PASAZPORT

wspinaczki na w. Hokel po Wschodnim grzbiecie

1. Klasa wspinaczki — skalna

2. Rejon wspinaczki — Kaukaz Zachodni, Główny Kaukaski grzbiet

3. Szczyt, trasa — w. Hokel, 3645 m, wspinaczka po Wschodnim grzbiecie z przełęczy między w. Hokel i Bezimiennym szczytem z lewej.

4. Proponowana kategoria trudności — 4B

5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 700 m długość odcinków: II kat. zm. — 400 m II–III kat. zm. — 1400 m IV–V kat. zm. — 180 m średnie nachylenie — 45° (odcinki R3–R4)

6. Wbite haki:

   	do asekuracji	do ITO
   skalne	42	3
   lodowe	1	—

7. Liczba godzin marszu — 27

8. Nocy: 1 — na wierzchołku pierwszego wzniesienia, skalny taras na grzbiecie; 2 — na morenie lodowca „Czotcza”.

9. Kierownik i uczestnicy:

   kierownik — CZERNYCH Jurij Nikołajewicz — 1-sza sp. r., instruktor; uczestnicy: EGOROW Władimir Iwanowicz — 1-sza sp. r.; Jeskin Wsiewołod Afanasjewicz — 2-gi sp. r.; MICHAJŁOW Oleg Władimirowicz — 2-gi sp. r., instruktor; GUBIN Wiaczesław Władimirowicz — 2-gi sp. r..

10. Trener drużyny — KLIMOW Giennadij Aleksiejewicz, KMS, st. instruktor.

11. Data wyjścia na trasę — 22 sierpnia 1977 r. powrotu — 24 sierpnia 1977 r.

Mapka rejonu wspinaczki

Opis wspinaczki

na szczyt „Hokel” po Wschodnim grzbiecie z lodowca „Hokel”

Od obozu na Północnym Pryjucie wzdłuż rzeki Hokel ścieżką na lodowiec Hokel. Lodowcem do bergschruntu pod przełęczą między w. Hokel i Bezimiennym szczytem z lewej (od obozu 3 godz.). Wejście na przełęcz po stromym śnieżno- firnowym stoku (2 godz.). Z przełęczy w prawo po łatwym grzbiecie i półkach z prawej (3 godz.) do podstawy pierwszego wzniesienia. Miejsce na biwak, kopiec kontrolny.

Wyjście na pierwsze wzniesienie po 20-metrowej ściance (na początku 10 m w lewo do góry, potem 10 m w prawo do góry) skalnej z „żywymi” kamieniami (trudne wspinanie, haki).

Dalej w lewo do góry 20 m po skałach z dużą ilością chwytów do podstawy rozpadliny- komina. Przez komin lub przez jego lewą ścianę 15 m do góry (trudne wspinanie, haki) do pionowej 15-metrowej ściany z wewnętrznym kątem. Po ścianie, używając rozpadliny u podstawy wewnętrznego kąta, prosto do góry, potem 3–4 m w prawo na półkę pod pióropuszowate skały (ścianka z małą ilością chwytów, bardzo trudne wspinanie, wyciąganie plecaków). Po piórach z prawej, potem po trudnych skałach i skałach średniej trudności 40 m do góry — wyjście na ostry grzbiet wierzchołka pierwszego wzniesienia. Po ostrym grzbiecie 40 m — wyjście na miejsce na biwak u podstawy drugiego wzniesienia. Kopiec kontrolny. (Od podstawy pierwszego wzniesienia 6 godz.).

Pierwszy żandarm drugiego wzniesienia jest pokonywany prosto wprost po skałach z dużą ilością chwytów (20 m). Potem 40 m po ostrym stromym grzbiecie do czarnego pionowego wzniesienia, które jest pokonywane prosto wprost (10 m) po monolitycznych skałach z małą ilością chwytów. Potem 20 m po ostrym grzbiecie do podstawy jasnoszarego z rdzawymi plamami wzniesienia. Po skalnych (może być zaśnieżonych) półkach w prawo w dół 20 m (asekuracja hakowa), potem w lewo do góry na wierzchołek jasnoszarego wzniesienia 30 m po wygładzonych monolitycznych skałach na grzbiet. Po ostrym grzbiecie 15–20 m do podstawy ściany z daszkiem. Dolne 10 m ściany — bardzo trudne wspinanie z użyciem drabinki i haków jako punktów oparcia (7 m w prawo do góry, 3 m do góry). Skały monolityczne, przewieszone z małą ilością chwytów. Potem 10 m w lewo do góry po trudnych skałach — wyjście na grzbiet. Po ostrym grzbiecie średniej trudności (60 m) — wyjście na przedwierzchołkowy łagodny grzbiet, 150–200 m po prostych skałach i wyjście na wierzchołek. Od podstawy drugiego wzniesienia 5,5 godz. Zejście z wierzchołka na południe trasą 3B kat. zm.

Tabela