Pasport wspinaczki.

Klasa: skalna
Kaukaz Zachodni, Arxız, dolina Sofijskoje, dolina Orljonok
Sputnjik (2650). Południowym grzbietem
Proponowana 1B kat. trudn., pierwsze wejście
Różnica wysokości: 250 m Długość całego szlaku 900 m. Część skalna — 450 m
Pozostawiono haki na trasie: skalne 2 szt.
Godzin marszu zespołu: pięć do góry, cztery w dół
Kierownik — Konstantin Władimirowicz Kołokolnikow
sp. roz., instruktor 3 kat. trudn.
Trener: Oleg Anatoljewicz Wdowin
- 1. sp. roz.
- instruktor 3 kat. trudn.
Wyruszyli na trasę: 6:00 7 maja 2006 r. Doszli na wierzchołek: 15:00. Powrócili do bazy: 20:00

Schemat rejonu i podejście do wierzchołka Sputnjik

Wierzchołek Sputnjik południowym grzbietem (1B kat. trudn.)

7 maja 2006 r. SGKP "Skif" m. Stawropol. Kier. Kołokolnikow K.W. (2. sp. roz., instruktor 3 kat. trudn.) Płotnikow A.A. (1. sp. roz.) Wdowin O.A. (1. sp. roz.) Bezugłow A.W. (2. sp. roz.) Gurjew M.I. (2. sp. roz.) Batałow A.W. (2. sp. roz.)

Jak wiadomo, w ciągu ostatnich dziesięciu lat w Arxyzie reaktywowano tradycję majowych zbiórcek alpinistycznych, rozpoczętą pod koniec lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku przez kluby alpinistyczne Stawropola, Piatigorska i Kisłowodzka wraz z bułgarskimi alpinistami. Rejon jest idealnym miejscem dla początkujących, zdobywających odznaki i stopnie i przyciąga z każdym rokiem coraz więcej sportowców z różnych miast Rosji i najbliższego zagranicja!

Wierzchołek Sputnjik jest dobrze widoczny praktycznie z każdego punktu Arxızу pod nazwą "Puszka". (zdjęcie nr 1)

Możecie rozbić swój obóz na jednym z tarasowatych polan w pobliżu osiedla "Tału". Do osiedla prowadzi droga samochodowa. Od noclegów na polanie (wysokość według wysokościomierza 1600 m n.p.m.) podejść do rzeczki Sofii i przejść po pieszym mostku. Następnie w lewo i do góry po:

znakowanym szlaku;
leśnej drodze, którą wywożą wyrąbane drewno.

W dolinę Orljonok prowadzą trzy równoległe drogi, położone jedna nad drugą, które kończą się w rejonie strumienia, wypływającego z doliny. Następnie w górę doliny (latem dobrze wydeptaną i oznakowaną ścieżką) do skalnego stopnia (baranji łby). Wysokość 2250 m n.p.m. Od obozu 3–4 godz.

Przejść przez przełęcz po prawej stronie (w maju mogą schodzić lawiny!) i wspiąć się na skalny stopień, a następnie skręcić w lewo, ku wierzchołkowi Sputnjik (zdjęcie nr 2). Po krawędzi doliny polodowcowej doliny Orljonok podejść pod podejście na przełęcz wierzchołka Sputnjik (zdjęcie nr 3). Wysokość 2400 m n.p.m. Tu, przy dużym kamieniu, można przekąsić i założyć uprzęże.

Podejście na przełęcz może być przetarte lawiną aż do twardego firnu. Ruch jednoczesny — około stu metrów (zdjęcie nr 4).

Dalej zalecamy:

rozwiesić poręcze na lodowcach;
ruch pierwszego — w rakach i z lodorubem;
pozostali — po poręczach (zdjęcie nr 5).

Do przełęczy siedem lin po 50 m. Średnie nachylenie 35–40°. Różnica wysokości od kamienia do przełęczy 150 m. Wysokość przełęczy według wysokościomierza 2550 m n.p.m. Z przełęczy widać wierzchołek Zaimow pik (zdjęcie nr 6).

Odcinek R0–R1. Z przełęczy poruszać się obejściem ściany po prawej po półkach trawiastego zbocza do skośnej półki, uchodzącej w lewo do góry. Nachylenie zbocza 25–35°.

W przypadku, gdy zbocze jest zaśnieżone:

wbijać pośredni hak;
pracować w rakach.

Stacja na dwóch hakach. Od przełęczy 45 m.

Odcinek R1–R2 (zdjęcie nr 7). Ze stacji w lewo do góry po skośnej półce, przechodzącej we wnętrze kąta, wyjść na grzbiet. Wspinaczka średniej trudności. Nachylenie zbocza 35–45°. (zdjęcie nr 8). Na środku półki:

skalny hak, albo
friend dla asekuracji.

Na grzbiecie skręcić w prawo do góry i po kilku metrach podejść pod wystający z grzbietu ostry kamień. Na kamieniu zorganizować stację z liny (zdjęcie nr 9). Od poprzedniej stacji 45–47 m.

Odcinek R2–R3. Od stacji poruszać się w lewo do góry, w obejściu ściany w grzbiecie, po skalnych i trawiastych półkach, trawersem wzdłuż granicy skał (zdjęcie nr 10). Pośrodku w skale wbity jest skalny hak. Wykorzystać go do asekuracji! Nachylenie zbocza 40–45°. Na śniegu pracować w rakach! Nieco nie dochodząc do grzbietu, ze zbocza wystaje ostry kamień — dogodny dla organizacji stacji. Od poprzedniej stacji 50 m (!) (zdjęcie nr 11 górnej części odcinka R2–R3).

