Mistrzostwa Okręgu Północno-Kaukaskiego i Południowego Okręgu Federalnego w alpinizmie klasa-wysokościowo-techniczna
Raport
O zdobyciu szczytu Dżajłyk lewą częścią 3 ściany ramienia południowego grzbietu (trasa Li)
5B kat. sł. drużyną obwodu rostowskiego w okresie od 24 do 25 lipca 2024 r.
I. Paszport wejścia
| 1. Informacje ogólne | ||
|---|---|---|
| 1.1 | Nazwisko i imię, stopień sportowy kierownika | Krawczenko Inna Anatoljewna, KMS |
| 1.2 | Nazwisko i imię, stopień sportowy uczestników | Szczekinowa Tatjana Wiktorownа, KMS |
| 1.3 | Nazwisko i imię trenera | Wasiljew Andriej Siergiejewicz |
| 1.4 | Organizacja | FАiS RO, a/k «Planieta» |
| 2. Charakterystyka obiektu wejścia | ||
| 2.1 | Region | Kaukaz |
| 2.2 | Dolina | Od szczytu Gumači do przełęczy Kitlod (dolina Adyrsu, Lekzyr, Czegem) |
| 2.3 | Nazwa i wysokość szczytu | Dżajłyk, 4424 m |
| 3. Charakterystyka trasy | ||
| 3.1 | Nazwa trasy | lewa część 3 ściany ramienia południowego grzbietu (Li) |
| 3.2 | Proponowana kategoria trudności | 5B |
| 3.3 | Stopień rozpoznania trasy | - |
| 3.4 | Charakter ukształtowania trasy | skalisty |
| 3.5 | Różnica wysokości trasy (podaje się dane wysokościomierza lub GPS) | 730 m |
| 3.6 | Długość trasy (podaje się w m) | 1000 m |
| 3.7 | Elementy techniczne trasy (podaje się łączną długość odcinków o różnej kategorii trudności z podaniem charakteru ukształtowania (lodowo-śnieżny, skalisty)) | V kat. sł. kombinacja — 200 m. VI kat. sł. kombinacja — 120 m, z tego ITO A1 — 85 m, A2 — 50 m. |
| 3.8 | Średnie nachylenie trasy, (°) | 55° |
| 3.9 | Średnie nachylenie głównej części trasy, (°) | 85° |
| 3.10 | Zejście ze szczytu | po południowym grzbiecie («mnich») 5A W. Rużewski |
| 4. Charakterystyka działań drużyny | ||
| 4.1 | Czas przemarszu (godzin marszu drużyny, podaje się w godzinach i dniach) | 2 dni, 15 godz |
| 4.2 | Biwaki | Biwak u żandarma «Mnich» |
| 4.3 | Czas przygotowania trasy | 4 godz (z biwaku na trasie) |
| 4.4 | Wyjście na trasę | 6:00 24 lipca 2024 r. |
| 4.5 | Wyjście na szczyt | 13:10 25 lipca 2024 r. |
| 4.6 | Powrót do bazy obozowej | 12:00 26 lipca 2024 r. |
| 5. Osoba odpowiedzialna za raport | ||
| 6.1 | Nazwisko i imię, e-mail | Szczekinowa Tatjana Wiktorownа, Tanyashekinova@rambler.ru |
II. Opis wejścia
1. Charakterystyka obiektu wejścia
1.1. Zdjęcie ogólne szczytu
- po południowym grzbiecie («Mnich») (W. Rużewski, 1967), 5A
- po 3 ścianie ramienia południowego grzbietu (D. Łaskawy, 1978), 5B
- po lewej części 3 ściany ramienia południowego grzbietu (W. Li), 5B
- po 2 południowym bastionie 3 żebra (I. Chackiewicz) 5B
- po 1 południowym bastionie 3 żebra (M. Francuzow, 1970) 5B
- po 3 żebrze («Damska») (W. Rużewski, 1964) 5A
1.4. Fotopanorama rejonu
2. Charakterystyka trasy
2.1. Zdjęcie techniczne trasy
2.2. Schemat trasy w symbolach UIAA
| Lód | Zakl. | Kr. | Szl. | Odcinek № | Długość, m | Kat. sł. | Nachylenie, ° |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| - | - | - | - | 25 | 340 | 2 | 10–50 |
| - | - | - | - | 24 | 80 | 3 | 45 |
| - | - | - | - | 23 | 100 | 2 | - |
| - | 3 | 3 | - | 22 | 35 | 4 | 60 |
| - | 4/3 | 2/1 | - | 21 | 10 | 5 | 90 |
| - | 1 | - | - | 20 | 15 | 2 | 45 |
| - | 2/2 | 1 | - | 19 | 5 | 5 | 90 |
| - | - | 1 | - | 18 | 10 | 3 | 50 |
| - | 5/4 | 4/3 | - | 17 | 15 | 5 | 85–90 |
| - | 7/6 | 5/3 | 2 | 16 | 25 | 5 | 75 |
| - | 6/4 | 8/2 | 1/1 | 15 | 15 | 6 | 90 |
| - | 5/3 | 5/2 | - | 14 | 10 | 5 | 85 |
| - | 4/4 | 1/1 | 1/1 | 13 | 5 | 5 | 105 |
| - | 4/2 | 3/3 | - | 12 | 10 | 5 | 90 |
| Razem: | 65/31 | 49/26 | 4/2 |
Zdjęcie 1. Odcinek R1–R2. Początek trasy.
