Pa­s­port

1. Nr roz­dzia­łu we­dług KMGV — 2010 r. — 8.3.58

Ur­zał Po­lar­ny, gó­ry Ra­jiz, do­li­na pot­oku Nyr­dwo­mėn-Szor.

2. Na­zwa szczy­tu: 1159,0 (Di­no­zaur Głów­ny)

wy­so­kość: 1159,0 m n.p.m. Tras­sa: po­wsta­łym skał­nym masy­wem pół­noc­nej ścia­ny za­chod­niej gra­ni (,,Po dwóch skał­nych trój­kąt­ach'').

3. Ka­t. tr.: 2B
4. Cha­rak­ter tras­sy — skał­ny.
5. Prze­pa­d wy­soko­ści tras­sy: 890 m
6. Dłu­gość tras­sy: 3000 m
7. Dłu­gość od­cin­ków naj­wyż­szej ka­t. tr.:

1-szej k. t. — 2 od­cin­ki — 500 m, 2-giej k. t. — 2 od­cin­ki — 700 m, 3-ciej k. t. — 2 od­cin­ki — 280 m

4-tej k. t. — 3 od­cin­ki — 40 m, 5-tej k. t. — 1 od­ci­nek — 45 m, 6 — 0 m

8. Śred­nia stro­mość: głów­nej czę­ści tras­sy — 65°.

ca­łej tras­sy — 55°.

9. Uży­to haków:

Uży­to na tras­sie: haków skał­nych — 0, zakła­danych ele­men­tów — 36, haki wkle­jane sta­łe — 0, ITO — 0, haki wkle­jane zdej­mowane — 0. Po­zo­sta­wio­no „haków” na tras­sie: ra­zem — 0; w tym haków wkle­ja­nych — 0.

10. Wyj­ście na tras­se — 7:00, 9 sierp­nia 2006 r.

Wyj­ście na szczyt — 12:00, 9 sierp­nia 2006 r. Po­wrót do ba­zy — 14:00, 9 sierp­nia 2006 r.

11. Go­dzin prze­marszu dru­żyny: 7 h.
12. Kie­row­nik: S. Ma­lcew (1-szy sp. sto­pień, in­struk­tor-me­to­dyk 2 ka­te­go­rii, m. Uch­ta).

Uczest­ni­cy: E. Do­nusz­ko (2-gi sp. sto­pień, m. Uch­ta).

13. Trener: Żu­raw­lew Ser­gie­j Wasi­lie­wicz, ty­tuł — KMS, in­struk­tor-me­to­dyk 1-szej ka­te­go­rii.

Opis szczytu

Szczyt 1159 (Dinozau­rw Głów­ny) — je­den ze szczy­tów masy­wu Ra­jiz, w okrę­gu Na­rio­nal­nym Jam­ba­jo­wiec (ЯНАО) ob­wo­du tiumeń­skie­go, Ur­zał Fe­de­ral­ny RF, na wscho­dnich sto­kach Ur­za­łu Po­lar­ne­go, na pół­noc­nym za­cho­dzie masy­wu Ra­jiz, w do­li­nie pot­oku Nyr­dwo­mėn-Szor.

Szczyt 1159 (Dinozau­rw Głów­ny) — wy­raź­na góra masy­wu Ra­jiz, ła­twa do zi­den­ty­fi­ko­wa­nia, wi­doczna ze sta­cji Elec­ka­ja, Po­lar­ny Ur­zał, po­ło­st. 110 km (os. Po­lar­ny).

Na­zwa — nie­ofi­cjal­na, ale ut­rwa­lo­na w śro­do­wi­sku tu­ry­stycz­no-al­pi­ni­stycz­nym.

Szczyt 1159 (Dinozau­rw Głów­ny) — naj­bar­dziej po­pu­lar­ny cel wsp­in­czek tre­nin­go­wych na Ur­za­le Po­lar­nym. Na szczyt pro­wa­dzą liczne tras­sy o trud­no­ści od 1B do 4A.

Opis trasy

Trasa ,,Po wschod­nim skał­nym masy­wie pół­noc­nej ścia­ny za­chod­niej gra­ni (skał­na)'' — cha­rak­te­ry­stycz­na trasa tre­nin­go­wa 3A kat. tr., z peł­nym ze­sta­wem prze­szkód na­tu­ral­nych, od­po­wia­da­ją­cych trasom te­go po­zio­mu.

Prze­by­cie te­j trasy ma nie tyl­ko wal­or estetycz­ny, ale i prak­tycz­ny tre­nin­go­wo-sportowy, gdyż po­zwala w ra­mach wsp­in­acz­ki po­znać tech­nikę:

• ubez­pie­cze­nia;
• sa­mou­bez­pie­cze­nia na trud­nym te­re­nie skał­nym.

Wyp­sa­że­nie

Do wy­ko­na­nia wsp­in­acz­ki w ra­mach sek­cji tre­nin­go­wo-sportowej w skła­dzie 6 osób (5 uczest­ni­ków + in­struk­tor) na tras­sie nie­zbęd­ne jest na­stę­pu­ją­ce spe­cjal­ne wyp­sa­że­nie:

Oso­bi­ste:

• Ta­bel­kowe
• Ra­chy (tyl­ko zi­mo­wą i w po­ro­dzie przej­ścio­wej)
• Cio­sek (tyl­ko zi­mo­wą i w po­ro­dzie przej­ścio­wej)

Gro­ma­dzkie:

• Li­ny głów­ne 10 mm — 3×50 m
• Mło­tek skał­ny — 2 szt.
• Haki skał­ne — 16 szt.
• Ajs­be­il — 1 szt.
• Ele­men­ty zakła­dane — 12 szt.
• Śru­by lo­dowe — 0 szt.
• Łącz­ni­ki — 10 szt.
• Pet­le — 10 szt.

Po­dchod

Wsp­in­acz­ka roz­po­czyna się ze sta­no­wi­ska ,,Del­ta Nyr­dwo­mėn-Szora''. Na po­czą­tek prze­pra­wić się na drugą stro­nę pot­oku Nyr­dwo­mėn-Szor na le­wy brzeg. Da­lej po ku­rum­ni­kach i zbo­czu po­kry­tym tundrą gór­ską wznieść się ku pod­no­żu po­wsta­łe­go skał­ne­go masy­wu (od stro­ny le­wej) pół­noc­nej ścia­ny za­chod­niej gra­ni.

Część tech­nicz­na

Trasa roz­po­czyna się od wej­ścia po se­rii ła­twych pó­łek skał­nych. Subiek­tyw­ne zag­roż­nie ka­mien­ne — na pół­kach leżą drob­ne i śred­niej wiel­ko­ści ka­mie­nie.

Da­lej — wy­jście pod słabo wy­raź­ny we­wnętrz­ny kąt — „Kory­to''. Ska­ły kom­pli­ku­ją się do śred­nie­go po­zio­mu. Za­cze­py pasyw­ne, wy­gład­zone. Miejsc dla or­ga­ni­za­cji punk­tów prze­chwy­towych ma­ło, brak wy­raź­nych wy­stępów, lecz są szcze­li­ny dla ele­men­tów zakła­da­nych (stop­per od 4 do 10 nu­me­ru).

Po „Ko­ry­cie'' wejść na wierz­cho­łek pierw­sze­go skał­ne­go trój­ką­ta pod klu­czową ścia­nę. Ścia­na klu­czowa sko­śna, lecz tak­że nie ma ak­tyw­ne­go re­lie­fu, dla­te­go do jej przej­ścia wy­ma­gane są umie­jętno­ści przej­ścia po ska­łach na rów­no­wa­dze i w an­ty­upo­rach przy uży­ciu pasyw­nych za­cze­pów.

Da­lej:

• Wejść po ścia­nie na wierz­cho­łek dru­gie­go skał­ne­go trój­ką­ta.
• Kon­ty­nu­ować po nie­trud­nym, roz­kruszo­nym grze­bie­niu skał­nym do za­chod­niej gra­ni.
• Wejść po za­chod­niej gra­ni na przed­siez­czy­sto­wy taras.
• Z przed­siez­czy­sto­we­go tar­su wejść po ła­twych ska­łach i roz­kruszo­nej, wiel­ko­blo­ko­wej po­sypis­ce ka­mien­nej na ko­pułę wierz­choł­kową.

Wierz­cho­łek ozna­czo­ny jest zna­kiem tri­an­gu­la­cyj­nym.

Spu­sz­cze­nie z wierz­choł­ka.

Spu­sz­cza­nie z wierz­choł­ka prze­pro­wadza się:

• po za­chod­niej gra­ni i za­chod­nim ko­lu­arze (trasa 1B kat. tr.)
• po po­łu­dnio­wo-wscho­dnim ko­lu­arze spu­sto­wym (nie­ka­te­go­rio­wy)

Od­ci­nek R2–R3. Wej­ście na pierw­szy skał­ny trój­kąt po słabo wy­raź­nym we­wnętrz­nym kącie „Kory­to''. Ska­ły śred­niej trud­no­ści.

• Dłu­gość — 300 m
• Stro­mość — 45–50°
• Po­ziom trud­no­ści — 3–, 3+ kat. tr.

Ru­ch na­prze­mien­ny, współ­pra­ca w par­ze. Uży­to:

• Haków — 0 szt.

• Zakła­danych ele­men­tów — 18 szt. Od­ci­nek R1–R2. Wej­ście po nie­stromych, prze­ry­wa­nych pó­ł­kach skał­nych. Ska­ły roz­kruszo­ne. Subiek­tyw­ne zag­roż­nie ka­mienne.

