Sprawozdanie z pierwszego wejścia

7 listopada 2009 r. Na wierzchołek GTO połudn. (4245 m) doliny Ajuter, rejonu Karakoł, Terskej Ałatau. Trasa prowadzi północno-zachodnią ścianą, 4A kat. trudności orientacyjnie. Pierwsze wejście zostało dokonane przez grupę w składzie:

• Kierownik: Rumyantseva N.A., KMS, „Burevestnik”, m. Woroneż
• Dubrowskikh V.V., 2-gi sp. klasa, m. Biełojarsk
• Dorokhov B.F., 1-szy sp. klasa, m. Woroneż
• Ogandzhanyan Yu.A., 1-szy sp. klasa, m. Woroneż
• Lyubavin S.E., 2-gi sp. klasa, m. Woroneż

Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — techniczna
2. Rejon wejścia — Centralny Tienszan, pasmo Terckiej-Ała-Too, dolina Dżety-Oguz
3. Szczyt — pik Junost, 4300 m, trasa wejściowa przez południowy grzbiet
4. Przewidywana kategoria trudności 2B
5. Charakterystyka marszrutu: różnica wysokości — 454 m, długość odcinków 3–4 kat. trudn. — 850 m, średnie nachylenie 55°
6. Liczba wbitych haków: dla asekuracji skalnej — 22, lodowych — 0, szlamburowych — 0
7. Liczba godzin marszu — II

Paszport wejścia

1. Klasa wejść lodowo-śnieżnych.
2. Terskej-Ałatoo, dolina Jety-Oguz.
3. Wierzchołek 2. Zachodni Oguz-Baszi (5000 m) przez północną ścianę.
4. Przypuszczalnie 5B kat. sł. pierwowznieście.
5. Różnica wysokości 1050 m. Długość 1205 m. Długość odcinków 5–6 kat. sł. 745 m. Średnie nachylenie głównej części trasy 61°, z czego III kat. sł.: 95° — 5 m, 35° — 120 m.
6. Zastawiono haki skalne 16, lodowe — 174.
7. Godzin marszu drużyny 16 h, 1 dzień.
8. NOCLEGI JEDNA NA SKALNO-LODOWYM PODŁOŻU.
9. Kierownik: Leontiew Wadim Giennadjewicz — MS.

Prze­łęcz przez RТ

I. Klasa — lodowo-śnieżna. 2. Ter­skej-Ała­too, wą­wóz Dże­ty-O­guz. 3. szczyt Baj­tor, przez lodowy żleb Pół­noc­nej Ściany. 4. Pro­po­no­wa­na — 5B kat. trud­no­ści, pierw­sze przej­ście. 5. Prze­pa­d wzniesień: 1000 m; prze­pa­d czę­ści ścien­nej — 755 m, roz­cią­głość — 1100 m, śred­nie nachy­lenie (la­zer­ne pomia­ry) — 53°. Roz­cią­głość odcin­ków 5 kat. trud­no­ści — 1020 m. 6. Za­bito haków: | skał­nych | eks­pan­de­rów | lo­dowych |

Paszport

I. Klasa skalna. 2. Tienszan, grzbiet Terkej Ala-Too. 3. Szczyt Tiulenina, 4100 m, po Wschodniej ścianie. 4. Proponowana 5A kat. trudn., 2-gie przejście. 5. Przewyższenie: 705 m, długość odcinków 5 205 m, średnie nachylenie 58°, średnie nachylenie części ściennej 77°. 6. Wbite haki: skalne 60, закладок 12, w tym dla ubezpieczenia: 72,

Paszport wejścia

I. Klasa wejścia 2. Rejon wejścia 3. Trasa wejścia 4. Charakterystyka wejścia 5. Wbite haki: 6. Liczba godzin marszowych 7. Liczba noclegów i ich charakterystyka 8. Nazwa drużyny 9. Imię i nazwisko kierownika, uczestników i ich kwalifikacje

1. Klasa pe­szespe­cji
2. Terekėï Aпа-too, wzniesienie Gaumop
3. p. N. Armstrounga, 4908 m, po północnej ścianie
4. Proponowany — 5–6 k.tr, pierwszoprzejście
5. Przewyższenie: 848 m, długość — 1245 m. Przewyższenie części głównej (4060–4860): 800 m, długość — 1085 m. Długość odcinków 5 k.tr — 885 m. Śred. stromość części głównej trasy — 52°.
6. Ochrona hakowa:

• skalnych szach­ma­run­nych za­kład­nych pet­le­wych
• 2

1. Klasa lodowa
2. Terkey Ala-Too, dolina Jety-oguz
3. Pik Oguz-baszi 2. Zap. po severnoj stene
4. Pik Oguz-baszi, kat. sl. 5B, wtóre przejście
5. Przewyższenie: 800 m, długość — 1060 m, długość odcinków 5–6 kat. tr. — 700 m, średnie nachylenie całej trasy ~ 55° (4200–5000 m), z tego: 50° (4200–4500 m), 80° (4500–4700 m), 70° (4700–4950 m)
6. Wbite haki (w przybliżeniu):

• skalne 60, lodowe 90, закладки 6

7. Godzin marszu drużyny do wierzchołka — 14,5 h
8. Nocleg wygodny na grani wierzchołka.
9. Kierownik Hilko Władimir Pawłowicz — KMS (nieof.)

PASPORt WEJŚCIA NA SZCZYT

1. Klasa wejścia — techniczna
2. Rejon wejścia — Centralny Tienszan, pasmo Terkej Ała-Too, dolina Dżety-Oguza
3. Szczyt — pik Czarny Kieł, 4255 m, wejście po Południowym Grzbiecie
4. Przewidywana kat. trudności 2A
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 525 m; długość odcinków 2–3 kat. trudności — 680 m; średnie nachylenie 44°.
6. Wbite haki:

Юность 4300 25 к Свгребню П. Магомедова + 2 «Чёрный Клык» 4255 Картосхема осевой части хр. Терскей-Алатау — верховье р. Джеты-Огуз.

Краткое описание подходов к маршруту

Пик «Юность» 4300 м (высота пика дана на основании топосъёмки масштаба 1:100 000, изд. 1962 г., находится в северном отроге водораздельного хребта Терский Ада-Тоо в верховьях левой составляющей реки Джеты-Огуз — реки Байтор, в левой части ущелья Байтор (см. картосхему)). От г. Пржевальска автобусом до курорта Джеты-Огуз. Далее по ущелью Джеты-Огуз по дороге до ущелья Телеты 12 км.