Zdjęcie 2. Odcinek R3–R4
Zdjęcie 3. Odcinek R4–R5 (wyjście do «Mnich»)
Zdjęcie 4. Miejsce biwaku u «Mnich»
Zdjęcie 5. Początek kluczowej części odcinka R7–R8
Zdjęcie 6. Odcinek R8–R9.
Zdjęcie 7. Odcinek R10–R11
Zdjęcie 8. Odcinek R10–R11. Widok na komin z górnej stacji.
Zdjęcie 9. Odcinek R11–R12.
Zdjęcie 10. Miejsce pod namiot na R12.
Zdjęcie 11. Ruch wzdłuż grzbietu, odcinek R12–R13.
Zdjęcie 12. Ruch wzdłuż grzbietu, odcinek R12–R13.
3. Charakterystyka działań drużyny
3.1. Krótki opis przejścia trasy.
Podejście do trasy po stromym usypisku na prawo od skalistych wysp, na nich są miejsca na biwak, nie ma wody, ale jest śnieg, można stopić. Dolna część trasy (R1–R6) nie przedstawia trudności technicznych, występują krótkie odcinki IV–V kategorii. Po złej pogodzie przejście jest mocno skomplikowane przez lód płynący, szczególnie na odcinku R2–R3. U nas praktycznie nie było lodu, całkiem niewiele. Na całej długości do półki pod żandarmem «Mnich» występują pętle zjazdowe. Pod żandarmem «Mnich» — szeroka wygodna półka, tu możliwy jest komfortowy biwak; w szczelinach można znaleźć lód, my topiliśmy śnieg.
Od półki zjazd w lewo-w dół około 45 m. Przy suchych skałach można przejść ostrożnie bez rozwieszania poręczowania. Lub przechodzić jednocześnie.
Główna technicznie trudna część trasy jest wystarczająco krótka (3 liny), stanowi stromy monolitowy skalny bastion. Pierwsza lina R7–R8 przechodzi miejscami ITO, miejscami swobodne wspinanie, orientacyjnie 6a+–6b. Punkt orientacyjny od półki — wbita «marchewka» i wisi biały sznur. Najpierw trzeba się wspinać na niego, następnie zbierać nieco w lewo w szczelinę, karniz omijany jest z lewej. Następnie — pionowo do góry. Odłamek przechodzi w komin, który jest zamknięty karnizem (ITO). Na wyjściu stacja, wbity szlamburowy Petzl. Zdjęcie 6.
Odcinek R8–R9 — pionowy, miejscami przewieszony system szczelin, przejeżdżany przeważnie na ITO. Od stacji do góry-w lewo pod przerwę w karnizie, karniz przebyty przy pomocy ITO, na karnizie szlamburowy i «marchewka». 10 m wyżej — stacja i kontrolny kopiec. Ale puszkę my nie odkryliśmy; akurat zardzewiałą puszkę znaleźliśmy na R8 i położyliśmy tam notatkę.
