Sprawozdanie z pierwszego wejścia

O pierwszym wejściu

Szczyt Janyczar (2520 m) — Południowo-Zachodni Grzebień — trasa 3A kat. trudn. (proponowana), pierwsze wejście — Sajany Wschodnie, pasmo Tunkińskie Golcy, dolina Charimta, 6.1.2

Kierownik: Klepiков A.A. Uczestnicy:

• Kuźmenko I.M.
• Kołosow A.D.
• Kazancewa E.W.
• Pieczenin K.W.

I. Paszport wejścia

Zdjęcie ogólnego widoku góry Janyczar 2520. (Zdjęcie wykonano z grzbietu między szczytami Straż i Grenadier, około 2400 m npm., oddalenie od obiektu 1500–2000 m)

CZERWONY — trasa zespołu 3A ZIELONY — trasa płd. st. Płd-Zach grzb. 4A kat. trudn., nk (Klepiков A.A., 2022) NIEBIESKI — trasa płd-wsch grzb. 3B kat. trudn., nk (Klepiков A.A., 2022)

Panorama szczytów pasma Tunkińskie Golcy w rejonie doliny Charimta. (Zdjęcie wykonano z doliny Tunkińskiej, oddalenie około 10 km)

Mapa-schemat doliny Charimta

Opis doliny Charimta

Dolina Charimta znajduje się w paśmie Tunkińskie Golcy w pobliżu osiedla Arszań i jest zwrócona swoim ujściem w stronę doliny Tunkińskiej. Dolina jest dość interesującym poligonem dla alpinizmu, ze względu na dość bogaty relief, rozmiar i różnice wysokości około 1000 m oraz dostępność transportową. Dolina Charimta pod względem morfologii jest jedyną prawdziwą doliną w paśmie Tunkińskie Golcy na prawo od osiedla i góry Arszań, pozostałe doliny są w rzeczywistości dolinami zawieszonymi — cyrkami, opadającymi do doliny Tunkińskiej. Charimta ma głęboko wciętą dolinę z rozgałęzionym systemem cyrków w górnym biegu i po lewym brzegu w środkowej części.

Najbliższy duży osiedlony punkt — osiedle Arszań. Wejście odbywa się dojazdem do ujścia doliny. Samochód może zawieźć na wysokość 1200 m npm. Czas dojazdu z osiedla Arszań do ścieżki — nie więcej niż 1 godz. Czas podejścia ścieżką do bazy w pobliżu granicy lasu — około 2–3 godz.

Średni czas podejścia pod opisywaną trasę można ustalić następująco:

• os. Arszań — ścieżka: 1 godz.
• ścieżka — łowicka chata BŁ1: 2 godz.
• łowicka chata BŁ1 — początek części technicznej trasy: 1 godz. 30 min.

W dolinie istnieje potencjał dla wejść i klasyfikacji tras do 4B/5A kat. trudn. Na koniec 2022 r. w dolinie wytyczono ponad 10 tras od 1B do 4A kat. trudn.

Zdjęcie techniczne trasy

Zdjęcie wykonano ze szczytu Straż 2486 m, oddalenie 1500 m. R0, 2088 m, 09:00, 11 sierpnia 2022 r. R12, 13:10 R22, 2520 m, 15:05 11 sierpnia 2022 r.

Opis i charakterystyka ukształtowania

Początkiem trasy jest grzbiet odchodzący od początku cyrku i biegnący z południowego zachodu na północny wschód. Początek trasy — wysokość 2088 m.

• R0–R1: 200 m, 55°, trawers, 1+/2 — na prawo od skalnego grzbienia. Wysokie prawdopodobieństwo zerwania się po zboczu w prawo na zrzut, należy uważać na ubezpieczenie. Przy jakichkolwiek wątpliwościach zaleca się przechodzenie po bardziej skomplikowanym, ale bezpiecznym grzbiecie.
• R1–R2: 40 m, 50°, 1+/2 — po grzbiecie.
• R2–R3: 60 m, 40°, 1 — po szerokiej wewnętrznej formie, wyjście na pierwszy żandarm.
• R3–R4: 40 m, 45°, 1+ — zjazd w stronę cyrku do najmniejszej wysokości dla rzutowania.
• R4–R5: 10 m, 75° — rzutowanie.
• R5–R6: 50 m, 55°, 1+ — trawersem na przełęcz w obwodnicy pierwszego żandarma.
• R6–R7: 50 m, 50°, 1+ — trawersem wzdłuż grzbienia z niewielkim wzrostem wysokości podchodzimy pod basztę drugiego żandarma.
• R7–R8: 60 m, 65°, 3+/4 — ściana drugiego żandarma. 5 friendów, 2 kotwice.
• R8–R9: 60 m, 75° — rzutowanie w lewo.
• R9–R10: 40 m, 40°, 1 — podejście po trawiastym zboczu z wychodami skał i głazów pod bardziej skomplikowany odcinek. Z lewej strony grzbienia.
• R10–R11: 60 m, 55°, 3 — po wewnętrznej formie, rozwijając po trawiastych półkach. 2 kotwice, 2 friendy.
• R11–R12: 60 m, 70°, 3+/4 — na szczyt trzeciego żandarma. Kotwica, 6 friendów.
• R12–R13: 20 m, 0°, 2+ — poziomy grzbiet.
• R13–R14: 60 m, 55° w dół, 2+ — zjazd z grzbienia na przełęcz, rozwijając grzbiet.
• R14–R15: 30 m, 0°, 1+/2 — z prawej 15 m, następnie z lewej 15 m od grzbienia.
• R15–R16: 90 m, 45°, 2+ — grzbiet, prowadzący na niewielki żandarm.
• R16–R17: 20 m, 40°, 2 — w dół z żandarma.
• R17–R18: 40 m, 45°, 2 — trawersem, omijając następny żandarm.
• R18–R19: 60 m, 45°, 2+ — tak samo w lewo, w obwodnicy jeszcze jednego żandarma po półkach.
• R19–R20: 100 m, 40°, 1 — po tej samej konfiguracji półek, wyjście na Zachodnie żebro.
• R20–R21: 30 m, 60°, 2+ — po Zachodnim żebru do góry.
• R21–R22: 30 m, 0°, 3 — grzbiet w prawo na szczyt.

