Garmo

Przejście przez szczyty Komunistycznej Akademii i Garmo, wykonane przez zespół alpinistów Sił Zbrojnych w 1972 roku na północno-zachodnim Pamirze.

Sprawozdanie Z trawersu szczytów Akademii Komunistycznej — „6045 m” — Garmo, wykonanego przez drużynę Sił Zbrojnych w 1972 r. (Północno-Zachodni Pamir) Przegląd historyczno-geograficzny i charakterystyka regionu W 1928 r. uczestnik Pamirskiej Ekspedycji Akademii Nauk ZSRR, topograf I.G. Dorofiejew, po raz pierwszy przemierzył pasmo Akademii Nauk z wschodu na zachód i odkrył duży lodowiec, wpadający do doliny Wanč. Lodowiec otrzymał imię Towarzystwa Geograficznego. Długość lodowca została określona na 18 km. Lodowiec jest położony w górnym biegu doliny rzeki Wanč. W rejonie przełęczy Kaszal-ajak zdaje się łączyć z Lodowcem Fedczenko. Jednak główne odnogi lodowca RGO rozpoczynają się od: południowych stoków szczytu Garmo, jednego z głównych ośrodków zlodowacenia północno-zachodniego Pamiro-Ałaju; południowo-zachodnich stoków szczytu Komunistycznej Akademii. Od południa lodowiec RGO otrzymuje duży dopływ — lodowiec Krasnoarmiejec. Szczegółowe badanie lodowca RGO zostało przeprowadzone w 1948 r. przez kompleksową ekspedycję geograficzną Uniwersytetu Moskiewskiego. Całkowita długość lodowca od stoków Garmo i Komaкадемии została określona na 21 km. Szerokość — około 1 km. Nad lodowcem RGO dominują dwa wysokie szczyty: Pik Garmo; Pik Komunistycznej Akademii.