• Dłu­gość — 200 m

• Stro­mość — 45°

• Po­ziom trud­no­ści — 1–, 1+ kat. tr.

Ru­ch jed­no­cze­śnie. Uży­to:

• Haków — 0 szt.
• Zakła­danych ele­men­tów — 0 szt.

Od­ci­nek R0–R1. Do­j­ście do pod­no­ża po­wsta­łe­go skał­ne­go masy­wu. Sto­k. Tund­ra gór­ska. Ku­rum­ni­ki. Dłu­gość — 3000 m. Stro­mość — do 40°. Po­ziom trud­no­ści — nie­ka­te­go­rio­wy. Ru­ch jed­no­cze­śnie. Uży­to:

• Ha­ków — 0 szt.
• Zak­ład­anych ele­men­tów — 0 szt.

Od­ci­nek R1–R2. Roz­kruszo­ny sto­k skał­ny. Roz­kruszo­na, wiel­ko­blo­kowa po­sypis­ka ka­mien­na. Ska­ły roz­kruszo­ne. Wiel­kie blo­ki skał­ne.

Dłu­gość od­cin­ka — 200 m. Stro­mość — 45°. Po­ziom trud­no­ści — 1–, 1+ kat. tr. Ru­ch jed­no­cze­śnie na skró­co­nej linie.

Uży­to:

• Ha­ków — 0 szt.
• Zak­ład­anych ele­men­tów — 0 szt.

Od­ci­nek R2–R3. Wej­ście na pierw­szy skał­ny trój­kąt po szerokim, słabo wy­raź­nym we­wnętrz­nym kącie — „ko­ry­cie''. Ska­ły roz­kruszo­ne. Dłu­gość od­cin­ka — 300 m. Stro­mość 45–50 stopni. Po­ziom trud­no­ści — 2+, 3- kat. tr. Ru­ch na­prze­mien­ny. Na po­je­dyn­czych od­cin­kach — or­ga­ni­za­cja po­ru­szania się na li­nie. Uży­to:

• ha­ków — 0 szt.,
• zak­ład­anych ele­men­tów — 18 szt.

Od­ci­nek R3–R4. Prze­by­cie klu­cza — ścia­ny dru­gie­go skał­ne­go trój­ką­ta. Wy­gład­zone ścia­ny-mo­no­lity. Mi­ni­mal­na licz­ba miejsc dla or­ga­ni­za­cji punk­tów prze­chwy­towych. Dłu­gość — 80 m. Stro­mość — 65–70°. Po­ziom trud­no­ści 3B, kat. tr. Uży­to:

• ha­ków — 6 szt.
• zak­ład­anych ele­men­tów — 8 szt.

Od­ci­nek R4–R5. Wy­jście na za­chod­nią gra­ni i przed­siez­czy­sto­wy taras. Sil­nie roz­kruszo­na gra­ni, prze­cho­dzą­ca w śred­nio­blo­kową po­sypis­kę ka­mien­ną.

• Dłu­gość — 300 m
• Stro­mość — od 35 do 15°
• Po­ziom trud­no­ści — 1+, nie­ka­te­go­rio­wy
• Ru­ch — jed­no­cze­śnie na skró­co­nej li­nie
• Uży­to: ha­ków — 0 szt., zak­ład­anych ele­men­tów — 0 szt.

Ur­zał Po­lar­ny. Gó­ry Ra­jiz. Szczyt — 1159 (Di­no­zaur Głów­ny). Trasa: „Po wscho­dnim skał­nym masy­wie” 3A (skał­na). Od­cin­ki:

• R1–R2
• R2–R3

Po­czą­tek trasy i wej­ście na pierw­szy skał­ny trój­kąt po we­wnętrz­nym kącie „Ko­ry­to''. Po­ziom trud­no­ści od­cin­ków skał­nych — od 2 do 3+ kat. tr.

Od­ci­nek R2–R3. Wej­ście na pierw­szy skał­ny trój­kąt po we­wnętrz­nym kącie „Ko­ry­to''. Cha­rak­te­ry­stycz­ne ska­ły: za­cze­py pasyw­ne­go ty­pu, mi­ni­mum miejsc dla or­ga­ni­za­cji punk­tów prze­chwy­towych. fo­to №3

Od­ci­nek R4–R5. Wej­ście na dru­gi skał­ny trój­kąt. Prze­by­cie klu­cza — sko­śnej ścia­ny skał­nej. Dłu­gość — 80 m.

• Za­cze­py pasyw­ne­go ty­pu
• Śred­nia stro­mość — 55°, na po­je­dyn­czych od­cin­kach do 70°
• Po­ziom trud­no­ści — 3+ kat. tr.

Od­ci­nek R3–R4. Gór­na część ścia­ny klu­czo­wej. Wy­jście na wierz­cho­łek dru­gie­go skał­ne­go trój­ką­ta.