Charakterystyka trasy i działania zespołu

Trasa przebyta przez zespół jest pierwszą trasą, przebytą na szczyt Janyczar. Do wejścia wybrano najbardziej logiczną i widokową linię.

Płd-Zach grzbiet ma strome ściany po bokach od grzbienia, a najprostsza droga prowadzi po ostrzu grzbienia, tylko w górnej, bardziej łagodnej części widoczna jest droga w lewo od grzbienia. Trasa jest dość bezpieczna pod względem spadających kamieni, linia prowadzi po zewnętrznych formach ukształtowania, ukształtowanie jest dość mocne i względnie lite, szczególną uwagę należy zwrócić na zagrożenie kamieniami na zejściu w okresie bezśnieżnym, dlatego zespół na zejściu rozwijał półki według takiej taktyki, aby wiązadła nie znajdowały się jedno nad drugim na niebezpiecznych odcinkach. Zimą zagrożenie kamieniami jest minimalne na całym obszarze. Lawiniastość trasy jest obiektywnym czynnikiem tylko na samym początku trasy na trawersie pierwszego odcinka grzbienia. Przy niestabilnej pokrywie śnieżnej pierwszą część trasy zaleca się leźć bezpośrednio po grzbiecie, co nieznacznie skomplikuje trasę w ogóle, ale uchroni ją. Również zimą należy zwrócić uwagę na zjeżdżalnię, wstępnie „przestrzeliwując” ją.

Trasa ma dwa kluczowe odcinki w pierwszej tercji i w połowie trasy.

Trasa ma znaczną długość, co wymaga od uczestników skoordynowanej i wyraźnej pracy dla pokonania trasy w ciągu dnia.

Nie zaleca się jako pierwszej trasy 3A ze względu na długość i trudność.

Zejście ze szczytu odbywa się na zachód w kierunku doliny Charimta przez Zachodni Kulumar, zejście jest rozwijane nogami po półkach, niezbędne jest ubezpieczenie, jest gdzie spaść, a także jest za co zorganizować ubezpieczenie nawet w okresie zimowym. W dolnej części zejścia rzutowanie 25 m, po którym — względnie bezpieczne zejście nogami, bez ubezpieczenia.

Doświadczenie tras 3A u autora: 32 wejścia po 28 trasach w Sajnach, na Kaukazie i w Zabajkalu. Pod względem trudności technicznej trasa zajmuje wśród nich średnie miejsce, wyróżniając się długością; dla 3B brakuje charakterystycznego dla takich tras kluczowego odcinka.

Praktycznie na całej trasie dostępna jest łączność komórkowa Tele2.

• Pierwszy klucz, odcinek R7–R8 po ścianie, trzymając się zewnętrznej formy ukształtowania, do góry na drugi żandarm.
• Rzutowanie, odcinek R8–R9.
• Podejście pod drugi klucz, odcinek R10–R11: wewnętrzna forma, rozwijana po półkach.
• Początek odcinka R11–R12. Drugi klucz, ściana trzeciego żandarma. [Górny żandarm]
• Koniec odcinka R11–R12. Drugi klucz, ściana trzeciego żandarma.
• Grzbiet na odcinku R15–R16.
• Odcinek R19–R20. Przejście z Płd-Zach grzb. na 3 żebro.
• Odcinek R20–R21. Po 3 żebru na wierzchołkowy Północny grzbiet.
• Zdjęcie na szczycie, od lewej do prawej: Klepiков A.A., Kazancewa E.W., Pieczenin K.W., Kołosow A.D., Kuźmenko I.M.