Poloże­nie żebro opie­ra się o 40° śnieżno-lo­dowy stok. Przez 8–10 m — duży kamień, przy któ­rym wygod­nie można zor­ga­ni­zo­wać stra­chów­kę i za­ło­żyć li­nie. Do tego miejsca, roz­po­czynając od trój­kąt­nej ści­anki, idzie się bez ple­caka. Po du­żym ka­mie­niu pod­no­si­my się w górę przez 10–15 minut i po śnieżno-lo­dowym stoku z wtrą­ce­niami skal­nymi na po­łogą część żebra. Stąd po gra­ni wierz­choł­ko­wej, stromo obry­wa­ją­cej się na pół­noc około 200 m, na śnie­żne ra­men pod wierz­cho­łek. Z niego po śnieżno-lo­dowym stoku z za­chod­niej stro­ny i wcho­dzi­my na wierz­cho­łek szczy­tu. Z pod trój­kąt­nej ścia­ny №5 godz. Spu­sz­cza­nie się ze szczy­tu do prze­łę­czy — po dro­dze pod­no­sze­nia się, z zor­ga­ni­za­cyj­ny­mi 5 czter­dzie­stu­me­tro­wy­mi „du­lfers­ki­mi zjaz­da­mi”, za­ję­ło 7 go­dzin.

Тща­тель­ной причёс­кой отра­бот­кой и на коп­ках. Od miejsca pod­chodu na prze­łęczy 2 godz. 30 min. Lodowy gra­bień prze­cho­dzi w ska­ły. Tu­taj trud­ne wcho­dze­nie po ska­łach (40°), po­kry­tych na­war­stwio­nym lódem. Ube­z­pie­cze­nie przez hak. Są luź­ne kam­nie. Przez 40 m wyj­ście w pra­wo na po­wierzch­nię, za­bez­pie­czo­ną od spad­ków skał z góry. Dal­szy ruch w górę:

• naj­pierw po war­stwio­nych ska­łach,
• na­stęp­nie po lo­dzie,
• po­tem po 25-me­trowych ska­łach (60°), będą­cych cią­giem gra­bienia. U wyj­ścia ze skał ist­nieje odpo­wied­nia po­wierzch­nia do zor­ga­ni­zo­wa­nia ube­z­pie­cze­nia, z góry —

5. A

7–10 sierpnia 1969 r. L.A. Bielniew, L.N. Pimakowa, D. M. Moloradow, A.C. Mardowow Trasa zaczyna się od przełęczy „4600”, która łączy lodowce Purowskiego i Tołstogo. Droga przez przełęcz „4600” od obozu szturmowego w górnym biegu lodowca Purowskiego prowadzi:

• wzdłuż głównej części lodowca,
• następnie przez jego lewy dopływ. Konieczność pokonania pierwszego stopnia lodospadu. Droga od obozu szturmowego na lodowcu Kisosza do noclegu na lewym dopływie lodowca Purowskiego zajmuje 9 godzin.