Южный Аманауз

Opis pierwszego przejścia wschodniej ściany szczytu Aманауз, kategoria trudności 5Б, długość 750 m, z dokładnym opisem trasy i sprawozdaniem z wejścia.

Opis tras Od „stożkowej moreny” lodowca Aманаузskiego w jego centralnej części należy podejść do pierwszego stopnia lodowca. Pierwszy stopień omija się pod zboczami masywu Dżuguturluczhat. Po wyjściu na płaskowyż pierwszego stopnia, aby podejść pod ścianę, należy przejść przez lodospad. Punktem orientacyjnym kierunku ruchu jest skalny grzbiet ograniczający lodospad od wschodu szczytu Аманауз. Lodospad należy przechodzić przez jego centralną część (R1) do poziomu początku skalnego grzbietu, następnie podejść pod skały i wzdłuż granicy lodu i skał wyjść na lodowe zsypy pod ścianą szczytu Аманауз. Podejście pod początek trasy na początku wzdłuż skalnego grzbietu, następnie w centralnej części lodospadu przejść do ściany. Biwak pod ścianą można rozbić na jednym z tarasów lodospadu. Punktem orientacyjnym początku trasy są rude skały w dolnej części ściany, przecięte głębokim rowem. Na lodzie w tej części znajduje się duża ilość kamieni zniesionych przez zimowy śnieg z tarasu za załomem ściany. Latem podejście pod ścianę jest praktycznie bezpieczne. Aby wyjść na ścianę, należy pokonać brzeg lodowca. Pod koniec lipca brzeg lodowca jest mocno przerwany (R2). Przez korek podejście do skał i przez lodowy występ ponownie na skały. Po skałach średniej trudności należy wspiąć się w górę 100 m pod przewieszającą się ścianę (R2). Od tego miejsca w prawo w górę w kierunku dużego odłamu 150 m. Pierwsze 40 m - trawers po płytach z małymi półkami pod wewnętrzny kąt (na początku kąta pierwszy punkt kontrolny w banku zawieszonym na haku), następnie po wewnętrznym kącie (bardzo trudne wspinanie) w górę 40 m (R4). W kierunku odłamu należy przejść 70 m do wyjścia na odłam z góry. Jest to odcinek stromych skał, które pokonuje się trudnym wspinaniem (R5). Na odlame miejsce na nocleg siedzący na 2-4 osoby i drugi punkt kontrolny.

Opis tras wspinaczkowych na wierzchołek Amanauz Uzlowoje po W. griebniu i trawers wierzchołków Ałmanauz (Uzl. - Gł.) 4A kategorii trudności.

ŚCIEŻKI WSPINACZKOWE NA: WIERZCHOŁEK AMANAUZA WĘZŁOWY przez ZACHODNI GRZBIET 4A kat. trudności WIERZCHOŁKI AMANAUZA (Węzł.–Gł.), TRAWERS 4A kat. trudności

Raport o przebytej trasie przez masyw Amanauz i Sofrudżu ze wspięciem się Wschodnią ścianą Dwuzyubki o 6 kategorii trudności, wykonanym przez zespół MGS DSO "Spartak" w 1964 roku.

Trawers Masywu Ałamanuuz i Sofrudżu z podjściem po Wschodniej ścianie Dwuźubki 6A Drużyna MGS DSO „Spartak” Trener i kierownik MS ZSRR Kawunienko W.D. Moskwa 1964 r. Krótka charakterystyka geograficzna i sportowa wierzchołka Dwuźubka Wierzchołek Dwuźubka znajduje się w górskiej części Karaczajo-Czerkieskiej autonomicznej obwodzie Kraju Stawropolskiego. Na wschód od śnieżnej kopuły Sofrudżu zaczyna się gwałtowne obniżenie do przełęczy Ałamanuuz, następnie grań podnosi się o ponad 250 m, tworząc ogromny trójwierzchołkowy masyw: Główny Ałamanuuz

Relacja ze wspinaczki na szczyt Amanauz główną trasą po wschodniej ścianie o kategorii 5B, przeprowadzonej w 1977 roku.

SPRAWOZDANIE z wejścia na w. AMANAUZSZ po Głównej ścianie Wschodniej («Dwużubka», kontrolno-zaliczeniowy szlak Kałunienko 5B kat. sł.), dokonanego przez instruktorów bazy «Alibek» Sorokina A.G. i Achtyrskiego O.A. w okresie od 1 do 4 sierpnia 1977 r. Wyjaśnienia do tabeli W tabeli głównych charakterystyk podano wskaźniki trasy, przebytej w dniach 1–4 sierpnia 1977 r. Wyruszywszy z biwaku pod ścianą 1 sierpnia 1977 r. o 8:00, grupa rozpoczęła przemieszczanie się po trasie bez wstępnego przygotowania. Po wcześniejszej niepogodzie - przejście na początku trasy było utrudnione: świeżym śniegiem na skałach; naleciałym lodem. Ściana jest oświetlana słońcem od 6:00 do 12:00 i pod koniec tego czasu praktycznie oczyszcza się ze świeżego śniegu. Do asekuracji i stworzenia ИТО użyto 8 haków szlamburowych, wbitych wcześniej przez grupy pokonujące trasę. Swoich haków szlamburowych grupa nie wbijała, a zaginanie uszek haków uważa za niecelowe. Kolejnym grupom przyjdzie wbijać je w przybliżeniu w tych samych miejscach, co trochę utrudni ich przejście, ale doprowadzi do zaśmiecenia trasy.

Relacja ze wspinaczki na szczyt Ałmanauz Główny (Amanauz Główny) Wschodnią ścianą, trasą o kategorii trudności 5B, dokonanej przez instruktorów biura turystycznego "Алибек" (Alibek) w 1977 r.

SPRAWOZDANIE Z wejścia na wierzchołek Aманауз Główny przez Wschodnią ścianę (Dwuзубка, kontrolno-zaliczeniowy szlak Кавуненко, 5B kat. złoż.) dokonanego przez instruktorów bazy "Алибек" w składzie: Kowalewski W.A., Andriuszczenko A.W., Basztinski A.I. w okresie od 2 sierpnia 1977 r. do 4 sierpnia 1977 r. WYJAŚNIENIA DO TABELI R0–R1: początek trasy. 0,5 liny po wygładzonych, mokrych skałach czarnej płyty. R1–R2: 1,5 liny wzniesienie na półkę, trawers w lewo po niej i wyjście na odłamek. R2–R3: 0,5 liny trudne wspinanie, płyto-podobne wygładzone skały, I.T.O., wyjście do wewnętrznego kąta. R3–R4: 1,5 liny w górę wewnętrznym kątem do "groty". Skały typu "baranij łeb". Kamienie mogą spaść!

Opis trasy wspinaczkowej na szczyt Aманауз od wschodniej ściany o 6A kategorii trudności, w tym szczegóły dotyczące długości, stromości i wyposażenia technicznego.

PASPORt WOSChOŻDienIJA Klasa wspinaczki — techniczna. Region wspinaczki — Kaukaz, Dombaј. Wejście na wierzchołek Amanauz (Dwużubka) wschodnią ścianą 3600 m 6А kat. sł. Trasa Kawunienko. Różnica wysokości części ściennej trasy 695 m. Całkowita długość trasy 804 m. Długość odcinków 6. kat. sł. 135 m. Średnie nachylenie części ściennej 62°. Zakotwiczono haki: | Skałkowe | Lodowe | Ścianowe | Elementy montażowe | | :------- | :----- | :------- | :------------------ | | 21+7 | 0 | 25 | 120 |

Wspinaczka na wierzchołek Dvuzubka (3757 m) północno-wschodnią ścianą, kategoria trudności 5B, została zdobyta przez zespół МСМК pod kierownictwem W. Bolyń w 1977 roku.

Pasport wzniesienia 21 Klasa wzniesienia Rejon wzniesienia skalny Kaukaz, 2–2. od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar Wierzchołek, jego wysokość i marut Główny Dwuząb (Dwuzubka), wzniesienia 3757 m npm, po północno-wschodniej stopie przez lustro Proponowana kategoria górskiej trudności — 5Б. Charakterystyka marut różnica wysokości — 957 m, w tym do w. Dwuzubka 800 m, średnia stromizna

Opis trasy wspinaczkowej na wierzchołek Aманауз północno-wschodnią ścianą 5B kategorii trudności z zaleceniami i szczegółami przejścia.

Opis trasy na w. Aманауз (Gł.) po Północno-wschodniej ścianie 5B kat. tr. Bödnik. Zachodni Kaukaz od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar. Od Dombajskiej Polany po prawej stronie rzeki Amanauz wzdłuż szlaku do "baranich czoł" i przez nie wyjście na lodowiec i po nim na "Stożkowaty moren" lodowca Amanauz. Biwak. Przejście trasy: Ze stożkowatego morenu na drugi stopień lodowca, który pokonuje się po lewej stronie. Po stromym środkowym odcinku lodospadu podjazd w kierunku przełęczy Prawdy. Wyjście na poziom dolnej części ściany Dvuzubki, trawers w prawo na 300–400 m

Wspinaczka na szczyt Główny Amanauz przez północno-wschodnią ścianę przez "lustro", kategoria trudności 6,0, wykonana w 1977 roku przez grupę alpinistów "Buriewiestnik".

Wszechzwiązkowa Rada DSO Związków Zawodowych Zarząd Alpinizmu Oboz alpinistyczny „Domnaj” Kaukaz (2.2. od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar) Ałamanuz Główny (Dwuzubka) 3757 m po północno-wschodniej ścianie przez lustro | BODNIK W.N. | KMS | „Burewiestnik” | kierownik | | :---------- | :-: | :-----------: | :----------- | | BYCZEK A.M. | KMS | „Burewiestnik” | uczestnicy | | WERBA A.A. | KMS | „Burewiestnik” | uczestnik |

Opis trasy 5 k/tr na wierzchołek Amanauz Główny (3757 m) na Kaukazie Zachodnim z szczegółami przejścia i zaleceniami dotyczącymi techniki bezpieczeństwa.

Klasa wspinaczki: skalna Rejon wspinaczki: Kaukaz Zachodni Szczyt: Amandauz Główny, 3757 m po 2-3 ścianie. Kategoria trudności trasy: 5B kat. trudn. Różnica wysokości: 880 m Długość odcinków U–U I kat. trudn. — 450 m Długość trasy 1030 m. Średnie nachylenie: 60° Wbite haki: skalne — 68, szlamburowych — 0, użycie elementów montażowych — 52 Liczba godzin marszowych: 26 godz