Paszport wejścia
- Klasa — WYSOKOŚCIOWO-TECHNICZNY
- Rejon wejścia — POŁUDNIOWO-ZACHODNI PAMIR GRZBIET SZUGNAN
- Obiekt — pik WOJ 5434 m
- Trasa — lewą częścią północnej ściany pierwsze przejście lodowo-śnieżne
- Proponowana kategoria trudności — 5A
- Różnica wysokości: 864 m — ogólna (wg wysokościomierza) 710 m — część ścienna trasy
- Długość: 1070 m — ogólna 920 m — część ścienna trasy
- Średnie nachylenie: 53° — część ścienna trasy 45° — od ozn. „4570” do ozn. „4810” 60° — od ozn. „4810” do ozn. „5280”
- Użyto lodowych haków: do asekuracji — 118 szt. do stworzenia ITO — 3 szt.
- Liczba godzin marszowych (na podbór) — 10 h
- Skład zespołu:
Kierownik — Koczerga Jurij Iwanowicz — 1-sza kategoria
Uczestnicy:
- Kajgorodcew Siergiej Aleksandrowicz — KMS
- Mosijczuk Igor Grigoriewicz — KMS
- Szidłowski Siergiej Władisławowicz — KMS Trener zespołu — MS Tarchanow Władimir Grigoriewicz
- Data wyjścia na trasę — 16 sierpnia 1983 r. Data powrotu — 16 sierpnia 1983 r.
Federacja Alpinizmu Obwodu Czelabińskiego, 1983 rok
6 godzin marszowych
| Oznaczenie | Średnie nachylenie, st. | Długość, m | Charakter reliefu | Trudność | Stan | Warunki pogodowe | Lodow. | Skał. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 10:00–16:00 | ||||||||
| R0–R1 | 70 | 40 | skalny wewnętrzny kąt | IV | zniszczone skały | jasno, słonecznie | – | 5 |
| R1–R2 | 80 | 10 | skalna ścianka | IV | Monolit | –"— | – | 2 |
| R2–R3 | 45 | 160 | skalny grzbiet | II | zniszczone skały | –"— | – | – |
| R3–R4 | 30 | 120 | szeroki śnieżny grzbiet | II | miękki głęboki śnieg | –"— | – | – |
| R4–R5 | 40 | 80 | śnieżny wzniesienie | III | –"— | –"— | – | – |
| R5–R6 | 20 | 40 | śnieżny grzbiet | III | –"— | –"— | – | – |
| R6–R7 | 40 | 40 | śnieżno-lodowe wzniesienie | III | lód, pokryty cienką warstwą śniegu | –"— | – | – |
| R7–R8 | 20 | 160 | śnieżno-lodowy grzbiet | II | –"— | –"— | – | – |
| R8–R9 | 40 | 80 | śnieżno-lodowe wzniesienie | III | –"— | –"— | – | – |
| R9–R10 | 30 | 120 | śnieżno-lodowy grzbiet | II | –"— | –"— | – | – |
| R10–R11 | 45 | 40 | lodowa ściana | IV | porowaty lód | –"— | 3 | – |
| R11–R12 | 25 | 30 | śnieżny grzbiet | II | miękki głęboki śnieg | –"— | – | – |
| R12–R13 | 45 | 10 | śnieżno-lodowa ściana | IV | lód, pokryty cienką warstwą śniegu | –"— | – | – |
| R13–R14 | 20 | 40 | skalny grzbiet | II | zniszczone skały | –"— | – | – |
Zjazd tą samą drogą. Podczas zjazdu zorganizowano 2 wyciągi:
- Wyciąg 1
- Wyciąg 2
Na zjazd zużyto 2 h.
 |
|---|
Prawy profil dolnej części trasy z odległości 1 km. Wykonano: 22 sierpnia 1983 r. o godz. 12:00, „Helios 44-2” (F = 56 mm). Dodatkowo zob. zdjęcie nr 2, 3, 5 w raporcie grupy A. Fedlew pik WOJ przez S. ścianę przez przełęcz „Marsch Miry” (s. 3–3a–5).
Schemat trasy w symbolach UIAA
Zjazd długim wschodnim grzbietem 3A kat. trudn. do przełęczy z pikiem 4971. Zajął grupie 2 h 30 min.
PROPOZYCJE KLASYFIKACJI: Grupa była szkolona w alplagierze „Dżajlyk”, sezon spędziła w wąwozie Karakol i uważa, że przebyta przez nią nowa trasa jest całkiem porównywalna z najtrudniejszymi i najcięższymi odcinkami śnieżno-lodowymi Ulłu-tau-czany i Słoniątka. Wraz ze wzrostem wysokości staje się ona coraz bardziej wymagająca i wymaga starannej asekuracji i samoasekuracji. Dlatego proponujemy umieścić ją w KTMGW ZSRR: pik Wodż 5434 5A śn.–lod. lewą częścią P. ściany, J. Koczerga, 1983.
Dojazd samochodem w rejon wejścia: przez m. Osz trakt Pamirski 670 km do Dżylandy i dalej do os. Wir. Drugi wariant: przez Duszanbe — Chorog (580 km) — naszym zdaniem gorszy, choć krótszy. Z załączonej mapy widać, że podejścia w tym rejonie są jasne i nieduże. Podejście do początku opisywanej trasy: od bazy „2900”, położonej w gaju wierzbowym na zachodnim skraju os. Wir, w górę rzeki Nemaczdara i dalej w obejściu z lewej piku 4900 prawą (or.) stroną lodowca, spływającego z północnych stoków piku Wodż. Całe podejście zajmuje 5–5,5 h.
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz