Western Asia

Opis pierwszego przejścia trawersu Ptysz-Dżuguturlucz przez grupę alpinistów w 1946 roku, z szczegółami dotyczącymi przebiegu trasy i danymi technicznymi.

FEDERACJA ALPINIZMU ROSJI RUSSIAN MOUNTAINEERING FEDERATION ① Klasyfikacja 5А+1 protokół nr 3 z 22/XI–46 r. 123 KLUB TURYSTÓW CZYTALNIA NR 797 REKORDOWE WSPINACZKA TRAWERSKA

Wspinaczka na Południowy Ptysz (3500 m) 2-6 kategorii trudności, opis trasy i zalecenia dla alpinistów.

Рис. 38 Wspinaczka na wierzchołek Jużny Ptyš (3500 m n.p.m.) 2–6 kat. trudn. (rys. 38) Od polany Dombajskiej przez dolinę Dombaju ( ścieżka) na prawo od wodospadów Czuczchurskich w kierunku nocówki Ptyšskiej. Dalej: przez pokrywy usypiskowe następnie na lewo od morony (ścieżka) w lewo — w górę do górnego cirku Lodowca Kruszewowego przez lodowiec w prawo — w górę na przełęcz Ptyšską (na lodowcu ubezpieczenie!) Od polany Dombajskiej 7–8 godz. Miejsce biwaku.

Wspinaczka na szczyt Główny Ptysz wschodnią granią, kategoria trudności 3Б, z zaleceniami i opisem ubezpieczenia oraz niezbędnego sprzętu.

Wejście na wierzchołek Główny Ptysz (3520 m) wschodnią granią — kat. trudn. 3B (rys. 39) Biwak na przełęczy Ptyskiej. Z przełęczy w prawo 30 m półkami do 3-metrowej ściany i po niej w lewo i do góry na poszarpaną grań zbudowaną z pochyłych płyt (uboczna!). Dalej bezpośrednio granią aż do najstromszej części wzniesienia (obejścia na południe nie są zalecane). U stromego odcinka wzniesienia: wyjście w lewo do wewnętrznego kąta, przez niego 15–18 m w górę (ostrożna lina!), wyjście na ramię.

Wspinaczka na szczyt Główny Ptyš trasą "krawat" kategorii trudności: szczegółowy opis ścieżki, ubezpieczenia i zalecenia dla alpinistów.

Рис. 39 Wspinaczka na wierzchołek Główny Ptyś po „krawacie” — za kategorie trudności (patrz rys. 39) Z przełęczy Ptyśki w prawo przez lodowiec (zabezpieczenie!) do dużej skalnej grani. Po skalnej grani 40–50 m w górę — biwak. Od przełęczy 1 godz. Z biwaku po zniszczonych skałach (niebezpieczeństwo spadających kamieni!) 90–100 m w górę, wyjście na lodowo-śnieżny stok o nachyleniu 35–40° i po nim w prawo-w górę do skalnej wyspy. Po skalnej wyspie (zabezpieczenie przez występy!) 50–60 m w górę, wyjście na stromy śnieżny stok (45°), po nim przez szczelinę brzeżną na skalną wyspę w żlebzie „krawata”. Po skałach 40 m w górę (zabezpieczenie przez występy!), następnie