Pasport wejścia

1. Rejon, dolina, nr sekcji według KMGW

1.1. Rejon — Ural Subpolarny. 1.2. Grzbiet — Iсследовательский кряж. 1.3. Dolina — Dolina rzeki Балбанъю. 1.4. Nr sekcji według KMGW–2001 г. — 8. «Inne systemy górskie, masywy».

2. Nazwa szczytu, wysokość, nazwa trasy

2.1. Nazwa szczytu — Старуха. 2.2. Wysokość — 1328 m. 2.3. Nazwa trasy — po północno-wschodnim grzbiecie.

3. Proponowana kategoria trudności przejścia (wariant, kombinacja) pierwszego przejścia

3.1. Proponowana kategoria 2А.

4. Charakter trasy

4.1. Skalny.

5. Przewyższenie, długość trasy, długość odcinków 5 kat. trudn., 6 kat. trudn. Średnie nachylenie głównej części trasy, całej trasy

5.1. Przewyższenie — 800 m. 5.2. Długość trasy — 1500 m. 5.3. Odcinków 5 kat. trudn. nie ma, 6 kat. trudn. — nie ma. 5.4. Średnie nachylenie głównej (technicznej części) trasy — 60°. 5.5. Średnie nachylenie całej trasy — 45°.

6. Pozostawione haki na trasie, w tym sztyftowe, użyte na trasie: haki skalne, закладки, sztyftowe stacjonarne, sztyftowe zdejmowane, ITO

6.1. Haków na trasie nie pozostawiono. 6.2. Użyto na trasie:

• haków skalnych poziomych — 5;
• pionowych — 3;
• elementów закладных — 5;
• pętli ubezpieczeniowych — 5. 6.3. Haki sztyftowe nie były używane.

7. Godzin marszu drużyny

7.1. Podejście do biwaku «Стоянка оленеводов у озера Балбанты» od bazy geologów Желанная — 3 ч. 7.2. Wejście od biwaku «Стоянка оленеводов у озера Балбанты» — 8 ч.

8. Kierownik — imię i nazwisko, kat. sportowa, tytuł, uczestnicy

8.1. S. Żurawlew, KMS, inštr. 2 kat.

8.2. Uczestnicy:

• I. Wilekżaninow — 3 kat. sportowa (Syktywkar);
• D. Sewierinowa — 3 kat. sportowa (Syktywkar);
• P. Gajnert — 3 kat. sportowa (Syktywkar);
• A. Paniukow — 3 kat. sportowa (Syktywkar);
• A. Szerszow — 3 kat. sportowa (Joszkar-Oła).

8.3. Uwaga: Prosimy komisję klasyfikacyjną FAR o uznanie grupie pierwszego przejścia wejścia 2Б kat. trudn.

9. Trener, imię i nazwisko, tytuł, kwalifikacje instruktorskie

9.1. Żurawlew Siergiej Wasiljewicz, KMS, inštr. 2 kat.

10. Wyjście na trasę: godzina, data, miesiąc, rok. Wyjście na szczyt, powrót do bazy

10.1. Wyjście na trasę — 9:00, 25 lipca 2004 г. 10.2. Wyjście na szczyt — 12:30, 25 lipca 2004 г. 10.3. Powrót do bazy — 15:00, 6 marca 2004 г.

11. Organizacja

11.1. Ekspedycja monitoringu Federacji Alpinizmu Republiki Komi i dyrekcji Parku Narodowego «Югыд ва».

Wykonawcy:

• Żurawlew Siergiej Wasiljewicz;
• Gajnetdinowa Polina Siergiejewna.

Syktywkar 167000, ul. Интернациональная, 97, кв. 12. tel. 24–24–91. E-mail: [email protected]

Szczyt Старуха (1439) znajduje się w Исследовательском кряже Uralu Subpolarnego. Z tego szczytu zaczyna się górska podkowa górnego biegu doliny rzeki Балбанъю, do której wchodzą najwyższe szczyty Uralu:

• Народная (1896);
• pik Карпинского (1808).

Charakterystyczny punkt orientacyjny dla określenia szczytu — prawy brzeg jeziora Малый Балбанты.

Szczyt o kształcie namiotu, mocno zniszczony, z wyraźnie zaznaczoną skalną wieżą i północną ścianą, zawsze służył jako dobry punkt orientacyjny dla hodowców reniferów, dlatego u podnóża szczytu na brzegu jeziora znajduje się stałe letnie obozowisko hodowców reniferów obskich komi, przyganiających co lato swoje stada zza Uralu na pastwiska.

Oficjalna nazwa kartograficzna szczytu jest błędna. U hodowców reniferów ten szczyt nazywa się Старик («Хозяин», «Dziekan») — charakterystyczna nazwa dla dominujących szczytów-punktów orientacyjnych, ten sam szczyt, który jest oznaczony na mapach jako Старик, u tubylców nazywa się Старуха. Niemniej jednak, błędna nazwa utrwaliła się i nie podlega zmianie.

Szczyt Старуха — szczyt mający kilka interesujących tras różnego poziomu dla alpinistów, spełniających wymagania 3 i 2 kat. sportowej, a także dla sportowców zainteresowanych specyfiką skalnych tras Uralu.

Pierwsze przejścia tras na szczyt Старуха po północno-wschodnim grzbiecie, po południowym grzbiecie zostały dokonane w lipcu 2004 r. w ramach monitoringu młodzieżowej ekspedycji «Высоты родного края» pod kierownictwem instruktora alpinizmu S. W. Żurawlewa.

Foto №1 — panorama górskiej podkowy górnego biegu rzeki Балбанъю. Na dalszym planie:

• pik Карпинского;
• g. Народная.

Foto №2 — szczyt Старуха z doliny Леля-гладь.

Foto №3 — szczyt Старуха z drogi dla pojazdów terenowych, prowadzącej do uroczyska Сюрэсь.

Szczyt Старуха (1439 m)

Trasa: Po północno-wschodnim grzbiecie — 2А kat. trudn.

Naturalny poligon sportowy (ПСП): «Dolina Балбанъю». Naturalny kompleks sportowy (ПСК): «Ural Subpolarny».

Widok na szczyt z drogi dla pojazdów terenowych, prowadzącej do doliny Сюрэсь. Baza «Стоянка оленеводов у озера М. Балбанты».

Napisy na mapie:

• Baza Желанная;
• Стоянка оленеводов;
• Północno-wschodni grzbiet 2А;
• Południowy grzbiet 2Б.

Schemat podejść do szczytów ПСП «Dolina Балбанью»:

• Jezioro Большой Балбанты;
• Jezioro Малый Балбанты;
• Osiedle Желанный;
• Szczyt Еркусей (1088);
• Szczyt Старик (północno-wschodni grzbiet 2А);
• Szczyt Старуха (1439);
• Południowy grzbiet 2Б;
• Osiedle Северный;
• Przełęcz Каркар;
• Pik Карпинского;
• Szczyt Народная.

U góry: Widok zbliżeniowy technicznej części trasy po północno-wschodnim grzbiecie na szczyt Старуха 2А kat. trudn. Linia pokazuje część trasy widoczną z północnego zachodu (z doliny rzeki Балбанъю).

U dołu: Widok na szczyt Старуха z bazy na brzegu rzeki Балбанъю niedaleko jeziora Малый Балбанты (Стоянка оленеводов). Linia pokazuje podejście od bazy do początku trasy i jej technicznej części do żandarma «Ящер». U podnóża żandarma «Ящер» — punkt kontrolny.

Plan taktyczny wejścia po S-W grzbiecie — 2А kat. trudn.

R0 — biwak u Стоянка оленеводов koło jeziora Верхний Балбанты.

R0–R1 — podejście pod początek trasy, do osypiskowego wschodniego odnogu południowego grzbietu. (Ścieżka, tundra, rumowiska skalne. 4 km, n. k.). R1–R2 — wejście na osypiskowy grzbiet. (Oskarp skalny. Nachylenie 50–60°, n. k.). R2–R3 — wewnętrzny kąt «Книга» (klucz trasy!). (Skały. 40 m. 70–75°. Poziom trudności — 2+. Na wyjściu z wewnętrznego kąta — 7 m, 90°, — 3+. Ubezpieczenie hakowe (zakładkowe)). R3–R4 — ruch po serii skośnych, nachylonych skalnych półek przez «Wrota», które tworzą dwa pióropuszowe żandarmy. (Skały. 150–200 m. Nachylenie 45–50°. 2Б kat. trudn. Ubezpieczenie na przemian). R4–R5 — pokonanie «Провала». (Skały. Poziom trudności skal — 2Б kat. trudn.). R5–R6 — trawers w prawo po skalnej półce do bloku «Кирпич». (Skały. 100 m. 2Б kat. trudn.). R6–R7 — wyjście na grzbiet kontrforsu. (Skały. Ściana — 10 m. 90°. 3Б kat. trudn., 2Б kat. trudn.). R7–R8 — ruch po grzbiecie kontrforsu z wyjściem na południowy grzbiet. (Skały. 40 m. 65–70°. 2Б kat. trudn., 2Б kat. trudn. Ubezpieczenie na przemian). R8–R9 — ruch po grzbiecie i trawers z ominięciem południowej wieży szczytowej. (Skały — 1 kat. trudn.). R9–R10 — wyjście na wieżę szczytową (centralna z trzech). (Skały. Ściana 30 m. 65–70°. 2+). R10 — szczyt Старуха.

