Sprawozdanie

O wejściu

po centralnym kontforsie cyrku «Otkola» w. Takhtarkumchorr (S) (1058 m), trasa «Olympic» (pierwsze przejście Iwanow D., 2010), kat. 3A, masyw Takhtarkumchorr, Chibiny (15.06.2014, 2-e przejście)

Apatity

2016

Paszport wejścia

1. Półwysep Kolski. Masyw Chibin. Cyrk «Otkola». № roz­dzia­łu klasy­fi­ka­cyj­nej ta­beli: №8.6.1.

2. Na­zwa tras­y — «Olympic», Takhtarkumchorr Południowy, 1058 m, po cen­tral­nym kont­for­sie cyr­ku «Ot­ko­la».

3. Pro­po­no­wa­na ka­te­go­ria trud­no­ści (pierwsze przejście: 24.07.2010, Iwanow D.E.);

4. Cha­rak­ter trasy: skalny.

5. Prze­pa­d wy­sot — 320 m;

roz­cią­głość trasy — 400 m; roz­cią­głość od­cin­ków: II kat. sl. — 144 m, III kat. sl. — 225 m, IV kat. sl. — 31 m.

Śred­nia stromość trasy — 50°; kluczo­wych od­cin­ków do 80°.

6. Uży­to «przy­rzą­dów» na trasie:

• friends i zakła­dki — 48 szt;
• po­zo­sta­wio­no — 0 szt.

7. Go­dzin cho­do­wych ko­man­dy: 6 h (bez uw­zględ­nie­nia pod­cho­du i spusz­czenia).
8. Prze­wod­nicz­cy: Pocz­i­wa­łow S. — in­struk­tor 3 kat.;

uczest­nicy: Go­ło­bo­rodź­ko A. — 2-й sp. ra­ngi; Szcz­erin I. — 2-й sp. ra­ngi.

9. Trener: Iwanow D.
10. Czas na trasie:

wyj­ście na trasę — 9:30; wyj­ście na sz­czyt — 15:30; spusz­cze­nie w do­li­nę jez. Mały Wudjawr — 17:00

Spu­sz­cze­nie ze szczytu:

• po pł­a­to na po­łu­dnie
• da­lej po NE od­nó­żu Takhtarkumchor­ra (S) «po wy­ciągach» w cyrk Ga­ne­szi­na
• da­lej w do­li­nę jez. Mały Wudjawr.

11. Or­ga­ni­za­cja: Apatyt­sko-Ki­row­ska Fe­de­ra­cja Al­pi­niz­mu.

12. Od­po­wie­dzial­ny za spra­woz­da­nie: Go­ło­bo­rodź­ko A., [email protected]

    Mapa re­jo­nu

Rys. 1. Mapa re­jo­nu (frag­ment, ska­la — 1:50 000)

Pa­no­ra­ma re­jo­nu

1. 1B, na «Ot­kol» przez przeł. Geo­gra­fo­wie, Szu­mi­łow O., 1992

2. 2B, «Ro­ga», Szu­mi­łow O., 1992

3. 2A, cen­trum S ści­any w grze­bie­niu, Szu­mi­łow O., 1992

4. 3B, 2Bz, ku­luar «Ot­ko­la», Szu­mi­łow O., 1992

5. 3A, na ­«Ot­kol» po W ści­anie, Szu­mi­łow O., 1992

6. 3B, ­«Ole­nie­wo­dy», Pro­kłow W., 2011

7. 5A, ­«Ot­kol» po cen­trum NE ści­any, Ti­mo­szen­ko D., 1993

8. 5A, ­«Ot­kol» po cen­trum N ści­any, Afa­na­sjew W., 2004

9. 2Bz, ku­luar ­«Ot­ko­la» z pół­nocy, Ba­ła­gu­rin S., 2014

10. 2B, ­«Pra­wie­j­sze ­«Ot­ko­la»», Szu­mi­łow O., 1992

11. 3A ор., ­«Olympic» po cen­tral­nym KF, Iwanow D., 2010 Rys. 2. Cyrk Ga­ne­szi­na, fo­to z po­łu­dnio­wego zbo­cza Takhtarpor­ra

    Sche­mat or­gra­ficz­ny re­jo­nu

Rys. 3. Sche­mat or­gra­ficz­ny re­jo­nu Ogól­ne fo­to

trasyRys. 4. Fo­to trasy z stro­ny jez. Mały Wud­jawr (ko­niec la­ta)Rys. 5. Fo­to z stro­ny pół­noc­no-za­chod­niej ok­rąg­ło­ści je­zio­ra (śro­dek la­ta)

«Li­nia» ma­ru­sz­ru­tu ma cha­rak­ter S-ob­ra­zny, w związ­ku z tym pro­fil róż­nych czę­ści ma­ru­sz­ru­tu prze­gląda się z róż­nych ra­kur­sów, mak­sy­mal­nie bli­skich do rze­czy­wi­ste­go pro­fi­lu od­cin­ki:

• R0–R4 na ry­s. 5
• R4–R7 na ry­s. 4

Sche­mat ma­ru­sz­ru­tu w sym­bo­lach UIAA

Opis ma­ru­sz­ru­tu

Pod­chód: od prze­pra­wy przez r. Wud­jawr­jok po gru­bo­ziej dro­dze w cyrk «Otkola», da­lej po ścież­ce pod cen­tral­ny kont­for­su cyr­ku (około go­dzi­ny), po usy­pi­sku le­wego od KF ku­lu­aru prze­cho­dzi­my wy­żej pa­sa «bar­an­ich czo­łów» pod po­cząt­kiem sze­ro­kiej sz­cze­li­ny — ka­mi­nia, ucho­dzą­cej w pra­wo od ku­lu­aru

R0–R1: po nachy­lo­nych sz­cze­li­nach, 40 m, 50°, III kat. sl., wyj­ście na nachy­lo­nę po­ pół­kę pod na­wi­sa­ją­cy­mi ska­ła­mi, da­lej po dwóch we­wnętrz­nych kątach, 15 m, 70°, IV kat. sl., wyj­ście na wy­gład­zone «bar­anie czo­ły», 5 m, 45°, III kat. sl.

R1­–­R2: przez «bar­anie czo­ły» i znisz­czone ska­ły, trzy­ma­jąc się kie­run­ku «w pra­wo», wg za­sady «gdzie ła­twiej idzie się», wyj­ście do se­rii wą­skich nachy­lo­nych pó­łek, za­la­nych wo­dą, 60 m, 45°, III kat. sl.

R2­–­R3: po se­rii nachy­lo­nych ska­lach pó­łek w pra­wo, 60 m, 35°, II+ kat. sl., da­lej wyj­ście na sze­ro­ką pó­łkę u pod­stawy du­żej uko­ś­nej we­wnętrz­nej kąt­ni­cy, z pra­wej pro­duk­tu­ją­ca we­wnętrz­nej kąt­ni­cy — nachy­lo­na pły­ta, koń­czą­ca się gra­nicz­nym — cen­trum kon­tro­for­sa.

R3­–R4: po we­wnętrz­nej kąt­ni­cy (cen­trum we­wnętrz­nej kąt­ni­cy za­la­ne wo­dą), moż­li­we ru­chy po nachy­lo­nej płycie z pra­wej stro­ny z du­żą ilo­ścią sz­cze­lin, wyj­ście na cen­trum kon­tr­for­sa ku ko­lej­ne­mu pa­sowi «bar­an­ich czo­łów»:

• 60 m
• 45°
• III+ kat. sl.

R4­–R5: po cen­trum kon­tr­for­sa bez wy­raź­nej grzbie­to­wej czę­ści pod małą ścian­kę:

• 60 m
• 45°
• III kat. sl.

R5­–R6: po na­prze­mie­nie­niu ma­łych ścian­ek

• 10 m, 60°, IV kat. sl.
• 6 m, 80°, IV kat. sl. i ho­ry­zon­tal­nych pó­łek — wyj­ście na nie­sil­nie wy­ra­żony gra­bień, pod wy­peł­nie­niem, z pra­wej ska­la, sta­cja na ka­mi­niu, 44 m, 40°, II+ kat. sl.

R6–R7: po sil­nie znisz­czo­nych ska­łach wzdłuż ska­la­nej ści­any wyj­ście na pł­a­to, 40 m, 35°, II kat. sl.

Spu­sz­cze­nie: po pł­a­to na po­łu­dnie i da­lej po NE od­nó­żu Takhtarkumchor­ra (S) «po wy­ciągach» w cyrk Ga­ne­szi­na, da­lej w do­li­nę jez. Mały Wudjawr.

Awa­ryj­ne spu­sz­cze­nie: po dro­dze pod­jazdu. Fo­to­il­lu­stra­cje ma­ru­sz­ru­tu

Fo­to 6. Pod­cho­dy

Fo­to 7. Po­czą­tek ma­ru­sz­ru­tu (R0–R1) — po nachy­lo­nej sz­cze­li­nie-ka­mi­niu pod na­wi­sa­ją­cy­mi ska­ła­mi

Fo­to 8. Gór­na część od­cin­ka R0–R1

Fo­to 9. Prze­cho­dze­nie uko­ś­nej we­wnętrz­nej kąt­ni­cy na od­cin­ku R3–R4, moż­li­wy wa­riant ru­chu z pra­wej stro­ny po sz­cze­li­nach

Fo­to 10. Ostat­nia ści­anka na od­cin­ku R5–R6 — dzię­ki cha­rak­ter­nej sze­ro­kiej sz­cze­li­nie z pra­wej stro­ny do­brze prze­gląda się z do­łu z pod­cho­du

Fo­to 11. Ko­man­da na pł­a­to po wej­ściu u sz­czyt­ne­go punk­tu kon­tro­l­ne­go

Do­dat­ko­we tech­nicz­ne fo­to ma­ru­sz­ru­tu z pierw­sze­go przej­ścia

Fo­to 12. Prze­cho­dze­nie od­cin­ka R0–R1

Fo­to 13. Widok ze sta­cji R2 w dół na od­ci­nek R1–R2

Fo­to 14. Uko­ś­na we­wnętrz­na kąt­ni­ca na od­cin­ku R3–R4

Fo­to 15. Od­ci­nek R4–R5