Raport

o wejściu na w. Fišt Mały (2554 m) zachodnim grzbietem, dokonane przez zespół klubu alpinistów KubGTU „Szturm” m. Krasnodar pierwoprzejście, orientacyjnie 3A kat. trudn.

Paszport wejścia

1. Zachodni Kaukaz, Kraj Krasnodarski, 2.1
2. Wierzchołek Fišt Mały* (2554 m**) po zachodnim grzbiecie
3. Proponowana kategoria – 3A kat. trudn., pierwoprzejście
4. Charakter trasy: skalna
5. Różnica wysokości trasy – 490 m Długość trasy – 1100 m. Długość odcinków: III kat. trudn. – 100 m; IV kat. trudn. – 70 m. Średnie nachylenie trasy – 30°
6. Pozostawiono haków na trasie: 0.
7. Godzin marszu zespołu (do wierzchołka): 6 godz.
8. Zejście z wierzchołka: na przełęcz Fisztinskij i dalej z przełęczy na zachód
9. Kierownik: Iwaszczenko Michaił Nikołajewicz, KMS

Uczestnicy:

• Skworcow Nikołaj Nikołajewicz, 2. sp. разряд
• Szarow Michaił Walerjewicz, 2. sp. разряд

10. Trener: Szulskij Dmitrij Siergiejewicz, KMS
11. Wyjście na trasę: 6:00, 10 maja 2014 r. Wyjście na wierzchołek: 12:00, 10 maja 2014 r. Powrót do bazy: 14:00, 10 maja 2014 r.
12. Organizacje: ROO „Federacja alpinizmu Kraju Krasnodarskiego” Klub alpinistów KubGTU „Szturm” m. Krasnodar
13. Odpowiedzialny za raport: Iwaszczenko M.N. indeeccc@gmail.com

¹

Zdjęcie ogólne wierzchołka

Rysunek 1 – Fišt Mały od zachodu (zdjęcie zrobione z dołu trasy 10 maja 2014 r.)

Zdjęcie profilu trasy

Rysunek 2 – Zdjęcie zachodniego grzbietu Fišta Małego z lewej (zdjęcie zrobione z południowo-zachodniej krawędzi wierzchołka Fišt 11 czerwca 2012 r.)

Panorama rejonu

Rysunek 3 – Widok na wierzchołki Fišt i Fišt Mały od zachodu (obraz wykonany w programie Google Earth)

Opis obiektu wejścia

Masyw górski Fišt-Osztena jest często odwiedzanym, łatwo dostępnym i dobrze zbadanym rejonem. Na wierzchołek Fišt sklasyfikowano 9 tras od 1B do 5A kat. trudn. Na południe od wierzchołka Fišt znajduje się wierzchołek Fišt Mały (2554 m), oddzielony od głównego wierzchołka przełęczą Fisztinskij (2442 m).

Wzmianki o wierzchołku Fišta Małego znajdują się w różnych artykułach. Wyciąg z raportu Jurija Koszelenko o ekspedycji Jurija Koszelenko w rejonie Fišta, przeprowadzonej w 2001 roku:

„Na prawo grzbiet [południowy grzbiet wierzchołka Fišt] dość łagodnie opada do przełęczy, oddzielającej główny masyw od Fišta Południowego…

Fišt Południowy – to oddzielna wierzchołek, również reprezentująca znaczny interes dla wspinaczy…”

Fragment artykułu Maksima Fojgela i Władimira Chrabowczenko „Geograficzno-alpinistyczny przegląd masywu góry Fišt i wyżyny Łagonaki”: „Na południe od głównej wierzchołka Fišta znajduje się jeszcze jedna niewielka wierzchołek. Leży ona pomiędzy przełęczą Fisztinskij a Biełoreczenskij, tworząc oddzielny masyw, połączony z Fištem południowo-wschodnim grzbietem. Pomiędzy tym masywem a Fištem znajduje się Mały Fisztinski lodowiec. W swoim raporcie J. Koszelenko nazywa tę wierzchołek Południowy Fišt. Ale bardziej słuszne byłoby nazwanie jej Mały Fišt. Po pierwsze, nazwa ta była używana w raportach speleologicznych w latach 70., po drugie, taka nazwa jest uzasadniona przez analogię do praktyki przyjętej na Kaukazie. Na przykład w masywie Białałakaja znajdują się dwie wierzchołki, rozdzielone przełęczą Białałakajskij, nazwane Białałakaja i Mała Białałakaja. Po trzecie, lodowiec u podnóża masywu również nosi nazwę Małego Fišta.”

Ponadto, należy wspomnieć:

• istnieją sklasyfikowane trasy na Fišt Północny, tj. powstał analog nazwy drugorzędnej wierzchołka Fišta według stron świata;
• turyści (w tym w notatce na wierzchołku) nazywają wierzchołek właśnie Fišt Mały.

Na podstawie powyższych informacji zespół pierwoprzejściowców skłania się do rozwiązania, by przyjąć nazwę tej wierzchołka – Fišt Mały.

Na wierzchołek prowadzi prosty podjazd z przełęczy Fisztinskij (sam przełęcz ma kat. trudn. 1B), dlatego samą wierzchołek często odwiedzają turyści.

Opis podejścia do trasy i zjazdu z wierzchołka

Podejście pod trasę wskazane jest od strony schroniska „Wodopadisty”. Od wsi Czernigowskoje (rejon apszeoński) 5 km asfaltową i 37 km drogą gruntową górską do rozmycia na drodze. Dalej pieszo 1 godz. do schroniska „Wodopadisty”. Od schroniska idź wzdłuż zachodnich i południowych ścian Fišta w stronę przełęczy Czerkieskij. Nie dochodząc do przełęczy, skręć w lewo pod podstawę przełęczy Fisztinskij. Od schroniska – 3-4 godz.

Ponadto, można podejść pod trasę od strony Babuk-Auła lub schroniska „Fišt”.

Zejście z wierzchołka na przełęcz Fisztinskij po prostych skałach i śnieżnikach. Z przełęczy w zależności od lokalizacji bazy:

• na zachód po śnieżnym żlebie (osypiskowym w drugiej połowie lata)
• na wschód po Małym Fisztinskim lodowcu.

Należy uwzględnić, że wierzchołek i droga podejścia do niego znajdują się na terenie rezerwatu, wejście do którego bez odpowiednich dokumentów jest zabronione.

Współrzędne wierzchołka Fišta Małego: szerokość geograficzna – 43°56′33,81″ N, długość geograficzna – 39°54′13,46″ E

Mapa-schemat rejonu wejścia

Rysunek 4 – Mapa-schemat masywu góry Fišt

Znaki umowne:

• podejście
• trasa
• zejście

Schemat trasy w symbolach UIAA

Zdjęcie techniczne trasy

Rysunek 5 – Zdjęcie techniczne trasy (zdjęcie zrobione z południowo-zachodniej krawędzi wierzchołka Fišt 11 czerwca 2012 r.)

Opis trasy

R0–R1 – 200 m, 35°, I–II Podjazd po śnieżniku po lewej stronie grzbietu, następnie podjazd na grzbiet przed skalnym stopniem. (Gdy śnieżnik się stopi – ruch po samym grzbiecie).

R1–R2 – 60 m, 50°, III+ Po ściankach grzbietu pod niewielki komin.

R2–R3 – 40 m, 60°, IV Przez 5-metrowy komin, następnie po gładkiej ściance.

R3–R4 – 20 m, 50°, III Po pochyłych płytach i ściance wyjście na łagodniejący grzbiet.

R4–R5 – 250 m, 25°, II Po grzbiecie do niewielkiego obniżenia grzbietu z żandarmem.

R5–R6 – 30 m, 60°, IV Po trudnej ściance lewej strony grzbietu przez niewyraźny wewnętrzny kąt (miejscami luźne kamienie!)

R6–R7 – 180 m, 20°, II Po wąskim grzbiecie do skalnego wzniesienia. Travers w lewo pod niewielką ściankę.

R7–R8 – 20 m, 50°, III Po ściance wyjście na łagodniejący grzbiet.

R8–R9 – 180 m, 20°, I–II Po wąskim grzbiecie do dużego żandarma.

R9–R10 – 50 m, 20°, I–II Żandarm obchodzony z prawej. Zjazd na przełączkę za żandarmem.

R10—wierzchołek – 70 m, 40°, II Po szerokim grzbiecie wyjście na wierzchołek.

Charakterystyka trasy

Trasa prowadzi po kancie zachodniego grzbietu po najbardziej logicznych i prostych odcinkach. Grzbiet ma dwa wzniesienia o średnim nachyleniu do 60°, przeplatane bardziej łagodnymi odcinkami.

