Wszystkie wejścia

Droga prosta, ale długa. Rozpoczyna się faktycznie od schroniska Lajtchaus. Ze sprzętu wymagane są tylko raki, które warto założyć przy zejściu, gdyż występują odcinki oblodzeń. Przy wejściu raki nie były mi potrzebne. Lina, uprząż i inny sprzęt przy normalnym stanie drogi nie są wymagane. Na trasie nie należy się rozciągać, gdyż można zrzucić kamień na towarzysza. Orientacja nie sprawia trudności.

Z powodu anomalnie gorącego lata i specyficznych warunków pogodowych jesienią w kuluarze jest bardzo mało lodu. Pod kluczem lód nie jest równy, lecz arykami, a powyżej klucza drugi wyciąg to praktycznie suchy żleb zawalony śniegiem. Lodu brak. Lód występuje tylko z boku na skale. W górnej czaszy również pierwsze 40 metrów to sypka warstwa przesypana śniegiem. Brak zabezpieczeń.

Na Грузинской полке nie ma wody, najniższa platforma jest bezpieczna, w górne bije.

Dotarliśmy do miejsca noclegu na wysokości 4750. Zabrakło czasu na wejście na szczyt.