3.4 Ceno­bo­u 4875 m n.p.m., 14:023 h.

Ii a c ii o p t

I. Klasa zimowa. 2. Tienszan. Pasmo Kirgizki. 3. Pik Siemionowa-Tienskiego, 4875 m, prawą częścią Zachodniej Ściany, 4. Kat. trudn. 5B. 5. Przewyższenie 1000 m, długość 1500 m, przewyższenie części ściennej 650 m, długość 830 m. Długość odcinków 5–6 kat. trudn.: 570 m, średnie nachylenie części ściennej marszrutu 60°: 6. Zaklinowane haki: | skalne | zakladek | lodowe |

Opis trasy po odcinkach

Odc. 0–I. Początek trasy — podejście pod ścianę po lodowym stoku. Ruch jednoczesny, ubezpieczenie przez lodołub. Odc. I–6. Skalny bastion, seria wewnętrznych kątów i ścianek o nachyleniu do 70–80°. Bardzo trudne skały, mała ilość chwytów i szczelin. Użycie cienkich haków i drobnych stoporów. Przejście w asekuracji technicznej. Zalecane jest wstępne opracowanie tego odcinka. Ruch na przemian. Na skalnym progu po lewej stronie wyraźnie zaznaczonej groty pozostawiono kontrolny kopiec. Odc. 6–12. Seria ścianek i półek, wprowadzająca pod kluczowy fragment trasy. Na początku wygładzona skalna ścianka z ograniczonym wyborem pęknięć i drobnymi uchwytami. Przejście w asekuracji technicznej. Dalej po "baranich łbach" podejście pod pionową płytę z wąską szczeliną. W górnej części:

• szczelina przechodzi w przewieszoną kominę z zatyczką.
• Swobodne wspinanie jest praktycznie niemożliwe, ponieważ nie ma chwytów (tylko podchwyty).
• Dla asekuracji — jedyna klinowata szpara z przewieszeniem, w której trzymają się tylko "przyjaciele" (ang. "Friends").
• Przejście w asekuracji technicznej. W końcu odcinka pozostawiono kopiec.

4250 m

I. Klasa wspinaczki — zimowa 2. Region — Tienszan, pasmo kirgiskie 3. Wierz­cho­łek Siemie­no­wa-Ti­en-Szań­skie­go (4875 m) ścianą 103, trasа mieszana 4. Prz­ypuszczalna kat. trudn. — 5B, pierw­sze przej­ście 5. Przewyższenie: 1225 m, długość — 1600 m Dł­ugość odcinków 5–6 kat. trudn. — 570 m Śr. nachylenie głównej części trasy — 63° (3650–4250 m) 6. Wbi­to haków: ska­lnych 49 17 klinów 99 36

1 0 3 35­–45 40 III­–IV­– 16 2 0 2 65­–70 15 IV+V­– 15 2 0 4 55­–65 40 IV­–IV+ 14 1 0 3 45­–50 30 III­–IV­– 13 1 0 2 60­–65 10 IV+V­– 12 1 0 4 45­–55 40 III­–IV­– 11 2 0 8 120024,07 KT. 75­–80 30 V­–V+ 10 2 0 8 45­–60 70 III­–IV­– 9 2 0 2 70­–80 10 V+ 3 1 0 6 55­–65 30 V­– 7 0 0 3 40­–450 25 IV­– 6 0 0 4 55­–400 40 III+IV 5 1 0 8 55­–70 60 IV+,V­– 4 2 0 1 55­–600 35 IV+ 3 0 0 1 15­–250 20 II­–III 2 0 2 0 45­–500 80 III 1 KPT-113 11207914 KAT 16 N 44 Рис. 3. Схе­ма мар­шру­та в сим­во­лах УИИА (на­ча­ло). becomes 1 0 3 35­–45 40 III­–IV­– 16 2 0 2 65­–70 15 IV+V­– 15 2 0 4 55­–65 40 IV­–IV+ 14 1 0 3 45­–50 30 III­–IV­– 13 1 0 2 60­–65 10 IV+V­– 12 1 0 4 45­–55 40 III­–IV­– 11 2 0 8

Fo­to 1. Wierz­cho­łek p. Siemio­no­wa-Tian­szan­skie­go 4875 m.

• 1 — 5А, po pra­wej czę­ści 3 ścia­ny;
• 2 — 5Б, do ba­stio­nu 3 ścia­ny;
• 3 — 5Б, po pra­wej czę­ści 3 ścia­ny;
• 4 — szla­kiem pier­wo­pro­chod­nie­nia

Pa­port wcho­dze­nia

Klasa wcho­dze­nia Rejon wcho­dze­nia Szczyt, jego wy­sokość Tras­sa wcho­dze­nia Ka­te­go­ria trud­no­ści (o­rien­ti­ro­wo­czno) Prze­pa­d wy­soko­ści Śre­dn­ia stro­mość Za­bi­to haków:

• ska­lnych
• lo­do­wych
• szla­mbu­rowych Za­ło­żo­no za­kładok Ilość go­dzin prze­jaz­do­wych Ilość no­cow­ek

Ucz­est­ni­cy:

1. Na­go­wi­cy­na E­le­na Jul­ew­na
2. Zu­je­wa Ta­ma­ra Alek­san­drow­na

TABELA WSPINACZKI NA SZCZYT Siemionowa-Tian-Shanskiego trasą 4A kat. tr.