Wier­cho­łek 1037 (Pendirmape Wschodnia). Trasa: po wschodnim grzbiecie. Kat. trudn. — 1B (zimowa). Kierownik: Siergiej Walentinowicz Sierjakow. Północna część Uralu Polarnego (Uralu Za­po­lar­nego), łańcuch górski Mały Pajpudyński

Dział w KMGW — 8.3. E-mail — ZHUR58@RAMBLER.RU

Spra­woz­da­nie

Z pierw­sze­go wej­ścia na trasie alpinistycznej: na wierzchołek 1037 (Pendirmape Wschodnia) 1B kat. trudn. (zimowa). Na corocznej imprezie alpinistycznej: «Puchar NP «Klub północnych podróży «Sauk-Paj» (Klasa «Pierwsze wejścia») 2014

Region: Uralski Okręg Federalny Federacji Rosyjskiej (UFO), Jamalsko-Nieniecki Okręg Autonomiczny obwodu tiumeńskiego. Krajobraz górski: Północna część Uralu Polarnego (Uralu Za­po­lar­nego) Dolina: dolina rzeki Mała Pajpudyna Grzbiet: Mały Pajpudyński Wier­zchołki: 1037 (Pendirmape Wschodnia) Trasa: Po wschodnim grzbiecie Poziom trudności: orientacyjnie — 1B kat. trudn. (zimowa) Przygotowali: Sierjakow S.W., Żurawlew S.W., lipiec 2014 r.

Północna część Uralu Polarnego (Uralu Za­po­lar­nego). Mały Pajpudyński łańcuch górski. Południowo-wschodni cyrk. Wier­cho­łek: 1037 (Pendirmape Wschodnia). Trasa: «Po wschodnim grzbiecie». Orientacyjnie: 1B kat. trudn. (Zimowa). Fragment mapy Sztabu Generalnego FR.

Pa­спорт

1. Numer działu wg KMGW — 2010 r. — 8.3.

Północna część Uralu Polarnego (Uralu Za­po­lar­nego), łańcuch górski Mały Pajpudyński.

2. Nazwa wierzchołka: 1037 (Pendirmape Wschodnia)
3. Wysokość: 137 m
4. Trasa: Po wschodnim grzbiecie
5. Kategoria trudności: 1B kat. trudn.
6. Charakter trasy — zimowa.
7. Różnica wysokości trasy: 600 m
8. Długość trasy: 1655 m
9. Długość odcinków największej kat. trudn.:

1 k.t. — 2 odcinki — 315 m, 2 k.t. — 2 odcinki — 1340 m, 3 k.t. — 0 odcinków — 0 metrów, 4 k.t. — 0 odcinków — 0 m, 5 k.t. — 0 odcinków — 0 m, 6 k.t. — 0 odcinków — 0 m.

10. Średnie nachylenie: — 30°.
11. Użyto haków:

Użyto w ogóle na trasie:

• haków skalnych — 0 szt
• закладок — 0 szt
• haków sztymburych stałych — 0
• ITO — 0
• haków sztymburych zdejmowanych — 0.

Pozostawiono «haków» na trasie: w ogóle — 0 szt; w tym haków sztymburych — 0.

12. Wyjście na trasę — 8:00, 8 maja 2014 r.

Wyjście na wierzchołek (Pendirmape) — 12:00, 8 maja 2014 r. Powrót do BL — 13:00, 8 maja 2014 r.

13. Godzin przepracowanych przez zespół: — 5 godz.
14. Kierownik: Sierjakow Siergiej Walentinowicz (2. sp. разр, m. Workuta). Uczestnicy: Bachwałowa Alla Aleksandrowna (Workuta, 3. sp. разр), Boczkа Grigorij Grigoriewicz (Workuta, 3. sp. разр), Kabanow Aleksandr Anatoliewicz (Workuta, 3. sp. разр), Lakomy Roman Siergiejewicz (Workuta, 3. sp. разр), Majer Wiktor Ludwikowicz (Workuta, 3. sp. разр), Tiszczenko Władimir Wiktorowicz (Workuta, 3. sp. разр).
15. Trener: Żurawlew Siergiej Wasiliewicz, tytuł — KMS, instruktor-metodyk 1 kategorii.

Północna część Uralu Polarnego (Uralu Za­po­lar­nego). Wier­cho­łek: 1037 (Pendirmaurato Wschodnia). Trasa: «Po wschodnim grzbiecie». Orientacyjnie: 1B kat. trudn. (zimowa). Odcinki:

• R1
• R2
• R3

Foto №1 — podjazd na fałszywy wierzchołek. Foto №2 — górna część wschodniego grzbietu (profil). Foto №3 — zespół pierw­sze­go wej­ścia na trasie na wierzchołku.

Uczestnicy pierw­sze­go wej­ścia. Kierownik: Sierjakow S. W. (2. sp. разр, Workuta).

Uczestnicy:

• Bachwałowa A. A. (3. sp. разр, Workuta)
• Boczkа G. G. (3. sp. разр, Workuta)
• Kabanow A. A. (3. sp. разр, Workuta)
• Lakomy R. S. (3. sp. разр, Workuta)
• Majer W. L. (3. sp. разр, Workuta)
• Tiszczenko W. W. (3. sp. разр, Workuta)

Opi­sa­nie wierz­chołka

Wier­cho­łek 1037 (Pendirmape Wschodnia) — wierzchołek-tysięcznik grzbietu Mały Pajpudyński Północnej części Uralu Polarnego (Uralu Za­po­lar­nego), wysunięty na wschód od węzłowego wierzchołka łańcucha górskiego Pendirmape (1221). Znajduje się we wschodnim grzbiecie wierzchołka Pendirmape na terytorium Jamalsko-Nienieckiego Okręgu Narodowego (JNAO) obwodu tiumeńskiego (Uralski Okręg Federalny Federacji Rosyjskiej). Wysokość wierzchołka 1037 — oficjalna, zaznaczona na mapie-kilometrówce Sztabu Generalnego FR. Nazwa nieoficjalna, określona wg cech orograficznych. Służy do identyfikacji wierzchołka.

Opi­sa­nie tra­сы

Trasa «Po wschodnim grzbiecie» — charakterystyczna szkoleniowo-treningowa trasa kombinowana 1B kategorii trudności (śnie­ż­no-lo­dowy). Posiada pełny zestaw śnie­ż­no-lo­dowych przeszkód naturalnych, odpowiadających trasom tego poziomu.

Przejście danej trasy ma nie tylko estetyczne, ale i szkoleniowo-sportowe praktyczne znaczenie, gdyż pozwala w ramach wejścia od­ro­bo­tać techniki:

• ubezpieczenia
• samo­ubez­pie­cze­nia na śnieżnym reliefie

Trasa logiczna, długa, wymagająca wstępnego przygotowania.

Sprzęt

Do wejścia w składzie szkoleniowo-sportowej grupy z 6 osób (5 uczestników + instruktor) na trasie niezbędne jest następujący specjalny sprzęt:

Osobisty (podstawowy, w tym):

• raki
• lodo­rę­bow
• sznur lawinowy (bip­per)

Ogólny:

• lina główna 10 mm — 3×50 m
• łopata lawinowa — 2 szt.

Podejście

Wejście odbywa się ze stanowiska «Między­rze­czе ruczajów Niedźwiedzi i Prosty».

Podejście do stanowiska:

• Podejście odbywa się na nartach (dopuszczalne są śnie­go­stu­py).
• Od pół­stan­ku «110 km» (dawny przysiółek Polarny) iść po zaśnieżonej drodze gruntowej do zniszczonego mostu przez rzekę Mała Pajpudyna.
• Dalej prawym brzegiem rzeki wznosić się w górę rzeki Mała Pajpudyna.
• Po przejściu przez ruczaj Niedźwiedzi (możliwa jest otwarta woda) na wysokim lewym brzegu dogodne miejsca na organizację biwaku.

Należy wziąć pod uwagę, że:

• Biwak «Między­rze­czе ruczajów Niedźwiedzi i Prosty» znajduje się w strefie tundry, niezbędne są gazowe palniki.
• Telefonii komórkowej nie ma.
• Łączność za pomocą radiostacji UKF — problematyczna.

Czas podejścia:

• Od pół­stan­ku «110 km» do biwaku zajmuje 3–4 godz.
• Od biwaku «Między­rze­czе ruczajów Niedźwiedzi i Prosty» do początku trasy — pół­to­ra–dwie godz.

Część techniczna

Początek trasy — śnieżny stok wschodniego grzbietu. Jest dogodne miejsce na organizację łączek — osłonięta od wiatru nisza pod skałą. Raki na trasie — obowiązkowe! W maju na­sta­wa kor­ка po gęstości nie ustępuje wieloletniemu firn­owi.

Stok potencjalnie lawiniasty, szczególnie przy opadach świeżego śniegu, dlatego zaleca się podjazd po stoku «w лоб» aż do wyjścia na fałszywy wierzchołek. Z fałszywego wierzchołka iść po wschodnim grzbiecie. Grzbiet szeroki. Po grzbiecie podnieść się do podstawy kopuły wierzchołkowej 1037 (Pendirmape Wschodnia). Dalej podnieść się na wierzchołek.

Trasa równoważna pod względem trudności, nie ma wyraźnie zaznaczonego odcinka kluczowego.

Wier­cho­łek 1037 (Pendirmape Wschodnia) — wyrażony skalny oścień o wysokości 10–15 m. Tur pod skalnym ośćcem.

Spust. Spust z wierzchołka odbywa się po ścieżce podjazdu.

Podejście: Od obozu bazowego do podstawy wschodniego grzbietu — 1,5–2 godz.

Odcinek R0–R1. Podjazd na wschodni grzbiet, na fałszywy wierzchołek. Śnieżny stok.

