Paszport wejścia

1. Klasa wejść — wysokościowo-techniczna.

2. Rejon wejścia — Północno-Zachodni Pamir, pasmo Piotra Pierwszego.

3. Szczyt, jego wysokość i marszruta wejścia: p. Kirowa, 6371 m, wzdłuż Grzbietu Wschodniego z lodowca Waltera.

4. Proponowana kategoria trudności: 5B kat. trud.

5. Charakterystyka marszruty:

   Różnica wysokości 6371–4200 = 2171 m, średnie nachylenie — 50°, długość odcinków: R2 — brak, R3 — 800 m, R4 — 1000 m, R5 — 700 m, R6 — brak.

6. Liczba wbitych haków:

   do asekuracji: skalnych — 44 lodowych — 29 do tworzenia ITO: skalnych — 2 lodowych — 2

7. Liczba godzin marszu — 40 godz.

8. Liczba noclegów i ich charakterystyka:

   • 1-szy — 5000 m, na skałach
   • 2-gi i 3-ci — 6000 m, na śniegu.

9. Nazwisko, imię, patronim kierownika i uczestników, ich kwalifikacje sportowe:

   1. Ałfiorow Wadim Aleksandrowicz — 1-sza kategoria sp. — kierownik
   2. Zajew Eduard Fiodorowicz — Mistrz Sportu
   3. Perelygin Siergiej Iwanowicz — KMS
   4. Tarasowa Tatiana Iwanowna — KMS
   5. Korenjugin Igor Konstantinowicz — KMS
   6. Kórownikow Rostisław Iwanowicz — KMS

10. Trener drużyny Zajew E.F.

11. Data wyjścia na marszrutę i powrotu:

    Wyjście na marszrutę 24 lipca 1980 r., powrót do bazy 27 lipca 1980 r.

Krótki opis geograficzny rejonu. Opis podejścia do marszruty.

W północno-zachodniej części Pamiru na styku pasm Akademii Nauk i Piotra Pierwszego znajduje się wysokościowy biegun kraju — szczyt Komunizmu (7495 m).

W jednym z północnych odgałęzień pasma Piotra Pierwszego znajduje się szczyt Kirowa — 6371 m. Północne stoki szczytu obrywają się na lodowiec Traube, południowe — częścią na duże płaskowyż pamirski i ku lodowcowi Fortambek.

Na szczyt Kirowa obecnie są sklasyfikowane 3 marszruty:

• przez 3-cią ścianę — 5B kat. trud. (W. Rusanow);
• przez Centralny Kontrafort 3-ciej ściany — 5B kat. trud. (M. Konkow);
• trawers z wejściem po Grzbiecie Północnym Kirowa–Komunizmu — 5B kat. trud. (G. Kastrowicz).

W 1957 roku została podjęta próba zdobycia szczytu Kirowa (co potwierdza zdjęta z grzbietu notatka) wzdłuż grzbietu wschodniego przez grupę Tadżyckiej Ekspedycji Medyczno-Biologicznej, ale z powodu dużej długości marszruty grupa nie osiągnęła wierzchołka.

Baza została zorganizowana na wysokości 4200 m koło jeziora morenowego lodowca Moskwin. Miejsce na bazę jest bardzo dogodne, są płaszczyzny dla helikoptera.

Uczestnicy ekspedycji woroneskiej byli dowieźeni helikopterem frunzeńskiego oddziału lotniczego 19 lipca 1980 r.

24 lipca o 8:00 uczestnicy wejścia wyszli z bazy w kierunku północnego skalnego kontrafortu szczytu Kirowa. Ten kontrafort jest dobrze widoczny z bazy.

Dalsza marszruta reprezentuje sobą podjazdy śnieżne przeplatające się z łagodnymi odcinkami o nachyleniu 20°–30°. Szczeliny były obchodzone po mostach śnieżnych przy drobiazgowej asekuracji. Pod bergszrundami nachylenie zwiększa się do 50÷70° (odc. R8–R9), kontrafort kończy się dwuwierzchołkową „czapką” (6200 m) — początkiem wschodniego grzbietu szczytu Kirowa. Tutaj w śnieżnej niecce został zorganizowany obóz szturmowy nr 2. Grupa podeszła do miejsca noclegu o 15:00.

26 lipca. O 7:00 drużyna wyszła na szturm wierzchołka. Ruch wzdłuż grzbietu wymagał zwiększonej uwagi i drobiazgowej asekuracji — dużo szczelin i nawisu śnieżnego. Za 1,5 godziny podeszli do przełamania w skalnym grzbiecie (odc. R9–R10), wychodzącego na śnieżną przełączkę. Na przełączkę był zorganizowany zjazd „дюльфером” — 80 m.

Dalej podjazd po stromym, lodowym stoku z użyciem śrub lodowych (odc. R10–R11). W dalszej części marszruta reprezentuje ostry śnieżno-lodowy grzbiet przeplatający się stromymi podjazdami i zjazdami:

• Południowe stoki są lawiniaste.
• Północne, w większości, kończą się nawiszami, które były pokonywane przy drobiazgowej asekuracji (odc. R11–R12).

O 14:00 podeszli do wieży wierzchołkowej. Wieża reprezentuje stromy skalny podjazd (odc. R12–R13). Była ona pokonywana przy drobiazgowej asekuracji hakowej. Na wierzchołek grupa weszła o 15:30. Zjazd odbywał się po drodze podjazdu. O 21:00 grupa zeszła do obozu nr 2.

27 lipca. Wyszli o 9:00 i zaczęli schodzić w dół. O 19:00 drużyna zeszła do bazy na wysokości 4200 m.

Kierownik grupy