1. Klasa wspinaczki: skalna
2. Rejon wspinaczki: Kaukaz Zachodni
3. Szczyt: Amandauz Główny, 3757 m po 2-3 ścianie.
4. Kategoria trudności trasy: 5B kat. trudn.
5. Różnica wysokości: 880 m
6. Długość odcinków U–U I kat. trudn. — 450 m Długość trasy 1030 m. Średnie nachylenie: 60°
7. Wbite haki: skalne — 68, szlamburowych — 0, użycie elementów montażowych — 52
8. Liczba godzin marszowych: 26 godz
9. Nочёвки: jedna wspólna
10. Skład zespołu: Gatanow Siergiej Borisowicz — KMS, kierownik Karzanow Aleksander Wiktorowicz — KMS Pirogow Aleksiej Władimirowicz — KMS Pogodin Boris Siergiejewicz — KMS
11. Trener zespołu: MS ZSRR Magomiedow Ch.K. II. 30.07 — a/b „Domaj” — Górne-Sofrudżińskie noclegi 31.07 — Górne-Sofrudżińskie noclegi — nocleg pod trasą 01.08 — nocleg pod trasą — nocleg pod 2 bastionem 02.08 — nocleg pod 2 bastionem — szczyt — nocleg na zejściu 03.08 — nocleg na zejściu — a/b „Domaj”
12. Wspinaczka zorganizowana przez a/b „Domaj”.

Południowo-Zachodnia ściana w. Amandauz Główny

• trasa przebyta przez grupę
• trasa po Południowej ścianie 5B kat. trudn.
• trasa po Zachodnim kontrofodzie 5B kat. trudn.

Tabela odcinków trasy wspinaczki na W. Główny Amandauz po 2-3 ścianie

Razem: U–U I kat. trudn. — 450 m. Długość trasy: 1030 m. Cała trasa jest pokonywana przez swobodne wspinanie.

Krótki komentarz do tabeli

Od Domajskiej polany ścieżką w dolinie Amandauzu do strumienia, spływającego z dużego kułuaru Balałakaj. Przez strumień na pole śnieżne i po nim 300 m do góry, a następnie w lewo do kułuaru Sofrudżu (niebezpieczeństwo spadających kamieni). 100 m przez kułuar, następnie w prawo na grzbiet i ścieżką na Niżnie-Sofrudżińskie noclegi (2–3 godz). Dalej w górę ścieżką, następnie śniegiem na lewo od wschodnich stoków Balałakaja, wyjście na Wyżnie-Sofrudżińskie noclegi (2 godz). Z Wyżnie-Sofrudżińskich noclegów na w. Sofrudżu (3 godz). Zejście na przełęcz Amandauz zajmuje 30 min. (Podejście od dołu na przełęcz Amandauz w tym czasie jest niebezpieczne z powodu obrywania się lodu). Zejście z przełęczy Amandauz na lód po lewej części baranich czoła, w dolnej części zejście lodowcami (niebezpieczeństwo spadających kamieni). Do noclegu na morenie — 4 godz. Od noclegu podejście po lodowcu do początku trasy zajmuje 1,5 godz.

Początek trasy — w lewo od charakterystycznego łukowatego karniźa. Trasa zaczyna się po stromej gładkiej płycie.

Odcinki R0–R3:

• Wspinaczka bardzo trudna, miejscami problematyczna.
• Mało miejsc do wbicia haków.

Odcinki R3–R4:

• Kamień, miejscami zwisający, z gładkimi ściankami.

Odcinki R4–R6:

• Gładkie strome ściany.
• Minimalny relief.

Odcinki R6–R9:

• Mulda.
• Organizacja asekuracji utrudniona.
• U góry jest platforma dla namiotu.
• W górnej części wejście do szerokiego komina.

Odcinki R9–R10:

• Mulda.
• Organizacja asekuracji utrudniona.
• U góry jest platforma dla namiotu.
• W górnej części wejście do szerokiego komina.

Odcinki R9–R10:

• Kamień idzie w lewo do góry.
• Ściany są wygładzone.
• Trudna wspinaczka.

Odcinki R10–R12: Do góry po stromych i bardzo zniszczonych skałach. (Wspinaczka po „żywych” kamieniach! Uwaga!)

Odcinki R12–R14: Płyty pokryte mchem. Są „żywe” kamienie. Bardzo ostrożnie.

Odcinki R14–R15: Strome ścianki, wygładzone.

Odcinki R15–R16: Seria ścianek z karnizami, „żywe” kamienie. Bardzo ostrożnie.

Odcinki R16–R18: Skalny grzbiet.

Odcinki R18–R19: Płyty.

Odcinki R19–R20: Szeroki kułuar, „żywe” kamienie.

Zejście po trasie 3B kat. trudn.

Na trasie jest mało miejsc do wbicia haków. Używano:

• Haki poziome 3–5 mm
• Skrzynki
• Zakładki