Pa­sport

1. Nu­mer roz­dzia­łu we­dług КМГВ — 2010 r. — 8.3.52

Ural Po­lar­ny, masyw gór­ski Raj-Из, do­li­na rzeki Собь

2. Na­zwa szczy­tu: 1108,0 Рай-Из (С Ma­ły)

wy­so­kość: 1108,0 m, ma­rut: С. ska­łi­ste nachy­le­nie pół­noc­no-za­chod­nie­go grze­bie­nia («Dwa ku­łua­ry»)

3. Ka­te­go­ria trud­no­ści: pro­po­no­wa­na 2Аз, pp.
4. Cha­rak­ter ma­ru­tu — zi­mowy.
5. Prze­pa­d wy­so­ko­ści ma­ru­tu: 728 m
6. Dłu­gość ma­ru­tu: 1549 m
7. Dłu­gość od­cin­ków naj­więk­szej kat. trud­no­ści:

1 k. s. — 2 od­cin­ki — 1000 m, 2 k. s. — 3 od­cin­ki — 240 m, 3 — 0 m, 4 — 0 m, 5 — 0 m, 6 — 0 m

8. Śre­dia nachy­le­nia: głów­nej czę­ści ma­ru­tu — 70 stop­ni.

ca­łe­go ma­ru­tu — 55 stop­ni

9. Uży­te haków:

Uży­to cał­ko­wi­cie na trasie:

• ska­l­nych haków — 2
• za­kład­ek — 4
• śru­bo­wych sta­cjo­nar­nych — 0
• ITO — 0
• śru­bo­wych wy­jmow­nych — 0

Po­zo­sta­wio­no «ha­ków» na trasie: wszyst­kich — 0; w tym śru­bo­wych — 0.

10. Wyj­ście na trasę — 5:00, 8 mar­ca 2011 r.

Wyj­ście na szczyt — 12:15, 8 mar­ca 2011 r. Po­wrót do BЛ — 16:00, 8 mar­ca 2011 r

11. Go­dzin cho­do­wych dru­żyny: — 10 h.
12. Kie­row­nik: To­ro­pov Wła­dy­sław Alexan­drowicz (1-sza kat. spor­to­wa, Sy­kty­wkar).

Uczest­ni­cy:

• Yu. By­chow­co­wa (3-cią kat. spor­to­wa, Sy­kty­wkar)
• O. Mo­ji­see­wa (3-cią kat. spor­to­wa, Sy­kty­wkar)
• A. Sie­le­zniow (3-cią kat. spor­to­wa, Ucht­a)
• A. Go­łow­nia (3-cią kat. spor­to­wa, Ucht­a)
• P. Mel­da­żis (3-cią kat. spor­to­wa, Sy­kty­wkar)
• A. Ko­ro­bow (3-cią kat. spor­to­wa, Beł­go­rod).

13. Trener: Żu­raw­lew Ser­giej Wa­si­lie­wicz, ty­tuł — КМС, in­struk­tor—me­to­dy­sta 1-szej ka­te­go­rii.

Uwaga: Tras­sa prze­szła w ra­mach pro­wa­dze­nia Mis­ji i turn­ie­ju NP «Klub pół­noc­nych prze­sze­dze­ń «Sa­uk-Paj»» w al­pi­ni­zmie 2011 ro­ku w kla­sie «Pier­wo­pro­cho­dze­nia».

Opis szczy­tu

Szczyt Рай­из ( Pół­noc­ny Ma­ły) zna­j­du­je się w Ya­ma­lo-Ne­neckim Na­rod­owym okrę­gu (YNAO) w ob­wo­dzie Tiume­ńskim, w Fe­de­ra­cyj­nym okrę­gu Ural­s­kim RF, w od­le­gło­ści 30 km na po­łu­dnio­wy wschód od pół­sta­cji 110 km (by­ła osada По­ляр­ный), w do­li­nie po­to­ka Ныр­двом­эн-Шор (znacz­ny pra­wy do­pływ rzeki Собь), na wscho­dnich sto­kach Uralu Po­lar­ne­go, jest naj­bar­dziej pół­noc­nym szczy­tem sto­ło­wej gó­ry Рай­из. Szczyt ko­pu­ło­wy, wy­so­kość — 1108,0 m.

Szczyt Рай­из (Pół­noc­ny Ma­ły) może być ob­iek­tem szko­le­nia spor­to­we­go, po­nie­waż ma:

• wy­ra­źnie ska­łi­ste grze­bie­nie,
• ka­ro­we że­bra pół­noc­ne­go sto­ka,
• pół­noc­no-za­chod­ni ka­ro­wy cirque pół­noc­ne­go sto­ka.

Na­zwa szczy­tu — ofi­cjal­na, jest na ma­pach Uralu Po­lar­ne­go, or­ty­go­ra­ficz­ne uzupeł­nie­nie szczy­tu (Pół­noc­ny Ma­ły) jest do­da­ne dla wy­god­ne­go orien­to­wa­nia się al­pi­ni­stów, bo głów­na część Рай­иза — sto­ło­wa gó­ra z roz­le­głym szczy­to­wym pł­askowy­żem (oko­ło 26 km śred­ni­cy) — niż­sza Рай­иза Pół­noc­ne­go i niż­sza Рай­иза Pół­noc­ne­go Ma­łe­go.

Opis trasy: (po pół­noc­nym ska­łi­stym sto­ku i pół­noc­no-za­chod­nim grze­bie­niu («dwa ku­łua­ry»)) (zi­mowy). 2А kat. trud­no­ści.

Trasa: «Po pół­noc­nym ska­łi­stym sto­ku i pół­noc­no-za­chod­nim grze­bie­niu («Dwa ku­łua­ry») (zi­mowa)» — cha­rak­te­ry­stycz­na zi­mowa szko­le­nio­wo-tre­nin­go­wa tras­sa 2А kat. trud­no­ści, ma­ją­ca mi­ni­mal­ny ze­staw prze­szkód na­tu­ral­nych.

Prze­by­cie tej trasy ma nie tyl­ko wal­or estetycz­ny, ale i spor­to­wo-prak­tycz­ne zna­cze­nie, po­nie­waż po­zwa­la w ra­mach wej­ścia od­pra­co­wać:

• tech­nikę za­bez­pie­cze­nia,
• tech­nikę sa­mo­za­bez­pie­cze­nia na śnie­gu, lo­dzie i ska­łach w wa­run­kach zi­mowych.

Trasa jest lo­gicz­na w orien­to­wa­niu, obiek­tyw­nie bez­piecz­na w cza­sie zi­my, co po­zwa­la pro­wa­dzić szko­le­nia spor­to­we i spor­to­we wej­ścia. Na­zwa trasy — «Dwa ku­łua­ry» — jest zwię­za­na z cha­rak­te­ry­stycz­ną ce­chę da­nej trasy.

Wypo­sa­że­nie

Do wy­ko­na­nia wej­ścia w skład­zie szko­le­nia spor­to­we­go ze­spo­łu 6 osób (5 uczest­ni­ków + in­struk­tor) na trasie po­trzeb­ne jest na­stę­pu­ją­ce spe­cjal­ne wypo­sa­że­nie:

Oso­bi­ste (obowiązkowe):

• ta­bel­kowe
• ra­chy ko­cha­ne
• ceki­ce lo­do­we

Wspól­ne:

• li­na głów­na 10 mm — 3 szt. po 50 m
• za­kład­ki — 4 szt.
• haki ska­l­ne — 4 szt.
• śru­by lo­do­we — 3 szt.
• od­cią­gi — 8 szt.
• pę­tle — 6 szt.
• młot­ki ska­l­ne — 1 szt.
• ceki­ce — 1 szt.

Doj­ście

Od obo­zu ba­zo­we­go — «Bal­ki geolo­gów «Po­tok Ne­fri­to­wy»» dojść po ku­łua­rze do ska­ły—wy­spy. Na ska­le jest wy­god­ne miej­sce dla or­ga­ni­za­cji wię­zi.

Część tech­nicz­na

Na po­czą­tek od ska­ły—wy­spy (mie­jsca or­ga­ni­za­cji wię­zi) wej­ście po sto­ku w pra­wo od cen­tral­nej ska­ły wie­ży ku pod­stawie ku­łua­ru mię­dzy ska­łą «Trój­kąt» i ska­łą «Rom­b». Da­lej:

• w górę po pierw­szy­m ku­łua­rze, po­zo­sta­wia­jąc po pra­wej dwa wy­dłu­żo­ne ska­l­ne ma­sy­wy (la­tem — sła­bo wy­ra­żo­ne ska­l­ne próg);
• wyj­ść na na­chy­lo­ną pó­ł­kę i prze­ciąć (kieru­nek — w pra­wo) ska­l­ne próg.

Klucz trasy: wą­ski śnież­no-lo­do­wy ku­łuar dłu­go­ści 80 m, nachy­le­nie 65°, a w gór­nej czę­ści — 80°, wy­pro­wa­dza­ją­cy na pół­noc­no-za­chod­ni grze­bień. Grze­bień względ­nie po­ło­gi i sze­ro­ki, więc po wy­ściu na grze­bień trasa tech­nicz­nej trud­no­ści nie sta­no­wi, aż do wy­j­ścia na ko­pu­ło­wy szczyt.

