SPRAWOZDANIE Przechodzenie po raz pierwszy drugim kontrafortem zachodniej ściany północnego odgałęzienia g. Ajkuajwenczorr (Wschodnia) (858 m), cyrku WMZ trasa "Radiost" , 2B kat. złoż. grzbiet Ajkuajwenczorr, Chibiny 27 sierpnia 2020 r. (przechodzenie po raz pierwszy)

Kierownik: Pietrowa A.M. Trener: Kisielow D.M. Murmańsk

I. Paszport wejścia

	1. Informacje ogólne
1.1	Nazwisko i imię, kategoria sportowa kierownika	Pietrowa Alona Michajłowna 2 sp. kat.
1.2	Nazwisko i imię, kategoria sportowa uczestników	Szczerbakow Aleksandr Władimirowicz 2 sp. kat.
1.3	Nazwisko i imię trenera	Kisielow Dmitrij Michajłowicz KMS
1.4	Organizacja
	2. Charakterystyka obiektu wejścia
2.1	Rejon	Chibiny
2.2	Dolina	Cyrki WMZ
2.3	Numer sekcji według klasyfikacyjnej tabeli z 2013 roku
2.4	Nazwa i wysokość wierzchołka	Ajkuajwenczorr
2.5	Współrzędne geograficzne wierzchołka (szerokość/długość), współrzędne GPS	N67° 36′ E33° 46′
	3. Charakterystyka trasy
3.1	Nazwa trasy	"Radiost"
3.2	Proponowana kategoria trudności	2B
3.3	Stopień rozpoznania trasy	Przechodzenie po raz pierwszy
3.4	Charakter ukształtowania trasy	Latem — skaliste, zimą — kombinowane
3.5	Różnica wysokości na trasie (wskazane są dane wysokościomierza lub GPS)	575
3.6	Długość trasy (podaje się w m)	850
3.7	Elementy techniczne trasy (wskazuje się łączną długość odcinków o różnym stopniu trudności, z podaniem charakteru ukształtowania (lodowo-śnieżne, skaliste))	I kat. złoż. (skały) – 110 m. II kat. złoż. (skały) – 200 m. III kat. złoż. (skały) – 35 m. IV kat. złoż. (lód/skały/kombinacja) – m. V kat. złoż. (lód/skały/kombinacja) – m. VI kat. złoż. (lód/skały/kombinacja) – m. Skały VI, A3 – m. Skały VI, A4 – m.
3.8	Średnie nachylenie trasy, (°)	51°
3.9	Średnie nachylenie głównej części trasy, (°)	55,4°
3.10	Zejście z wierzchołka	Po 0 kat. złoż. do cyrku WMZ. Zimą zejście możliwe jest po linii kolei linowej południowego stoku narciarskiego.
3.11	Dodatkowe charakterystyki trasy	Patrz niżej.
	4. Charakterystyka działań zespołu
4.1	Czas przemieszczania się (godzin marszu zespołu, podaje się w godz. i dniach)	4 godz. — część główna, 9 godz. — czas ogólny
4.2	Biwaki	W dowolnej części cyrku
4.3	Czas opracowywania trasy	godz., dni
4.4	Wyjście na trasę	9:00, 27 sierpnia 2020 r.
4.5	Wyjście na wierzchołek	13:00, 27 sierpnia 2020 r.
4.6	Powrót do bazy	15:00
	5. Charakterystyka warunków meteorologicznych
5.1	Temperatura, °C	+12 °C
5.2	Siła wiatru, m/s	5 m/s
5.3	Opady	Nie
5.4	Widoczność, m	-
	6. Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie
6.1	Nazwisko i imię, e-mail	Szczerbakow A.W. tahtar1054@mail.ru

II. Opis wejścia

1. Charakterystyka obiektu wejścia

1.1. Mapa-schemat rejonu

Trasa znajduje się w masywie Chibin. W południowo-zachodniej jego części. Najbliższy osiedle — m. Kirowsk. Warunkowo za bazę obozową przyjmiemy osiedle Kirowsk lub dowolny obiekt mieszkalny (bazę turystyczną, hotel) w rejonie administracyjnym m. Kirowsk. Czas podjazdu samochodem do początku podejścia wynosi 10–20 min. Następnie pieszo 40–50 min w cyrki WMZ do początku trasy. Podejście odbywa się starą drogą gruntową od torów kolejowych. Należy poruszać się w kierunku cyrku i w dowolnym dogodnym miejscu przejść rzekę w bród, a następnie poruszać się w stronę północnej ściany g. Ajkuajwenczorr.

1.2. Panorama rejonu

Na panoramie wskazano najbliższą trasę "centralnym żebrem S ściany W odnogi (trasa 'Lis')". Wskazano również warianty zejścia.

Wariant 2 jest zalecany zimą i przy niesprzyjających warunkach lawinowych.
Wariant 1 jest wygodny latem.
Zimą i wiosną zejście może być zagrożone kamieniami.
Warianty podejścia są równie dogodne zimą i latem.
Zimą zaleca się korzystanie z rakiet śnieżnych lub nart.

1.3. Przeglądowe zdjęcie rejonu

1.4. Profil trasy

2. Charakterystyka trasy

Nr odcinka	Uwagi dotyczące charakteru ruchu, wariantów asekuracji	Opis odcinka	Stopień trudności odcinka	Długość odcinka, m	Nachylenie, °
R6–R7	Pętle — 2, elementy kotwiąco-ochronne — 4	Od przełęczy, nieco w prawo do góry, po pionowej płycie wzdłuż szczeliny. Następnie wyjście na pochyłą płytę. U góry jest wybita stacja na hakach i wiele elementów rzeźby terenu do organizacji stacji. Następnie wyjście na płaskowyż i droga do wierzchołka.	II–III	10 m	45–85°
R5–R6	Pętle — 1, elementy kotwiąco-ochronne — 1	Po pochyłej ściance wspiąć się do góry i zejść do przełęczy oraz zorganizować stację. Jest dogodne miejsce.	III	10 m	75°
R4–R5	Elementy kotwiąco-ochronne — 1, pętle — 1. W drugiej części równoczesna asekuracja	W prawo od komina do góry z wyjściem na półkę 15 m, 80°, III kat. złoż., następnie wzdłuż grani do przełęczy 100 m, I kat. złoż.	I–III	100 m, 15 m	40–80°
R3–R4	Asekuracja za rzeźbę terenu. Równoczesny ruch	Poruszać się do góry, przesuwając się w prawo. Po półkach.	II	70 m	60°
R2–R3	Ruch na przemian. Pętle — 1, element kotwiąco-ochronny — 1	Wewnętrznym kątem — trzymać się prawej strony, do góry. Następnie wyjść na pochyłą półkę i kontynuować ruch do góry.	II	10 m, 8 m	45–75°
R1–R2	Równoczesny ruch, asekuracja za rzeź	Po niewyszukanych skałach do góry wzdłuż grani, trzymając się prawej strony. Około 30 m na odcinku z odłamaną skałą u ścianki półką iść w lewo.	II, II, II	30 m, 20 m, 50 m	40°, 30°, 35°
R0–R1	Równoczesny ruch, asekuracja za rzeźbę terenu. Zimą możliwa asekuracja przez lodowcowy toporek.	Od budowli do góry — ruch po śniegu, latem — po grubej kamienistej osypie 150–200 m, 25° — trzymać się prawej strony pozostałości śnieżnika, zimą — charakterystycznego zapadnięcia terenu. Następnie przejść śnieżnik i po wygładzonych płytach wyjść na grań. Jest charakterystyczna platforma dla zbiórki grupy.	I	10 m	30°
			N/K	200 m	25°

3. Charakterystyka działań zespołu

Nr odcinka	Opis	Numer zdjęcia
R0–R1	Od zrujnowanego budynku wspinać się wzdłuż pozostałości śnieżnika w żlebie (zimą charakterystyczne zapadnięcie rzeźby terenu), trzymając się prawej strony. Przejść kamienistą przełączkę w lewo. Wspiąć się do góry na dużą półkę. Dobre miejsce dla zbiórki grupy.	1.7, 1.7.1
R1–R2	Poruszać się półkami szerokiego kontrafortu, trzymając się prawej strony. U charakterystycznego miejsca z odłamanym kawałkiem skały skręcić w lewo i kontynuować ruch do góry. Ruch równoczesny.	1.6
R2–R3	Trzymając się prawej strony wewnętrznego kąta, wyjść na półkę. Ruch na przemian. Użyto 1 element kotwiąco-ochronny № 4.	1.5
R3–R4	Niewyszukane równoczesne przemieszczanie się po pochyłych płytach i półkach. Unikać silnych trawersów na boki.	1.4
R4–R5	Prawą szeroką ścianą komina poruszać się do góry, na środkowej części jest wąska półka i elementy rzeźby terenu do instalacji punktów asekuracji. Następnie wychodzić w lewo na szeroką pochyłą półkę. Użyto 2 elementy kotwiąco-ochronne № 4 i 5. Na końcu odcinka asekuracja — pętla na kamieniu. Możliwa asekuracja za rzeźbę terenu.	1.3
R5–R6	Po lewej stronie półki jest charakterystyczna szczelina, dogodna dla asekuracji i jako kierunek wspinaczki. Użyto element kotwiąco-ochronny "Wento Parus". Odcinek po lewej stronie, po pochyłej półce, omija skomplikowane wyjście do przełęczy. Zejście do przełęczy wspinaczką.	1.2, 1.2.1
R6–R7	Stacja na dwóch, średniej wielkości, elementach kotwiąco-ochronnych. Odcinek kluczowy. Trzymać się w prawej części szczeliny po ścianie. Jest wiele dostępnych punktów dla asekuracji i elementów rzeźby terenu do wspinaczki. Po lewej i prawej stronie są żleby. Żleby są niebezpieczne wiosną — kamieniami, zimą — lawinami, latem — trudno zorganizować adekwatną asekurację. Użyto element kotwiąco-ochronny № 3 i 4. Po wyjściu na półkę jest wiele miejsc dla organizacji stacji. Następnie wyjście na płaskowyż i droga na wierzchołek.	1.1

