Sprawozdanie

Z wejścia na szczyt Цей-Лоам (Кязи) po trasie Южный контрфорс Западного гребня 2А kat. trudn. przez zespół Управления альпинистских лагерей w okresie od 16 stycznia 2022 r. do 16 stycznia 2022 r.

I. Dane wejścia

№№ poz.	1. Informacje ogólne
1.1	Imię, nazwisko, stopień sportowy kierownika	Гуренко Тарас Юрьевич, 3-й sp. разряд
1.2	Imię, nazwisko, stopień sportowy uczestników	Кергин Иван Васильевич, 2-й sp. разряд
1.3	Imię, nazwisko trenera	Яковенко Александр Николаевич, МС
1.4	Organizacja	Управление Альпинистских Лагерей
	2. Charakterystyka obiektu wejścia
2.1	Region	2.9. Od przełęczy Крестовый do wierzchołka Шавиклде
2.2	Dolina	Армхи
2.3	Numer sekcji wg klasyfikacyjnej tabeli z 2013 roku	53
2.4	Nazwa i wysokość wierzchołka	Цей-Лоам (Кязи), 3171 m
2.5	Współrzędne geograficzne wierzchołka (szerokość/długość), współrzędne GPS	-
	3. Charakterystyka trasy
3.1	Nazwa trasy	Южный контрфорс Западного гребня
3.2	Proponowana kat. trudn.	3А
3.3	Stopień rozpoznania trasy	2-e przejście
3.4	Charakter ukształtowania trasy	Skalny
3.5	Różnica wysokości trasy (wskazane dane wysokościomierza lub GPS)	543 m
3.6	Długość trasy (wskazana w m)	1615 m
3.7	Techniczne elementy trasy (wskazana sumaryczna długość odcinków o różnej kat. trudn. z podaniem charakteru ukształtowania (lodowo-śnieżny, skalny))	1-sza kat. trudn. skały – 1410 m. 2-ga kat. trudn. skały – 95 m. 3-cia kat. trudn. skały – 0 m. 4-ta kat. trudn. skały – 35 m. 5-ta kat. trudn. skały – 75 m. Ruch po zamkniętym lodowcu – 0 m Zjazd na linie – 85 m
3.8	Zejście z w	Przez Западный гребień po prawym kułuarze
3.9	Dodatkowe charakterystyki trasy	Brak wody, na całej długości komina — kamieniołomy!
	4. Charakterystyka poczynań zespołu
:------	:---------------------------------------------------------------------------	:-----------------------------------------------------------------------
4.1	Czas przemarszu (godzin marszowych zespołu, wskazany w godz. i dn.)	11
4.2	Noclegi	Nie
4.3	Wejście na trasę	7:00, 16 stycznia 2022 r.
4.4	Wejście na wierzchołek	15:30, 16 stycznia 2022 r.
4.5	Powrót do bazy	18:20, 16 stycznia 2022 r.
	5. Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie
5.1	Imię, nazwisko, e-mail	Ivan.kergin@mail.ru

Charakterystyka obiektu wejścia

1.1. Zdjęcie ogólne wierzchołka

Rys. 1. Zdjęcie z drogi 10 stycznia 2022 r.

1.2. Zdjęcie profilu trasy (Główna część techniczna trasy)

Rys. 2. Zdjęcie od pierwszego punktu kontrolnego Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

2. Charakterystyka trasy

2.1. Zdjęcie techniczne trasy

Rys. 3. Na podejściu. Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

2.2. Numery odcinków

Rys. 4. Odcinek R0–R1 Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 5. Odcinek R1–R2. Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 6. Odcinek R1–R2. Górny odcinek od punktu orientacyjnego. Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 7a. Odcinek R2–R3 (Pierwsza część). Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 7b. Odcinek R2–R3 (Górna część). Podejście do odcinka R3–R4. Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 8. Przejście odcinka R3–R4. Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 9. Odcinek R5–R6 (Początek). Klucz trasy. Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 10. Odcinek R5–R6 (Wyjście do wewnętrznego kąta po ścianie). Klucz trasy. Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 11. Odcinek R5–R6 (Wyjście z wewnętrznego kąta na półkę). Klucz trasy. Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 12. Odcinek R6–R7 (Widok z góry ze stacji). Klucz trasy. Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 13a. Odcinek R7–R8. Widok z pierwszej stacji. Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 13b. Odcinek R7–R8. Widok od drugiej stacji. Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 14. Odcinek R8–R9 (Początek wewnętrznego kąta). Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 15. Odcinek R8–R9. Koniec odcinka. Zdjęcie z przełączki i górnej stacji. Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 16. Odcinek R9–R10 (Zjazd na linie z przełączki do kułuaru). Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 17. Odcinek R9–R10 (Wyjście na przełączkę). Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 18a. Odcinek R10–R11 (Travers w stronę groty w pobliżu grani). Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 18b. Odcinek R10–R11 (Travers w stronę groty w pobliżu grani). Widok na przebyte odcinku. Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 18w. Odcinek R10–R11 Travers w stronę groty i wyjście na trasę „Prawy kułuar Западного гребня”. Zdjęcie z 16 stycznia 2022 r.

Rys. 18g. Odcinek R10–R11. Widok na przełączkę z dołu groty. Zdjęcie z 18 stycznia 2022 r.

Rys. 19. Odcinek R11–R12. Początek zniszczonych skał. Zdjęcie z 18 stycznia 2022 r.

Rys. 20. Odcinek R11–R12. Widok z półki na część odcinka R10–R11. Zdjęcie z 18 stycznia 2022 r.

Rys. 21. Odcinek R12–R13. Widok z półki na skalny odłamek dla stacji zjazdowej i na cały odcinek R13–R14. Zdjęcie z 18 stycznia 2022 r.

Rys. 22. Odcinek R12–R13. Widok z przełączki R14 od punktu orientacyjnego. Zdjęcie z 18 stycznia 2022 r.

Rys. 23. Odcinek R14–R15. Zdjęcie z 18 stycznia 2022 r.

Rys. 24. Odcinek R15–R16. Początek skośnej półki. Zdjęcie z 18 stycznia 2022 r.

Rys. 25. Odcinek R15–R16. Koniec skośnej półki. Zdjęcie z 18 stycznia 2022 r.

Rys. 26. Odcinek R15–R16. Widok ogólny na skośną półkę. Zdjęcie z 18 stycznia 2022 r.

Rys. 27. Odcinek R16–R17. Zdjęcie z 18 stycznia 2022 r.

Rys. 28. Odcinek R17–R18. Początek kułuaru. Zdjęcie z 18 stycznia 2022 r.

Rys. 29. Odcinek R17–R18. Przedwierzchołkowy wzlot (Koniec kułuarów). Zdjęcie z 18 stycznia 2022 r.

2.3. Charakterystyka techniczna odcinków trasy

Nr odcinka	Charakter ukształtowania	Rodzaj i ilość haków
R0–R1	Trawa, Usypisko	0
R1–R2	Trawa, Usypisko	0
R2–R3	Trawa, Usypisko	0
R3–R4	Wewnętrzny kąt	2 — fренda (małe); 2 — stoppera (średnie)
R4–R5	Trawa	0
R5–R6	Skalna ściana w kominku, wewnętrzny kąt, półka z trawą	2 — fренda (małe); 3 — kotwice; 6 — stopperów. Stacja na kotwicy i stopperach
R6–R7	Skalna ściana, duża trawiasta półka	1 — fренd; 8 — stopperów; 2 — kotwice. Stacja na pętli
R7–R8	Długa trawiasta półka, duży kamień	0. Stacja na pętli
R8–R9	Wewnętrzny kąt, zewnętrzny kąt, nachylona trawiasta półka z przełączką	2 — kotwice; 4 — stoppera. Stacja na pętli
R9–R10	Zjazd na linie do dużego rozległego trawiastego kułuaru z usypiskiem	0
R10–R11	Trawa, drobne i średnie usypisko, grań	0
R11–R12	Przełączka, usypisko, tzw. baranie łby (gładkie skały), trawiasta półka, grań	0
R12–R13	Nieskomplikowane zniszczone nachylone płyty (skały)	Pętla dla zjazdu
R13–R14	Grań, usypisko	0
R14–R15	Różne usypiska	0
R15–R16	Przełączka, nachylona skalna półka, drobne usypisko	1 — stopper; 1 — kotwica; 1 — piaskownica; 1 — stacja na pętli; 1 — hak szlurmowy
R16–R17	Trawa, usypisko	0
R17–R18	Trawa, usypisko	0

3. Charakterystyka poczynań zespołu

3.1. Krótki opis przejścia trasy

Nr odcinka	Opis	Nr zdjęcia
R0–R1	Od dużego foremnego skalnego bastionu trójkątnego kształtu rozpocząć ruch w lewo do góry po trawiastym kułuarze, pokonując trawę i drobne usypisko. Dojść do prowizorycznego punktu orientacyjnego na przełączce. Ruch jednoczesny.	Rys. 4.
R1–R2	Od punktu orientacyjnego rozpocząć ruch po drobnym kułuarze i wyjść na dużą trawiastą półkę (pole), następnie iść bardziej w prawo w kierunku kolejnego kułuaru. Po drodze spotkasz prowizoryczny punkt orientacyjny. Ruch jednoczesny.	Rys. 5.; Rys. 6.
R2–R3	Od punktu orientacyjnego przejść nieco wyżej i skręcić w lewo, i wyjść na rozległą trawiastą półkę z przełączką. Od przełączki skręcić w prawo i ruszyć w kierunku komina i niewielkiej groty. Ruch jednoczesny.	Rys. 7a, b
R3–R4	Na lewo od komina zaczyna się wewnętrzny kąt. Kontynuować ruch po nim i wyjść na dogodną trawiastą półkę. Dogodna stacja. Ruch na zmianę.	Rys. 8.
R4–R5	Ruch jednoczesny w kierunku początku dużego rozległego komina.	-
R5–R6	Z lewej i z prawej strony od początku komina będą dwa duże groty, w których wygodnie i bezpiecznie można się ukryć. Rozpocząć ruch po skalnej ścianie i skręcić w prawo do wewnętrznego kąta, dalej kąt wyprowadza na dogodną panoramiczną trawiastą półkę. Dogodna stacja. Ruch na zmianę. Klucz trasy.	Rys. 9, 10, 11
R6–R7	Od stacji kontynuować ruch po skalnej ścianie, wchodząc nieco w lewo. Następnie wyjść na dużą półkę. Ruch na zmianę. Dogodna stacja. Klucz trasy.	Rys. 12.
R7–R8	Od stacji przejść w prawo po półce do dużego kamienia, obejść go i wyjść pod początek wewnętrznego kąta z niewielką szczeliną. Dogodna stacja. Ruch jednoczesny. Ubezpieczenie przez rzeźbę terenu.	Rys. 13a, b
R8–R9	Od stacji prosto do góry do wewnętrznego kąta. Następnie, wchodząc w prawo, kontynuować ruch po niecodziennym zewnętrznym kącie, dalej wyjść na nachyloną trawiastą półkę z przełączką. Ruch na zmianę. Dogodna stacja.	Rys. 14, 15
R9–R10	Z przełączki zjechać w dół do kułuaru (zjazd na linie – 8–10 m).	Rys. 16, 17
R10–R11	W górę po kułuarze, następnie trzymać się bardziej w prawo i przybliżyć się do dużej trawiastej przełączki (punkt orientacyjny), dalej długim trawersem w prawo wzdłuż grani iść do groty, dalej od groty do kolejnej przełączki (przełęczy).	Rys. 18 a,b,w,g; Rys. 20.
R11–R12	Od przełączki prosto do góry po nieskomplikowanych nachylonych zniszczonych skałach (nieco przypominają baranie łby) do dogodnej półki. Ruch jednoczesny.	Rys. 19, 20
R12–R13	Dalej w dół do skalnego odkła, na którym wygodnie można zorganizować pętlę zjazdową, następnie w dół po linie na 50 metrów po nieskomplikowanych nachylonych zniszczonych płytach (nieco przypominają baranie łby). Ruch na zmianę.	Rys. 21,22
R13–R14	Ruszać się po grani do przełączki, gdzie stoi prowizoryczny punkt orientacyjny. Ruch jednoczesny.	Rys. 21.
R14–R15	Od punktu orientacyjnego wzdłuż grani po usypisku ruszać w górę do kolejnej przełączki z dużym kamieniem.	Rys. 23.
R15–R16	Obejść duży kamień i rozpocząć ruch po skośnej półce. Dogodne stacje. Ruch na zmianę.	Rys. 24, 25, 26
R16–R17	Obejść duży kamień i rozpocząć ruch po skośnej półce. Dogodne stacje. Ruch na zmianę.	Rys. 27
R17–R18	Od punktu orientacyjnego obiegając skałę kontynuować ruch jednoczesny po kułuarach do wierzchołka.	Rys. 28, 29

