№4

Pierw­szo­prz­e­byw­cy pół­noc­nej ścia­ny szczy­tu Lo­re (4538 m n.p.m.) w pa­śmie Ku­j­gej-Ała­tau, opi­s trud­ne­go szla­ku al­pi­ni­st­ycz­ne­go 5B ka­te­go­rii trud­no­ści.

SPRAWOZDANIE o dokonaniu pierwszego przejścia przez centrum północnej ściany szczytu DURE. SZKIC HISTORYCZNO-GEOGRAFICZNY REJONU Szczyt Düré jest położony w zachodniej części łańcucha Kungej-Ałatau, który ogranicza od północy kotlinę jeziora Issyk-Kul, zaczynając się w rejonie doliny Bojemskiej na zachodzie i rozciągając się w kierunku zbliżonym do równoleżnikowego. Długość łańcucha wynosi około 275 km, szerokość w najwyższej części wynosi średnio 31 km. Łańcuch składa się z dwóch części: wschodniej i zachodniej. Od głównego grzbietu Kungej-Ałatau, głównie w kierunku północnym i południowym, odchodzą odnogi, które dzielą boczne doliny rzeczne. Najbardziej znaczącymi pod względem wysokości bocznymi odnogami są: Czontalski, Orto-Kojsuński, Karakorumski itd. Szczyt Düré przylega do 1-szej zachodniej kulminacji masywu Czon-Tal. Wysokość Düré według pomiarów z 1962 r. wynosi 4538 m. Pierwsza wystarczająco szczegółowa mapa-szkic łańcucha Kungej-Ałatau została sporządzona przez W. Gorbunowa w 1937 r. W tym samym roku A. Ignatiew dokonał pierwszego wejścia na najwyższą kulminację łańcucha – Czon-Tał o wysokości 4771 m. W kolejnych latach w rejonie masywu Czon-Tal dokonano jeszcze szeregu wejść, aż do 5B kat. trudn.