11.3.16

1. Paszport wspinaczki

Rejon: Pasmo Kongur Muztag (Chiński Pamir). Dolina: Kengsuvar Numer rozdziału według tabeli klasyfikacyjnej z 2001 roku – 11.3
Nazwa szczytu: Sarykayakudzi. Nazwa trasy: Przez wschodni grzbiet
Kat. trudn. – proponowana 5A.
Charakter trasy: lodowo-śnieżna.
Różnica wysokości trasy: 828 m (według wskazań GPS). Długość trasy: główna część trasy – 907 m, cała trasa – 2102 m. Długość odcinków:
- IV kat. trudn. – 1028 m
- V kat. trudn. – 263 m
- VI kat. trudn. – 30 m. Średnie nachylenie: główna część trasy – 34°, cała trasa – 25°.
Użyto haków na trasie: skalnych – 0, lodowych – 32, w tym ITO – 0. Haki śrubowe (stacjonarne, zdejmowane) nie były stosowane.
Czas przejścia zespołu: 25 godz. (3 dni).
Kierownik: Lebiediew Andriej Aleksandrowicz (Moskwa), MSMK (turystyka), 1-sza kategoria (wspinaczka). Uczestnicy: Babicz Michaił Wasiljewicz (Sankt-Petersburg), KMS (turystyka), Bezditko Siergiej Wasiljewicz (Moskwa), MSMK (turystyka), 1-sza kategoria (wspinaczka), Bielajewa Tatiana Andriejewna (Sankt-Petersburg), KMS (turystyka), Żarow Andriej Wiktorowicz (Moskwa, Zielenograd), 1-sza kategoria (turystyka), Żdanow Iwan Nikołajewicz (Moskwa), 1-sza kategoria (turystyka), Komarow Dmitrij Aleksandrowicz (Moskwa), 1-sza kategoria (turystyka), Maksimowicz Jurij Aleksandrowicz (Moskwa), KMS (turystyka), Timoszenkow Aleksiej Siergiejewicz (Moskwa, Zielenograd), 1-sza kategoria (turystyka), 2-ga kategoria (wspinaczka), Czizik Dmitrij Władimirowicz (Moskwa), KMS (turystyka), 2-ga kategoria (wspinaczka).
Trener: Chochłow Jurij Władimirowicz (Moskwa), MS (wspinaczka).
Wyruszyli na trasę: 8:30 9 sierpnia 2007 r. Doszli na wierzchołek: 12:00 11 sierpnia 2007 r. Zeszli na lodowiec Ortoterek: 17:30 11 sierpnia 2007 r.

Wspinaczka odbyła się bez wstępnego opracowania trasy w stylu "alpejskim" i została zrealizowana jako trawers wierzchołka w ramach turystycznego marszu górskiego 6B kat. trudn., zgłoszonego na mistrzostwa Rosji w turystyce. Książeczka marszrutowa nr RG-610-06/07, zatwierdzona 4 lipca 2007 r. przez MKK TSSR, patrz również krótki raport z marszu [1].

2. Zdjęcie wierzchołka

2.1. Widok z południowego wschodu z przełęczy Osypnoj (4606) w odnodze, rozdzielającej lodowce Centralny i Południowy Chat. Zdjęcie wykonano 4 sierpnia 2007 r. Po prawej – grzbiet wschodni.

2.2. Widok z południowego wschodu z płaskowyżu lodowca Kengsuvar. Zdjęcie wykonano 8 sierpnia 2007 r. Po prawej – grzbiet wschodni.

2.3. Widok z północy z wschodniego grzbietu szczytu Kyzyłsel (6525). Zdjęcie wykonano w sierpniu 2000 r. Trasy:

Czerwona – droga wzdłuż grzbietu wschodniego;
Niebieska – trasa pierwszego wejścia północnym grzbietem brytyjskiej ekspedycji w 1980 r. (kier. K. Bonington).

2.4. Widok z północnego zachodu z przełęczy Granatowy (5215) w odnodze, rozdzielającej lodowce Ortoterek i Olavulk. Zdjęcie wykonano 12 sierpnia 2007 r. Trasy:

Niebieska – trasa K. Boningtona północnym grzbietem (1980);
Zielona – droga zejścia naszego zespołu (2007).

3. Zdjęcie profilu trasy

Widok z północy z wschodniego grzbietu szczytu Kyzyłsel (6525). Zdjęcie wykonano w sierpniu 2000 r.

4. Narysowany profil trasy

Duże niebieskie cyfry wzdłuż wykresu – numery obozów. Małe czarne cyfry wzdłuż wykresu – numery odcinków trasy (umieszczone na końcach odpowiednich odcinków).

5. Fotopanorama rejonu

5.1. Widok z przełęczy Osypnoj (4606) na północny wschód: 6220 – Sarıkınıdakı, 5780 – Hemer, 7719 – Kontur.

5.2. Widok z wschodniego grzbietu szczytu Kyzyłsel (6525) na szczyty:

6220 – Sarıkınıdakı
5780 – Hemer
5834 – Otacuruk
7546 – Muzgar-Ata

6. Opis wierzchołka Sarykayakudzi

Wierzchołek Sarykayakudzi (6220) jest położony w paśmie Kongur Muztag (Kaszgarskie góry, Chiński Pamir) i zamyka łańcuch trzech "sześciotysięczników" na południe od Kongura, a mianowicie: Koksel (6715), Kyzyłsel (6525) i Sarykayakudzi (6220).

Pierwsze wejście na Sarykayakudzi odbyła brytyjska ekspedycja pod kierownictwem K. Boningtona w trakcie ich pierwszej wyprawy w Kaszgarskie góry w 1980 r. Wspinacze weszli na wierzchołek północnym grzbietem. Wyjście na grzbiet odbyło się od zachodu, z lodowca Ortoterek.

Tą samą drogą można podejść również do zachodniego grzbietu wierzchołka. Od jeziora Karakul do języka lodowca Ortoterek można przebyć z karawanem (1 dzień drogi wzdłuż doliny rzeki Szivachoda).

Zachodni, południowy, południowo-wschodni i wschodni grzbiet wierzchołka są dostępne z lodowca Kengsuvar. Do tego lodowca można również podejść z karawanem od jeziora Karakul (1 dzień drogi wzdłuż doliny rzeki Kengsziberusu). Wyjątek stanowi jedynie północno-wschodnia ściana wierzchołka, która wznosi się nad lodowcem Sogato i jest dostępna tylko z północnego wschodu z doliny Czimgen.

Nasz zespół wyszedł na płaskowyż lodowca Kengsuvar przez niezbyt trudną przełęcz Ejlera (5215 m) z doliny Chat, zgodnie z zaplanowanym wariantem zastępczym w trasie turystycznej.

Pogoda w rejonie pasma Kongurtag jest determinowana nie tylko cyklonami atlantyckimi. W odróżnieniu od Badachszanskiego Pamiru, który jest od południa osłonięty wysokimi grzbietami Hindukuszu, tutaj docierają monsuny z Oceanu Indyjskiego (od południa wzdłuż doliny Indusu i przełęczy Chudoraabad) i z Oceanu Spokojnego (z południowo-wschodnich Chin). Dlatego pogoda tutaj jest mniej stabilna i zbliża się do pogody w rejonie szczytu Pobiedy. Długotrwałych antycyklonów tutaj praktycznie nie ma. Średnio pogoda zmienia się co 3–4 dni. W rezultacie w rejonie jest mało otwartego lodu, głęboka pokrywa śnieżna, zagrożenie lawinowe. Pokrywa śnieżna jest szczególnie ciężka do przebycia na wysokościach 5200–6000 m. Wyżej śnieg jest zagęszczany przez silne wiatry i częściowo z niego znoszony.