3.2. Zdjęcie zespołu na wierzchołku przy punkcie kontrolnym

Z powodu obiektywnych przyczyn wspólne zdjęcie zespołu na wierzchołku — brak. Ponieważ nie było możliwości kontynuowania fotografowania z powodu rozładowanej aparatury. Dlatego załączamy zdjęcie zespołu z 18 stycznia 2022 r.

3.3. Ocena bezpieczeństwa trasy

W sumie trasa jest względnie bezpieczna. Za wyjątkiem początku dużego długiego komina R5–R6. Ten odcinek należy przejść dostatecznie szybko. Przypuszczamy, że ta część trasy jest najbardziej kamieniołomna i jest, być może, miejscem, z którego schodzi nagromadzona masa śnieżna.

Odcinek R12–R13 jest skrajnie niewygodny. Należy go przejść z liną.

Nieskomplikowane gładkie skały, pokryte śniegiem, są jednym z najbardziej nieprzyjemnych elementów trasy. Warto na to zwrócić uwagę!

Jednak droga powrotna całkiem sprowadza się do klucza trasy ± 2А. Ale dla wytrenowanych sportowców nie będzie ona szczególnie trudna. Dla grup szkoleniowych — doskonały odcinek do utrwalenia umiejętności i wiadomości.

Odcinek R15–R16 w śnieżną pogodę przechodzić tylko w rakach. Z lewej strony wzdłuż ruchu jest poważny urwisko.

Warianty łączności na trasie:

Do odcinka R10–R11 jest stabilna łączność komórkowa.
Dalej z powodu położenia na trasie — urywa się. Radiołączność analogicznie. Na wierzchołku działa i to i to — stabilnie.
Zalecenia dla kolejnych wchodźców: W śnieżną pogodę zalecamy w obowiązkowym porządku wziąć ze sobą raki i czekan. Również w ostateczności na odcinku R10–R11 jest grota, w której można przeczekać niepogodę lub postawić namiot, ogólnie zaaranżować sobie nocleg. Wody na trasie nie ma.

Od odcinka R10–R11 schodzą się trasa G. Starikowa i trasa 2А Jakowienki. Zalecamy przestudiować trasę 2А, ponieważ ona będzie zjazdowa.

Szczegółowa informacja o zejściu z wierzchołka z podaniem punktów orientacyjnych: Zejście z wierzchołka zaczyna się po grocie, od którego trzeba się zjechać do kułuaru, w którym jest dużo punktów orientacyjnych (pomagają dobrze zorientować się na zejściu).

Na zejściu trzeba:

25 m zjazdu na linie w dużym kominku.
Dalej trzymać się prawej strony i iść po punktach orientacyjnych z charakterystycznymi czerwonymi wstążeczkami.
Na koniec wyjście na odcinek R0–R1.

P.S. — Wcześniej to zejście było zejściem na Mistrzostwach Rosji w Alpinizmie.

Wniosek o wstępnej ocenie trasy: Do naszego przejścia trasy nie było żadnej informacji i opisu. Ze wszystkiego tego była tylko narysowana linia na fotografii, która nie odzwierciedlała rzeczywistej i wiarygodnej trudności.

Ta trasa nie odpowiada podanej kat. trudn., ponieważ jej poszczególne odcinki (takie jak R3–R4–R5–R6–R7–R8–R9) skrajnie przekraczają trudnością odcinki tras 2А.

Ponieważ na trasach 2А kat. trudn.:

Nie ma takich pionowych odcinków;
Nie ma takiej długości;
Nie ma takiej ilości przeszkód.

W porównaniu z klasyfikowanymi trasami tej samej kat. trudn. w danym rejonie i dostępnymi w doświadczeniu wchodzeń u członków zespołu, rzeczywista obiektywna trudność trasy wynosi 3А kat. trudn.

Powiązany z

Spis treści