Stawropolski Związek Alpinizmu Kraju

Raport

o przebytej trasie alpinistycznej 6B kategorii złożoności na w. Eridag „przez gzymsy centrum na prawo od bastionu NW ściany”, wykonanej w ramach Mistrzostw Rosji w Alpinizmie

klasa wysokościowo-techniczna (piąte przejście trasy)

Paszport wejścia

Region, dolina, numer rozdziału według tabeli klasyfikacyjnej z 2013 roku:
Kaukaz. 2.10. Góry Dagestanu (od w. Szawiklade do w. Bazarjuzju)
Nazwa szczytu, jego wysokość, nazwa trasy: w. Eridag, wysokość wierzchołka 3887, nazwa trasy – przez gzymsy centrum na prawo od bastionu NW ściany (trasa nr 48г rozdziału 2.10. według tabeli klasyfikacyjnej z 2013 roku).
Kategoria złożoności 6B.
Charakter trasy: skalna.
Różnica wysokości trasy: 1167 m Długość trasy: 2925 m Długość odcinków trasy według kategorii złożoności:
- 1 – 1930 m
- 2 – 20 m
- 3 – 45 m
- 4 – 80 m
- 5 – 170 m
- A1 – 130 m
- A2 – 500 m
- A3 – 50 m
Godzin marszu zespołu: 94 godziny.
Zejście z wierzchołka: Zejście przez w. Sel'dy, 1B.
Kierownik: Skripnik Eduard Władimirowicz, KMS; Uczestnicy: Iver Jewgienij Wasiljewicz, KMS; Bojko Jewgienij Wasiljewicz, KMS.
Trener: Jenin Władimir Iljicz, KMS, instruktor-metodysta 1 kategorii; Odpowiedzialny za bezpieczeństwo: Leonow Piotr Grigorjewicz, MS, instruktor-metodysta 1 kategorii; Sędzia na miejscu przeprowadzenia zawodów: Leonow Piotr Grigorjewicz, sędzia 1 kategorii.
Wyjście na trasę: 14:00, 11 lipca 2017 r.; Wyjście na wierzchołek: 17:15, 19 lipca 2017 r.; Powrót do bazy: 12:00, 20 lipca 2017 r.
Organizacja: Stawropolski Związek Alpinizmu Kraju (SKFA).
Odpowiedzialny za raport – Iver Jewgienij Wasiljewicz Tel. +7 (981) 970 32 80 Adres e-mail – evgeniy.iver@gmail.com

Zdjęcie ogólne wierzchołka

Fotografia nr 1.

Fotopanorama okolicy

Fotografia nr 2. Trasy:

Kołtunow, 2010 r.,
Dorro, 2002 r.,
Głoszczapow, 1983 r.,
Szanowazow, 2005 r. (trasa przebyta przez zespół),
Woronin, 2001 r., 6. Rodoszkiewicz, 1981 r.

Schemat trasy w symbolach UIAA

Schemat nr 1. Odcinek trasy od R0 do R12 (Schemat zapożyczony z raportu o pierwszym przejściu danej trasy przez grupę pod kierownictwem Szanowazowa Sz.E.).

Schemat nr 2. Odcinek trasy od R12 do R23 (Schemat zapożyczony z raportu o pierwszym przejściu danej trasy przez grupę pod kierownictwem Szanowazowa Sz.E.).

Schemat nr 3. Odcinek trasy od R23 do R25 (Schemat zapożyczony z raportu o pierwszym przejściu danej trasy przez grupę pod kierownictwem Szanowazowa Sz.E.).

Fotografia techniczna trasy

Fotografia nr 3.

Krótki opis przebytej trasy

Przy wyborze taktyki wejścia, zespół podjął decyzję o wykonaniu go w stylu alpejskim, bez wstępnego przygotowania.

Grupa 10 lipca 2017 r. wyszła z bazy i podniosła pod początek trasy 60 kg sprzętu i 50 litrów wody (zaczerpnęli w strumieniu, 20 min drogi od początku trasy). Tego samego dnia wrócili do bazy. Pogoda – deszcz, mgła (widoczność 20–50 m).

11 lipca 2017 r. podeszli w niepogodę i podnieśli jeszcze 20 kg sprzętu i 10 kg produktów. U podnóża ściany deszcz, mgła. Po ustaniu deszczu rozwiesili liny do R3, ustawili platformę na R2.

12 lipca 2017 r. rozwiesili liny do Punktu Kontrolnego nr 1 (między odcinkami R6 i R7), platformę przenieśli na półkę między odcinkami R3 i R4. Pogoda – słonecznie.

13 lipca 2017 r. rozwiesili liny do R10 (podstawa dużego gzymsu), platformę przenieśli na R9. Pogoda – w chmurach.

14 lipca 2017 r. przeszli duży gzyms. Linę rozwiesili do R12, platformę przenieśli na R11.

15 lipca 2017 r. przenieśli platformę na R14 (PK 2, brak notatki). Pogoda: czasowo burza, ulewny deszcz, grad, wodospady po ścianie (Fotografia nr 15).

16 lipca 2017 r. przenieśli platformę na R16. Pogoda: rano, w dzień i wieczorem czasowo deszcz, grad.

17 lipca 2017 r. rozwiesili liny do R19, platformę ustawili na odcinku między R18 i R19. Pogoda – słonecznie.

18 lipca 2017 r. wyszli na dużą półkę. Przetarli do R22. Przenocowali na R21 (górna część dużej półki). Pogoda – słonecznie.

19 lipca 2017 r. wyjście na wierzchołek o 17:15. Pogoda – słonecznie.

Warto zauważyć, że mimo że pierwsi przechodzący starali się minimalizować użycie haków szlamburskich, to na odcinkach A1–A3 pozostają one praktycznie głównymi punktami asekuracji. I jeśli w dolnej części trasy, do dużego gzymsu, otwory pod haki szlamburskie są widoczne, gdyż w ciągu ostatnich dwóch lat podjęto 4 próby przejścia trasy, to po dużym gzymsie wszystkie one były zatkane skałą i praktycznie niewidoczne. Czas na zamontowanie haka szlamburskiego w starym otworze nie różnił się specjalnie od wiercenia nowego.

Dla zapewnienia bezpieczeństwa podczas przechodzenia skomplikowanych odcinków pierwszy poruszał się na podwójnej linie.

Maksymalne zagrożenie na trasie stanowi wyjście na R25, dużo luźnych kamieni na stoku 40–45°. Szczególnie trzeba być ostrożnym po obfitych opadach, możliwy jest spływ błotny. Trasa odpowiada kategorii złożoności 6B, zaproponowanej przez zespół pierwszych przechodzących. Na korzyść tego mówi następujące:

U uczestników naszego zespołu jest doświadczenie w przejściu tras 6A kategorii, wszystkie one co do swojej złożoności znacznie ustępują przebytej trasie:
- w. Dalar po NE ścianie bastionu;
- w. Eridag po lewej części NW ściany po „sierpie”;
- p. Szokładny po „lustrach” SW ściany;
- w. Asan po centrum NW ściany (Gorbenko M.);
- w. Asan po centrum NW ściany (Timofiejew S.);
- w. Cej-Loam (Kiazi) po lewej części SE ściany.
Niewielka frekwencja na danej trasie, wyraźnie z powodu zaniżonej kategorii złożoności. W latach 2011–2016 nie podjęto ani jednej próby wejścia.
Po tymczasowym przypisaniu w 2016–2017 gg. danej trasie 6B kategorii złożoności podjęto 4 nieudane próby jej przejścia.
Wnioskiem zespołu Federacji Alpinizmu i Sportów (FAiS) obwodu swierdłowskiego, który dokonał drugiego przejścia danej trasy i ma doświadczenie w przejściu tras 6B kategorii trudności w różnych regionach górskich. Raport z wnioskami jest umieszczony na stronie FARS Rosji (www.alpfederation.ru ↗).
Wnioskiem zespołu CzGOO „Alpklub” (m. Czelabińsk), który dokonał czwartego przejścia danej trasy i ma doświadczenie w przejściu tras 6B kategorii trudności w różnych regionach górskich. Raport z wnioskami jest umieszczony na stronie FARS Rosji (www.alpfederation.ru ↗).

Biorąc pod uwagę powyższe, zespół prosi Komisję Klasyfikacyjną FARS Rosji o rewizję kategorii złożoności danej trasy i zatwierdzenie jej na stałe jako 6B.

Notatki z punktów kontrolnych na wierzchołku

Fotografia nr 4. Notatka z Punktu Kontrolnego nr 1.

Fotografia nr 5. Notatka w Punkcie Kontrolnym nr 2 nie została znaleziona. Kolba była bez nakrętki i wypełniona wodą. Zespół pozostawił nową kolbę i swoją notatkę.

Na wierzchołku notatka nie została znaleziona. Zespół pozostawił swoją notatkę.