Wierzchołek 3226,0 (Dimitrow-100, Tau­lan)

Trasa: zachodnim żlebem i południowym grzbietem

Kategoria trudności — 2Б kat. trud. (kombinowana)

Kierownik: S. Biernac­ki

Kaukaz Zachodni, Ar­chyz, belka Orle­nok, masyw gór­ski Kara-Dżasz

Sek­cja w KMGW — 2.1.

E-mail — ZHUR58@RAMBLER.RU

Spra­woz­da­nie

Z pier­wo­prz­ej­ścia al­pi­ni­stycz­nej tra­sy na wierz­cho­łek 3226,0 (Di­mi­trow-100, Tau­lan) «Zachodnim żlebem i południowym grzbietem 2Б kat. trud. (kombinowana)». Na zawodach al­pi­ni­stycz­nych «Puchar Zwy­cięstwa» NP «Klub Pół­noc­nych Pod­ró­ży «Sauk-Paj» (kategoria «Pier­wo­prz­ej­ścia») w maju 2013 r.

Re­gion: Ka­ra­czae­wo-Czer­kie­ska Re­spub­lika Górs­ka kra­ina: Kaukaz Zachodni Do­li­na: belka Orle­nok Grzbiet: masyw gór­ski Kara-Dżasz Wierz­cho­łek: 3226,0 (Di­mi­trow-100, Tau­lan) Trasa: zachodnim żlebem i południowym grzbietem. Po­ziom trud­no­ści: 2Б kat. trud. (kom­bi­no­wa­na) (or­ien­ta­cyj­nie)

Przy­go­to­wa­li:

  • S. Bier­nacki
  • S. Żu­raw­lew Maj, 2013 r.img-0.jpeg

Opis wierz­chołka

Wierz­cho­łek 3226,0 — jed­na z wierz­choł­ków pół­noc­nej czę­ści grzbie­tu Kara-Dżasz. Znaj­du­je się na te­re­nie Pół­noc­no-Kaukaz­skiego fe­de­ral­ne­go okrę­gu RF, w Ka­ra­czae­wo-Czer­kie­skiej Re­spub­li­ce, górs­kim re­jo­nie Ar­chyz, w między­rzeczu rzek Pszysz i So­fia.

Wierz­cho­łek 3226,0 — wy­raź­nie wy­ra­żona gó­ra góro­we­go ma­sywu Kara-Dżasz, roz­ło­żona na pół­noc­ny za­chod od wę­złow­ej wierz­choł­ki Kara-Dżasz (3171,0). Wierz­cho­łek ła­two roz­po­zna­wal­na z gór­ne­go cir­ku bel­ki Orle­nok. Ofi­cjal­ne­go na­zwy wierz­cho­łek nie ma, dlate­go ma na­zwy u­warun­ko­wa­ne tury­stycz­no-al­pi­ni­stycz­ne:

  • Tury­stycz­ne — Tau­lan
  • Al­pi­ni­stycz­ne — «Di­mi­trow-100»

co wno­si pew­ne­go za­mie­sza­nia przy ide­nt­y­fi­ka­cji wierz­choł­ka.

Opis tra­sy

Trasa «Zachodnim żlebem i południowym grzbietem» — cha­rak­te­ry­stycz­na spor­to­wa kom­bi­no­wa­na ma­ru­sz­ruta 2Б kat. trud., z peł­nym ze­sta­wem na­tu­ral­nych prze­szkód, od­po­wia­da­ją­cych ma­ru­sz­ru­tom te­go po­zio­mu.

Wypo­sa­że­nie

Dla wy­ko­na­nia wej­ścia w skła­dzie spor­to­we­go od­dzia­łu z 4 osób na ma­ru­sz­ru­cie po­trzeb­ne jest na­stę­pu­ją­ce spe­cjal­ne wy­po­sa­że­nie:

Oso­bi­ste:

  • ta­bel­kowe
  • kot­ki
  • cze­kan

Gro­ma­dzkie:

  • li­na głów­na 10 mm — 2×50
  • młotek skal­ny — 2 szt.
  • hak skal­ny — 16 szt.
  • aice­be­il — 1 szt.
  • ele­men­ty za­kład­kowe — 12 szt.
  • frendy — 6 szt.
  • śru­by lo­dowe — 0 szt.
  • ci­ąg­nik — 16 szt
  • pęt­le — 10 szt

Podej­ście

Wej­ście od­by­wa się od bi­wa­ku w dol­nym cir­ku bel­ki Orle­nok.

Podej­ście do dol­ne­go cir­ku: od po­la­ny Tau­łu przejść przez most rzekę So­fię i pod­no­sić się po bel­ce Orle­nok — naj­pierw po dro­dze le­so­wej, na­stęp­nie po do­brze wi­docz­nej ście­żce.

Cirk jest wy­raź­nie wy­ra­żony:

  • zimą i w se­zo­nie prze­ści­owym — śnież­ny,
  • la­tem — za­ro­śnię­ty wy­so­ko­gór­ską ro­ślin­no­ścią.

Wysokość cir­ku nad po­zio­mem mo­rza — 1600 m. Od po­la­ny Tau­łu wej­ście do cir­ku za­jęło 1,5–2 go­dz.

W dol­nym cir­ku bel­ki Orle­nok są wy­god­ne miej­sca pod na­mety, z:

  • wodą (stru­my­ki),
  • chru­stem na ogn­sko,
  • su­chymi po­wierzch­ni­a­mi, uwol­nio­ny­mi od śnie­gu na koń­cu kwiet­nia — na po­cząt­ku ma­ja.

Podej­ście do roz­po­czę­cia tra­sy: z ba­zo­we­go obo­zu w dol­nym cir­ku bel­ki Orle­nok pod­no­sić się po ścież­ce, pro­wa­dzą­cej na prze­łęcz Orle­nok. W pa­no­ra­mie cir­ku wierz­cho­łek 3226,0 (Tau­lan, «Di­mi­trow-100») ła­two roz­po­zna­wal­na — na pra­wo od Kara-Dżasz, wę­złow­ej wierz­choł­ki bel­ki Orle­nok. Przejść pod za­chod­ni­mi zbo­cza­mi wierz­choł­ka i wyjść na usyp­ni­sko­wy o­strów w dol­nej czę­ści żle­bu, wy­pro­wa­dza­ją­ce­go na prze­łęcz mię­dzy wierz­choł­ka­mi 3226 (Tau­lan, «Di­mi­trow-100»), 3206 (BСД). Podej­ście od obo­zu w dol­nym cir­ku bel­ki Orle­nok do roz­po­czę­cia ma­ru­sz­ru­ty — pod­stawy żle­bu, pro­wa­dzą­ce­go do prze­łę­czy mię­dzy wierz­choł­ka­mi 3226 i 3206 — za­jęło ok. 1,5–2 go­dzin.

Część tech­nicz­na

Ma­ru­sz­ruta roz­po­czy­na się od wej­ścia po śnież­nym żle­bie do prze­łę­czy. Na prze­łę­czy jest wy­god­ne miej­sce dla or­ga­ni­za­cji wię­zi. Da­lej w le­wo po pół­kach omi­ja się żan­darm tra­wer­sem. Po żan­dar­mie skom­pli­ko­wa­na grzbie­to­wa ścian­ka — to klucz ma­ru­sz­ru­ty.

Klucz ma­ru­sz­ru­ty — skal­na ścian­ka — mo­no­lit. W gór­nej czę­ści skom­pli­ko­wa­ne wej­ście, wy­ma­ga­ją­ce pod­wyż­szo­nej uwa­gi. Kamie­ni­stość — subiek­tyw­na. W se­zo­nie prze­ści­owym na ska­łach moż­li­wy jest na­marz­ni­ę­ty lód.

Po przej­ściu kluczo­we­go od­cin­ka grzbie­tu — wyj­ście na skal­ny grzbiet śred­nie­go poziomu trud­no­ści i prze­su­nię­cie się po nim na skró­co­nej linie z za­ło­że­niem li­ny za wy­stę­py dla ubez­pie­cze­nia. Grzbiet wy­po­ła­sz­cza się ku wierz­choł­kowi.

Wierz­cho­łek jest wy­raź­nie wy­ra­żony. Tur jest ła­two zna­leźć. Spu­sz­cza­nie się z wierz­choł­ka: spu­sz­cza­nie się z wierz­choł­ka prze­pro­wa­dza się tą sa­mą tra­są.

Reko­men­da­cje in­struk­to­ro­wi

W związ­ku z do­stęp­no­ścią w orien­ta­cji ma­ru­sz­ruta może być po­le­ca­na jak dla ucze­bno-spor­to­wych od­dzia­łów (NP-2), tak i dla sa­mo­dziel­nych spor­to­wych grup roz­gryw­ko­wych, wy­ko­nu­ją­cych kie­ro­wa­nia lub tre­nin­go­we wej­ścia.

Czas po­trzeb­ny na przej­ście ma­ru­sz­ru­ty dla ucze­bno-spor­to­we­go od­dzia­łu roz­gryw­ko­we­go śred­nie­go po­zio­mu przy­go­to­wa­nia (NP-2) — 8–10 go­dzin.

Kaukaz Zachodni, Ar­chyz, belka Orle­nok, wierz­cho­łek 3226,0 («Di­mi­trow-100», Tau­lan). Trasa: «Zachodnim żlebem i południowym grzbie­tem» 2Б (kom­bi­no­wa­na) (or­ien­ta­cyj­nie)

(tabela przeszkód na trasie)

№ od­cinkaDługośćStro­mośćCha­rak­ter re­lie­fuKat. trud.Licz­ba haków/za­kładek
R0 — wej­ście do żle­bu, pro­wa­dzą­ce­go na prze­łęcz mię­dzy wierz­choł­ka­mi 3226 i 3206.Na usy­pi­sko­wym skal­nym wy­spie wy­god­ne miej­sce dla or­ga­ni­za­cji wię­zi
R0–R1 Wej­ście po śnież­nym zbo­czu do prze­łę­czy30025-35S/l zbo­cze10 / 0
R1–R2 Tra­wers żan­dar­ma po pół­kach (z le­wej stro­ny)10035Skal­ne pół­ki20 / 0
R2–R3 Przej­ście ścian­ki i wyj­ście na skal­ne ra­mię. KLUCZ TRASY!3560Skal­na ścian­ka3+2 / 4
R3–R4 Przej­ście po grzbie­cie skal­ne­go ra­mie­nia i wyj­ście na przed­wierz­choł­kowy grzbiet.5030Skal­ny grzbiet2
R4­–R5 Przej­ście skal­ne­go grzbie­tu i wyj­ście na wierz­cho­łek13540Skal­ny grzbiet2+0 / 0
R5 — wierz­cho­łek 3226,0 («Di­mi­trow-100», Tau­lan)Do­brze wy­ra­żony. Tur ła­two zna­leźć.
S­pusz­cza­nie sięTą sa­mą tra­są

Łącz­nie

Długość trasy — 625 m. Śred­nia stro­mość — 4°. Cha­rak­ter re­lie­fu — kom­bi­no­wa­ny

Od­cinków:

  • 1 kat. trud. — 1 od­cinek — 300 m
  • 2 kat. trud. — 3 od­cinki — 285 m
  • 3 kat. trud. — 1 od­cinek — 35 m
  • 4 kat. trud. — 1 od­cinek — 5 m

Za­sto­so­wa­no haki i za­kład­ki: 2/4. Po­zo­sta­wio­ne haki i za­kład­ki: 0/0.

img-1.jpeg img-2.jpeg

Kaukaz Zachodni. Ar­chyz. Belka Orle­nok. Wierz­cho­łek 3226 (Tau­pan. «Di­mi­trow-100»).

Trasa: «Zachodnim żlebem i południowym grzbie­tem» 2Б kat. trud. (kom­bi­no­wa­na)

Od­cinek R3–R5 2Б kat. trud. (kom­bi­no­wa­na)

Fo­to z pół­noc­ne­go grzbie­tu, maj 2013 r.

img-3.jpeg

Kaukaz Zachodni. Ar­chyz. Belka Orle­nok. Wierz­cho­łek 3226 (Tau­pan, «Do­mi­trow–100»).

Trasa: «Zachodnim żlebem i południowym grzbie­tem» 2Б kat. trud. (kom­bi­no­wa­na)

Od­cinek R4–R5 2Б kat. trud. (kom­bi­no­wa­na)

Fo­to z pół­noc­ne­go grzbie­tu, maj 2013 r.

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz