt.

Trawers wierzchołka Sulałat z północy na południe — 2А kat. trudn. (patrz rys. 7) Z północnego wierzchołka w lewo w dół do zapadliska. Następnie wzdłuż grani (zabezpieczenie poprzez występy!) do kontrolowego kopca. Od kopca zjazd w prawo przez szczelinę na półkę i po niej (zabezpieczenie hakowe!) na następną grań. Następnie wzdłuż grani do 30-metrowej ścianki. Zjazd po niej na grań. Z grani zjazd w prawo na półkę i dalej wzdłuż grani do podstawy Południowego wierzchołka. Wejście na Południowy wierzchołek wzdłuż grani. Zjazd z Południowego wierzchołka w prawo przez żleb (zabezpieczenie!) na półkę i po niej wyjście do wąskiego śnieżnika w żlebie. Następnie przez żleb (zabezpieczenie!) na duży śnieżnik i po nim w dół. Następnie wyjście w lewo po trawiastych zboczach i piargach do ścieżki i po niej na biwak. Trasa biwak — trawers — biwak zajmuje 8–9 godz. Rekomendacje dla wspinaczy Liczba uczestników w grupie — nie więcej niż 8 osób. Wyjściowy biwak — dolna Sulałacka noclegowisko. Czas wyjścia z biwaku — nie później niż 5:00. Specjalne wyposażenie dla grupy 4 osób: a) lina główna — 2×30 m; b) lina pomocnicza — 2–3 m; c) haki skalne — 4; d) haki lodowe — 3 (w drugiej połowie lata); e) młotki skalne — 2; f) karabinki — 8; g) raki 4 pary (w drugiej połowie lata). Miejsca możliwych biwaków na wierzchołkach Północnym, Centralnym i pod Południowym.

Relacja z pierwszego przejścia trasy o stopniu trudności 3A północno-zachodnim kontrafortem szczytu Zuby Sofrudżu (3629 m) na Kaukazie.

Paszport wspinaczki 2 Kaukaz. 2.2 Od przełęczy Marh do przełęczy Nahar. Numer rozdziału według klasyfikacyjnej tabeli z 2017 roku. Sofrudżu Zub, wysokość 3629 m, północno-zachodnim kontforsem. Proponowana kategoria trudności: 3A, pierwsze wejście. Charakter trasy: skalny. Różnica wysokości na trasie 459 m (wg wysokościomierza). Długość trasy: 650 m. Długość odcinków: 1 kategoria trudności – 150 m, 2 kategoria trudności – 250 m, 3 kategoria trudności – 250 m. Średnie nachylenie: 45°. Głównej części trasy — 50°; całej trasy — 45°.

Wspinaczka na wierzchołek Zęb Sofrużu przez sofrużski kuloar, kategoria trudności 2Б, czas przejścia 9-11 godzin.

Рис. 22 Wspinaczka na wierzchołek Zub Sofrużu — 2B kat. s. (rys. 22) Od Dombajskiej poljany przez most na rzece Alibek i ścieżką do potoku, spływającego z wielkiego Bełałakajskiego kułuaru. Przez potok na pole śnieżne i po nim 300 m do góry. Następnie w lewo do Sofrużynskiego kułuaru (niebezpieczeństwo spadających kamieni!) i po nim do góry aż do wielkiego przewieszonego skalnego bloku. Dalej prosto do góry po stromym odcinku do ścieżki i po niej na Miedwieją poljany. Z Miedwiejej poljany początkowo po łąkach alpejskich (ścieżka), następnie po śniegu i po 300–350 m w lewo od wschodnich stoków Bełałakaja — wyjście na Sofrużynski biwak.