3.2. Zdjęcia zespołu na wierzchołku przy kontrolnym tu i na trasie.

1.7. Początek trasy R0–R1

1.7.1. Półka dla zbiórki. R1

1.6. R1–R2

1.5. Wewnętrzny kąt. R2–R3

1.4. Odcinek z płytami i półkami R3–R4

1.3. Komin R4–R5

1.2. Wyjście na przełączkę R5–R6

1.2.1. Zejście do przełączki R5–R6

1.1. Klucz. Wyjście na płaskowyż z przełączki. R6–R7

Na płaskowyżu. Wierzchołek.

Rysowana schemat trasy

Profil trasy.

3.3. Plan taktyczny i zalecenia dotyczące trasy.

O 7:30 byliśmy przy drodze gruntowej prowadzącej do cyrków WMZ.
O 8:30 byliśmy u opuszczonego budynku, pod początkiem trasy.
30 min zajęła ocena i kontrolny przegląd trasy.
O 9:00 rozpoczęliśmy ruch.
O 13:00 byliśmy na wierzchołku.
O 13:30 rozpoczęliśmy zejście.
O 14:10 byliśmy w drugim cyrku.
O 15:00 wyszliśmy z doliny do samochodu.

Warunki pogodowe dobre na całej długości trasy.

Wyposażenie zespołu — komplet elementów kotwiąco-ochronnych "Wento Parus", 4 elementy kotwiąco-ochronne średniej wielkości, 2 haki twarde uniwersalne, 2 haki kotwiące. 2 liny 50 m. Wyposażenie osobiste.

Z R0–R5 odcinki nie sprawiają problemów w orientacji. W R1 jest charakterystyczny odłamany kamień, wyznaczający kierunek dalszego ruchu. Przy wyjściu na przełączkę należy trzymać się maksymalnie prawej strony, a przed kluczowym odcinkiem, z przełączki, nie próbować ominąć ścianki po żlebie, ponieważ zimą możliwy jest spadek śniegu, a latem — osypisk.

Po wyjściu na płaskowyż obrać za punkt orientacyjny m. Kirowsk i poruszać się do niewyróżniającego się podwyższenia do wierzchołka. Zejście latem i zimą możliwe jest przez wschodni żleb do "drugiego cyrku".

Przy zejściu latem:

Trzymać się początku spróchniałych resztek drewnianych pomostów po wschodniej stronie.
Możliwe są mokre skały.

Zimą:

Oceniać sytuację lawinową.

Możliwe jest alternatywne zejście przy złych warunkach pogodowych i niezadowalającym stanie grupy. W tym celu należy:

Obrać kierunek na południowy zachód lub na 10–11 godz. od m. Kirowsk.
Poruszać się do górnej stacji wyciągu krzesełkowego około 30–40 min i zejść po południowej stronie GK "Wielki Wudjawr".

Trasa jest bezpieczna dla przejścia. Jest równomierna pod względem czasu przejścia poszczególnych odcinków. Należy zwrócić uwagę na sytuację lawinową przy przechodzeniu trasy zimą. Należy również zwrócić uwagę na krótki dzień przy przechodzeniu trasy zimą, szczególnie w okresie bliskim nocy polarnej.

W złej widoczności (mgła, ciemna pora dnia) punktami orientacyjnymi na zejściu mogą służyć światła m. Kirowsk i pobliskiej kopalni. Na trasie częściowo jest dostępna sieć komórkowa operatora MegaFon, na wierzchołku — wszystkich operatorów. Trasa jest widoczna z doliny aż do wyjścia na przełączkę.

Wnioski. Trasa jest przyjemna i logiczna. Pozwala na wypracowanie wielu technik i umiejętności wspinaczkowych przy przygotowaniu sportowca na 3 sp. kategorię. Trasa jest niezbędna dla rozwoju danego regionu górskiego, ponieważ ilość tras kat. złoż. 2A i 2B w Chibiny jest bardzo mała. Biorąc pod uwagę, że większość zgrupowań w Chibiny odbywa się w okresie zimowo-wiosennym, przebywanie dużej liczby grup sportowych NP-2 na odcinku z 2–3 trasami może być niewygodne i niebezpieczne. Pojawienie się nowej trasy w nowym rejonie pozwoli:

na odciążenie programu zgrupowań;
na podniesienie zainteresowania alpinizmem w danym regionie.

Powiązany z

Spis treści