Spra­woz­da­nie z pier­wo­pro­cho­dze­nia Tra­wer­su w. 3150 (Kel) — w. 3200 — w. 3243 (Kel­ba­szi) po W. ścianie i W. Gr.

Or­ien­ta­cyj­nie — 3B kat. sł. Wy­ko­na­ne­go przez gru­pę al­pi­ni­stów A/K „Usz­ba” 8 sierp­nia 2010 r. pod prze­wod­nic­twem Lub­lin­skie­go Dmi­try­je­go Ana­to­le­wic­za.

Adres: Ros­ja, m. Sa­ra­tow, ul. Chi­mic­znaja, d. 7, кв. 154, тел. (8452) 911 633, +7 927 109 21 10

Pa­spor­t wcho­dze­nia

1. Kla­sa wcho­dze­nia: kom­bi­no­wa­ny
2. Re­jon wcho­dze­nia: Kau­kaz: do­li­na So­fij­ska
3. Szczyt, tra­sa: w. 3150 (Kel) — w. 3200 — w. 3243 (Kel­ba­szi) po W. ścianie i W. Gr.
4. Prze­wi­dy­wa­na kat. sł.: 3B sk.: p/p
5. Cha­rak­te­ry­styka tra­sy:

róż­ni­ca wy­so­ko­ści — oko­ło 270 m, dłu­gość tra­sy — oko­ło 1615 m, od­cinki: 2 kat. sł. — 870 m, 3 kat. sł. — 200 m, 4 kat. sł. — 135 m, 5 kat. sł. — 30 m, śred­nia stro­mość głów­nej czę­ści tra­sy — 45°

6. Za­bi­to haków: 0 szt., za­kład­ki — 12, „frend­y” — 8
7. Ilość go­dzin cho­do­wych / dni: 10 / 1
8. Liczba no­ców­ek: 1 — na bi­wa­ku
9. Prze­wod­ni­czący: Lub­lin­ski D.A. — 1-sza sp. ka­te­go­ria

Uczest­ni­cy:

• Ga­wri­łow W. — 3-ci sp. ka­te­go­ria
• Bu­łatow A. — 3-ci sp. ka­te­go­ria
• Łuk­ja­now I. — 3-ci sp. ka­te­go­ria

Tre­ner:

• Szwy­drew An­drej Gleb­bo­wicz — KMS
• Or­łow Sier­giej Ti­cho­now­wicz — KMS

10. Wyj­ście na tra­sę: 8 sierp­nia 2010 r., 5:00 czasu mo­skiew­skie­go Pow­rót na bi­wak: 8 sierp­nia 2010 r., 15:00 czasu mo­skiew­skie­go

11. Or­ga­ni­zo­wa­ne przez: A/K „Usz­ba”

Opis pod­cho­du pod tra­sę

Od ba­zo­we­go obo­zu, zlo­ko­li­zo­wa­ne­go po­wy­żej by­łej fer­my lo­dow­co­wej, w gó­rę przez le­wy do­pływ r. So­fia, r. Ak–Aj­ry (są most­ki) do gór­ne­go cir­ku pod prze­łę­czą Ir­kiz (Oze­ny). Za prze­łę­czą — w re­jo­nie je­zior — miej­sce obo­zu sztur­mo­we­go. Od ba­zo­we­go obo­zu 3–4 go­dzi­ny.

Opis tra­sy

Od ba­zo­we­go obo­zu u je­zio­ra trze­ba pod­cho­dzić na słabo wy­ra­żo­ne pół­ki u pod­stawy góry, po któ­rych trze­ba się poru­szać w pra­wo — do gó­ry. Ska­ły tu­taj są kru­che, więc ase­ku­ra­cja jest za­trud­nio­na, wcho­dze­nie jest róż­no­rod­ne, za­czep­ki są licz­ne, ale wszyst­ko trze­ba spraw­dzać.

Wyj­ście do żan­dar­ma „Otkol” — po po­chy­łej, ła­twej pół­ce, u żan­dar­ma tur kon­tro­lny. Od tu­ru — w le­wo — do gó­ry, ku wer­ty­kal­nej szcze­li­nie w ska­le. To jest klucz tra­sy. Do asek­u­ra­cji po­trzeb­ne są hek­sy i od­cią­gi, bo haków nie ma gdzie wbić.

Ze szcze­li­ny wy­cho­dzi­my na gład­ką, po­chy­łą w dół pół­kę, gdzie prak­tycz­nie nie ma za­czep­ków, więc trze­ba się poru­szać na tar­ciu.

Dal­sze wcho­dze­nie po ska­lach i pół­kach ścia­ny pro­wa­dzi do ska­li­stej ba­szy, w le­wej czę­ści któ­rej zna­j­du­je się wą­ska, wil­got­na, luź­na szcze­li­na. Wcho­dzić trze­ba po jej le­wej ścia­nie. Asek­u­ra­cja li­de­ra — tyl­ko z do­łu, bo ani wbić ha­ka, ani za­ło­żyć hek­sa nie moż­na ze względu na znisz­czo­ny re­j­ef.

Po wy­j­ściu ze szcze­li­ny pro­sta dro­ga pro­wa­dzi na szczyt (15–20 m).

Ze­j­ście:

• naj­pierw tro­chę w pra­wo,
• po­tém po pro­stych pół­kach — na prze­łę­cz nad lo­dow­cem,
• da­lej ru­szać w gó­rę ku po­cząt­ko­wi grze­bie­nia w stro­nę szczy­tu 3200 m po nie­trud­nych pół­kach osu­pi­sko­wych, trzy­ma­jąc się le­wej stro­ny w kie­run­ku wcho­dze­nia. Asek­u­ra­cja za re­j­ef.

Od szczy­tu 3200 m trze­ba się cof­nąć o oko­ło 5 m ku po­cząt­ko­wi grze­bie­nia, któ­ry pro­wa­dzi do w. Kel­ba­szi.

Po po­chy­łej płycie ze­j­ście do po­cząt­ku no­ża o dłu­go­ści oko­ło 20 m (drugie klu­czo­we miej­sce):

• trzy­ma­jąc się rę­ka­mi za gór­ną czę­ść ostre­go no­ża, prze­cho­dzi się po pra­wej stro­nie w kie­run­ku wcho­dze­nia,
• pod nóż­ki za­czep­ki są drob­ne,
• asek­u­ra­cja za re­j­ef.

Po nożu — po pół­kach i płytach wy­j­ście na duże po­la osu­pi­sko­we przed wcho­dze­niem na szczyt Kel­ba­szi (z pra­wej stro­ny w kie­run­ku wcho­dze­nia — śnież­ny na­wis z kar­ni­zem).

Wyj­ście na szczyt Kel­ba­szi — po pro­stym, osu­pi­sko­wym grze­bie­niu.

Ze­j­ście — po tra­sie 1B Kel­ba­szi na prze­łęcz Ka­ra-Dżasz.

Reko­men­da­cje

Tra­sa jest lo­gicz­na, ob­jek­tyw­nie bez­piecz­na, prze­cho­dzil­na o każ­dej po­rze ro­ku. Wę­drow­ka jest wy­god­na z no­ców­ka­mi na je­zio­rach pod w. Kel.

Na tra­sę wy­cho­dzić tyl­ko w do­brych wa­run­kach po­go­do­wych. Czę­ść grze­bie­nio­wa jest na­ra­żo­na na bu­rze.

Re­ko­men­do­wa­na dla:

• dru­żyn szkol­nych
• grup spo­rtow­ch

Wyj­ście za­pla­no­wać na 5:00–6:00.

W ra­zie wy­stą­pie­nia sy­tu­acji nad­zwy­czaj­nej moż­li­we jest ze­j­ście ze szczy­tu 3200 na prze­łęcz Sto­licz­ny.

Odcinek tra­sy do w. 3150 (Kel) miej­scami jest znisz­czo­ny, a miej­scami za­bez­pie­cze­nie za wy­stę­py jest pro­ble­ma­tycz­ne, ze względu na moż­li­wość ich od­ła­ma­nia, na ścia­nach jest mało za­czep­ków.

Dru­ży­nie po­trzeb­ny będą:

• do­bry wcho­dze­niow­cy do ob­słu­gi naj­trud­niej­szych od­cin­ków.

Na tra­sie są szcze­li­ny, przy­dat­ne do uży­cia za­kład­nych ele­men­tów ta­kich jak:

• „frend­y”
• „hek­sy”

Na pierw­szej klu­czo­wej szcze­li­nie moż­na użyć kotew­nych haków. Dla in­nych ty­pów za­kład­nych ele­men­tów szan­sa zna­le­zie­nia od­po­wied­niej szcze­li­ny jest mniej­sza. Na grze­bie­niu uży­wać ase­ku­ra­cji za wy­stę­py. Przy wcho­dze­niu w okre­sie wio­sna-zima na tra­sie po­trzeb­ne będą ko­ty, któ­re po­win­ny mieć wszyst­kie człon­ki dru­ży­ny. To zna­czą­co przys­pie­szy te­mpę grupy na śnież­nej czę­ści tra­sy. Na od­cin­kach grze­bie­nio­wych moż­li­we są kar­ni­zy i na­wa­ły, przy prze­cho­dze­niu trzy­mać się le­wej stro­ny w kie­run­ku ruchu stro­ny. Dla grupy 4–6 osób po­trzeb­ne będą 3 liny po 50 m. Tra­sa ca­łko­wi­cie prze­cho­dzi się w bu­tach trek­kin­go­wych, bez uży­cia spe­cjal­ne­go obu­wia ska­łar­skie­go.

Tra­sa może być re­ko­men­do­wa­na jako pierw­sza trój­ka dla trze­cie­ra­z­ry­jad­ni­ków.

Ta­be­la głów­nych cha­rak­te­ry­styk od­cin­ków tra­sy wcho­dze­nia