Szczyt Czorna (1248.3) Droga: południowym grzbietem Przybliżona kategoria trudności: 2A, zimowa Kierownik: Malcew S. L. Ural Subpolarny, pasmo górskie Rosomacha Sekcja w KMGW – 8.3. E-mail – mr.zhur1958@mail.ru

Sprawozdanie

Z pierwszego przejścia drogi alpinistycznej na szczyt Czorna (1248.3) południowym grzbietem.

Przybliżony poziom trudności – 2A kat. trudn. (zimowa) w ramach alpinady "Siewiernaja wiertikal" (wspólny projekt firmy "Siewiergaztrans" i Stowarzyszenia "Klub siewiernych putieszeswij "Sauk-Paj") w 2016 roku (Kategoria: "Pierwsze przejścia").

Region: Północno-Zachodni Okręg Federalny FR (PZOF), Republika Komi Kraina górska: Ural Subpolarny Dolina: rzeki Bolbanyu Pasmo: Rosomacha Szczyt: Czorna (1248.3) Droga: południowym grzbietem Kategoria trudności: 2A kat. trudn. (przybliżona) Charakter drogi: skalna, zimowa Przygotowali: S. L. Malcew, Żurawlew S. W. Marzec 2016 r.

Ural Subpolarny, góra Czorna (1248.3), zdjęcie satelitarne.

Fragment mapy Sztabu Generalnego FR w skali 1 cm – 1000 m, ostatniej edycji, z uaktualnionymi wysokościami szczytów. Na zdjęciu – góra Czorna (1248.1). Zdjęcie z południowego zachodu z doliny rzeki Bolbanyu. Marzec 2016 r. Fragment mapy w skali 1 cm – 1 km Sztabu Generalnego FR, zdjęcie góry Czorna z doliny rzeki Bolbanyu

Paszport

1. Numer sekcji wg KMGW – 2010 r. – 8.3. Ural Subpolarny, pasmo górskie Rosomacha, dolina rzeki Bolbanyu.
2. Nazwa szczytu: Czorna wysokość: 1248.3
3. Droga: południowym grzbietem.
4. Kategoria trudności: proponowana 2A kat. trudn.
5. Charakter drogi – skalna.
6. Różnica wysokości: 710 m
7. Długość drogi: 2100 m
8. Długość i poziom trudności odcinków technicznych: 1 – 3 odcinki – 700 m, 2 – 3 odcinki – 150 m, 3 – 3 odcinki – 0 m, 4 – 0 odcinków – 0 m, 5 – 0 odcinków – 0 m, 6 – 0 odcinków – 0 m.
9. Średnie nachylenie: głównej części drogi – 45°. Kluczowy odcinek – 65°.
10. Użyto haków: Użyto ogółem na drodze: – haków skalnych – 0 szt – закладок – 3 szt – śrub wklejanych stacjonarnych – 0 – ITO – 0 – śrub wklejanych zdejmowanych – 0 Pozostawiono haków na drodze: ogółem – 0; w tym śrub wklejanych – 0.
11. Wyruszenie na drogę – 6:00, 10 kwietnia 2016 r. Wyruszenie na szczyt – 11:00, 10 kwietnia 2016 r. Powrót do Bazy – 17:00, 10 kwietnia 2016 r.
12. Godzin marszowych drużyny: – 11 godzin.
13. Kierownik: Malcew Siergiej Leonidowicz (Uchta, 1. kategoria sportowa, instruktor-metodysta 2 kategorii).

Uczestnicy:

1. Iwanienkow W. N. (Uchta, 3. kategoria sportowa).
2. Artamonowa E. M. (Uchta, 3. kategoria sportowa).
3. Lichomanow W. W. (Archangielsk, 3. kategoria sportowa).
4. Trofimow S. N. (Uchta, 3. kategoria sportowa).
5. Trener: Żurawlew Siergiej Wasiljewicz (Syktywkar, KMS, instruktor-metodysta 1 kategorii).

Opis szczytu

Góra Czorna – jeden ze szczytów pasma górskiego Rosomacha, położony na terytorium Miasta Okręgowego Inta, w Republice Komi, w Północno-Zachodnim Okręgu Federalnym FR. Geograficznie – w centralnej części pasma Rosomacha Uralu Subpolarnego, w dolinie rzeki Bolbanyu, u ujścia prawego dopływu – potoku Czarny. Góra Czorna jest zaznaczona na mapie Sztabu Generalnego FR jako samodzielny obiekt geograficzny. Zachodnie stoki góry obrywają się skalnymi płytami, wschodnie stoki są łagodne. Południowy grzbiet jest dobrze wyrażony i łatwo rozpoznawalny. Wysokość wierzchołka – 1238.3 m. Nazwa góry – oficjalna, naniesiona na mapę Sztabu Generalnego FR.

Alpinistyczny interes na głównym wierzchołku góry Czorna przedstawiają:

• drogi z doliny rzeki Bolbanyu kontrforsami zachodniego stoku;
• skalny południowy grzbiet.

W ramach alpinady "Siewiernaja wiertikal" została przeprowadzona i sklasyfikowana droga:

1. góra Czorna – "Południowym grzbietem" – orientacyjnie 2A (kat. trudn., skalna, zimowa).

Opis drogi: góra Czorna "Południowym grzbietem" orientacyjnie 2A kat. trudn. (skalna, zimowa).

Droga: "Południowym grzbietem" – logiczna, zimowa – kombinowana, lub letnia – skalna droga, przeznaczona dla grup alpinistycznych odbywających szkolenia według programów Podstawowej Przygotowania (PP-1, PP-2). Droga pozwala na pełne wypracowanie:

• techniki poruszania się po śnieżno-lodowych stokach i skalnych grzbietach;
• umiejętności asekuracji i samoasekuracji na śnieżno-lodowym terenie i skalnym w zimowych warunkach.

Droga jest logiczna w orientacji, linia prowadzi po wyraźnym skalnym grzbiecie.

Wyposażenie

Dla przeprowadzenia wejścia w składzie grupy sportowej liczącej 6 osób niezbędne jest następujące specjalistyczne wyposażenie:

osobiste – reglamentowane (kotwy i lodórub obowiązkowe); wspólne:

• lina główna 10 mm – 2 szt. × 50 m
• закладные elementy – 4 szt.
• odciągi – 4 szt.
• pętle – 2 szt.
• śruby lodowe – 2 szt.

Podejście

Od bazy Żelannaja iść w dół doliny rzeki Bolbanyu prawym brzegiem do ujścia potoku Czarny. Następnie wzdłuż koryta potoku Czarny, obok stanowiska hodowców reniferów (Erkusejskaja stojanka) podejść pod podstawę południowego grzbietu. U podstawy grzbietu zorganizować zespoły.

Część techniczna

Następnie poruszać się w górę po zniszczonym skalnym grzbiecie na skróconej linie do odcinka kluczowego – wieży wierzchołkowej. Odcinek kluczowy: wejście na skalną wieżę wierzchołkową.

Szczyt

Szczyt – wyraźnie widoczne podwyższenie w grzbiecie z reperem sieci geodezyjnej.

Zejście ze szczytu

Po niekategoryjnym wschodnim stoku do doliny potoku Czarny. Następnie – w dół doliny potoku Czarny do stanowiska hodowców reniferów (Erkusejskaja stojanka), od stanowiska w górę doliny rzeki Bolbanyu do bazy Żelannaja.

Możliwe jest zjazd na nartach górskich lub snowboardzie po wschodnim stoku:

• Długi;
• Łagodny;
• Lawinobezpieczny zjazd.

Zdjęcie №1: Profil południowego grzbietu.

Zdjęcie №2: Przejście płyt na skalny grzbiet.

Zdjęcie №3: wejście po południowym grzbiecie do skalnej wieży wierzchołkowej.

Zdjęcie №4, №5: przejście odcinka kluczowego.

Zdjęcie №6 – stanowisko podczas przechodzenia odcinka kluczowego.

Zdjęcie №7 – wyjście grzbietem na szczyt.