Grzbiet zbudowany jest głównie ze skalnych skał wapiennych. W zasadzie skała jest wystarczająco mocna, jednak spotyka się warstwy bardziej zniszczonych skał.

Z powodu niewielkiej wysokości i południowej ekspozycji w dolnej części trasy na niekruchych stokach i na półkach w ciepłym okresie roku występuje trawa.

Kluczowe odcinki trasy wymagają dobrej umiejętności asekuracji i wspinaczki ze względu na mocno wygładzony mikrorelief.

Do tworzenia punktów asekuracyjnych najlepiej nadają się haki kotwiące, można również stosować:

• „friendy”
• elementy zakładkowe.

Notatki z punktów kontrolnych i wierzchołka

Na trasie pozostawiono punkt kontrolny na odcinku 3. Notatka w punkcie kontrolnym na wierzchołku:

„14 października 2013 r. o 8:10 grupa alpinistów obozu wojskowo-patriotycznego «Zwiezda» weszła na wierzchołek Mały Fišt 1A kat. trudn. przez zachodni żleb po północno-wschodnim stoku w składzie 19 osób. Kierownik Morozow A.Je.”

Rysunek 6 – Notatka z wierzchołka

Fotoilustracje

Zdjęcie 1 – Odcinek R2–R3. Szarow pracuje w kominie.

Zdjęcie 2 – Odcinek R4–R5. Lider obchodzi żandarma.

Zdjęcie 3 – Odcinek R5–R6. Przechodzenie skomplikowanej ścianki. Drugi kluczowy odcinek.

Zdjęcie 4 – Odcinek R6–R7. Przechodzenie wąskiego grzbietu.

Zdjęcie 5 – Odcinek R6–R7. Widok na grzbiet z góry.

Zdjęcie 6 – Wierzchołek. W tle w. Fišt i południowo-zachodni grzbiet.

Od lewej do prawej i z góry na dół:

• Skworcow Nikołaj
• Iwaszczenko Michaił
• Szarow Michaił

Ogólne podsumowanie trasy

Przy określaniu stopnia trudności trasy zespół wykorzystał doświadczenie z poprzednich wejść. Z uwzględnieniem geograficznego położenia, warunków klimatycznych i specyfiki rzeźby terenu masywu Fišt-Osztena, przede wszystkim rozpatrywano pokonane wcześniej przez członków zespołu trasy o podobnym stopniu trudności w danym rejonie:

• Fišt po północno-wschodnim grzbiecie 2B kat. trudn.;
• Fišt po południowo-wschodniej ścianie 3A kat. trudn.;
• Fišt po 3 krawędzi 3B kat. trudn.;
• Oszten po prawej części północno-zachodniej ściany 2B kat. trudn.

Również do rozważenia przyjmowano pokonane trasy, położone w innych rejonach górskich:

• WMF po 3 grzbiecie 2B kat. trudn.;
• MNR (północno-wschodni) po południowej krawędzi 3A kat. trudn.;
• Czhatbaszi po północnej ścianie 3A kat. trudn.;
• Kirpicz z przełęczy Myrd 3A kat. trudn.

Przeanalizowawszy te trasy, zespół doszedł do wniosku, że trasa na Fišt (M) po zachodnim grzbiecie przewyższa pod względem trudności przytoczone trasy 2B kat. trudn. i nie ustępuje trasom 3A kat. trudn.

Trasa wyróżnia się:

• wystarczającą długością,
• skomplikowanym wspinaniem się na kluczowych odcinkach,
• miejscami mocno wygładzonym mikroreliefem.

Do przejścia kluczowych odcinków trasy wymagane są dobre umiejętności wspinaczki i organizacji asekuracji.

W związku z tym dana trasa nie może być rekomendowana dla grup szkoleniowych, dokonujących pierwszego wejścia 3A kat. trudn. Jednakże reprezentuje ona interes dla grup sportowych jako obiekt treningowego wejścia.

Bazując na powyższym, zespół proponuje sklasyfikować daną trasę jako trasę 3A kat. trudn.

Footnotes

1. • Uzasadnienie nazwy wierzchołka przyjętej przez autorów raportu jest opisane na karcie 6. Wysokość mierzona za pomocą GPS.
   ↩