7. Mapa rejonu trasy

8. Harmonogram kalendarzowy wspinaczki

Tabela 1. Przejścia dzienne
Data	Czas przejścia [godziny]	Przyrost wysokości [m]	Różnica wysokości [m]	Nazwa przejścia
09.08	7	702	5127–5829	ABC – L1 (odcinki R1–R4)
10.08	11	319	5829–6148	L1–L2 (odcinki R5–R7)
11.08	3 + 4 (na zejście)	78	6148–6220–5323	L2 – wierzchołek, zejście (odcinki R8–R11 + zejście)

Wysokość

9. Schemat trasy

Odcinek R10. Kopanie transzei. Zawieszanie poręczówek. Odcinek R11. Zaspy śnieżne na skalisto-żwirowym grzbiecie z nawisuami, 480 m, 2 stopni, 4. Odcinek R10. Stromy żleb z sypkim śniegiem 30 m, 50 stopni, 6. Odcinek R9. W связках, miejscami ze zmienną ubezpieczką. Odcinek R9. Trawers śnieżno-lodowego stoku po krawędzi bergschrundу. 80 m, 2 stopni, 4. Odcinek R8. Poręczówki na lodowych śrubach, w górnej części na czekanie lodowych. Odcinek R8. Śnieżno-lodowy stok. 53 m, 40 stopni, 5. Odcinek R7. W связках jednocześnie. Odcinek R7. Śnieżny grzbiet. 278 m, 38 stopni, 4. Odcinek R6. Poręczówki na lodowych śrubach. Odcinek R6. Lodowy wznos grzbietu. 50 m, 45 stopni, 4. Odcinek R5. Poręczówki na lodowych śrubach lub na bazach z lodowych kilofów (w głębokim śniegu). Odcinek R5. "Nóż" – ostry śnieżno-lodowy grzbiet z nawisuami. 210 m, 33 stopni, 5. Ostrożnie! Niebezpieczne nawisy. Odcinek R4. W связках jednocześnie. Odcinek R4. Szeroki łagodny grzbiet. 66 m, 10 stopni, 2. Odcinek R3. Poręczówki na lodowych śrubach. Odcinek R3. Lodowy wznos grzbietu. 140 m, 45 stopni, 4. Odcinek R2. W связках одновременно. Odcinek R2. Szeroki śnieżny grzbiet. 400 m, 24 stopni, 2. Ostrożnie! Od północy zwisa nawisa. Odcinek R1. W связках одновременно. Odcinek R1. Śnieżny stok 315 m, 31 stopni, 3.

10. Rozbicie trasy na odcinki

Tabela 2. Odcinki trasy
N	Charakter odcinka	Wysokość początku [m]	Wysokość końca [m]	Techniczna trudność	Trudność z uwzględnieniem wysokości	Długość [m]	Średnie nachylenie [stopni]
1	Śnieżny stok	5392	5554	2	3	315	31
2	Szeroki śnieżny grzbiet	5554	5719	1	2	400	24
3	Lodowy wznos grzbietu	5719	5818	3	4	140	45
4	Szeroki łagodny grzbiet	5818	5829	1	2	66	10
5	"Nóż" – ostry śnieżno-lodowy grzbiet z nawisuami	5829	5943	4	5	210	33
6	Lodowy wznos grzbietu	5943	5978	3	4	50	45
7	Śnieżny grzbiet	5978	6148	2	4	278	38
8	Śnieżno-lodowy stok	6148	6182	3	5	53	40
9	Trawers śnieżno-lodowego stoku po krawędzi bergschrunda	6182	6185	2	4	80	2
10	Stromy żleb z głębokim sypkim śniegiem	6185	6206	3–4	5–6	30	50
11	Zaspy śnieżne na skalisto-żwirowym grzbiecie z nawisuami	6206	6220	2	4	480	2

Średnie nachylenie trasy – 25°. Średnie nachylenie głównej części trasy (odcinki R3–R10) wynosi 34°. Długość trasy – 2102 m. Długość głównej części trasy (odcinki R3–R10) – 907 m. Całkowita długość odcinków 4 kat. trudn. — 1028 m. Całkowita długość odcinków 5 kat. trudn. — 263 m. Długość odcinka 6 kat. trudn. — 30 m.