Pa­s­port

1. Nu­mer roz­dzia­łu we­dług КМГВ — 2010 г. — 8.3.57

Ural Po­lar­ny, masyw gór­ski Rai­iz, do­li­na poto­ku Nyrd­vomеn-Szor.

2. Naz­wa szczy­tu: 1159,0 (Dino­zaur Głów­ny)

wy­so­kość: 1159,0 m n.p.m. Tras­sa: cen­tral­nym kon­trfor­sem za­chod­niej ska­ły pół­noc­nej ścia­ny za­chod­niego grze­bie­nia.

3. Ka­t. sł.: 2B
4. Cha­rak­ter tras­sy — ska­lna.
5. Prze­pa­d wy­soko­ści tras­sy: 890 m
6. Dłu­gość tras­sy: 3000 m
7. Dłu­gość od­cin­ków naj­wyż­szej ka­t. sł.:

1 k. s. — 2 od­cin­ki — 250 m, 2 k. s. — 2 od­cin­ki — 300 m, 3 k. s. — 3 od­cin­ki — 250 m

4 k. s. — 0 od­cin­ków — 0 m, 5 k. s. — 0 od­ci­nek — 0 m, 6 k. s. — 0 m

8. Śre­dn­ia stro­mość: głów­nej czę­ści tras­sy — 65°.

ca­łej tras­sy — 55°. 9. Uży­to haków: Uży­to wszyst­kich na tras­sie:

• ska­lnych haków — 15,
• za­kładek — 72,
• szlam­bu­rzo­wych sta­cjo­nar­nych — 0,
• ITO — 0,
• szlam­bu­rzo­wych od­ry­wal­nych — 0. Po­zo­sta­wio­no „ha­ków” na tras­sie: wszyst­kich — 0; w tym szlam­bu­rzo­wych — 0.

10. Wyj­ście na tras­sę — 6:00, 1 lipca 2006 г.

Wyj­ście na szczyt — 12:00, 1 lipca 2006 г. Po­wrót do BЛ — 14:00, 1 lipca 2006 г

11. Go­dzin prze­szło­ści za­ło­gi: — 8 h.
12. Kie­row­nik: W. Toro­pow (1-sza kat. spor­to­wa, Syk­tyw­kar).

Ucz­est­ni­cy: P. Bon­da­ruk (2-ga kat. spor­to­wa, Syk­tyw­kar), Yu. Wa­łu­żis (2-ga kat. spor­to­wa, Syk­tyw­kar), O. Er­mo­lin (2-ga kat. spor­to­wa, Syk­tyw­kar).

13. Trener: Żu­raw­low Ser­gej Wa­si­lie­wicz, ty­tuł — КМС, in­struk­tor me­to­dyk 1-szej ka­te­go­rii.

Opis szczytu

Sz­czyt 1159 (Dino­zaur Głów­ny) — jed­na ze szczy­tów masy­wu gór­skie­go Rai­iz, zna­j­du­je się w okrę­gu au­to­no­micznym Jam­alsko-Nie­niec­kim (ЯНАО) ob­wo­du tju­meń­skie­go, okrę­gu fe­de­ral­ne­go Ural­skie­go RF, na wschod­nich sto­kach Uralu Po­lar­ne­go, na pół­noc­nym za­cho­dzie masy­wu gór­skie­go Rai­iz, w do­li­nie poto­ku Nyrd­vomеn-Szor.

Sz­czyt 1159 (Dino­zaur Głów­ny) — wy­raź­nie wy­ra­żo­na gó­ra masy­wu gór­skie­go Rai­iz, ła­t­wo roz­po­zna­wal­na, wi­dać ze sta­cji Je­lecka, Ural Po­lar­ny, po­łu­st­a­nek 110 km (p. Po­lar­ny).

Naz­wa — nie­ofi­cjal­na, ale uza­sad­nio­na w śro­do­wi­sku tur­sty­ki i al­pi­ni­sty­ki.

Sz­czyt 1159 (Dino­zaur Głów­ny) jest naj­po­pu­lar­niej­szym obiek­tem wspi­cza­nek szko­le­nia spor­to­wego na Uralu Po­lar­nym. Do szczy­tu pro­wa­dzi wie­le szla­ków od 1Б do 4А ka­t. sł.

Opis trasy

Trasa „Ce­ntral­nym kon­trfor­sem za­chod­niej ska­ły pół­noc­nej ścia­ny za­chod­nie­go grze­bie­nia (ska­l­na)” — cha­rak­te­ry­stycz­na trasa szko­le­nia spor­to­wego 1Б ka­te­go­rii zło­żo­no­ści, z peł­nym ze­sta­wem na­tu­ral­nych prze­szkód, od­po­wia­da­ją­cych tra­som te­go po­zio­mu. Prze­by­cie te­j trasy ma nie tyl­ko wal­or estetycz­ny, lecz tak­że prak­tycz­ny szko­le­nia spor­to­wego, gdyż po­zwa­la w ra­mach wspie­cze­nia wy­pró­bo­wać tech­nikę ubez­pie­cze­nia i sa­mou­bez­pie­cze­nia na ter­mie ska­l­nym.

