Paszport trasy

1. Kaukaz Zachodni, Domaj, numer rozdziału według KMGW 2.2.

2. Domaj Zachodni 4036 m kontrfors Ściany Południowej.

3. 6A kategorii trudności, pierwsze przejście.

4. Trasa skalna.

5. Różnica wysokości trasy 1036 m (według wysokościomierza).

   Długość trasy 1715 m. Długość odcinków V kat. trudn. 255 m. Długość odcinków VI kat. trudn. 75 m. Średnie nachylenie: głównej części trasy 80°, całej trasy 55°.

6. Pozostawiono haki na trasie: w sumie 4; śrubowe 0.

   Użyto na trasie:

   • haków skalnych 69 (6)
   • elementów zaklinowanych 142 (3)
   • haków śrubowych 0 (0) (swobodne wspinanie / ITO)

7. Godziny marszu zespołu: 42; 5 dni.

8. Kierownik: Gubanov R.Ju., KMS

   Uczestnicy:

   • Eliseev A.A., 1-szy sp. razrjad
   • Aliev R.Ch., 1-szy sp. razrjad
   • Fojgel M.R., 1-szy sp. razrjad

9. Trener: Szypiłow W.A.

10. Wyruszyli na trasę: 13 czerwca 2004 r.

    Doszli na wierzchołek: 18 czerwca 2004 r. Powrócili do BŁ: 20 czerwca 2004 r.

Fotografia trasy

Na fotografii nie widać górnej części tras.

• Trasa O. Kosmaczewa, 1960, 5B
• Trasa M. Zagirniaka, 2000, 6A (N. Chubiewa 1975)
• Trasa R. Gubanowa, 2004, 6A (przebyta przez nasz zespół)

Mapa-schemat rejonu

Działania taktyczne zespołu

Plan taktyczny został opracowany na podstawie uzyskanych konsultacji o obiekcie wspinaczki i wizualnej oceny charakteru i trudności trasy. Zapewnienie ekipy w niezbędne wyposażenie i produkty żywnościowe zostało obliczone na pogorszenie warunków pogodowych. Wyposażenie również zostało dobrane z uwzględnieniem gwałtownego pogorszenia pogody, w tym przewidziana była konieczność pracy pierwszego w rajtuzach na oblodzonych odcinkach. Zestaw środków technicznych obejmował: haki skalne, różne elementy zaklinowane, "skai huki", "haki-nogi". Na wypadek nieprzewidzianych sytuacji posiadano świder z zestawem haków śrubowych. Na całej trasie przejścia pierwszy pracował z minimalnie możliwym do udźwignięcia bagażem. Pozostali poruszali się po linach, niosąc plecak na sobie lub przywiązując go do uprzęży.

Dla zwiększenia niezawodności ubezpieczenia przemieszczanie się po trasie odbywało się na podwójnej linie. Wszyscy uczestnik, z wyjątkiem pierwszego, poruszał się po linach z górnym ubezpieczeniem. Pierwszy szedł na podwójnej linie, z których jedna spełniała wszystkie wymagania UIAA. Chociaż pierwszy w zespole może być każdy, zostało podjęte postanowienie nie zmieniać lidera w ciągu dnia roboczego. To pozwala zaoszczędzić czas i zwiększyć bezpieczeństwo. Podczas wspinaczki liderowali: Eliseev A., Gubanov R., Aliev R., Fojgel M.

Łączność radiowa z Domajskim PSO MSZ była utrzymywana za pomocą radiostacji "MOTOROLA".

Z osiedla Domaj zespół wyszedł 13 czerwca 2004 r. o godz. 10:00. Pierwszy biwak rozbili na "Ptyśkich" noclegach. Następnego dnia podeszli pod trasę, kilka godzin poświęcili na ostateczny wybór drogi i obserwację drogi wspinaczki. Tego samego dnia przepracowali 4 godziny i stanęli na nocleg na śnieżnym grzebieniu. 15 czerwca o godz. 12:00 podeszli do pierwszego kluczowego odcinka, dwójka Gubanov — Eliseev kontynuowała pracę na trasie, pozostali zajęli się ustawianiem biwaku. Tego dnia niewiele udało się opracować, w drugiej połowie dnia zaczął padać deszcz.