Odcinek R3–R4. Od stacji wyjść na grzbiet i przejść około dziesięciu metrów do skalnej ściany (zdjęcie nr 12). Po ścianie poruszać się prosto, wykorzystując logiczny system półek i wewnętrznych kątów. Wspinaczka średniej trudności. Dla pośredniej asekuracji:

wbić skalny hak;
lub założyć friend.

Nachylenie ściany 45–55°. W górnej części ściany — stacja na dużym kamieniu. Od poprzedniej stacji — 50 m.

Widok z góry na odcinek R3–R4: (zdjęcie nr 13).

Odcinek R4–R5. Z grzbietu zejść w zapadlisko na 5 m i po trudnej ściance, w prawej jej części (zdjęcie nr 14), ponownie wejść na grzbiet! Wykorzystać friend dla pośredniej asekuracji! Stąd, po ostrzu grzbietu (zdjęcie nr 15 i 16), wiążąc linę za występy dla asekuracji, do zakrętu grzbietu w prawo (zdjęcie nr 17). Stacja u dużego kamienia, zorganizowana na frendach (zdjęcie nr 18). Od poprzedniej stacji 50 m.

Odcinek R5–R6. Od stacji poruszać się w prawo po grzbiecie do stromej płyty, przed którą założyć w szczelinę frienda dla organizacji pionowego odcinka poręczy (zdjęcie nr 19 i 20). Dół sportowy, albo na "ósemce". Stąd, omijając żandarm w grzbiecie po prawej, lub prosto po nim, do następnego żandarma, u podstawy którego jest stacja na frendach (zdjęcie nr 21). Od poprzedniej stacji 50 m.

Odcinek R6–R7. Omijając drugi żandarm po prawej, wzdłuż granicy skał podejść do półki, uchodzącej na prawą część zbocza (zdjęcie nr 22). Po półce dojść do kamienia w kształcie słupa, dwumetrowej wysokości, na którym zorganizować stację. Od poprzedniej stacji 50 m.

Odcinek R7–R8. Od kamienia w kształcie słupa w lewo do góry po systemie pólek i ścianek wyjść na grzbiet. Wspinaczka łatwa. Od poprzedniej stacji 50 m (zdjęcie nr 23).

Odcinek R8–R9. Stąd prosto po grzbiecie, poruszając się jednocześnie, wyjść na wierzchołek Sputnjik (2650 m). (zdjęcie nr 24 i 25) Od poprzedniej stacji 60 m. Na wierzchołku działa łączność komórkowa (Megafon) i możecie spokojnie zadzwonić do taty i mamy, a także przekąsić! (zdjęcie nr 26)

Zejście tą samą trasą, co wejście. Wejście od kamienia do przełęczy zajęło 2 godz. Od przełęczy do wierzchołka — 3 godz. Zejście do bazy 5 godz. Przejście trasy z obozu do obozu zajęło 14 godz.

Różnica wysokości i długość odcinków:

Od kamienia do przełęczy: różnica wysokości 150 m, długość 450 m.
Od przełęczy do wierzchołka: różnica wysokości 100 m, długość trasy 450 m.
Od bazy do wierzchołka: różnica wysokości 1050 m.

Miejsca możliwych noclegów:

dolina polodowcowa Orljonok (latem w pobliżu jeziora);
przełęcz u początku trasy.

Użyte wyposażenie:

1 para raków dla pierwszego;
toporek;
trzy-cztery liny, aby nie zatrzymywać ruchu;
skalne haki;
zestaw frendów;
zestaw ekspresów;
żumary i urządzenia zjazdowe według liczby uczestników.

Czarnobiałe fotografie do opisu zostały wykonane na filmie А2Ш (400 jednostek) aparatem Canon EOS 50 z obiektywem Flektogon (20 mm).

Zdjęcia kolorowe zostały wykonane aparatem Canon D350 i obiektywami:

Canon 18–55;
Tamron 28–200.

Autor fotografii — Aleksandr Płotnikow.

Trasa jest rekomendowana jako pierwsza "jedynka" dla początkujących lub rozgrzewka dla mających stopnie. Wejścia na wierzchołek Sputnjik można wykonywać przy każdej pogodzie! Z doświadczenia wejść na wierzchołki pierwszej kategorii trudności kierownik uważa, że to bardzo dobra "jedynka", przy czym jej trudność nie zmienia się przy jakimkolwiek stanie śniegu lub jego braku (latem).

Przy wjeździe do strefy przygranicznej nie zapomnijcie zrobić przepustki na placówce granicznej osiedla Arxız dla całej grupy, do czego będą Wam niezbędne paszporty!

Grupa obserwacyjna:

Andriej Jepaniesznykow (2. sp. roz.);
Wiktor Rybin (2. sp. roz.);
A.I. Szypulin (1. sp. roz.);
S.W. Pawłow (2. sp. roz.).

Trener drużyny:

Wdowin O.A. (nr udost. 825).

6 maja 2007 r. na wierzchołek Sputnjik, w składzie Nowoczerkaskich Zbiórek (starszy trener Morozow A.I.) weszła grupa alpinistów SGKP "Skif" w składzie: