Pa­s­port

  1. Nu­mer roz­dzia­łu we­dług КМГВ — 2010 г. — 8.3. 45

Po­lar­ny Ur­al, masyw gór­ski Ra­i­iz, do­li­na rzeki Sob.

  1. Na­zwa szczy­tu: 1309,0 (szczyt Po­lar­ny)

Wysokość: 1309,0 m, mar­szrut: na grzbie­cie po­łud­niowo-wschod­nim.

  1. Ka­te­go­ria trud­no­ści: pro­po­no­wa­na 1Бз., ПП.
  2. Cha­rak­ter mar­sz­ru­tu — kom­bi­no­wa­ny.
  3. Prze­pa­d wy­so­ko­ści mar­sz­ru­tu: 540 m
  4. Dłu­gość mar­sz­ru­tu: 3500 m
  5. Dłu­gość od­cin­ków naj­więk­szej ka­te­go­rii trud­no­ści:

R1–R3000 m, R2–500 m, R3–0 m, R4–0 m, R5–0 m, R6–0 m.

  1. Śre­dn­ia stro­mość: głów­nej czę­ści mar­sz­ru­tu — 50 stop­ni.

ca­łe­go mar­sz­ru­tu — 45 stop­ni.

9. Uży­te haków:

Uży­to na mar­sz­ru­cie:

  • haków skał­nych — 0
  • za­kład­ek — 0
  • ha­ków szlam­bu­ro­wych sta­cjo­nar­nych — 0
  • ITO — 0
  • ha­ków szlam­bu­ro­wych zdej­mo­wych — 0

Po­zo­sta­wio­no «ha­ków» na trasie: ra­zem — 0; w tym szlam­bu­ro­wych — 0.

  1. Wyj­ście na trasę — 7:00, 12 mar­ca 2006 г.

Wyj­ście na szczyt — 15:30, 12 mar­ca 2006 г. Powrót do BL — 17:00, 12 mar­ca 2006 г

  1. Go­dzi­n prze­jścia ko­man­dy: 8 ч.
  2. Kie­row­nik: Go­le­ta­row An­drzej Mi­chaj­ło­wicz (2-й sp. ra­z­ryad, In­ta).

Uczestnicy:

  • L. Ka­ne­va (3-й sp. ra­z­ryad, Sy­k­ty­w­kar)
  • E. Bur­cev (3-й sp. ra­z­ryad, Sy­k­ty­w­kar)
  • K. Toł­sti­kow (3-й sp. ra­z­ryad, Sy­k­ty­w­kar)
  1. Trener: Żu­ra­w­ljow Se­rgiej Wasi­ljew­icz, tyt­uł — КМС, in­struk­tor-me­to­di­sta 1 ka­te­go­rii.

Opis szczytu

Szczyt 1309 (szczyt Po­lar­ny) — jed­na z gór masy­wu Ra­jiz, zna­j­du­je się w okrę­gu au­to­no­mi­cz­nym Jam­mal­skim (ЯНАО) ob­wo­du tjum­ień­skie­go, okrę­gu fe­de­ral­ne­go Ur­al­skie­go РФ, na wschod­nich stokach Po­lar­ne­go Ur­a­la, na pół­noc­nym za­cho­dzie masy­wu gór­skie­go Ra­jiz, na wod­zie­dle gór­skich do­lin rzek:

  • Nyr­d­wo­m­en-Szor (pół­noc),
  • Sob (za­chód),
  • Jen­g­-Ju (po­łud­niowy-wschód).

Szczyt — wy­raź­na trój­ścien­na pi­ra­mi­da. Wy­so­kość — 1309,0 m. Na­zwa — nie­ofi­cjal­na, ale ugruntowana w śro­do­wi­sku tur­y­sty­cz­no-al­pi­ni­st­ycz­nym. Szczyt 1309 (szczyt Po­lar­ny) — może być ob­iek­tem spor­towych wcho­dzeń, gdyż ma wy­raź­ne ska­ł­ne gra­nie.

Opis mar­sz­ru­tu: «po grzbie­cie po­łud­niowo-wschod­nim 1Б kat. sl. (kom­bi­no­wa­ny)».

Mar­szrut: «Po grzbie­cie po­łud­niowo-wschod­nim 1Б kat. sl. (kom­bi­no­wa­ny)» — cha­rak­ter­y­stycz­ny szko­le­niowo-treningowy mar­szrut pierw­szej ka­te­go­rii trud­no­ści, z peł­nym ze­sta­wem prze­szkód na­tu­ral­nych. Prze­j­ście te­go mar­sz­ru­tu ma nie tylko wal­or estetycz­ny, lecz tak­że prak­tycz­ne zna­cze­nie szko­le­niowo-spor­towe, gdyż po­zwala w ra­mach wcho­dze­nia wy­pra­co­wać tech­nikę asek­ku­ra­cji i sa­mo­ase­ku­ra­cji na pod­łożu skał­nym oraz śnie­go­wo-lo­do­wym. Mar­szrut gra­niowy, co po­zwala pro­wa­dzić szko­le­niowo-spor­towe wcho­dze­nia:

  • zimą
  • latem

Sprzęt

Do wy­ko­na­nia wcho­dze­nia w ra­mach od­dzia­łu szko­le­niowo-spor­towe­go z udzia­łem 6 osób (5 uczest­ni­ków + in­struk­tor) na mar­sz­ru­cie po­trzeb­ne jest na­stę­pu­ją­ce spe­cjal­ne wy­po­sa­że­nie:

osob­iste — ta­bel­kowe, ra­chi­gi i ci­ce­ra­ki obo­wią­zkowe;

wspól­ne:

  • lina głów­na 10 mm — 3×50 m
  • młotek skał­ny — 1 szt.
  • haki skał­ne — 6 szt.
  • aj­s­be­j­cel — 1 szt.
  • ele­men­ty za­kład­kowe — 6 szt.
  • śru­by lo­dowe — 6 szt.
  • od­cią­gi — 6 szt.
  • pęt­le — 8 szt.

Podejście

Od sta­cji Po­lar­ny Ur­al pół­noc­nej że­la­znej dro­gi po do­li­nie rzeki Sob — zimą na nar­tach, latem po dro­dze dla te­re­nów przy­sto­so­wa­nych do przej­azdu — podej­ście do ko­ta, utwo­rzo­ne­go przez za­chod­ni grzbiet szczy­tu 1309 (szczyt Po­lar­ny), wspól­ny skał­ny grzbiet na wscho­dzie oraz za­chod­ni grzbiet szczy­tu 1287 (szczyt To­po­g­ra­fo­w), za­ję­ło 4–6 go­dzin.

Ba­zowy obóz wy­god­nie urzą­dzić przy je­zio­rze (wy­so­ko­ścio­wa ozna­ka po­zio­mu wody je­zio­ra 667,0) na po­lach gór­skiej tun­dry. (Przy­go­to­wa­nie po­żyw­ie­nia — przy­mu­sy, gaz).

Od je­zio­ra, zna­j­du­ją­ce­go się na li­nii pod­nó­ża góry, roz­po­czyna się mar­szrut.

Część tech­nicz­na

Od je­zio­ra pod­nieść się po ko­mu­ni­ka­cie na prze­łęcz Po­łud­ni­owa Ka­rowa (w kla­sy­fi­ka­cji tur. 1Б kat. sl.), da­lej — prze­su­wa­nie się po grzbie­cie.

Dłu­gi skał­ny grzbiet w zimie po­kry­ty jest 3–4 cm na­to­cz­ne­go lodu (zim­ny, bar­dzo twardy). Ska­ły 1–2 kat. sl. za­sy­pa­ne są śnie­giem. Grzbiet jest wy­bu­do­wa­ny pi­ra­mi­dal­nie, na­tu­ral­ny­mi stop­ni­ami o wy­so­ko­ści 3–5 m, bez gwał­tow­nych spad­ków wy­so­ko­ści w po­ni­że­niach.

Ru­szanie się od­by­wa się z prze­ci­w­leg­łą asek­ku­ra­cją, prze­j­ścio­we pun­k­ty:

  • wy­stę­py grzbie­tu,
  • duże blo­ki ka­mien­ne.

Głębokość lodu do uży­cia śru­bów lo­do­wych jest nie­wy­star­cza­ją­ca, uży­cie za­kład­ki jest utrud­ni­one, gdyż szcze­li­ny są za­la­ne lo­dem.

Klucz mar­sz­ru­tu

Do od­cin­ka kluczo­we­go moż­na za­li­czyć wyj­ście na ko­pu­łę szczy­tową po od­cin­kach skał­nych.

Spu­st ze szczy­tu

Dro­gą pod­j­ścia. Masyw gór­ski Rajiz Szczyt 1309 (szczyt Po­lar­ny) Mar­szrut: Po grzbie­cie po­łud­niowo-wschod­nim Po­ziom trud­no­ści — 1Б kat. sl.img-0.jpeg img-1.jpeg

R0 — po­cząt­ek mar­sz­ru­tu. Bi­wak «U je­zio­ra» (wy­so­ko­ścio­wa ozna­ka — 767,0 m). R0–R1 — Podej­ście od bi­wa­ku «U je­zio­ra» pod ko­mu­ni­ka­cję prze­łę­czy Po­łud­ni­owa Ka­rowa.

  • Stok usy­piskowy, za­śnie­żo­ny
  • 1500 m
  • Stro­mość do 45°
  • Po­ziom eks­tre­mal­no­ści od­cin­ka — nie­ka­te­go­ri­j­ny
  • Prze­su­wa­nie się jed­no­cze­sne na skró­co­nej li­nie

R1–R2 — Pod­jazd na prze­łęcz Po­łud­ni­owa Ka­rowa. Śnie­ż­no-lo­do­wa ko­mu­ni­ka­cja.

  • 1200 m
  • Stro­mość — 45–55 stop­ni
  • Po­ziom trud­no­ści — 1–, 1+ kat. sl.
  • Prze­su­wa­nie się jed­no­cze­sne, sa­mo­ase­ku­ra­cja za po­mo­cą ra­chi­gi

R2–R3 — Pod­jazd na szczyt 1309 (Szczyt Po­lar­ny) po grzbie­cie po­łud­niowo-wschod­nim. Za­snie­żo­ny skał­ny grzbiet. Na­to­cz­ny lód. Gę­ste śnie­ż­no- fir­no­we zę­by («Cuk­ro­wa gło­wa»).

Dłu­gość od­cin­ka — 2000 m. Stro­mość — 35, w gór­nej czę­ści do 50 stop­ni. Po­ziom trud­no­ści — 1 kat. sl.

W gór­nej czę­ści przy wyj­ściu na wie­żę szczy­tową:

  • 50 m — 2-, 2+ kat. sl.

Spu­st ze szczy­tu. Od skał­nej wie­ży szczy­towej spu­st spor­towy (4 li­ny), da­lej — z prze­ci­w­leg­łą asek­ku­ra­cją.

Z prze­łę­czy Po­łud­ni­owa Ka­rowa do za­chod­niej ko­ty po wy­rów­ny­wa­ją­cej się ko­mu­ni­ka­cji 2-, 1+ kat. sl. Nie sta­no­wi trud­no­ści.

W ra­zie nie­po­gody moż­na na­wi­snąć do spusz­cze­nia li­ny (4 li­ny).

img-2.jpeg

1309.0

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz