Paszport wspinaczki

Rejon: Chiny - Kun-Lun, grzbiet Kunggur-Muztag. Numer rozdziału według tabeli klasyfikacyjnej 11.3.
Nazwa wierzchołka: Muztag-Ata. Nazwa trasy: po Północno-Zachodnim grzbiecie
Klasyfikacja trasy przez FASIL KR: 5A kategoria trudności, pierwsze wejście
Charakter trasy: śnieżno-lodowa
Różnica wysokości trasy: 3450 m. Długość trasy: 14000 m. Długość odcinka V kategory sl. ___________ m, VI kategory sl. ___________ m. Średnie nachylenie 30°
Pozostawione haki na trasie: ogółem ___________ w tym szlamбур ___________. Użycie haków na trasie: Szlamburowych stacjonarnych ___________ w tym ITO ___________ Szlamburowych zdejmowanych ___________ w tym ITO ___________
Godzin marszu zespołu: 40 h, dni: 5
Uczestnicy wspinaczki: Nikiszyn S.W., Nikishi
Wyjście na trasę 28 lipca 2004 r., wierzchołek 1 sierpnia 2004 r., powrót do bazy 2 sierpnia 2004 r.
Trasa po Północno-Zachodnim grzbiecie.
Trasa ZSRR 1956 r. Schemat trasy.

Odcinek	Długość (metry)	Nachylenie (stopnie)	Kategoria trudności
R0	2500	10–20	1
R1	1800	20–30	1
R2	1100	30	2
R3	150	40	2+
R4	800	30–55	2–3
R5	500	10	1
R6	500	35	2
R7	500	10	1
R8	200	40	2
R9	100	15	2
R10	350	30	2
R11	1000	20–30	2
R12	1500	10–20	2
R13	1200	20	2
R14	1800	10–20	2

Opis trasy

R0: Wspinaczka po morenowych wzgórzach.
R1: Szeroki skalisty grzbiet.
R2: Śnieżno-lodowy stok. Na wysokości 5450 m został rozbity pierwszy obóz.
R3: Śnieżno-lodowy stok.
R4: Lodospad — 5 śnieżno-lodowych ścian o wysokości około 10 metrów każda, pomiędzy nimi szerokie szczeliny, przechodzone po śnieżnych mostach. Dalej przez wąski lodowy „nóż” wychodzimy na stromy 45–50° żleb, po żlebie w lewo przez poprzeczną półkę. Przez potężne lodowe rozdarcie, przez niebezpieczny śnieżny most, wyjście na płaskowyż.
R5: Szeroki płaskowyż, 5900 m.
R6: Śnieżno-lodowy stok.
R7: Szeroki płaskowyż 6200 m. Tu rozbiliśmy drugi obóz.
R8–R11: Śnieżno-lodowe stoki. Przejścia pomiędzy szczelinami. 3 obóz na wysokości 6800 m.
R12–R14: Śnieżno-lodowe stoki, wzgórza do wierzchołka, poruszamy się na lewo od dużych rozdarć. Na wierzchołku skaliste wyjście.

Zjazd ścieżką podejścia.

28.07.04: Wyszliśmy z bazy (4100 m), dotarli do pierwszego obozu.
29.07.04: Dotarli do drugiego obozu.
30.07.04: Przeniesiono obóz z 6200 m na 6800 m, rozbity 3 obóz. Pogoda — śnieg, wiatr.
31.07.04: Silny sztorm, siedzieliśmy w trzecim obozie.
1 sierpnia 2004 r.: o 9:00 wyszliśmy z obozu, o 15:30 osiągnęliśmy wierzchołek. Szturmowe wyjście odbywało się w warunkach sztormowej pogody i słabej widoczności (silny wiatr, śnieg). Do orientacji używany był nawigator satelitarny. O 20:00 zeszliśmy na 6200 m.
2 sierpnia 2004 r.: Zeszliśmy do bazy.