Paszport wejścia

Klasa wejścia — zimowa
Rejon — Pamiro-Ałaj, pasmo Turkeстанский, dolina Ak-Su
Obiekt — pik Ak-Su
Kategoria trudności — 6Б (Czapliński '88)
Różnica wysokości — 1500 m, długość — 1930 m Długość odcinków 6 kat. trudności — 455 m. Średnie nachylenie trasy — 68°
Wbite haki:

skalne	śrubowe	закладок	lodowe
269	5	223	83
203	2	197	3

Godzin marszu zespołu: — 112
Biwaki: — na platformie
Skład: Perszin Michaił Walerjewicz — MS Niefiodow Igor Wiktorowicz — MS

Zdjęcie №1. Ogólne zdjęcie wierzchołka 9 grudnia 1998 r. 1 — trasa Szabalina, 2 — trasa Czaplińskiego, 3 — trasa Klionowa.

Trener: Perszin Walerij Nikołajewicz — ZMS
Wyjście na trasę: 10 grudnia 1998 r. wierzchołek: 31 grudnia 1998 r., powrót: 4 stycznia 1999 r.

Profil ściany

Działania taktyczne zespołu

Powszechnie uznaje się, że Północna ściana pika Ak-Su jest jedną z najtrudniejszych ścian w technicznej klasie wejść w regionach górskich Rosji i krajów sąsiednich. Ale nie było ani jednego zimowego wejścia, tym bardziej przejścia Północnej ściany.

Biorąc pod uwagę doświadczenie nieudanej próby wejścia w lutym 1998 roku, postanowiono przeprowadzić wejście w grudniu. Pogoda w tym czasie jest najbardziej stabilna.

Oceniając stan tras na ścianie, zdecydowaliśmy się przejść trasą Czaplińskiego 6Б kat. trudności, ponieważ jest to najbardziej realna trasa do przejścia przez centrum ściany zimą.

Wiedząc, że w centrum ściany p. Ak-Su wszystkie trasy są kombinowane, zespół w trakcie sezonu przygotowawczego, obok utrzymania wysokiego poziomu "swobodnego wspinania" i przygotowania techniczno-skalnego, poświęcał dużo uwagi przygotowaniom lodowym i doborowi dobrej jakości sprzętu. To również przyczyniło się do udanego wejścia, ponieważ sprzęt lodowy był stale używany na skalistych odcinkach ściany, gdzie szczeliny i pęknięcia były zasypane śniegiem i zalane lodem.

Zakupiono ubrania z nowoczesnych wysokiej jakości materiałów syntetycznych — zamienników puchu.

Do przejścia trasy użyto:

nowoczesnych haków tytanowych
giętkich friendów
wykręcanych haków śrubowych
przebijaków własnej konstrukcji

Trasa na całej długości nie ma charakterystycznych miejsc dla biwaków, dlatego wykonano specjalną platformę dla dwójki (z montowanym na niej namiotem), co znacznie uprościło organizację biwaków i ułatwiło przejście trasy.

Do poruszania się zespołu użyto taktyki kapsułowej:

najpierw przetwarza się odcinek trasy (ruch pierwszego na podwójnej linie, jedna lub obie — UIAA, z zabezpieczeniem poręczami)
następnie przenosi się ładunek z platformą

Tryb odżywiania:

ciepłe posiłki rano i wieczorem
w ciągu dnia indywidualne przekąski.

Łączność z bazą była radiowa i świetlna. W zespole była apteczka do udzielania pierwszej pomocy przedlekarskiej.

Trasa została pozostawiona w czystości, cały śmieci spalono, a metalowe puszki przyniesiono do bazy, wszystkie haki zostały wyciągnięte. Schemat trasy w symbolach UIAA

skalne	lodowe	закладок	śrubowe	Nr odcinka	Kategoria trudności	Długość, m	Nachylenie, °
15				1	V	250	40–80
19		15		2	VI A2	40	80
20		21		3	VI A2+	50	80
6		7		4	VI A2	20	90
15		10		5	A2	30	80
16		22		6	A2+	40	82
10		25		7	A2	40	83
22		10		8	A3	30	85
15		15		9	A2+	35	85
5	3	2		10	V A1	40	80
10		8		11	V A1	40	78
5	4			12	V	45	75
2	3	4	1	13	V	40	75
	5			14	V	50	70
	4			15	V	50	65
	4			16	V	50	65
7	5	4		17	V A2	50	75
10		10		18	V A2	20	75
20		19	2	19	A3	40	85
15		16	2	20	A2+	30	85
12		6		21	A2	20	80
	20			22	V	200	60–80
4	2	2		23	V A1	50	75
5	2	1		24	V A1	50	75
10		15	2	25	A2+	30	90
15		6		26	A3	20	90
2	5	2		27	V	50	75
1	3	3		28	V	30	65
	4			29	V	50	60
	4			30	V	30	75
10	3	3		31	V A2	200	40

Opis trasy po odcinkach

R1 — Lodowo-śnieżny żleb o zmiennym nachyleniu R2 — Początek szczeliny trasy Popowa — Czaplińskiego R3 — Rozpadlina w płycie R4 — Podejście pod karniz, wahadło w lewo, wyjście na górę R5 — Wspinaczka na ITO wzdłuż rozpadliny do góry R6 — Ruch wzdłuż wewnętrznego kąta R7 — Wewnętrzny kąt przechodzący w płytę R8 — Trudna wspinaczka po płycie R9 — Kontynuacja przejścia płyty R10–R13 — Wewnętrzny kąt wypełniony lodem R14–R17 — Wąski lodowy żleb przechodzący w górnej części w płytę R18 — Komin prowadzący pod płytę R19 — Trudna wspinaczka po płycie w prawo-w górę R20 — Kontynuacja ruchu w kierunku "krzyża" R21 — Obejście "naszłepki" z lewej i wyjście z prawej strony karniza do żlebu Czaplińskiego R22 — Lodowy żleb o zmiennym nachyleniu. R23–R24 — Wewnętrzny kąt zalany lodem R25–R26 — Przejście serii przewieszonych ścianek R27 — Ruch w prawo-w górę wzdłuż wewnętrznego kąta R28–R30 — Lodowy żleb zwężający się w komin i prowadzący na grań R31 — Grań, miejscami występują ścianki z trudną wspinaczką R32 — Na wierzchołek po grani, omijając żandarmy

Zdjęcie №2. Techniczne zdjęcie wierzchołka. Schemat trasy w symbolach UIAA Schemat trasy w symbolach UIAA Schemat trasy w symbolach UIAA Schemat trasy w symbolach UIAA Schemat trasy w symbolach UIAA

Opis trasy po odcinkach

Odcinek	Opis
0–1	Stromy firn. Miejscami widoczny lód.
1–2	Przejście przez bergschrund. Za bergschrundem — monolityczna skalna ścianka.
2–3	Trudna wspinaczka po mokrych "baranich łbach".
3–4	Lodowy żleb o nachyleniu od 40° do 70°.
4–5	Wewnętrzny kąt z głuchymi pęknięciami. Ubezpieczenie hakami.
5–6	Rozpadlina w głębi wewnętrznego kąta.
6–7	Karniz z rozpadliną, występ 1 m.
7–8	Po prawej ścianie podejście do rozpadliny. Rozpadlina pokonywana wspinaczką.
8–9	Z rozpadliny — wahadło na lewą ścianę. Po niej 15 m do rozpadliny.
9–10	Po hakowym odłamie do jego wyklinowania.
10–11	Pionowo w górę po ścianie po odłamach swobodną wspinaczką.
11–12	Szeroki wewnętrzny kąt z mokrymi, wygładzonymi skałami, napięta wspinaczka.
12–13	Przewieszona ścianka. Pęknięcia głęokie.
13–14	Pionowa ściana przechodząca we wewnętrzny kąt. Skały zlodowaciałe.
14–15	Trudny trawers w prawo na 40 m po lodowych plamach i wygładzonych skałach.
15–16	Stroma ścianka z małą ilością chwytów. "Sky-haki".
16–17	Wewnętrzny kąt z dobrymi, monolitowymi uchwytami, ruch w lewo-w górę na półkę.
17–18	Monolitowa ścianka 30 m. "Sky-haki". Ruch w kierunku ogromnych wiszących "naszłepków".
18–19	Wspinaczka po górnej części "naszłepki".
19–20	Monolitowa ścianka 15 m. "Sky-haki".
20–21	Wspinaczka po skośnej, uchodzącej w lewo-w górę gładkiej półce.
21–22	Wewnętrzny kąt z soplą wewnątrz, ścianki monolitowe i bez pęknięć. Prowadzi na trasę Czaplińskiego.
22–23	100 m wewnętrzny kąt wypełniony lodem. (Trasa Czaplińskiego).
23–24	Zejście w lewo z trasy Czaplińskiego po monolitowej ściance.
24–25	Trawers
25–26	Wewnętrzny kąt wypełniony lodem.
26–27	Duży karniz z rozpadliną. I. T. O.
27–28	Monolitowa płyta omijana z lewej po rozpadlinie.
28–29	Lodowa płyta prowadząca do zniszczonego, zlodowaciałego wewnętrznego kąta.
29–30	Wewnętrzny kąt ze zlodowaciałymi skałami, wyprowadza na półkę.
30–31	Stroma ścianka z porozbijanymi odłamami.
32–33	Duży karniz z przewieszonym kominem. I. T. O.
33–34	Monolitowa płyta z dobrym tarciem. Swobodna wspinaczka.
34–35	Skośna gładka półka z lodową deską, wyprowadza na grań.
35–36	Monolitowy żandarm na grani, omijany z prawej. Rapel 5 metrów.
36–37	Wspinaczka po grani średniej trudności z przemiennym i jednoczesnym ubezpieczeniem.
37–38	Wyjście na wierzchołek.

Przebyty trudny trawers. Odcinek 14–15

Profil trasy z prawej (z trasy Mosznikowa)

Odcinek 15–16. Ruch po monolitowej ścianie.

Bez tytułu

Powiązany z

Spis treści

Paszport wejścia

Profil ściany

Działania taktyczne zespołu

Opis trasy po odcinkach

Opis trasy po odcinkach

Załączone pliki

Źródła

Komentarze