Wypo­sa­że­nie

Dla wy­ko­na­nia wspie­cze­nia w ra­mach od­dzia­łu szko­le­nia spor­to­wego z 6 osób (5 ucz­est­ni­ków + in­struk­tor) na tras­sie po­trzeb­ne jest na­stę­pu­ją­ce spe­cjal­ne wypo­sa­że­nie:

Osob­ste:

• Ta­bel­kowe
• Ra­mio­no­gaw­ki — tyl­ko zi­mo­ją i w se­zo­nie przej­ścio­wym
• Lo­do­rub — tyl­ko zi­mo­ją i w se­zo­nie przej­ścio­wym

Wspól­ne:

• Li­na głów­na 10 mm — 3 × 50 m
• Mło­tek ska­l­ny — 2 szt.
• Haki ska­l­ne — 16 szt.
• Aj­s­bajl — 1 szt.
• Za­kład­ne ele­men­ty — 12 szt.
• Lo­do­bu­ry — 0 szt.
• Od­cią­gi — 10 szt.
• Pet­le — 10 szt.

Po­d­chód

Wspie­cze­nie od­by­wa się ze sta­cji „Del­ta Nyrd­vomеn-Szo­ra”.

Na po­czą­tek:

• Prze­pra­wić się w bród przez poto­ku Nyrd­vomеn — Szor na le­wy brzeg.
• Da­lej po ku­ru­mo­wi­sku i zbo­czu gór­sko-tun­dro­wym wznieść się do po­da­stawy za­chod­niej ska­ły (w tra­k­cie — naj­bar­dziej pra­wej) pół­noc­nej ścia­ny za­chod­nie­go grze­bie­nia.
• Na­stęp­nie dojść do po­cząt­ku trasy — du­ży blok ka­men­ny pod ce­ntral­nym kon­trfor­sem.

U ska­ły — punk­t kon­tro­l­ny po­cząt­ku trasy. Ist­nie­je wy­god­na po­wierzch­nia dla or­ga­ni­za­cji łań­cu­cha.

Część tech­nicz­na

Trasa roz­po­czy­na się od prze­by­cia roz­człon­ko­wa­nej pły­ty. Subiek­tyw­ne za­gro­że­nie od pad­ją­cych ka­me­ni — na po­łkach leżą małe i śred­niej wiel­ko­ści ka­mie­nie.

Na­stęp­nie — wy­j­ście pod na­chy­lo­ną ścia­nę — „Kas­ka­do­wą”. To długa na­chy­lo­na ścia­na z je­dno­li­tym ła­dze­niem śred­nie­go stop­nia trud­no­ści. Ist­nie­je wie­le wy­god­nych miejsc dla or­ga­ni­za­cji prze­ci­wet­nich punk­tów i ba­zo­wych sta­cji.

Po ścia­nie „Kas­ka­do­wa” — wy­j­ście pod gra­ni­cz­ną ścian­kę — ska­lną ścianę śred­nie­go stop­nia trud­no­ści, wy­ma­ga­ją­cą od pierw­sze­go idą­ce­go umie­jęt­no­ści o­rien­ta­cji na ska­lnym mak­ro­re­lie­fie.

Kluczem trasy jest we­wnętr­zny kąt „Gład­ki”. Tech­nicz­nie trud­ne ła­dze­nie po mo­no­li­tycz­nych ska­łach.

Po przej­ściu klucza — wy­j­ście na szczyt ska­l­nej wie­ży za­chod­niej ska­ły po po­ka­że­nym ska­lnym grze­bień­ku. Spu­stek na za­chod­ni grzebień prze­by­wa się jed­no­cze­śnie, na skró­co­nej li­nie, po se­rii ska­l­nych po­łek.

Da­lej:

• prze­j­ście po za­chod­nim grze­bie­niu,
• wznie­sie­nie się na osu­pisko­wy ko­pu­łę szczy­tu, któ­re tech­nicz­nie nie sta­no­wi trud­no­ści (trasa 1Б po za­chod­nim grze­bie­niu).

Sz­czyt jest oz­na­czo­ny zna­kiem try­gon­o­me­trycz­nym.

S­pu­stek ze szczy­tu.

Spu­stek ze szczy­tu na­stę­pu­je:

• po za­chod­nim grze­bie­niu i za­chod­nim ku­luarze (trasa 1Б ka­t. sł.)
• po po­łu­d­niowo-wschod­nim spu­sko­wym ku­luarze (nie­ka­te­go­rio­wa­ny)

Ural Po­lar­ny. Ma­syw gór­ski Rai­iz. Sz­czyt — 1159 m (Dino­zaur Głów­ny).

Ural Po­lar­ny. Ma­syw gór­ski Rai­iz. Sz­czyt — 1159 m (Dino­zaur Głów­ny).

Trasa: „Po ce­nt­ral­nym kon­tr­for­sie za­chod­niej ska­ły pół­noc­nej ścia­ny za­chod­nie­go grze­bie­nia” 2Б ka­t. sł. (ska­l­na).

Od­ci­nek R1–R2. Prze­by­cie pły­ty.

Dłu­gość: 25 m. Stro­mość: 45°. Po­ziom: Ural Po­lar­ny. Ma­syw gór­ski: Rai­iz. Sz­czyt: 1159 (Dino­zaur Głów­ny). Trasa: „Po ce­ntral­nym kon­tr­for­sie za­chod­niej ska­ły pół­noc­nej ścia­ny za­chod­nie­go grze­bie­nia”. 2Б ka­t. sł. (ska­l­na).

Od­ci­nek R2–R3. Fo­to-pro­fil ścia­ny „Kas­ka­do­wa”. Dłu­gość — 250 m. Stro­mość — 55–60°. Po­ziom trud­no­ści — 2+, 3− ka­t. sł.

R0 — Sta­cja Del­ta Nyrd­vomеn-Szo­ra

Ural Po­lar­ny. Ma­syw gór­ski Rai­iz. Sz­czyt 1159,0 (Dino­zaur Głów­ny). Trasa:

• Po ce­ntral­nym kon­tr­for­sie
• za­chod­niej ska­ły