Manshuk Mametova

Tra­wers wierz­choł­ków Uczitiel i Pio­nier z Wo­stoka, 3A kat. złoż., 2B, 7-8 go­dzin, re­ko­men­da­cje co do or­ga­ni­za­cji i wy­po­są­że­nia dla gru­py.

Opis trasy Początek trasy został podany w opisie wejścia na szczyt Uczitiel 2А kat. sł. od Wschodu. Dalej idziemy wzdłuż grabienia łączącego obie koronki. Pierwszego i drugiego żandarmma omijamy z lewej strony. Pozostałe pokonujemy wprost. Nasztej nietrudny zjazd do przełęczy, potem ruchy wzdłuż grabienia aż do samego szczytu Pionier. Zejście ze szczytu w lewo wzdłuż grabienia na przełęcz Pionierski (3870 m n.p.m.), z niego na morenę lodowca Mametowoj i dalej ścieżką dochodzimy do wyjściowego biwaku. Trawers zajęło 7–8 godzin. Rekomendacje Liczba uczestników — 8–10 osób. Wyjściowy biwak na powierzchni Alpingrada. Wyruszać z biwaku o godz. 5:00. Ekipinek na grupę 4 osób: linie główne — 2×40 m lina pomocnicza — 5–6 m

Opis trasy o kategorii trudności 4Б na szczyt Pik Uczitiel wzdłuż południowo-zachodniego kontrforsu, którą pokonał W. Szapowałow w 1978 roku.

Pik Uczytel Po Юго-Западноmu Kontroforsie, 4Б, W. Szapowałow, 1978 Pójść obok Południowej ściany Pioniera i zaraz za nią skręcić w lewo do żlebu. W żlebie trzeba być uważnym — w zależności od sezonu mogą padać kamienie. Kaski lepiej założyć jeszcze pod Pionierem. Wspiąć się do wyraźnie zaznaczonego kontrforsu, dostać się do dolnej jego części można po śnieżniku leżącym po lewej. R0–R1: Z półki po zewnętrznym narożniku jakieś 35–40 metrów do następnej półki.

Wspinaczka na szczyt Uczytel (4030 m) w Zailijskim Ałatau, Południowo-Zachodnim przeciwstoku, kategoria trudności 4B.

Klasa wspinaczki — skalna. Region wspinaczki: Tienszan, Zailijski Ałatau, Dolina Małoałmaatińska. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki: w. Ucitel, 4030 m, Południowo-Zachodni Kontrefort. Proponowana kategoria trudności — 4B. Charakterystyka trasy — trasa skalna, różnica wysokości 400 m, długość odcinków 5–6 kat. — 115 m, średnie nachylenie — 70°. Zaklinowano haki: skalne — 32 (w tym dla stworzenia i.t.o. — 4); lodowe — nieużywane; śrubowane — nieużywane; zaciski — 2 szt. Liczba godzin marszowych — 13 (w tym 3 godziny poświęcono na przetarcie trasy). Nazwisko, imię, patronim lidera, uczestników, ich kwalifikacje. Shapovalov Valerij Nikołajewicz — 1. sp. kat. (lider) Merkeev Sułtan Nurtaewicz — 2. sp. kat. (uczestnik)

Opis tras na szczyt przez przełęcz Bohaterów Panfiłowców z szczegółową analizą etapów i cech technicznych.

Mametowej, które ominąć ścieżką po lewej stronie (w kierunku marszu), następnie po prawej stronie ominąć masyw szczytów Uczyciel i Pionier i po usypisku wznieść się na przełęcz Gerojew Panfiłowców. Z przełęczy wzdłuż żlebu, odchodzącego w lewo, wznieść się w kierunku podstawy komina. R0–R1 Ponuruszyć się kominem do góry (15 m II). Komin jest zablokowany „korkiem”, ominąć go po prawej stronie, po czym odejść trawersem w prawo na kilka metrów. Stacja na występie. R1–R2

Opis trasy na szczyt Pik Pioneer przez centrum Południowej Ściany, kategoria trudności 4Б, pierwsze przejście Smirnow, 1980 r.

Pik Pioner po centru Южnoj steny, 4Б, Smirnow, 1980 g. R0–R1 Z półki z mchem i trawką po ściankach — półkom pod mały karniz, pod którym jest zabity hak dla stancji. Orjentirom służy białe plamka na ściance sprawa od czarnego podcieku. R1–R2 W lewo po ściance 80° z horizontalnymi szczelinami i miejscowymi haczykami w osnowanie wewnętrznego kąta, po którym w górę (6А). Z prawej strony jest półka, na której jest zabity hak i jest dziurka dla spita. Mozna organizować stancję tam, mozna podnieść się dalej i zrobić ją na niewielkiej półce metrów na 10 wyżej. R2–R3 Werewka, szczekująca nerwy. Cały odcinek — 25 metrów, ale przy tym: Nie wszędzie jest dobra ubezpieczenie, Jest żywy blok, za który trzeba się pojąć, żeby wyleźć w górę. Od odłama w lewo W górę po kącie na płytę, nad którą są nabite miejscowe haczyki i szlambur. R3–R4 Kljuczwa werewka. Kar, w wgłębieniu którego jest szczelina. W górnej części wyjście przez nawisanie. Najprzyjemniejsze to, że mozna organizować nadziejne ubezpieczenie i spokojnie skupić się na wchodzeniu. Klucz, po moich szacunkach, 6Б. Potem jeszcze para przechwytów wyżej wyjścia — i zaczyna się leżący wewnętrzny kąt, wychodzący na dużą półkę, na której schodzą się «trasy Urubko, Smirnowa, Grjaznowa, Babieszkina».

Pasport wejścia na szczyt Pionier (4050 m npm) w Zailijskim Ałatau, południowym zboczem, kategoria trudności 4B.

Paszport wejścia Klasa wejścia — skalna. Rejon wejścia — Zailijski Ałatau. Szczyt, jego wysokość, trasa wejścia: szczyt Pionierski, 4050 m n.p.m., południową ścianą. Proponowana kategoria trudności — 4B. Charakterystyka trasy: a) różnica wysokości ściany — 275 m; b) długość poszczególnych odcinków: 2 — 30 m; 3 — 445 m; 4 — 115 m; 5 — 92 m; c) średnie nachylenie ściany — 68°. Wbite haki: skalne — 33, szlumberne — 4, закладки — 6. Czas wejścia — 7 godz. 20 min. Liczba noclegów — brak. Nazwisko i imię kierownika, uczestników oraz ich kwalifikacje:

Szczyt Pik Pioneer (4031 m n.p.m.) w Zailijskim Ałatau, droga wspinaczkowa o stopniu trudności 4A prawą krawędzią Południowej ściany.

Południowy Tian-Szan, Zailijski Alatau Pik Pionier prawym kantom Południowej ściany 4A kat. tr. Pasport wchodzenia Rajon, dolina, numer sekcji według tablicy klasyfikacyjnej z 20__ roku — Południowy Tian-Szan, Zailijski Alatau, Małe Almatinskie uroczysko. Nazwa szczytu, jego wysokość, nazwa trassy: pik Pionier 4031 m, prawym kantom Południowej ściany Proponowana: 4A kat. tr.

Szczyt Pik Pioner, trasa 4А kat. sł. prawą częścią Południowej ściany, opis i szczegóły wejścia.

Północny Tian-Szan, Zailijski Alatau Pik Pionier prawą częścią Południowej ściany 4A kat. trudności Paспорт восхождения Rejon, szczeliny, numer rozdziału w/ro ku w klasifikacyjnej tablicy 20_roku — północny Tian-Szan, Zailijski Alatau, Małoe Almatinskoje szczelie. Nazwa wierzchołka, jego wysokość, nazwa trassy: pik Pionier 4031 m, po prawej krawędzi Południowej ściany Proponujemy: 4A kat. trudności.

Wspinaczka na szczyt Pik Pioneer (4031 m) centralnym kontraforsem Południowej ściany, 4A kategoria trudności, długość 550 m, różnica wysokości 360 m.

Północny Tian-Szan, Zailijski Alatau Pik Pionier po centralnym kontrforsie Południowej ściany 4A kat. tr. Pasportu podróży Region, dolina, numer sekcji według klasyfikacji 20_ roku — północny Tian-Szan, Zailijski Alatau, Małe Almatińskie ujezdże. Nazwa szczytu, jego wysokość, nazwa trassy: pik Pionier 4031 m, po centralnym kontrforsie Południowej ściany Zaproponowana: 4A kat. tr.

Opis trasy na szczyt Pionier (4100 m) północną ścianą, kategoria trudności 3А, z dokładnym opisem odcinków i niezbędnym wyposażeniem.

Opis trasy wspinaczkowej NA W. „PIONIER” OD PÓŁNOCNEJ ŚCIANY. Ogólne dane geograficzne Szczyt „Pionier” jest położony w Mało-Almaatińskim odnogu pasma Zailijski Ała-Tau, w północnych odnogach Tienszanu. Wysokość opisywanego szczytu wynosi 4100 m n.p.m. Mało-Almaatiński odnog wybiega daleko na północ od głównego grzbietu i jest otoczony dwoma dolinami rzeki Małej Alma-Atinki i Lewego Tałgaru. Kończy się małym łukiem z dziewięciu szczytów, tworząc kocioł lodowca Bogdanowicza. Lodowiec Bogdanowicz, o długości 2 km, daje początek rzeczce Komsomołki, dopływającej do rzeki Lewy Tałgar. Linia wiecznego śniegu grzbietu – 3400–3500 m. n.p.m. Wschodnie, południowe i zachodnie stoki są wolne od zlodowacenia. Różowy granit jest podstawową skałą tworzącą masyw w.w. Pionier – Uczitiel. Bezpośrednia bliskość strefy pustyń i półpustyń znacząco wpływa na surowy klimat gór, tworząc bardzo korzystne warunki pogodowe, w których wspinaczki można podejmować przez cały rok. Średnia roczna temperatura wynosi +7...+10 °C. Minimalne temperatury w styczniu to –30...–35 °C. Kierunek dominujących wiatrów jest południowo-zachodni. Opis drogi na szczyt Na szczyt Pionier prowadzą dwie sklasyfikowane trasy: 1B kat. trudn. – wzdłuż zachodniego żlebu z przełęczy Pionierski;