Pa­s­port

1. Nu­mer sek­cji zgod­nie z KMGW — 2010 r. — 8.3.51

Ur­al Po­lar­ny, masyw gór­ski Raj­iz, do­li­na potoku Nyr­dvo­mėn-Szor

2. Na­zwa szczy­tu: 1108,0 (Raj-Iz (S ma­ły))

wy­so­kość: 1108,0 m, ma­rut: po pół­noc­nej gra­ni.

3. Ka­te­go­ria trud­no­ści: pro­po­nu­je się 1Bз, pp
4. Cha­rak­ter ma­ru­tu — zim­owy.
5. Prze­pa­d wy­soko­ści ma­ru­tu: 728 m
6. Dłu­gość ma­ru­tu: 2200 m
7. Dłu­gość od­cin­ków naj­więk­szej kat. trud­no­ści:

1 k. s. — 3 od­cin­ki — 1350 m, 2 k. s. — 2 od­cin­ki — 850 m, 3 — 0 m, 4 — 0 m, 5 — 0 m, 6 — 0 m.

8. Śred­nia stromość: głów­nej czę­ści ma­ru­tu — 65 stop­ni.

ca­łego ma­ru­tu — 50 stop­ni.

9. Uży­to haków:

Uży­to wszyst­kich na trasie:

• ska­l­nych haków — 0
• za­kładek — 0
• śru­b sta­cjo­nar­nych — 0
• ITO — 0
• śru­b zdej­mowal­nych — 0

Po­zo­sta­wio­no "haków" na trasie: wszyst­kich — 0; w tym śru­b — 0.

10. Wyj­ście na trasę — 6:00, 6 mar­ca 2011 r.

Wyj­ście na szczyt — 12:15, 6 mar­ca 2011 r. Po­wrót do BL — 16:00, 6 mar­ca 2011 r

11. Go­di­ny prze­by­cia tras­sy przez druż­ynę: — 11 g.
12. Kie­row­nik: Toropov Wła­di­mir Alek­sand­ro­wicz (1-szy sp. dys­trykt, Sy­ktyw­kar).

Uczest­ni­cy:

• Yu. By­chow­cowa (3-ci sp. dys­trykt, Sy­ktyw­kar)
• O. Mo­ise­jewa (3-ci sp. dys­trykt, Sy­ktyw­kar)
• A. Se­le­znow (3-ci sp. dys­trykt, Ucht­a)
• A. Go­łow­nia (3-ci sp. dys­trykt, Ucht­a)
• P. Meł­dajis (3-ci sp. dys­trykt, Sy­ktyw­kar)
• A. Ko­ro­bow (3-ci sp. dys­trykt, Beł­go­rod)

13. Trener: Żu­raw­low Ser­giej Wasi­lje­wicz, ty­tuł — KMS, in­struk­tor-me­to­dyk 1 ka­te­go­rii.

Opis szczytu

Szczyt Raj­iz (Pół­noc­ny ma­ły) zna­j­du­je się w okrę­gu au­to­no­mi­cz­nym Jam­mal-Nie­niec (YaNAO) ob­wo­du tiumeń­skie­go, okrę­gu fe­de­ral­nego Ur­al­skie­go RF, 30 km na po­łu­dnio­wy wschód od pół­sta­cji 110 km (by­ły osie­d­la Po­lar­ny), w do­li­nie potoku Nyr­dvo­mėn-Szor (duży pra­wy do­pływ rze­ki Sob), na wschod­nich zbo­czach Ur­alu Po­lar­ne­go, jest naj­bar­dziej pół­noc­nym szczy­tem pły­sko­wy­to­wej gó­ry Raj­iz. Szczyt jest ko­pu­ło­wa­ty, wy­sokość — 1108,0 m.

Szczyt Raj­iz (Pół­noc­ny ma­ły) może być ob­iek­tem szko­leń spor­to­wych wspin­acz­ki, po­nieważ ma:

• kilka wy­raź­nych gra­ni ska­l­nych,
• że­ber ka­ro­wych na pół­noc­nym zbo­czu,
• gra­ni pół­noc­no-za­chod­niej.

Na­zwa gó­ry — ofi­cjal­na, jest na ma­pach Ur­alu Po­lar­ne­go, or­ty­fi­ka­cja szczy­tu (Pół­noc­ny ma­ły) jest uży­ta dla wy­god­niej­szej orien­ta­cji al­pi­ni­stów, poniewaz głów­na gra­ni­ca Rai­iz (1097 m) — pły­sko­wy­ta góra z roz­le­głym szczy­to­wym pła­sko­wyż­em (oko­ło 26 km śred­ni­cy) ni­żej Ra­i­izu Pół­noc­ne­go i ni­żej Ra­i­izu Pół­noc­ne­go ma­łe­go.

Opis trasy: "po pół­noc­nej gra­ni" (zim­owy).

Trasa: "Po pół­noc­nej gra­ni (zim­owy)" — cha­rak­te­ry­stycz­na zim­owa szko­le­nia spor­to­we­go trasa 1B kat. trud­no­ści, ma­ją­ca mi­ni­mal­ny ze­staw prze­szkód na­tu­ral­nych.

Prze­by­cie tej trasy ma nie tyl­ko wal­or estetycz­ny, ale i spor­to­wo-prak­tycz­ne zna­cze­nie, po­niewaź po­zwala w ra­mach wspin­acz­ki od­ro­bić tech­ni­ki:

• ubez­pie­cze­nia
• sa­mou­bez­pie­cze­nia na śnież­no-lo­do­wym te­re­nie

Trasa jest lo­gicz­na w na­wi­ga­cji, obiek­tyw­nie bez­piecz­na, co po­zwala prze­pro­wa­dzać szko­le­nia spor­to­we i spor­to­we wspin­acz­ki w zim­ie.

Sprzęt

Do wy­ko­na­nia wspin­acz­ki w ra­mach szko­le­nia spor­to­we­go od­dzia­łu 6 osób (5 uczest­ni­ków + in­struk­tor) na trasie po­trzeb­ne jest na­stę­pu­ją­ce spe­cjal­ne sprzęt:

Osob­ny (obow­iąz­ko­wy):

• ta­bel­ka
• ra­ki
• cze­kan

Wspól­ny:

• lina głów­na 10 mm — 3 szt. po 50 m
• za­kład­ki — 4 szt.
• haki ska­l­ne — 4 szt.
• śru­by lo­do­we — 3 szt.
• od­cią­gi — 8 szt.
• pęt­le — 6 szt.
• pęt­le — 6 szt.
• mo­ło­tek ska­l­ny — 1 szt.

Aj­s­baj­l — 1 szt.

Od obo­zu baz­wo­go — „Bal­ki geo­lo­gów «Potok Ne­fri­to­wy»” dojść po śnież­nym zbo­czu do ska­ły-wy­spy na po­cząt­ku ko­lu­aru. Na ska­le jest wy­god­ne miej­sce do zor­ga­ni­zo­wa­nia ła­ńc­u­cha.

Część tech­nicz­na

Na po­cząt­ku od ska­ły-wy­spy (miej­sca zor­ga­ni­zo­wa­nia ła­ńc­u­cha) wej­ście po ko­lu­arze (w le­wo — le­wy rę­kaw) do po­ni­że­nia w gra­ni (prze­mycz­ki). Da­lej w górę po zbo­czu usy­pan­ym, o­mij­ając z le­wej stro­ny duży ska­l­ny osta­niec. Da­lej po zaśnie­żo­nym zbo­czu gra­ni do­jść do klu­cza tras­sy — stro­mej śnież­nej na­ra­st­ki, wy­pro­wa­dza­ją­cej na przed­szy­to­we ra­mię.

Kluc tras­sy: śnież­no-lo­do­we zbo­cze dłu­go­ści 50 m, stromość 40–65°, w gór­nej czę­ści — cha­rak­te­ry­stycz­na dla zi­my na­du­t­ka stromość 70–80°.

Da­lej gra­ni­ca wy­rów­nu­je się i tech­nicz­nie nie przed­sta­wia trud­no­ści aż do wyj­ścia na ko­pu­ło­wa­ty szczyt. Tur z za­pi­sem był usta­no­wio­ny przez pi­er­wo­pro­hod­ców na po­łą­cze­niu pół­noc­nej gra­ni z szczy­tem.

Spu­sz­cza­nie ze szczy­tu

Spu­sz­cza­nie po dro­dze wej­ści­owej

R2–R3 — Wej­ście po gra­ni ska­l­nej. Znisz­czo­na gra­ni­ca ska­l­na. Dłu­gość 200 m. Stromość — 35°. Kat. trud­no­ści — 1 — , 1+ . Ruch jed­no­cze­sny na skró­co­nej li­nie. Uży­to haków — 0, za­kład­nych — 0.

Raj­nz Pół­noc­ny ma­ły 1108,0 R3 R2 R1 R0 — po­cząt­ek trasy — obóz baz­wy

Bal­ki geo­lo­gów «Potok Ne­fri­to­wy». Za­bro­szo­na ba­za geo­lo­gów «Potok Ne­fri­to­wy» (dwa bal­ki) zna­j­du­je się w do­li­nie potok­ów Nyr­d-Vo­mėn-Szor, na pół­noc­no-za­chod­nim zbo­czu, u pod­nó­ża gó­ry 1108,9 m (Raj­nz Pół­noc­ny ma­ły).

• R0–R1 — doj­ście po zbo­czu na ska­lę-wy­spę — miej­sce zor­ga­ni­zo­wa­nia ła­ńc­u­cha. Zbo­cze śnież­ne. Dłu­gość — 300 m, stromość — 15–40 °, kat. trud­no­ści — 1B Ruch jed­no­cze­sny. Sa­mou­bez­pie­cze­nie za po­mo­cą cze­ka­na.

• R1–R2 — wej­ście po ko­lu­arze na prze­mycz­kę pół­noc­nej gra­ni. Zbo­cze śnież­no-lo­do­we. Dłu­gość — 1500 m, stromość — 35 °, w gór­nej czę­ści — 45 °. Kat. trud­no­ści — 1B, w gór­nej czę­ści — 2B Ruch jed­no­cze­sny na skró­co­nej li­nie. Sa­mou­bez­pie­cze­nie za po­mo­cą cze­ka­na.

• R2–R3 — wej­ście po gra­ni ska­l­nej. Znisz­czo­na gra­ni­ca ska­l­na. Dłu­gość — 200 m, stromość — 15–25 stop­ni, kat. trud­no­ści — 1+, 1-B. Ruch jed­no­cze­sny na skró­co­nej li­nie.

• R3–R4 — wej­ście po gra­ni śnież­nej na przed­szy­to­we ra­mię. Gra­ni­ca śnież­na z klu­czo­wym od­cin­kiem. Dłu­gość — 700 m. Stromość — 45°. Kat. trud­no­ści — 1+, 2-B. Klucz — wyj­ście na przed­szy­to­we ra­mię gra­ni — śnież­no-lo­do­wa ścien­ka sko­śna: dłu­gość

• 50 m, stromość 65–70°, po­ziom trud­no­ści 2+, 3-ci kat. trud­no­ści R4–R5 — wej­ście na szczyt po gra­ni śnież­nej. Gra­ni­ca śnież­na. 500 m. 15–25°. Nie­ka­te­go­rio­wa­na. Ruch jed­no­cze­sny na skró­co­nej li­nie. Sa­mou­bez­pie­cze­nie za po­mo­cą cze­ka­na. R5 — szczyt 1108,0 (Raj­iz Pół­noc­ny ma­ły). Szczyt ko­pu­ło­wa­ty z usy­pan­ym pła­sko­wyż­em na górze. Tur na po­łą­cze­niu pół­noc­nej gra­ni z szczy­to­wym pła­sko­wyż­em.

  Od­cinek R3–R4.

Spu­sz­cza­nie z przed­szy­to­we­go ra­mienia

na klu­czo­wym miej­scu.