16 czerwca:

• Przeszli pierwszy bastion.
• Zaночевали na grzebieniu kontrforsa.

17 czerwca:

• Pogoda się popsuła.
• Pracę rozpoczęli późno, dopiero o godz. 17:00 podeszli do drugiego kluczowego odcinka.
• Stanęli na nocleg pod ścianą.

18 czerwca:

• Przeszli drugi bastion.
• O godz. 16:00 wyszli na główny grzebień masywu Domajskiego.
• Tego samego dnia weszli na wierzchołek.
• Zaночевали na grzebieniu.

19 czerwca:

• Pogoda się popsuła.
• O godz. 19:00 grupa zeszła na "Ptyśkie" noclegi.

Następnego dnia zeszli do osiedla Domaj.

Dość skomplikowane we wszystkich aspektach pierwsze przejście zostało dokonane przez zespół bezpiecznie i z wystarczającym zapasem wytrzymałości.

www.alpfederation.ru ↗

Opis trasy po odcinkach

W przybliżeniu trasa rozpoczyna się po wewnętrznych narożnikach, nieco na prawo od miejsca, gdzie płaska "łapa" kontrforsu przechodzi w masyw skalny. To jest najprostsze wyjście na grzbiet "łapy", z lewej strony droga jest ograniczona zwisami masywu, z prawej — skomplikowanymi ścianami "łapy".

R0–R1. Po niewielkiej ściance, przeciętej pionową szczeliną, wyjście na pochyłą półkę 25 m IV kat. trudn., z niej — do wewnętrznego narożnika, który zaczyna się od półki. Poruszać się po prawej części narożnika, potem po skałach na prawo od narożnika 25 m V kat. trudn. (50 m, 65–80°, IV–V).

R1–R2. W górę po małych ściankach do wewnętrznego narożnika i po jego prawej części wyjście w niewielki przełom w grzebieniu "łapy" 45 m V kat. trudn. (45 m, 80°, V).

R2–R3. Dalej po niezbyt skomplikowanych skałach dolnej części kontrforsu około 150 m III kat. trudn. do niewielkiego wyrównania. Miejsce na nocleg. Stąd stromość kontrforsu i jego trudność trochę się zwiększają (150 m, 50°, III).

R3–R4. Od noclegu 200 m IV kat. trudn. w górę po skałach kontrforsu średniej trudności do dużej pochyłej półki, od której zaczyna się pierwszy skalny bastion. Miejsce na nocleg (200 m, 60°, IV).

R4–R5. Po jasno-różowej ściance, która znajduje się nieco na lewo od poprzedniego kierunku ruchu, trudna wspinaczka 20 m w górę VI kat. trudn., potem 10 m VI kat. trudn. A1 w górę-w prawo w kierunku początku niewielkiego wewnętrznego narożnika z pionową szczeliną. Relief jest jednolity, uchwytów mało. Potem po skałach na prawo od narożnika w górę 15 m VI kat. trudn. do niewielkiej niszy-odłamu pod zwisem. Po tej niszy 2–3 m w dół-w prawo za załom reliefu na wygodną półeczkę u podstawy wewnętrznego narożnika (45 m, 85–90°, VI A1).

R5–R6. Po mokrym wewnętrznym narożniku do niewielkiej półeczki, potem znów po wewnętrznym narożniku. Wspinaczka jest napięta, skały są zalaną wodą. Z narożnika wyjście przez niewielki występ (jest on przebyty w lewej części) w szeroki wewnętrzny narożnik i z niego proste wyjście na lewo na półkę (45 m, 80°, V+).

R6–R7. Po półkach i niezbyt skomplikowanym wewnętrznym narożniku w górę-w prawo 50 m IV kat. trudn. (50 m, 65°, IV).

R7–R8. Po półkach i płytach, omijając z prawej strony niewielkie zwisy i pionowe odcinki, do szerokiego wewnętrznego narożnika pod zwisem 45 m IV+ kat. trudn. (45 m, 70°, IV+).

R8–R9. Z wewnętrznego narożnika po pochyłej półce w górę-w lewo, a potem w górę-w prawo w obejściu zwisu 45 m IV kat. trudn. (45 m, 60°, IV).

R9–R10. Po ściance w górę-w prawo pod zwisami w kierunku pionowej szczeliny i po niej przez zwis 25 m VI kat. trudn. Potem po ściankach z pionowymi szczelinami 20 m V kat. trudn. w górę do niszy z półeczką (45 m, 90°, V–VI).

R10–R11. Z niszy na niezbyt skomplikowany grzbiet i po nim do wzniesienia kontrforsu 35 m III kat. trudn. Miejsce na nocleg (35 m, 45°, III).

R11–R12. Wzniesienie jest pokonywane w prawej części, po wewnętrznych narożnikach i ściankach 45 m IV kat. trudn., wyjście na łagodny odcinek kontrforsu. Relief jest zniszczony. Przy braku śniegu łatwiejsze będzie obejście wzniesienia po płytach z lewej, od strony żlebu między kontrforsami (45 m, 70°, IV).

R12–R13. Po niezbyt skomplikowanym kontrforcie 350 m III kat. trudn. do górnego bastionu ściany. Miejsce na nocleg (350 m, 50°, III).

R14–R15. Od miejsca, gdzie prawa krawędź muldy wyprowadza pod ścianę, trochę spuścić się w prawo za załom i po systemie ścianek w górę-w prawo (35 m, 70°, V).

R15–R16. Od stanowiska po półeczce w prawo, potem w górę do ścianki z rozpadliną (rozpadlina jest szeroka, tworzy odłam), wspinaczka jest bardzo trudna z użyciem ITO (5 m, 90°, VI A1). Dalej trudna wspinaczka po systemie wewnętrznych narożników i rozpadlin na małą półeczkę (25 m, 80°, V).

R16–R17. Po 5-metrowym wewnętrznym narożniku na półkę (5 m, 80°, V), po półce w prawo i potem trudny zjazd na pochyłą półkę. Po półce w górę na niewielkie ramię-uskok (30 m, 50°, III).

R17–R18. Z ramienia w prawo w górę po płycie, wyjście na płytę jest trudne, potem po ścianie w górę. Ściana jest zbudowana z wielkobryłowych skał, tworzących występy i półki. Wspinaczka jest napięta, po skałach płynie woda (30 m, 80°, V).

R18–R19. Od stanowiska po półeczce w prawo pod ścianę z rozpadliną, wyprowadzającą w prześwit w grzebieniu wierzchołka, trudna wspinaczka (15 m, 80°, V).

R19–R20. Po grzebiecie wejść na wierzchołek (400 m, 40°, III).

Fotografie z trasy

Na dole - 1-szy nocleg, odcinek R3. U góry - przejście odcinka R4–R5, pierwszy pracuje Gubanov R.

Fotografie z trasy

Na dole - odcinek R4–R5, po linie wspina się Aliev R. U góry - przejście odcinka R9–R10, pierwszy pracuje Eliseev A.

Fotografie z trasy

Na dole - odcinek R9–R10: wyciąganie plecaków. U góry - 4-ta nocleg, odcinek R13 (Fojgel M.).

Fotografie z trasy

Na dole - odcinek R16–R17: po linie wspina się Gubanov R. U góry - widok na naszą trasę ze ściany 2-go bastionu.