Paszport wspinaczki

Rejon wspinaczki — Ałtaj, dol. Aktru, numer rozdziału według KMGV — 1.2.
Nazwa szczytu: Karatasz, lewą częścią Północnej ściany.
Proponowana kategoria trudności — 5B, pierwsze wejście.
Charakter trasy — kombinowany.
Różnica wysokości na trasie — 940 m.

Długość trasy — 1230 m. Długość odcinków o trudności 5 i 6 kat. — 305 m. Średnie nachylenie:

głównej części trasy — 61°
całej trasy — 50°

Pozostawiono haków na trasie: ogółem — 5, w tym haków hakowych — 2.

Użyto ogółem na trasie:

skalnych — 28
закладок i in. — 112. Użyto haków na trasie:
haków hakowych stałych — 2, w tym ITO — 0
haków hakowych zdejmowanych — 1, w tym ITO — 1. Użyto ogółem sztucznych punktów asekuracji (ITO) — 105.

Godzin marszu drużyny: 78 godz., 10 dni.
Kierownik: Jerimłow A.A., 1-sza kat. sportowa.

Uczestnicy:

Kuwakin A.A., 1-sza kat. sportowa
Prasłow S.W., 1-sza kat. sportowa
Rusakow A.W., 1-sza kat. sportowa.

Trener: Zujew S.W., KMS.
Opracowanie: 24–25 lutego i 28 lutego–1 marca 2003 r.

Wyjście na trasę: 6:00 2 marca 2003 r. Wyjście na szczyt: 16:00 7 marca 2003 r. Powrót do bazy: 19:00 7 marca 2003 r.

Wspólne zdjęcie szczytu

Schemat trasy w symbolach UIAA

№ odc.	Haki
	skalne	zakł.	lodowe
24–25	-	-	-	1, 50 m, 20°
23–24	-	-	-	2, 100 m, 45°
22–23	-	-	-	1, 200 m, 30°
21–22	1/1	13/11	-	5+, 50 m, 80°, A2
20–21	-	4	-	4, 50 m, 60° Foto № 6
19–20	1/1	6/3	-	5, 30 m, 75°, A1
18–19	-	-	-	3, 50 m, 50°
17–18	-	4	-	4–, 40 m, 65°
16–17	-	-	-	2–, 50 m, 30°
15–16	3/2	13/13	-	5, 40 m, 80°, A2
14–15	-	-	-	2+, 20 m, 35°
13–14	3/3	13/13	-	5, 35 m, 75°, A3
12–13	3/2	5/3	-	4–, 30 m, 50°, A1
11–12	-	-	-	2–, 25 m, 20°
10–11	4/2	14/12	-	5+, 50 m, 70°, A2
9–10	1	-	-	2, 60 m, 40°
8–9	-	9/6	-	6–, 20 m, 85°, A3
7–8	1/1	9/9	-	6+, 20 m, 110°, A3e
6–7	1	2/2	-	3, 30 m, 60°, A1
5–6	3/2	7/6	-	5, 70°, 30 m, А2
4–5	2/1	7/6	-	6, 10 m, 95°, A3
3–4	1	3/1	-	5+, 20 m, 85°, A1
2–3	-	-	-	2–, 35 m, 40°
1–2	4/3	3/1	-	4–, 35 m, 60°, А1
0–1	-	-	-	2+, 150 m, 45°

Krótki opis trasy

0–1	2+, 150 m, 45° Baranie czoła. Wzdłuż ściany aż do początku komina.
1–2	4–, 35 m, 60°, А1 Komin, zwęża się do szczeliny i przechodzi w ścianę. Asekuracja hakowa. Rzadkie ITO.
2–3	2–, 35 m, 40° Śnieżno-żwirowy żleb, uchodzący w wielki komin. Z prawej strony na półce — stacja.
3–4	5+, 20 m, 85°, А1 Prawie pionowy komin. Przechodzi się w rozporze.
4–5	6, 10 m, 95°, А3 Przewieszona ścianka. ITO głównie na stoperach i friendach. Na wyjściu wąska półeczka. Stacja na haku i haku hakowym.
5–6	5, 70°, 30 m, А2 Wąski komin. Rozporządzanie, małe serie ITO. Hak hakowy do asekuracji.
6–7	3, 30 m, 60°, А1 Komin znacznie się rozszerza i łagodnieje. Mnóstwo luźnych kamieni. Stacja pod ogromną zatyczką na występie i stoperach. Punkt kontrolny nr 1.
7–8	6+, 20 m, 110°, А3e. Lewą, lekko przewieszoną ścianą komina, przez szczelinę prosto pod zatyczkę. Dalej w prawo do dziury przez silne przewieszenie. Ciągłe ITO. Użyty został zdejmowany hak hakowy.
8–9	6–, 20 m, 85°, А3 Wyjście na zatyczkę. Mnóstwo opcji dla zorganizowania stacji. Tu wymuszony, niewygodny nocleg. Dalej mocno przewieszona krótka ścianka. Przechodzi się z prawej strony w kącie. ITO na elementach zaklinowanych (friendy różnych numerów). Odcinek 7–9 — kluczowy na trasie.
9–10	2, 60 m, 40° Prosty śnieżny żleb. Wyprowadza na ramię, z którego otwiera się dalsza perspektywa trasy. Idealne miejsce na nocleg.
10–11	5+, 50 m, 70°, А2 Od podstawy ramienia wzdłuż prawej ściany. Baranie czoła. Dużo ITO. Jest dobre miejsce na organizację stacji.
11–12	2–, 25 m, 20° Prosty śnieżny stok.
12–13	4–, 30 m, 50°, А1 Baranie czoła. Ukośna półka. St. hakowa.
13–14	5, 35 m, 75°, А3 Ściana z systemem pęknięć na różnorodne wyposażenie.
14–15	2+, 20 m, 35° Śnieżno-żwirowy żleb, uchodzący w komin. Z lewej strony przy wejściu do komina wygodna stacja na występie.
15–16	5, 40 m, 80°, А2 Bardzo strome i skomplikowane, rozszerzające się komin z zatyczką na górze. Trudne ITO. Wyżej niewielka stromizna.
16–17	2–, 50 m, 30° Długi prosty żleb, prowadzący pod ogromną zatyczkę na wejściu do wielkiego komina. Na początku i końcu stacja na elementach zaklinowanych.
17–18	4–, 40 m, 65% Lewą stroną komina wyjście na zatyczkę. Nieco wyżej na kamieniu stacja i punkt kontrolny nr 2. Od niego w górę przez rozpadlinę — swobodnym wspinaniem.
18–19	3, 50 m, 50% Nieskomplikowany teren z ominięciem bastionu. Wymuszony nocleg w wnęce między kamieniami.
19–20	5, 30 m, 75°, А1 Od krawędzi półki po stromej ściance na ITO lewą szczeliną. Przecinając bardzo stromy żleb, przejście na półeczkę na kontrforsie. Stacja na występie.
20–21	4, 50 m, 60° Z lewej strony, równolegle do żlebu — komin, przechodzi się swobodnym wspinaniem w rozporze. Stacja na występie. Komin przechodzi w wewnętrzny kąt.
21–22	5+, 50 m, 80°, А2 Stromy komin z przewieszoną zatyczką. Omija się go z prawej strony po ściance głównie na ITO. Tu komin łączy się z przeciętym poniżej żlebem, który przechodzi w wewnętrzny kąt. Dużo ITO.
22–23	1, 200 m, 30° Prosty osypiskowy stok, prowadzący do grani.
23–24	2, 100 m, 45° Dżandarm na grani, omija się go z lewej. Ruch równoczesny.
24–25	1, 50 m, 20° Łagodna grań. Szczyt. Odcinek 23–25 pokrywa się z trasami 3B, 3A kat. trudn.

Techniczne zdjęcie trasy

Rekomendacje co do przejścia trasy

Z bazy Akt-ru wzdłuż lewego brzegu rzeki podejście pod trasę 2 godz.

Wymagane:

przejście przez lawiniasty stożek nasypowy lewego lodospadu północnej ściany
wejście po 300-metrowym śnieżnym wzniesieniu do podstawy ściany.

Trasa w dolnej i środkowej części wiedzie przez charakterystyczny przełom, przecinający lewą część ściany od dołu do góry. W górnej części linia trasy zbacza w lewo, omijając bastion.

Na trasie użyto zwykłego zestawu sprzętu: haków skalnych, stoperów, friendów.

Posiadanie haków kotwicznych może przyśpieszyć pokonanie trasy, zwłaszcza w warunkach zimowych.

Trasa jest zagrożona spadającymi kamieniami, dlatego zaleca się wejście małą grupą. Poruszanie się po linach na wielu odcinkach jest bardzo niebezpieczne gdy prowadzi się od góry lub gdy pozostali uczestnicy pracują na górnych odcinkach. Jednak wszystkie stacje zostały urządzone w bezpiecznych miejscach.

Ilustracja fotograficzna raportu