• Długość — 1100 m
• Nachylenie — do 45°
• Poziom trudności — 1+–2− kat. trudn.
• Ruch — jedno­cze­śnie z ubezpieczeniem wzajemnym, w łączkach
• Użyto/pozostawiono haków/заклад­nych: 0/0 szt, 0/0 szt

Odcinek R1–R2. Przejście wschodniego grzbietu pod kopułę wierzchołkową. Śnieg, twardy наст, lite na­ле­ди. Karnizy. (Subiektywne zagrożenie lawinowe!)

• Długość — 300 m
• Nachylenie — 20°
• Poziom trudności — 1 kat. trudn.
• Ruch — jedno­cze­śnie, w łączkach z ubezpieczeniem wzajemnym
• Użyto/pozostawiono haków/заклад­nych: 0/0 szt, 0/0 szt

Odcinek R2–R3. Podjazd na kopułę wierzchołkową i skalny oścień — wierzchołek. Śnieg, twardy наст, na­ле­ди «Cukrowa głowa». W górnej części — zaśnieżone skały.

• Długość — 250 m (skalny oścień — 15 m)
• Nachylenie — 45°
• Poziom trudności — 2 kat. trudn.
• Ruch — z ubezpieczeniem na­prze­mien­nym, współdziałanie łączek
• Użyto/pozostawiono haków/заклад­nych: 0/0 szt, 0/0 szt

R3–wierzchołek: Skalny oścień o wysokości 15 m. Nie ma wygodnej płaszczyzny, tur u podstawy ośćca.

Spust. Spust z wierzchołka odbywa się po ścieżce podjazdu.

Północna część Uralu Polarnego (Uralu Za­po­lar­nego). Mały Pajpudyński łańcuch górski. Południowo-wschodni cyrk. Wier­cho­łek: 1037 (Pendirmape Wschodnia). Trasa: «Po wschodnim grzbiecie». 1B (zimowa) (orientacyjnie) (tabela przeszkód naturalnych trasy)

Pod­су­мки

Długość trasy — 1655 m. Średnie nachylenie — 30°. Charakter reliefu — śnie­ż­no-lo­dowy. Odcinków technicznych:

• 1 kat. trudn. — 2 odcinki — 315 m
• 2 kat. trudn. — 2 odcinki — 1350 m

Użyto haków i заклад­nych: 0/0 szt. Pozostawiono haków i заклад­nych: 0/0 szt.

Podejście i obóz bazowy

Podejście do obozu bazowego w między­rze­czу ruczajów Niedźwiedzi i Prosty od pół­stan­ku «110» km (dawny przysiółek Polarny) — 3–4 godz. na nartach (śnie­go­stu­pach).

Północna część Uralu Polarnego (Uralu Za­po­lar­nego). Mały Pajpudyński łańcuch górski. Południowo-wschodni cyrk. Wier­cho­łek: 1037 (Pendirmape Wschodnia). Trasa: «Po wschodnim grzbiecie». Orientacyjnie: 1B kat. trudn. (Zimowa). Foto wschodniego grzbietu z pro­ри­сов­кой ścieżki podjazdu.

Podejście: Od obozu bazowego do podstawy wschodniego grzbietu — 1,5–2 godz.

Odcinek R0–R1. Podjazd na wschodni grzbiet, na fałszywy wierzchołek. Śnieżny stok.

• Długość — 1100 m
• Nachylenie — do 45°
• Poziom trudności — 1+–2− kat. trudn.

Ruch jedno­cze­śnie z ubezpieczeniem wzajemnym, w łączkach. Użyto/pozostawiono haków/заклад­nych: 0/0 szt, 0/0 szt.

Odcinek R1–R2. Przejście wschodniego grzbietu pod kopułę wierzchołkową.

• Śnieg, twardy наст, lite na­ле­ди
• Karnizy
• (Subiektywne zagrożenie lawinowe!)

Długość — 300 m. Nachylenie — 20°. Poziom trudności — 1B kat. trudn. Ruch jedno­cze­śnie, w łączkach z ubezpieczeniem wzajemnym. Użyto/pozostawiono haków/заклад­nych: 0/0 szt, 0/0 szt.

Odcinek R2–R3. Podjazd na kopułę wierzchołkową i skalny oścień — wierzchołek. Śnieg, twardy наст, na­ду­вы «Cukrowa głowa». W górnej części — zaśnieżone skały.

Długość — 250 m (skalny oścień — 15 metrów). Nachylenie — 45°. Kat. trudn. — 2B.

Ruch z ubezpieczeniem na­prze­mien­nym, współdziałanie łączek.

Użyto/pozostawiono haków/заклад­nych: 0/0 szt, 0/0 szt.

R3 — wierzchołek: skalny oścień o wysokości 15 m. Nie ma wygodnej płaszczyzny, tur u podstawy ośćca.

Spust: Po ścieżce pod­jazdu. Początek trasy — nisza pod skałą w dolnej części wschodniego stoku wschodniego grzbietu — R0 (Miejsce organizacji łączek)