1. Położenie geograficzne rejonu wejścia i jego charakterystyka sportowa Trawers Ściany Akkemskej odbywał się w rejonie Centralnego Ałtaju, w najwyższej części pasma Katunskiego. W tym rejonie wznosi się szereg szczytów powyżej 4000–4200 m, w tym najwyższy szczyt Ałtaju - g. Biełucha (4506 m). Potężny dwugłowy masyw Biełuchy (ponad 70 km), o pół kilometra górujący nad otaczającymi go wierzchołkami, dzieli całe pasmo Katunskie na dwie różne pod względem wysokości i charakteru części. Na zachód od niego szczyty nie przekraczają 3300–3400 m, wznosząc się tylko na 300–400 m ponad linię wiecznego śniegu i są pozbawione znacznej pokrywy śnieżnej. Na wschód od Biełuchy pasmo ciągnie się, prawie nie obniżając się, na około 50 km, z wierzchołkami o wysokości 3600–4000 m. Główny ośrodek zlodowacenia pasma Katunskiego - masyw Biełuchy (szczyty Wschodni i Zachodni są rozdzielone stosunkowo niezbyt głębokim siodłem o wysokości 40–50 m).

• Na północy masyw opada bardzo stromą skalistą ścianą o wysokości ponad 1000 m.
• Na południe, w kierunku powierzchni lodowca Katunskiego, opada łagodniej. Ze stoków masywu Biełuchy spływają sześć lodowców dolinnych, z których dwa (Katunski i Czorny), położone na południowym i południowo-zachodnim stoku, dają początek rzece Katuni, głównej arterii wodnej Ałtaju. Większa część zlodowacenia masywu Biełuchy jest związana z jego północnymi stokami. Stąd:
• Na zachód spływa lodowiec Miusztajry (Kuczerlinski), dający początek jednoimiennemu strumieniowi, wpadającemu do Katuni.
• Na północ - lodowiec Akkenski, zasilający rzekę Akkem, również wpadającą do Katuni.

¹

XVIII. Krótkie objaśnienie do schematu UIAA

Wzniesienie po stożku napływowego nie wchodzi w skład marszrutu, ale jest trudnym odcinkiem, gdyż sypki, głęboki śnieg na tym wzniesieniu, przemieszany z bryłami lodu, utrudnia przemieszczanie się. Odc. R0–R1 · Bergschrund — szczelina prostopadła do zbocza, której górna krawędź zwisa i stanowi trampolinę. Odc. R1–R2 · Fimowy żleb o nachyleniu 50°. Odc. R2–R3 · Lodowy żleb przez skalny próg, 50 m, do 65°. Odc. R3–R4 · Fimowy stok o nachyleniu 50°. Odc. R4–R5 · Wejście na baranie łby wzdłuż linii pomiędzy zbrojeniem górnym Odc. R5–R6 · Zasypane baranie łby. Odc. R6–R7 · Skalne wyjście, 150 m, 60°. Odc. R7–R8 · Lodowa ścianka, 40 m, wyjście na półkę pomiędzy serakami. Odc. R8–R9 · Trawers w lewo, w obejście lodospadu. Odc. R9–R10 · Śnieżne wzniesienie, 30°. Wejście na przełęcz. Odc. R10–R11 · Równe śnieżne pole w stronę Wschodniego grzebienia Północnego wierzchołka Zachodniej Biełuchi. Odc. R11–R12 · Zawalony, lodowy grzbiet ze skalnymi wyspami, 45°, 500 m. Odc. R12–R13 · Grzbiet wierzchołkowy ze śnieżnymi nawiszami po lewej, do Północnego wierzchołka Zachodniej Biełuchi, 300 m. Odc. R13–R14 · 1000 m ostrym, śnieżnym grzebieniem, trawers do głównego wierzchołka Zachodniej Biełuchi, 4456 m. Uwaga na śnieżne nawisy! Odc. R14–R15 · Zejście wzdłuż Zachodniego grzebienia głównego wierzchołka na Zachodni płaskowyż, 400 m w pionie.

Paszport wspinaczki

1. Klasa techniczna.
2. Ałtaj, pasmo Katunski, dolina rzeki Akkem.
3. Szczyt Korona Ałtaja 4170 m. Centralna część Wschodniej Ściany.
4. Trasa 6B (wariant trasy Afanasiewa z 2002 r.).
5. Przewyższenie trasy: 1120 m (początek ściany 3050 m – wierzchołek 4170 m). Długość trasy około 1300 m (bez uwzględnienia zachodniego płaskowyżu).
6. Długość części ściennej trasy około 1100 m (przewyższenie około 1000 m).
7. Długość odcinków 5 kat. trudn. ~490 m. Długość odcinków 6 kat. trudn. ~275 m.

II. Paszport

I. Klasa skalna. 2. Ałtaj, pasmo Katunskie. 3. Pik 20 lat Października, 4188 m, prawą częścią Ściany Wschodniej. 4. Kategoria trudności 6A, trzecie przejście. 5. Przewyższenie 1100 m, długość odcinków 6A–6B kat. trud. — 300 m, średnie nachylenie głównej części trasy — 60°/3100–4100 m. 6. Wbite haki:

3

Odcinek R0–R1. Po południowym śnieżnym stoku przejście przez niewysoki bergschrund, miejscami po skalnych półkach, wyjście na śnieżną poduszkę. Kontrolny tur. Odcinek R1–R2 · 200 m. po zrumienionych skałach i śnieżnych stokach o łącznym nachyleniu do 50°. Odcinek R2–R3 · Pierwszy jendarm, przechodzi się z lewej strony po ściance 55°. Dogodne szczeliny dla liniowej asekuracji. Odcinek R3–R4: Skały średniej trudności po grzbiecie kontforsu. Odcinek R5–R6: Zalaną lodem skały. Miejscami śnieżne nawisy i karnizy. W górnej części odcinka drugi jendarm — przechodzi się z lewa. Odcinek R5–R6: Lodowy grzbiet z wyjściami skał.

Sprawozdanie

z drugiego przejścia trawersu wierzchołków XX lat Października — Delone, grzebieniem głównym z lodowca Akkem, 5B kat. trudn. (KTMGV nr 1.31) drużyny reprezentacyjnej Komitetu Sportowego Kraju Ałtajskiego i Ałtajskiej Służby Poszukiwawczo-Ratowniczej MSZ Rosji. Kierownik: Słodobczikow I.W. — 1-szy sp. разряд. Trenerzy: Płotnikow I.A. — MSMK Jakubowski W.I. — 1-szy sp. разряд. 1996 rok. ZDJĘCIE №2. Profil ściany na prawo w. XX lat Października Zdjęcie zrobione z lodowca Akkem w 07.1994 r. Aparat fotograficzny — «Smena-8M».

PASPOR восхождения na w. XX let Oktyabrya po SWNE rebru

1. Klasa — techniczna
2. Ałtaj, Kaтунский łańcuch
3. XX let Oktyabrya, 4280 m, po NE rebru
4. 4B kat. sł., pierwoproхождение
5. Przewyższenie 850 m, pełna długość rebra 1900 m, średnie nachylenie rebra 40°
6. Zaklinowane haki (tylko dla ubezpieczenia): skalne — 3, śrubowe — 0, закладок — 0, lodowe — 31.
7. Godzin marszu — 10
8. Biwaki na trasie — 1 (leżąca)
9. Kierownik — Mieshkov Igor Nikołajewicz, MS

1. Klasa wejścia — skalna
2. Re­jon wej­ścia, gra­bieta — Al­taj, grzbiet Ka­tuńskie biał­ki
3. Szczyt, jego wy­sokość, mar­szrut wej­ścia, cha­rak­ter tras­sy: szczyt XX let Ok­tjabr­ja, 4167 m, środ­ko­wym kontr­for­sem z lo­dow­ca Ak-kem, kom­bi­no­wa­ny
4. Prze­wi­dy­wa­na kate­go­ria trud­no­ści — (5a)
5. Głów­ne cha­rak­te­ry­sty­ki mar­sz­ru­tu: róż­ni­ca wy­soko­ści — 1267 m, dłu­gość od­cin­ków 5k. tr. — 400 m, śred­nia strom­iz­na 57°
6. Za­bi­to haków: ska­lnych i za­kład­nych — 55, lo­do­wych — 40, szlam­bu­ro­wych — nie
7. Ilość go­dzin przej­ścia — 10