Pasport wejścia. I. Klasa wejść skalnych. 2. Rejon Dombaja, Kaukaz Północno-Zachodni. 3. Wierzchołek Austriackiego Komsomolu (3654 m) lewą krawędzią NE — pierwsze wejście. 4. Kategoria trudności — 4B. 5. Charakter trasy — skalny. Różnica wysokości 1050 m, długość 1350 m, długość odcinków IV kat. trudn. — 950 m, średnie nachylenie 60°. 6. Ubezpieczenie różnorodne: wbito haki skalne do asekuracji — 30 szt., użyto pętli linowych — 25 razy. 7. Data wyjścia i powrotu do obozu: 5–7 sierpnia 1976 r. 8. Liczba godzin marszu od początku trasy do wierzchołka — 12 godz. i zejście na l. Белалакая jeszcze 5,5 godz. Wejście wykonano 6 sierpnia 1953 r. (Grupa miała zapas ciepłych rzeczy, prymus i tym podobne.). 9. Grupa sportowa: Starikow G.A. — 1-sza kategoria, instruktor Stepanow E.L. — z obserwatorami na lodowcu — 3 kategorię. 10. Część szkoleniowa alplageru „Domбай”.

Mapa-schemat rejonu.

Podejście do trasy. Od alplageru Alibek ścieżką i wodospadami kanionu Белалакайского — 0,5 godz. Stromą ścieżką po prawej stronie kanionu podjazd (w górnej części ścieżki przez niezbyt strome skały) do dużych stanowisk biwakowych — jeszcze 1 godz. Stąd widać jęzor lodowca Белалакайского i lewą morenę boczną, po której trzeba się wspiąć na lodowiec.

Trzeba przejść rzeczkę w lewo:

— po mostku śnieżnym — lub w przypadku jego niepewności lub braku — przelazłszy przez duży kamień-korek, znajdujący się nieco niżej w dół rzeki.

Następnie trawiastą ścieżką wejść na morenę i po jej grani wyjść na lodowiec — jeszcze 1 godz. Tutaj, na morenie środkowej, najwygodniej rozbić biwak, ponieważ stąd dobrze widać początek i całą trasę planowanego wejścia (zdjęcie 1).

Opis wejścia (krótkie wyjaśnienie do tabeli 1)

Od biwaku droga idzie środkiem lub prawą (w kierunku marszu) stroną lodowca (zamkniętego) w zespołach z środkami ostrożności od upadku w ukryte szczeliny do miejsca, do którego opada lewa krawędź NE wierzchołka Austriackiego Komsomolu — 1,5 godz.

R0–R1: Po śnieżniku po prawej wzdłuż początku krawędzi do góry, następnie trawers w lewo do miejsca najbardziej wąskiej części rantklufta, który jest przechodzony z podjazdem na ramię krawędzi. Tutaj złożony jest duży kopiec, ale bez zapiski — bezpośredni początek trasy. Przebrano się w galosze.

R1–R2: Na początku idzie się po prawej części grani, skały monolityczne z oddzielnie leżącymi kamieniami; dalej wznosi się krawędzią, mającą identyczny charakter skał. Na końcu odcinka, w odległości 30 m za wzniesieniem, złożony jest kopiec kontrolny z zapiską.

R2–R3: Do góry krawędzią do „półki z kwiatami”, jak i wszędzie: ubezpieczenie na przemian, używając haków i pętli na występach.

R3–R4: Do góry 80 m pod „trójkąt”, który jest obchodzony po prawej stronie 20-metrowym wewnętrznym kątem, jeszcze 40 m do góry-w lewo — wyjście na „ramię”. Stąd widać prosto na górze dwa pióra po lewej stronie wierzchołka.

R4–R5: Dalej do góry idzie ściana z błękitnych skał. Nam wydało się skomplikowane iść „w лоб”, chociaż to logiczne. Z „ramienia” 45 m prosto do góry, następnie staranny trawers wzdłuż niezbyt mocnych skał po wąskiej półce 2,5 liny w prawo nad przepaścią (psychologiczne miejsce!) do placu pod czarnymi skałami. To miejsce, gdzie możliwy jest biwak, ponieważ po raz pierwszy na trasie jest woda i wygodna platforma o szerokości 1,5 m.

R5–R6: Z placu, wróciwszy 15 m, przez 2-metrową ścianę wejście do trudnego i mokrego wewnętrznego kąta — 40 m po nim w lewo-do góry do półki, z której jeszcze 40 m do wyjścia na szeroką podstawową platformę.

R6–R7: — trawers po półkach w lewo nie jest trudny (60 m) — przez skały blokowe podjazd na przesmyk Grani Wschodniej.

R7–R8: — po bardzo stromym wzniesieniu grani (w dolnej części prawie pionowym) trzy liny z dokładnym ubezpieczeniem — następnie po grani jednocześnie do wieży szczytowej.

Z wierzchołka Austriackiego Komsomolu są trzy warianty schodzenia na lodowiec Белалакая:

1. Po Grani Wschodniej na przełęcz Чхалта-дзых, 3B kat. trudn.
2. Na południe po prawej grani, trawersem w lewo przez zielony kontforks i podjazdem na przełęcz Чхалта-дэнх., mniej więcej 3 km kat. trudn.
3. Trawersem do wierzchołka Niemieckiego Komsomolu i dalej po grani w stronę p. Кап, ze zjazdem na lodowiec, 3A kat. trudn. Droga (3) była dobrze znana G. Starikowowi, który ją przeszedł tydzień wcześniej, dlatego grupa posłużyła się tą drogą, zużywając 5,5 godz. chodu do obserwatorów na lodowcu.

Osobliwości trasy: — sucha, skalna, bardzo stroma — konieczne jest wspinanie się wszystkich uczestników w galoszach dla pewnego przejścia skomplikowanych odcinków — ubezpieczenie przez haki i pętle-występy wielokrotne.

Należy wziąć pod uwagę, że pierwsze wejście zostało wykonane przez „dwójkę”. Możliwe miejsca biwakowe w punktach R5, R7, patrz zdjęcia 2, 3.

Wnioski co do trasy.

Uczestnik grupy E. Stepanow, który przed tym przeszedł trasę 5A kat. trudn. na Zachodni Domбай z przełęczy, ocenia pierwsze wejście jako strome, napięte, nieco bardziej skomplikowane niż Domбай. W sumie grupa ocenia trasę 4B kat. trudn. według technicznej skomplikowania, różnicy wysokości i długości; porównywalne z Gł. Аманаузом po S ścianie (kontforksie) 4B kat. trudn., Zachodnim Домбаем z przełęczy 5A kat. trudn., bardziej skomplikowane niż p. Komсомола po W ścianie 4A (4B), Zachodniego Домбая po 3 grani (Сасорова) 4B kat. trudn. i inne.

Wyposażenie dla dwójki.

Tabela 1. Opis trasy.