Spu­sk ze szczy­tu

Spu­sk po pół­noc­nym grze­bie­niu po tras­sie 1Б kat. trud­no­ści

Ska­ła—wy­spa — miej­sce or­ga­ni­za­cji wię­zi

Wej­ście do naj­bar­dziej trud­nej (klu­czo­wej) czę­ści trasy — dru­gi ku­łuar.

Gó­ra 1108 (Рай­из Pół­noc­ny Ma­ły) Pół­noc­no-za­chod­ni grze­bień i przed­sze­czyt­ne pł­ato. Klucz trasy — dru­gi ku­łuar. (Z pra­wej ska­ła «Że­la­zo»). R5–R4–R3–R2–R1–R0–R5–R2

Wej­ście do pierw­sze­go ku­łua­ru (z pra­wej ska­ła «Rom­b») Pół­noc­no-za­chod­ni grze­bień

Śnież­no-lo­do­wy sto­ek. Usy­pia­ne ska­ły. Dłu­gość — 300 m. Nachy­le­nie 25°. Sto­pień trud­no­ści nie­ka­te­go­ri­zo­wa­ny. Ruch jed­no­cze­sny. Sa­mo­za­bez­pie­cze­nie za po­mo­cą cek­ic lo­do­wych.

Od­ci­nek R1–R2. Wej­ście ku ska­le «Rom­b» — po­czą­t­ko­wi pierw­sze­go ku­łua­ru.

Śnież­no-lo­do­wy sto­ek. Usy­pia­ne ska­ły. Dłu­gość — 400 m. Nachy­le­nie — 25, w gór­nej czę­ści — 45 stop­ni. Sto­pień trud­no­ści — 1–, 1+ kat. trud. Ruch jed­no­cze­sny. Sa­mo­za­bez­pie­cze­nie za po­mo­cą cek­ic lo­do­wych.

Od­ci­nek R2–R3. Wej­ście po pierw­szy­m śnież­no-lo­do­wym ku­łua­rze.

Śnież­no-lo­do­wy ku­łuar. Dłu­gość — 100 m. Nachy­le­nie — 55–65 stop­ni. Sto­pień trud­no­ści — 1+, 2– kat. trud. Ruch na­prze­mien­ny, współ­pra­ca par.

Od­ci­nek R3–R4. Tra­wers — po­czą­tek dru­gie­go ku­łua­ru po ska­l­nej pó­ł­ce.

• Dłu­gość — 60 m
• Nachy­le­nie — 35 stop­ni
• Sto­pień trud­no­ści — 2Б, kat. trud.
• Ruch — na­prze­mien­ny, współ­pra­ca par

Od­ci­nek R4–R5. Wej­ście na pół­noc­no-za­chod­ni grze­bień i przed­sze­czyt­ne pł­ato po dru­gim ku­łua­rze. (KLUCZ TRASY!) Wą­ski śnież­no-lo­do­wy ku­łuar.

• Dłu­gość — 80 m
• Nachy­le­nie — 65–70 stop­ni
• Sto­pień trud­no­ści — 2Б, w gór­nej czę­ści (5 m) — 3А, kat. trud.
• Ruch — na­prze­mien­ny, współ­pra­ca par

Od­ci­nek R5–R6. Prze­by­cie pół­noc­no-za­chod­nie­go grze­bie­nia, przed­sze­czyt­ne­go pł­ato i wej­ście na szczyt. Śnież fiż­no-lo­do­wy sto­ek.

• Dłu­gość — 600 m
• Nachy­le­nie — 25–35 stop­ni
• Sto­pień trud­no­ści — 1Б, 2А, kat. trud.
• Ruch — jed­no­cze­sny, na skró­co­nej li­nie
• Sa­mo­za­bez­pie­cze­nie — za po­mo­cą cek­ic lo­do­wych

Ural Po­lar­ny. Masyw gór­ski Раи­из. Gó­ra Раи­из. Szczyt — 1108,0 m (Рай­из Pół­noc­ny Ma­ły). Trasa — po pół­noc­nym ska­l­nym sto­ku pół­noc­no-za­chod­nie­go grze­bie­nia («Dwa ku­łua­ry») 2А kat. trud. (zi­mowa).

Рай­из Pół­noc­ny Ma­ły

Ural Po­lar­ny. Masyw gór­ski Раи­из. Gó­ra Раи­из. Szczyt — 1108,0 m (Рай­из Pół­noc­ny Ma­ły). Trasa — po pół­noc­nym ska­l­nym sto­ku pół­noc­no-za­chod­nie­go grze­bie­nia («Dwa ku­łua­ry») 2А kat. trud. (zi­mowa).