Wer­szyny:

• Or­lenok Wo­schod­ni (3140,0)
• 3010,0
• 3000,0
• 2900,0 (Se­wer­ne zub­ki)

Trasa «Tra­wers wer­szyn Or­lenok Wo­schod­ni (3140,0 – 3010,0 – 3000,0

• 2900,0 (Se­wer­ne zub­ki) z pół­no­co-za­cho­du na po­łu­d­nio­wy wschód»

Kat. trud. — 2B (kom­bi­no­wa­ny). Ki­erow­nik: W. Bab­kin. Ka­ukaz Za­chod­ni, do­lina Or­lenok, grzbiet Ka­ra­Dżasz. Sek­cja w KMGW — 2.1. E-mail — [email protected]

Spra­woz­da­nie

Z pierw­sze­go wej­ścia na trasę al­pi­ni­stycz­ną Trasę «Tra­wers wer­szyn Or­lenok Wo­schod­ni — 2900, 3000, 3010 (Se­wer­ne zub­ki) z pół­no­co-za­cho­du na po­łu­d­nio­wy wschód» 2B kat. trud. (kom­bi­no­wa­ny), wy­ko­na­ne­go na co­rocz­ne­mu wy­da­rze­niu spor­to­wym Cham­pio­nat i pierw­sze­ństwo NP „Klub Se­wer­nych pu­te­sze­stw „Sauk-Paj“ 2012 ro­ku (kate­go­ria „Pier­wsze wej­ścia“).

Re­gion: Re­pub­li­ka Ka­ra­czaj­ew­sko-Czer­kie­ska Ro­dzaj kra­ju: Ka­ukaz Za­chod­ni Do­li­na: do­li­na Or­lenok Grz­biet: masyw gór­ski Ka­ra-Dżasz Wer­szyny:

• Or­lenok Wo­schod­ni (3140,0)
• 3010,0
• 3000,0
• 2900,0 (Se­wer­ne zub­ki) Trasa: «Tra­wers wer­szyn Or­le­nok Wo­schod­ni (3140,0 — 3010,0 — 3000,0 — 2900,0 (Se­wer­ne zub­ki)) z pół­no­co-za­cho­du na po­łu­d­nio­wy wschód» Sto­pień trud­no­ści: 2B (Kom­bi­no­wa­ny) Przy­go­to­wa­li: W. Bab­kin, S. Zu­ra­wljow Maj, 2012 g.

R0–R1 — wej­ście na wer­szynę Or­lenok po trasie 1B kat. trud. Za­chod­nim wschod­nim grzbie­cie. Śnież­ny stok. Dłu­gość — 500 m. Stro­mość — 45°. Sto­pień trud­no­ści — 1 kat. trud. Ruch jed­no­cze­sny, sa­mo­za­bez­pie­cze­nie za po­mo­cą le­dору­ба. Uży­to haków (sz­tyn­wek) — 0/8.

R1­–­R2 — zjazd na grzbiet i przej­ście pod żan­dar­mem „Krug­ły“. Śnież­ny grzbiet. Dłu­gość — 700 m. Stro­mość — 10°. Sto­pień trud­no­ści — nie­ka­te­go­rio­wa­ny. Ruch jed­no­cze­sny z sa­mo­za­bez­pie­cze­niem za po­mo­cą le­dору­ба. Uży­to kram­pon/­sz­tyn­wek — 0/8.

R2­–­R3 — przej­ście sko­śnej ścian­ki i wej­ście na żan­darma „Krug­ły”. Dłu­gość — 50 m. Stro­mość — 45°. Sto­pień trud­no­ści — 2+ kat. trud. Ruch z na­prze­mie­nną ubez­piecz­ką. Uży­to haków/­sz­tyn­wek — 2/1. Po­zo­sta­ło — 0/8.

R3­–­R4 — przej­ście grzbie­tu pod wer­szynę 3010 (trze­cią skał­ną ba­szte). Dłu­gość — 200 m. Stro­mość — 20°. Sto­pień trud­no­ści — 2+ kat. trud. Ruch jed­no­cze­sny na ukró­co­nej li­nie, z wza­jem­ną ubez­piecz­ką, na po­je­dyn­czych od­cin­kach — z na­prze­mie­nną ubez­piecz­ką. Uży­to haków/­sz­tyn­wek — 0/8.

R4­–­R5 — skał­na ścian­ka — 50 m. Wyj­ście na wer­szynę 3010 (trze­cia skał­na ba­sza). Dłu­gość — 30 m. Stro­mość — 55°. Ruch z na­prze­mie­nną ubez­piecz­ką. Pe­ri­la.

R5­–R6 ­ — dulf­fer na prze­łęcz. Dłu­gość od­cin­ka — 40 m. Stro­mość — 60°. Sto­pień trud­no­ści — 3+ kat. trud. Zjazd z wy­cią­ga­niem li­nii. Li­nie. Uży­to haków/­sz­tyn­wek — 2/8. Po­zo­sta­ło — 0/8.

R6­–R7 ­ — wej­ście na wer­szynę 3000 (druga skał­na ba­sza). KLUCZ TRASY! Dłu­gość pierw­sze­go od­cin­ka — 25 m (ruch w le­wo) — 65°, 4 kat. trud. Da­lej — 5 m — 80°, 5 kat. trud. I 10 m — 45°, 3 kat. trud. (zobacz sche­mat przej­ścia kli­fu). Uży­to haków/­sz­tyn­wek — 6/4. Po­zo­sta­ło — 1/1.

R7­–R8 ­ — dulf­fer na prze­łęcz. Dłu­gość — 45 m. Stro­mość — 80°. Sto­pień trud­no­ści — 3+ kat. trud. Zjazd z wy­cią­ga­niem li­nii.

R8­–­R9 — wej­ście na wer­szynę 2900 (pier­wsza skał­na ba­sza) — skał­ny stok, szeroki słabo wy­ra­żo­ny wew­nętrz­ny kąt. Dłu­gość od­cin­ka — 200 m. Stro­mość — 25°. Sto­pień trud­no­ści — 1–2 kat. trud. Ruch jed­no­cze­sny na ukró­co­nej li­nii z wza­jem­ną ubez­piecz­ką. Uży­to haków (sz­tyn­wek) — 0/8.

Zjazd po śnież­nym stoku na prze­łęcz Or­ljonok, da­lej — do do­li­ny rzeki Or­ljonok i rzeki So­fii do ba­zo­we­go obo­zu.

Opis wer­szyny

Wer­szyny — Or­ljonok Wo­schod­ni (3140 m), 3010 m (trze­cia ba­sza), 3000 m (druga (ce­tral­na) ba­sza), 2900 m (pier­wsza ba­sza) — ogól­na na­zwa — Se­wer­ne Zub­ki — to rząd pery­fe­ryj­nych wer­szyn pół­no­co-za­chod­nie­go od­ro­ga masy­wu gór­skie­go (na sta­rych ma­pach — grzbie­tu) Ka­ra-Dżasz. Znaj­du­je się na ter­ry­to­rium Re­pub­li­ki Ka­ra­czaj­ew­sko-Czer­kie­skiej, Se­we­ro-Ka­ukaz­skie­go ob­wo­du fe­de­ral­ne­go RF, w mię­dzy­rzeczu rzek Pszysz i So­fia, na pół­no­co- za­chod od prze­łęczy Or­ljonok.

Wę­złowa wer­szyna pół­no­co-za­chod­nie­go od­ro­ga — gó­ra Or­le­nok Wo­schod­ni 3140,0, z po­la­ny Tau­łu nie wi­dać, ale wy­raź­nie wi­dać z do­li­ny rzeki Pszysz, od mie­jsca wpad­ni­ęcia do Pszysz rzeki Be­łej.

Gó­ra ofi­cjal­nie nie ma na­z­wy.

Nie­ofi­cjal­na na­zwa — Or­le­nok Wo­schod­ni — zo­sta­ła nada­na przez al­pi­ni­stów dla ide­nen­ty­fi­ka­cji wer­szyny, wer­szynom pół­no­co-za­chod­nie­go od­ro­ga grzbie­tu Ka­ra-Dżasz (2900,0, 3000,0, 3010,0) — na­zwa Se­wer­ne zub­ki — zo­sta­ła nada­na przez geo­lo­gów, któ­rzy pra­co­wa­li w do­li­nie rzeki Pszysz.

Opis trasy

Trasa — «Tra­wers wer­szyn Or­le­nok Wo­schod­ni (3140,0) — 2900,0, 3000,0, 3010,0 (Se­wer­ne zub­ki) z pół­no­co-za­cho­du na po­łu­d­nio­wy wschód» — kom­bi­no­wa­na na­ucza­ją­co-tre­nin­go­wa trasa 2B kat. trud., z peł­nym za­kre­sem prze­szkód na­tu­ral­nych, od­po­wia­da­ją­cych trasom te­go po­zio­mu.

Da­na trasa nie od­po­wia­da stan­dar­do­wi, przed­sta­wia­ne­mu do na­ucza­ją­co- spor­to­wych tras 2B kat. trud. (są od­cinki 4–5 kat. trud.), więc może być re­ko­men­do­wa­na tyl­ko dla grup spor­to­wych i na­ucza­ją­co-spor­to­wych od­dzia­łów roz­gryw­ko­wych, ma­ją­cych do­bre przy­go­to­wa­nie skał­ne.

Wypo­sa­że­nie

Do wy­ko­na­nia wej­ścia w skła­dzie na­ucza­ją­co-spor­to­we­go od­dzia­łu z 6 osób (5 uczest­ni­ków + in­struk­tor) na trasie po­trze­ba na­stę­pu­ją­ce­go spe­cjal­ne­go wypo­sa­że­nia:

Oso­bi­ste:

• ta­bel­kowe
• kram­pony
• le­dору­бы

Pu­blicz­ne:

• li­nia głów­na 10 mm — 3×50
• młotek skał­ny — 2 szt
• haki skał­ne — 8 szt
• aj­s­bajль — 1 szt.
• ele­men­ty za­kład­kowe — 12 szt
• le­dо­bu­ry — 0 szt
• od­cią­gi — 10 szt
• pęt­le — 10 szt

Podej­ście

Wej­ście wy­ko­nu­je się od bi­wa­ku w gór­nym cir­ku do­li­ny Or­le­nok. Podej­ście do bi­wa­ku w gór­nym cir­ku nie jest skom­pli­ko­wa­ne: od po­la­ny Tau­łu — miej­sca roz­ło­że­nia ba­zo­we­go obo­zu, przejść przez most rzekę So­fię i wejść do do­li­ny Or­le­nok — naj­pierw po dro­dze le­śnej, po­tem po do­brze na­bi­tej ścież­ce.

Górny cirk jest utwo­rzo­ny przez wschod­nie sto­py pół­no­co-za­chod­nie­go od­ro­ga (grzbiet z rzędem nie­wy­raź­nych wer­szyn do prze­łęczy Or­ljonok) i za­chod­nie sto­py grzbie­tu Ka­ra-Dżasz (od ska­ły Or­ljonok do prze­łęczy Or­ljonok).

Cirk jest wy­raź­nie wi­dać, zi­mo­wą i wio­sną za­snieżo­ny, la­tem — z dwu­ma ład­ny­mi je­zio­ra­mi wśród nie­wiel­kich brzo­zo­wych i so­sno­wych ga­ików.

Wysokość gór­ne­go cir­ku do­li­ny Or­le­nok — 2200 m nad po­zio­mem mo­rza.

Od po­la­ny Tau­łu wej­ście do gór­ne­go cir­ku za­jęło 1,5–2 g.

W cir­ku są ko­mo­dne miej­sca pod na­me­ty dla bi­wa­ku, z:

• wo­dą (stru­mie­nie),
• chró­stem na ognisko,
• su­chy­mi po­wierzch­ni­a­mi, uwal­nia­ją­cy­mi się od śnie­gu pod ko­niec kwiet­nia — na po­czą­tek ma­ja.

Część tech­nicz­na

Trasa roz­po­czy­na się od wej­ścia na wer­szynę Or­ljonok Wo­schod­ni po trasie 1B kat. trud. po śnież­nych sto­kach. U pod­stawy gó­ry Or­ljonok Wo­schod­ni moż­na zor­ga­ni­zo­wać wią­za­nie. Podej­ście do pod­stawy gó­ry od bi­wa­ku — 1–1,5 g.

Wej­ście na wer­szynę po śnież­nych sto­kach śred­niej stro­mo­ści — 30–45 gra­du­sów — nie sta­no­wi pro­ble­mu dla roz­gryw­ko­wych, w tym sa­mym cza­sie nie moż­na za­po­mnieć o po­ten­cjal­nej lawi­no­opas­no­ści ta­kich sto­ków. Wer­szyna ko­pu­ło­kształt­na ze skał­ną płyt­ką na górze. Tur ła­two zna­leźć.

Z wer­szyny Or­le­nok Wo­schod­ni (3140,0) zje­chać na grzbiet i wejść pod żan­dar­m Krug­ły.

Wej­ście na żan­dar­m Krug­ły — pierw­sze tech­nicz­nie trud­ne miej­sce trasy. Wy­ko­nu­je się po sko­śnej skał­nej płycie „w twarz”.

Da­lej:

• zjazd z żan­dar­ma Krug­ły na nie­trud­ny śnież­no-żwi­ro­wy grzbiet;
• dłu­gi pod­jazd pod pod­stawę wer­szyny 3010,0 — trze­ciej skał­nej ba­szy Se­wer­nych Zub­ków.

Wej­ście na wer­szynę po sko­śnej skał­nej ściance śred­nie­go stop­nia skom­pli­ko­wa­nia. Przy wej­ściu dla prze­ci­w­dzia­ła­nia uży­wa­ne są stan­dar­towe za­kład­ki-stop­pe­ry.

Wer­szyna pi­ro­kształt­na z nie­wiel­ką po­wierzch­nią, po­zwa­la­ją­cą roz­mie­ścić się dru­ży­nie spor­to­wej.

Da­lej — zjazd z wer­szyny dulf­fe­rem na prze­łęcz. Prze­łęcz — krót­ki skał­ny grzbiet. Po tym grz­bie­cie wejść pod pod­stawę wer­szyny 3000,0 (druga (cen­tral­na) skał­na ba­sza Se­wer­nych Zub­ków). Wej­ście na tę ba­szę — klucz tra­sy.

Klucz tra­sy: Wy­raź­na szcze­li­na z za­gwo­ż­dze­niem w gór­nej czę­ści.

Cha­rak­te­ry­styka kluczo­we­go miej­sca:

• 25–30 m wej­ścia po mo­no­lit­nych ska­łach 4 kat. trud.
• Prze­pro­wa­dze­nie za­gwo­ż­dze­nia w gór­nej czę­ści — bar­dzo trud­ne wej­ście — 5 m 5 kat. trud.
• 10–35 me­trów skał­ne­go grzbie­tu kat. trud. 3B
• Wer­szyna pi­ro­kształt­na
• Tur na wer­szynie ła­two zna­leźć

Da­lej dulf­fer na prze­łęcz mię­dzy wer­szyn­a­mi 3000,0 (druga (cen­tral­na) ba­sza) i 2900,0 (pier­wsza ba­sza) Se­wer­nych zub­ków.

Z prze­łęczy po roz­pad­łym skał­nym grz­bie­cie wejść do wer­szyny 2900,0 (pier­wszej ba­szy) Se­wer­nych zub­ków i po skał­nym grz­bie­cie 2B, 3B kat. trud. lub po sła­bo wy­raź­nym sze­ro­kim wew­nętrz­nym kącie wejść na wer­szynę. Na grz­bie­cie wie­le ko­mo­dnych wy­stu­pów na grz­bie­cie dla zor­ga­ni­zo­wa­nia prze­ci­w­dzia­ła­nia. Wer­szyna pi­ro­kształt­na, ła­two roz­po­zna­wal­na.

Zjazd z wer­szyny 2900,0 m (pier­wszej ba­szy Se­wer­nych zub­ków) do prze­łęczy Or­ljonok nie sta­no­wi trud­no­ści, gdyż idzie po nie­skom­pli­ko­wa­nym śnież­nym stoku.

Zjazd z wer­szyny

Zjazd z wer­szyny po ścież­ce z prze­łęczy Or­ljonok, bie­gnie wzdłuż stru­mie­nia, two­rzą­cej r. Or­ljonok. Da­lej po le­wym brze­gu r. Or­ljonok do ba­zo­we­go obo­zu.

Reko­men­da­cje in­struk­to­ro­wi

W ce­lach skró­ce­nia cza­su wej­ścia, przed wej­ściem na­le­ży prze­pro­wa­dzić z uczest­ni­ka­mi uzu­peł­nia­ją­ce za­ję­cia skał­ne, gdyż na­licho­wa­nie od­cinków 4–5 kat. trud. na dwój­ce wy­ma­ga wy­kry­cia li­de­ra-ska­ło­la­za, zdol­ne­go w przy­pad­ku ko­niecz­no­ści leźć po skom­pli­ko­wa­nych ska­łach w kra­m­po­nach. Tak­że uzu­peł­nia­ją­ce za­ję­cia są ko­niecz­ne dla wy­ro­bie­nia na­stę­pu­ją­cych umie­jęt­no­ści:

• Or­ga­ni­za­cja zjaz­du dulf­fe­rem
• Wy­cią­ga­nie li­nii

Przy po­gor­sze­niu po­go­dy w cza­sie przej­ścia trasy klucz sta­je się trud­no­prze­cho­dzil­ny lub nie prze­cho­dzil­ny, więc le­piej od­mó­wić się od przej­ścia i wró­cić do ba­zo­we­go obo­zu przez wer­szynę Or­le­nok Wo­schod­ni (3140,0)

Pa­sport

1. No­mer sek­cji po KMGW — 2010 r. — 2.1

Ka­ukaz Za­chod­ni, re­jon gór­ski — Ar­chyz, do­li­na Or­le­nok, masyw gór­ski Ka­ra-Dżasz.

2. Na­zwa wer­szyn: Or­le­nok Wo­schod­ni (3140) — 3010,0, 3000,0, 2900,0 («Se­wer­ne zub­ki»).
3. Wy­sokość: 3140,0, 3010,0, 3000,0, 2900,0.
4. Trasa: Tra­wers wer­szyn Or­le­nok Wo­schod­ni (3141,0), 3010,0, 3000,0, 2900,0 (Se­wer­ne zub­ki) z pół­no­co-za­cho­du na po­łu­d­nio-wschód.
5. Kat. trud.: 2B
6. Cha­rak­ter trasy — kom­bi­no­wa­na.
7. Prze­pa­d wy­soko­ści trasy: 940 m.
8. Dłu­gość trasy: 1680 m.
9. Dłu­gość od­cinków naj­wyż­szej kat. trud.:

1 k.s. — 1 k.s. — 5 od­cinków — 725 m, 2 k.s. — 3 od­cin­ki — 180 m, 3 k.s. — 3 od­cin­ki — 140 m, 4 k.s. — 1 od­cinek — 25 m, 5 k.s. — 1 od­cinek — 5 m, 6 — 0 m.

10. Śred­nia stro­mość: głów­nej czę­ści trasy — 55 gra­du­sów.

ca­łej trasy — 45 gra­du­sów.

11. Uży­to w sumie na trasie:

    • haków skał­nych — 18 szt.
    • sz­tyn­wek — 20 szt.
    • szty­ble­tu sta­cjo­nar­ne­go — 0
    • ITO — 0
    • szty­ble­tu zdej­mo­we­go — 0. Po­zo­sta­ło «ha­ków» na trasie: wszyst­kich — 3 szt., po­zo­sta­ło sz­tyn­wek: 1 szt; w tym szty­ble­tu — 0.

12. Wyj­ście na trasę — 6:00, 3 ma­ja 2012 r.

Wyj­ście na wer­szyny:

• Or­le­nok Wo­schod­ni (3140,0) — 8:00
• 3010,0 (trze­cia ba­sza Se­wer­nych zub­ków) — 12:00
• 3000,0 (druga (cen­tral­na) ba­sza Se­wer­nych zub­ków) — 13:00
• 2900,0 (pier­wsza ba­sza Se­wer­nych zub­ków) — 14:00.

Po­wrót do BO — 16:00, 3 ma­ja 2012 r.

13. Go­dzi­ny cho­do­we ko­man­dy: — 11 ч.
14. Ki­erow­nik: Wja­czes­ław Bab­kin (KMS, in­struk­tor-me­to­dyk 3 ka­te­go­rii, m. Jek­ate­rin­burg).

Uczest­ni­cy: E. Jer­ma­kow (3 sp. roz­rj­ad, Wo­ro­neż), S. Ni­ko­łaj­ewa (3 sp. roz­rj­ad, Wo­ro­neż).

15. Tre­ner: Zu­ra­wljow Sier­giej Wa­si­lje­wicz, KMS, in­stru­k­tor-me­to­dyk 1 ka­te­go­rii.

R5–R1 — wej­ście na wer­szynę Or­ljonok po trasie 1B kat. trud. Za­chod­nim wschod­nim grzbie­cie. Śnież­ny stok. Dłu­gość — 500 m. Stro­mość — 45°. Sto­pień trud­no­ści — 1 kat. trud. Ruch jed­no­cze­sny, sa­mo­za­bez­pie­cze­nie za po­mo­cą le­dору­ба. Uży­to kram­pon/­sz­tyn­wek — 0/8.

R1­–­R2 — zjazd na grzbiet i przej­ście pod żan­dar­mem „Kru­tny”. Śnież­ny grzbiet. Dłu­gość — 700 m. Stro­mość — 10°. Sto­pień trud­no­ści — nie­ka­te­go­rio­wa­ny. Ruch jed­no­cze­sny z sa­mo­za­bez­pie­cze­niem za po­mo­cą le­dору­ба. Uży­to kram­pon/­sz­tyn­wek — 0/8.

R2­–­R3 — przej­ście sko­śnej ścian­ki i wej­ście na żan­darma „Kru­tny”. Dłu­gość — 50 m. Stro­mość — 45°. Sto­pień trud­no­ści — 2× kat. trud. Ruch z na­prze­mie­nną ubez­piecz­ką. Uży­to kre­peń/­sz­tyn­wek — 2/1. Po­zo­sta­ło — 0/8.

R3­–R4 ­ — przej­ście grzbie­tu pod wer­szynę 3010 (trze­cią skał­ną ba­szte). Dłu­gość ­ — 200 m. Stro­mość ­ — 20°. Sto­pień trud­no­ści ­ — 2+ kat. trud. Ruch jed­no­cze­sny na ukró­co­nej li­nii, z wza­jem­ną ubez­piecz­ką, na po­je­dyn­czych od­cin­kach ­ — z na­prze­mie­nną ubez­piecz­ką. Uży­to kre­peń/­sz­tyn­wek ­ — 0/8.

R4­–R5 ­ — skał­na ścian­ka ­ — 50 m. Wyj­ście na wer­szynę 3010 (trze­cia skał­na ba­sza). Dłu­gość ­ — 30 m. Stro­mość ­ — 50°. Ruch z na­prze­mie­nną ubez­piecz­ką.

R5­–­R6 — dulf­fer na prze­łęcz. Dłu­gość od­cin­ka — 40 m. Stro­mość — 80°. Sto­pień trud­no­ści — 3+ kat. trud. Zjazd z wy­cią­ga­niem li­nii. Uży­to kre­peń/­sz­tyn­wek — 2/8. Po­zo­sta­ło — 0/8.

R6­–­R7 — wej­ście na wer­szynę 3000 (druga skał­na ba­sza). KLUCZ TRASY!

• Dłu­gość pierw­sze­go od­cin­ka — 25 m (ruch w le­wo) — 65°, 4 kat. trud.
• Dłu­gość — 5 m — 80°, 5 kat. trud.
• Dłu­gość — 10 m — 45°, 3 kat. trud. (zobacz sche­mat przej­ścia kli­fu). Uży­to kre­peń/­sz­tyn­wek — 6/4. Po­zo­sta­ło — 1/1.

R7­–­R8 — dulf­fer na prze­łęcz. Dłu­gość — 45 m. Stro­mość — 80°. Sto­pień trud­no­ści — 3+ kat. trud. Zjazd z wy­cią­ga­niem li­nii. Uży­to kre­peń­/­sz­tyn­wek — 2/8.

R8­–­R9 — wej­ście na wer­szynę 2900 (pier­wsza skał­na ba­sza) — skał­ny stok, szeroki sła­bo­wy­ra­żo­ny wew­nętrz­ny kąt. Dłu­gość od­cin­ka — 200 m. Stro­mość — 25°. Sto­pień trud­no­ści — 1–2 kat. trud. Ruch jed­no­cze­sny na ukró­co­nej li­nii z wza­jem­ną ubez­piecz­ką. Uży­to kre­peń­/­sz­tyn­wek — 0/8.

Zjazd po śnież­nym stoku na prze­łęcz Or­ljonok, da­lej — do do­li­ny rzeki Or­ljonok i rzeki So­fii do ba­zo­we­go obo­zu.

Ka­ukaz Za­chod­ni, Ar­chyz, do­li­na Or­le­nok.

Wer­szyny:

• 3140,0 (Or­le­nok Wo­schod­ni)
• 3010,0 (trze­cia ba­sza)
• 3000,0 (druga (cen­tral­na) ba­sza)
• 2900,0 (pier­wsza ba­sza) — ogól­na na­zwa «Se­wer­ne zub­ki»

Trasa: «Tra­wers wer­szyn Or­le­nok Wo­schod­ni — 3010,0, 3000,0, 2900,0 (Se­wer­ne zub­ki) z pół­no­co-za­cho­du na po­łu­d­nio-wschód» 2B (kom­bi­no­wa­na) (orien­ta­cyj­nie) (ta­be­la prze­szkód na­tu­ral­nych trasy)