Paszport wejścia

Kaukaz, od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar. Pik Niemieckiego Komsomołu (3600 m) przez centrum Wschodniej ściany. Zaproponowana 5B kat. trudn., pierwsze wejście.

Charakter marszrutu: skalny.

Różnica wysokości: 560 m.

Długość marszrutu: 700 m.

Długość odcinków 5 kat. trudn.: 240 m.

Średnie nachylenie:

• głównej części marszrutu od odcinka R0 do odcinka R25 (do wierzchu wieży) 72°
• całego marszrutu od początku do wierzchołka 60°

Pozostawiono haków na marszrucie — 8, w tym haków wbitych — 0. Użyto haków:

• lodowych — 0/0
• skalnych — 41/0
• haków wbitych — 0/0
• elementów zaklinowanych — 63 (0)

Godzin marszu — 26, dni — 3.

Kierownik: Gubanov R.Ju. — 1-sza sp. kat., 3 kat. trudn.

Uczestnik: Jelisejev A.A. — 1-sza sp. kat.

Trener drużyny: Szypiłow W.A. — KMS, 1 kat. trudn.

Wyjście na marszrut: 29 lipca 2002 r.

Wierzchołek: 31 lipca 2002 r.

Powrót: 31 lipca 2002 r.

Ogólne zdjęcie marszrutu

1 — marszrut przejściowy drużyny.

2 — marszrut na p. Niemieckiego Komsomołu po NW. krawędzi z l. Bełałajskiego 2A kat. trudn. (G. Starikow, 1976 r.)

Zdjęcie zrobione z noclegu na „Białych kamieniach” (punkt A). 28 lipca 2002 r.

Zdjęcie profilu marszrutu po prawej

Zdjęcie zrobione z lodowca na prawo od początku marszrutu (punkt B) 29 lipca 2002 r.

Zdjęcie zrobione z noclegu na „Białych kamieniach” (punkt A). 28 lipca 2002 r. Na zdjęciu oznaczone marszruty:

• 1 — p. Austriackiego Komsomołu po W. grzbiecie 3B kat. trudn. (Ju. Gubanow, 1972 r.)
• 2 — p. Austriackiego Komsomołu po lewym NE. krawędzi 4B kat. trudn. (G. Starikow, 1976 r.)
• 3 — marszrut przejściowy drużyny
• 4 — p. Niemieckiego Komsomołu po NW. krawędzi z lodowca Bełałajskiego (G. Starikow, 1976 r.)

Mapa-schemat obiektu wejścia

Opis podejścia do marszrutu

Od a/l „Alibek” w dół doliną Alibek, mniej więcej po 400 m przejście przez most wiszący na prawy brzeg r. Alibek. Wchodzenie ścieżką na noclegi Kapske (1–1,5 godz.).

Od noclegów:

• przejście rzeki albo przez lawinę (w pierwszej połowie lata),
• albo po dużym kamieniu, zaklinowanym w korycie.

Dalej:

• ścieżką w lewo na morenę,
• po morenie na dolną część lodowca Bełałajskiego (1 godz.),
• po środkowej części lodowca w górę 30–40 min,
• dalej w lewo pod zbocze wierzchołka Bełałakaja.

W rejonie dużych „białych kamieni” — noclegi. Jest woda. Wysokość 2545 m.

Od noclegów:

• przecinając lodowiec,
• podchodzenie w kierunku grzbietu, idącego ze śnieżnego „kopuły” (śnieżny stożkowaty wierzchołek pomiędzy p. Niemieckiego Komsomołu i p. Alibeckim).

Od „baranich łbów” (na lewo od grzbietu) — przemieszczenie w lewo pod wschodnią ścianę piku Niemieckiego Komsomołu. Od noclegu na „Białych kamieniach” 1,5–2 godz.

Wariant przejścia po lodowcu dobrze można przejrzeć wcześniej z grzbietu, idącego z „kopuły”.

Schemat marszrutu w symbolach UIAA

p. Niemieckiego Komsomołu (3600 m)

Początek marszrutu

Z stożkowatego pola śnieżnego, na lewo od dwóch białych plam na ścianie:

• przejście na kontrfors, idący w dolnej części ściany, w kierunku z prawa na lewo;
• wygodne miejsce na asekurację;
• pęknięcia pod haki i przyrządy.

Dalej 100 m przemieszczenie idzie po prawej części kontrforsa, po skałach typu „baranich łbów”.

1-sza lina

• Pierwsze 10 m po gładkiej, nachylonej płycie 4. kat. trudn.
• Potem nachylenie wzrasta, relief praktycznie monolityczny — 40 m, 5. kat. trudn.
• Asekuracja — przyrządy, haki, miejsce na stanowisko asekuracyjne niezbyt wygodne.

2-ga lina

• Następne 35 m relief analogiczny, przemieszczenie idzie po granicy przejścia kontrforsa w ścianę, 5. kat. trudn.
• Potem zaczyna się system małych pólek 15 m, 3. kat. trudn.
• Wygodne do przemieszczenia i organizacji stanowiska asekuracyjnego.

3-cia lina

Dalej:

• 15 m po półkach 3. kat. trudn.
• potem skomplikowane przejście z kontrforsa na ścianę 15 m, 5. kat. trudn.

Kierunek przemieszczenia zmienił się: jeśli wcześniej poruszali się w górę w lewo, to teraz — prosto w górę. Dobry punkt orientacyjny — widoczny już z miejsca wyjścia kontrforsa na ścianę — jasna ścianka przed zieloną półką. Dalej:

• 20 m po wewnętrznym narożniku, 4. kat. trudn., wygodne miejsce na stanowisko asekuracyjne.

4-ta lina

W górę z niewielkim odchyleniem w prawo po trochę zniszczonej ścianie 45 m, 5. kat. trudn., wyjście na małą półkę. Dobre miejsce na stanowisko asekuracyjne, możliwy wygodny nocleg siedzący dla 2–3 osób. Pierwszy nocleg na marszrucie.

5-ta lina

Od stanowiska w górę w prawo 5 m na występ ściany, potem znowu 35 m niezbyt zniszczona ściana 5. kat. trudn. Niezbyt wygodne miejsce na stanowisko asekuracyjne.

6-ta lina

Dalej w kierunku na prawą krawędź jasnej ściany 35 m, 5. kat. trudn. po ścianie, potem wyjście na kilka nachylonych pólek, po nich w górę w lewo 15 m, 3. kat. trudn. do granicy żółtych i szarych skał. Wygodne miejsce na stanowisko asekuracyjne.

7-ma lina

• Prosto w górę 5 m,
• potem 10 m trochę w prawo, omijając przewieszkę,
• dalej 15 m, zbaczając w lewo, omijając przewieszkę,
• 10 m prosto w górę do wewnętrznego narożnika,
• 5 m po wewnętrznym narożniku do niewielkiej ścianki.

Całą linę stanowi mocny monolityczny relief z niewielką ilością zaczepów. Trudność odcinka 5. kat. trudn., można uważać tę linę za kluczową linę marszrutu.

8-ma lina

W górę po ścianie 10 m, 4. kat. trudn., wyjście na zieloną półkę. Drugi nocleg: z kamieni ułożone stanowisko pod namiot, obok zrobiony kopiec kontrolny.

Następny dobry punkt orientacyjny:

• żółta wieża, wystająca ze ściany.

Kierunek przemieszczenia do początku wieży, do jej prawej części. Od stanowiska 20 m, 3. kat. trudn. w górę po nieskomplikowanych skałach pod przewieszkę. Dobre miejsce na stanowisko asekuracyjne, dużo dużych pęknięć na zaklinowane elementy i przyrządy.

9-ta lina

Omijając przewieszkę, w górę w lewo po zniszczonych skałach 10 m, potem po wyślizganych skałach 15 m w górę; na tym odcinku do pośrednich punktów asekuracji możliwe jest użycie tylko haków. Dalej po skośnych pęknięciach pod przewieszającymi się pióropuszami skalnymi w górę w prawo 15 m do podstawy wewnętrznego narożnika. Wygodne stanowisko asekuracyjne.

Trudność odcinka: 4–5 kat. trudn.

10-ta lina

Po wewnętrznym narożniku w górę do przewieszki 15 m, potem w prawo na ściankę z kilkoma małymi poziomymi półkami, po niej 25 m w górę — do podstawy dużego wewnętrznego narożnika, utworzonego w miejscu przylegania prawej części wieży do ściany.

Wygodna półka na stanowisko asekuracyjne, ale na punkty asekuracyjne możliwe jest użycie tylko cienkich haków.

11-ta lina

W górę 45 m, 4. kat. trudn. po wewnętrznym narożniku z wyjściem na przełączkę między wieżą a ścianą. Mimo że odcinek jest pionowy, relief pozwala przechodzić go różnymi wariantami:

• z wyjściem na grzebień wieży,
• z wyjściem na ścianę.

Skały mocne, z dobrym tarciem. Na wierzchołku wieży stanowisko pozwala postawić namiot, wyżej i na lewo — duży śnieżnik.

12-ta i 13-ta lina

Po dużym żlebie na lewo od wieży, obok śnieżnika 100 m w kierunku wierzchołka po nieskomplikowanych zniszczonych skałach 2. kat. trudn.

14-ta lina

• W lewo po półce 35 m, 3. kat. trudn., wyjście na grzebień.
• Dalej jednocześnie po grzbiecie 80 m, 1. kat. trudn., do wierzchołka.

Uzupełnienia

Marszrut do wierzchu żółtej wieży przechodzi po wystającej części ściany, relief wystarczająco mocny, dlatego prawdopodobieństwo spadających kamieni na marszrucie minimalne nawet w czasie niepogody. W tym myśmy się przekonali na własnym doświadczeniu — wszystkie trzy dni wejścia od 15:00–16:00 do 19:00–20:00 pogoda pogarszała się, padał deszcz z gradem.

Na wierzchołku byliśmy o 14:00 na trzeci dzień, na marszrucie były dwa noclegi:

• jeden siedzący
• jeden normalny na stanowisku, wyposażonym na zielonej półce

Na wszystkich odcinkach dobrze widać kolejny punkt orientacyjny:

• najpierw jasna ściana pod zieloną półką
• potem żółta wieża
• potem wierzchołek

Marszrut logiczny i piękny, może być przejściowy w ciągu dwóch dni z noclegiem na zielonej półce.

Zdjęcie techniczne marszrutu

Odcinek 24. Wyjście na wieżę

Odcinek 24