Plan taktyczny wejścia

R0 — biwak u Стоянка оленеводов koło jeziora Верхний Балбанты.

R0–R1:

• podejście pod początek trasy, do osypiskowej «łapy» podstawy północno-wschodniego grzbietu;
• nachylenie 45°;
• 1,5–2 ч;
• Н.К.

R1–R2:

• wejście na osypiskowe ramię;
• nachylenie 50–60°;
• 1 ч;
• Н.К.

R2–R3: wejście do podstawy skalnego grzbietu pod żandarm «Ящер». (U podnóża żandarma «Ящер» — punkt kontrolny). Nachylenie 50–60° — 1,5 ч. Duże bloki skalne. Н.К.

R3–R4: Ruch po dużych blokach skalnych z lewej strony, w ominięciu żandarma «Ящер». Ruch jednoczesny, na skróconej linie, z zakładaniem liny za występy. Długość: 300–350 m. Poziom trudności skal 1+, 2.

R4–R5: Ominięcie żandarma «Корона» z lewej strony. Przejście po nachylonej ścianie. (Klucz trasy!)

• 45 m;
• Poziom trudności skal 3+;
• Organizacja poręczowania.

R5–R6: Trawers w prawo po skalnej półce.

• 100 m;
• Skały 1+.

R6–R7: Trawers pod nawisem z wyjściem na grzbiet. Ściana 10 m.

• Poziom trudności skal — 3.

R7–R8: Ruch po grzbiecie do podstawy wewnętrznego kąta.

• 80 m;
• Poziom trudności skal 2+;
• Ubezpieczenie na przemian.

R8–R9 — Wewnętrzny kąt, wyprowadzający na przełączkę między pierwszą i drugą wieżą szczytową. 60 m. Poziom trudności skal 2+. Ubezpieczenie na przemian. Możliwe użycie poręczowania.

R9–R10: Wyjście na wieżę szczytową (centralna z trzech). 30 m. Skały 2+.

R10 — szczyt Старуха. R10–R11 — skośny trawers wież szczytowych po lewej części grzbietu. 60 m. Skały 1–2.

R11–R12 — dulpfer 30 m z przejściem przez żebro kontrforsu. Następnie 5 m zjazd na duży skalny blok poziomy «Кирпич». Na przejściu przez kontrfors — pętla dla przeciągnięcia ostatniego. (Trudny odcinek skalny, nachylenie 90°).

R12–R13 — trawers po skalnej półce obok przelotu «Тоннель» w południowym grzbiecie. 200–250 m. Skały 1–2. Ruch jednoczesny.

R13–R14 — pokonanie pionowego przełomu w grzbiecie. Ubezpieczenie na przemian. Odcinek 1,5 m, poziom trudności 2+. Dla «znakowiczów» obowiązkowe poręczowanie.

R14–R15 — zjazd po nachylonych płytach w przejście między dwoma żandarmami — «Wrota». Nachylenie 45°. 100 m. Skały 2.

R15–R16 — zjazd po wewnętrznym kącie «Книга» do południowej podstawy skalnej wieży szczytu Старуха. Nachylenie 65–70°. 50 m. Skały 2.

R16–R17 — ruch po osypiskowym południowym grzbiecie do zjazdowego żlebu w lewo w dolinę Леля-гладь.

R17–R0 — powrót do biwaku u Стоянка оленеводов koło jeziora Малый Балбанты.

Foto №1: przejście przez rumowisko skalne w skały. Ruch jednoczesny z ubezpieczeniem gimnastycznym. Foto №2: początek odcinka skalnego od punktu kontrolnego w ominięciu żandarma «Ящер». Foto №3: pierwsza lina kluczowego odcinka.