Odcinek R9–R10: stąd przejście w lewo, 2–3 m trawersem i do góry wzdłuż szczeliny, przeważnie ITO, pod karniz (szlamburowy). Karniz omijany jest z lewej, ITO — wzdłuż wąskiego komina (w złą pogodę zatkany śniegiem i lodem) do góry na półkę, do monolitowej płyty. Trudna część się skończyła, dalej ukształtowanie staje się prostsze. Do grzbietu jeszcze dwie liny.
Odcinek R10–R11. W prawo-w górę, najpierw ITO po łagodnej półce, następnie ukształtowanie prostsze i wychodzimy na półkę, tu możliwy jest komfortowy biwak. Stąd: — W górę wzdłuż komina, miejscami ITO — Następnie po prostych ściankach — kominach — Wyjście na grzbiet R12.
Na całej trasie używane były przeważnie przyjaciółki i kotwiczki. Raz postawiona była закладка na karnizie przy ITO.
Dalej — jednoczesny ruch wzdłuż grzbietu, z organizacją asekuracji za pomocą przyjaciółek i kotwiżków. Występują odcinki lodowe i śnieżne, wszystkim uczestnikom niezbędne są raki. Żandarm «Kleшня» omijany jest z lewej po półkach ze śniegiem i lodem (połączenie z trasą Sasorowa 4B). Stąd wejście po śnieżno-lodowym stoku na przełączkę południowego grzbietu. Dalej po prostych skałach trawersem wzdłuż grzbietu, 5 m zjazd po stromym ściance (tu wisi lokalny sznur) i wejście na szczytową wieżę.
Zejście po południowym grzbiecie według trasy W. Rużewskiego 5A kat. sł. («Mnich»), dużo stacji zjazdowych i pętli. Pierwszy zjazd lepiej zrobić 10 m nie dochodząc do końca grzbietu (wbijte szlamburowy). Po 35 m trzeba się udać w prawo za róg, tam będzie pośrednia stacja na hakach, z niej zjazd na «balkon». Na krawędzi «balkon» i sznurem poniżej szlamburowy zbłokowane stalowym liną.
Trasa jest bardzo logiczna. Kluczowe liny ciekawe, monolitowe, z dobrą asekuracją.
3.2. Zdjęcie drużyny na szczycie u kontrolnego kopca
Zdjęcie na szczycie
4. Charakterystyka warunków meteorologicznych
W pierwszy dzień pracy, 24 lipca, było zimno i mgliście. Po obiedzie pogoda pogorszyła się, poszedł śnieg, miejscami deszcz. Następnego dnia było słonecznie, co pozwoliło komfortowo popracować na trasie. Ale po obiedzie, już na zjeździe, pogoda ponownie się pogorszyła.
5. Działania taktyczne drużyny
24 lipca para Krawczenko — Szczekinowa wyruszyły na trasę. Przedtem, jako aklimatyzacja, poszły na szczyt WIAtaу po trasie 2A. Stan grupy był dobry, pogoda w najbliższych dniach według prognozy była akceptowalna.
Wyruszyły z noclegu wierzchniekiczdarskich o 3:30, aby wcześniej podejść i zacząć trasę. Po obiedzie według prognozy przekazywano pogorszenie i obfite opady. Podejście pod trasę dało się niemało trudu — z prawej strony trzeba było pokonać strome usypiska. Pracę na trasie lider zaczął o 6:00. O 9:10 obie były na półce pod żandarmem «Mnich». Pogoda była niestabilna, zdecydowały nie ryzykować, chociaż czas pozwalał na czas do granic możliwości przetworzyć dwa kluczowe odcinki.
— Zaczęły pracować na kluczowej części o 10:10. — Do 14:15 przetworzyły dwa kluczowe odcinki i zeszły do namiotu. Pierwszy dzień pracowała Szczekinowa.
Następnego dnia przeszły przetworzone liny i o 7:00 zaczęły pracować dalej na trasie. O 11:30 wyszły na południowy grzbiet, o 13:13 były na szczycie. Drugi dzień liderowała Krawczenko. O 16:30 zeszły do noclegu u «Mnich», pogoda ponownie zaczęła psuć się, zdecydowały stanąć na biwak.
Następnego dnia o 7:00 zaczęły się zjeżdżać w dół, do 8:30 zjechały pod początek trasy i do 10:00 wróciły na noclegi wierzchniekiczdarskie, zjadły obiad i o 11:30 poszły w dół. Do obozu Ułłu-Tau wróciły o 14:30.
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz