Federacja Alpinizmu i Wspinaczki Skałkowej Obwodu Rostowskiego

Sprawozdanie

z wejścia na wierzchołek Akajry 3262 m północno-zachodnim grzbietem przypuszczalnie 2А kat. trudn. Pierwoprzejście.

2014 r.

PASAZPORT WEJŚCIA

1. Rejon: Kaukaz Zachodni, rejon Arkhyz, dolina Sofijska, sekcja 2.1 klasyfikatora tras na górskie wierzchołki.
2. Wierzchołek: Akajry (3262 m), północno-zachodnim grzbietem.
3. Proponowana kategoria trudności: 2А, pierwoprzejście.
4. Charakter trasy: skalna.
5. Różnica wysokości: 150 m. Długość trasy (część techniczna): 800 m. Średnie nachylenie technicznej części trasy: 15°.
6. Liczba haków pozostawionych na trasie: 0. Liczba haków użytych na trasie: 8 (pętle, закладки). Haki szlumbergowskie oraz ITO nie były używane.
7. Czas przejścia: 9 godz., 1 dzień.
8. Zejście z wierzchołka tą samą drogą, co wejście.
9. Kierownik: Dergaczow Andriej Wiktorowicz, 1 sp. разряд, instruktor III kategorii. Uczestnicy:
   • A. Smolin, 1 sp. разряд
   • W. Dziubin, 1 sp. разряд
   • R. Mesautow, 1 sp. разряд
   • A. Spicyn, зн.
   • A. Barinowa, зн.
10. Data wejścia: 7 maja 2012 r. Wyjście z obozu szturmowego: 8:00. Wyjście na przełęcz (początek trasy): 9:00. Wyjście na wierzchołek: 12:00. Powrót do obozu szturmowego: 17:00.
11. Federacja Alpinizmu i Wspinaczki Skałkowej Obwodu Rostowskiego.
12. Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie Dergaczow A.W. aderg@narod.ru

Rys. 1. Widok ogólny części grzbietu Sofijskiego z północnego wschodu. 2 maja 2013 r.

Rys. 2. Widok ogólny części grzbietu Sofijskiego z północnego zachodu. 6 maja 2012 r.

Opis geograficzny rejonu i obiektu wejścia

Obiekt wejścia — wierzchołek Akajry (Ak-Ajry) o wysokości 3262 m — znajduje się w rejonie Zelenczukskim Republiki Karaczajo-Czerkieskiej, w paśmie Sofijskim Kaukazu Zachodniego. Wierzchołek jest węzłowy – od południa łączy się z nim grzbiet Czuczchur.

Wejście zostało dokonane od strony rzeki Akajry, lewego dopływu rzeki Sofia. Obozowisko szturmowe rozbiło się na „wyższych” noclegach, które znajdują się na morenie lewego brzegu rzeki Akajry, na wysokości około 2800 m, powyżej bardziej znanych noclegów Spartakusa.

Droga do miejsca obozowiska szturmowego: od osiedla Arkhyz samochodem po asfalcie do mostu przez rzekę Arkhyz – 4 km, dalej drogą gruntową do polany Taułu – 2,5 km.

Dalej do doliny rzeki Sofia prowadzi rozbita droga gruntowa, nienadająca się dla zwykłego samochodu. Do górnej części doliny (uroczysko „Lodnikowa ferma”) od polany Taułu jest 8 km, można dojść pieszo lub zamówić samochód o podwyższonej prześwicie.

Od miejsca połączenia rzek Akajry i Sofia lewym (orograficznie) zboczem doliny Akajry prowadzi ścieżka. Po 1,5 km dolina rozdwaja się, należy skręcić w lewo, omijając z prawej strony skalne zrzuty. Nad zrzutami na wyrównanym terenie na wysokości około 2550 m znajdują się noclegi Spartakusa.

Rys. 3. Mapa przeglądowa rejonu

Rys. 4. Schemat grzbietowy W. Lapina

Tabela 1. Wykaz technicznych odcinków trasy

Rys. 5. Zdjęcie trasy

Opis podejścia do początku technicznej części trasy

Wierzchołek Akajry widać z miejsca obozowiska szturmowego. Po ośnieżonym (latem, zapewne, usypiskowym) stoku wchodzić na prawo od wierzchołka, w kierunku obniżenia w grzbiecie — przełęczy Akajry Centralnej (także nazywanej wariantem przełęczy Akajry Zachodniej). Wejście na przełęcz odbywa się prosto w kierunku obniżenia.

Uwaga:

• W zimie i w okresie międzysezonowym może być lawiniasto!
• Latem, możliwe, kamieniołomy.

Na przełęczy początek trasy. Od obozowiska szturmowego 1 godz.

Opis przejścia trasy

Odcinek R0–R1. Od przełęczy po grzbiecie usypiskowym z wychodniami zniszczonych skał, trzymając się prawej strony grzbietu, do niewielkiej wychodni skalnej (żandarm). 320 m, 1 kat. trudn.

Odcinek R1–R2. Wdrapać się po prostych skałach. 20°, 20 m, 2 kat. trudn.

Odcinek R2–R3. Po grzbiecie usypiskowym z wychodniami zniszczonych skał, trzymając się prawej strony grzbietu. 200 m, 1–2 kat. trudn.

Odcinek R3–R4. Obejść żandarm z prawej strony po śnieżno-usypiskowym stoku i prostych skałach. 40 m, 2 kat. trudn.

Odcinek R4–R5. Po grzbiecie usypiskowym z wychodniami zniszczonych skał. 160 m, 1–2 kat. trudn.

Odcinek R5–R6. Po skalnym grzbiecie wejść na wierzchołek. 40°, 60 m, 3 kat. trudn.

Zejście tą samą drogą, co wejście.

Zdjęcia trasy

Rys. 6. Odcinek R1–R2

Rys. 7. Odcinek R4–R5

Rys. 8. Odcinek R5–R6.

Rys. 9. Grupa na wierzchołku.

Rys. 10. Widok z wierzchołka na grzbiet Czuczchurski (na południe).

Rys. 11. Widok z wierzchołka na drogę wejścia i wierzchołek Nadieżda (na północ).

Wnioski ogólne

Ponieważ pogoda w dniu wejścia była pochmurna, panoramy z wierzchołka nie udało się zrobić. Na wierzchołku został znaleziony kopiec i notatka grupy Zbiorów Nowoczerkaskich z 5 maja 2012 r., kierownik A. Zagorodniuk, wierzchołek został przez nich zdobyty podczas traversowania 3А kat. trudn. w. Piatigorsk – w. Nadieżda.

Najbliższe sklasyfikowane trasy w rejonie:

• Travers 3А kat. trudn. w. Piatigorsk – w. Nadieżda
• 1Б kat. trudn. na w. Nadieżda
• 1Б kat. trudn. na w. Piatigorsk
• 2А kat. trudn. na w. Pazardżyk.

Podobna pod względem trudności do przejściowej z najbliższych tras – trasa na w. Pazardżyk 2А kat. trudn.

Wychodząc z obiektywnej trudności technicznej części trasy na wierzchołek Akajry północno-zachodnim grzbietem i porównując ją z innymi trasami, przebytymi przez uczestników wejścia wcześniej, proponuje się sklasyfikować ją jako 2А kategorię trudności.