Raport o wspinaczce na szczyt Index (2595 m) trasą Bruna—Perru przez Grzbiet Wschodni kat. III według klasyfikacji oddziału szkoleniowego AK „Politechnik” 29 lipca 2018 r.

Kierownik: W. A. Mołodożon Trener: W. A. Mołodożon

Petersburg 2018

1. Paszport wspinaczki

№№1. Informacje ogólne
1.1Nazwisko i imię, stopień sportowy kierownikaMołodożon W. A. — MC
1.2Nazwisko i imię, stopień sportowy uczestnikówFinejewa A. A. — 3. sp. r., Sadowsky S. W. — 3. sp. r., Duplak A. K. — 3. sp. r., Łymaniuk A. Yu. — 3. sp. r., Bachariew N. N. — 3. sp. r.
1.3Nazwisko i imię treneraMołodożon W. A.
1.4OrganizacjaAK „Politechnik”
2. Charakterystyka obiektu wspinaczki
2.1RejonFrancja, Górna Sabaudia, dolina Chamonix, Aiguilles Rouges
2.2DolinaÉguiu du Rouge
2.3Numer rozdziału według klasyfikacji z 2013 roku10.3
2.4Nazwa i wysokość szczytuIndex (L’Index). Wysokość 2595 m.
2.5Współrzędne geograficzne szczytu (szerokość/długość), współrzędne GPS45.96839°N / 6.86654°E
3. Charakterystyka trasy
3.1Nazwa trasyTrasa Bruna—Perru przez Grzbiet Wschodni
3.2Proponowana kategoria trudności
3.3Stopień rozpoznania trasyDobrze, wszystkie stacje są wyposażone, występuje rzadkie ubezpieczenie bezpośrednio na trasie
3.4Charakter ukształtowania trasySkalny
3.5Przewyższenie trasy (wskazania wysokościomierza lub GPS)Wysokość miejsca biwakowego — 1035 m; wysokość u podstawy skalnego wzniesienia — 2380 m; wysokość szczytu — 2595 m; Przewyższenie od biwaku do wierzchołka — 1560 m; Przewyższenie od podstawy skalnego wzniesienia do wierzchołka — 215 m.
3.6Długość trasy (podana w m)Odległość od biwaku do podstawy skalnego wzniesienia (długość podejścia) — od 5 km, możliwe jest użycie kolei linowej; Odległość od podstawy skalnego wzniesienia — 250 m; Zejście ze szczytu do podstawy skalnego wzniesienia — 300 m; Łączna długość skalnej części trasy — 215 m; Łączna długość trasy z uwzględnieniem podejścia i powrotu do biwaku — 5250 m
3.7Elementy techniczne trasy (wskazano łączną długość odcinków o różnej kategorii trudności z uwzględnieniem charakteru ukształtowania (lodowo-śnieżny, skalny))3. kat. trud., skały 55 m; 4. kat. trud., skały 120 m; 4+/5- kat. trud., skały 30 m;
3.8Zejście ze szczytudółfer ze szczytu na NE w stronę przełęczy Index 45 m, następnie zejście z pomocą prostego wspinania na przełęcz 50 m, zejście do kolei linowej po usypiskowym stoku
3.9Dodatkowe charakterystyki trasy-
4. Charakterystyka działań zespołu
4.1Czas przemieszczania się (godzin marszu zespołu, podany w godzinach i dniach)10 ч
4.2BiwakiPlatforma
4.3Wymarsz z biwaków07:30, 29 lipca 2018 r.
4.4Wyjście na trasę10:00, 29 lipca 2018 r.
4.5Wyjście na pośrednią półkę11:30, 29 lipca 2018 r.
4.6Wyjście na północny wierzchołek14:00, 29 lipca 2018 r.
4.7Zejście z trasy16:00, 29 lipca 2018 r.
4.8Powrót do biwaków17:30, 29 lipca 2018 r.
5. Osoba odpowiedzialna za raport
5.1Bachariew Nikołaj Nikołajewiczmrkoliaska@gmail.com

2. Opis wspinaczki

1. Charakterystyka obiektu wspinaczki

1.1 Zdjęcie ogólne szczytu

img-0.jpeg

Data zdjęcia — 29 lipca 2018 r. Miejsce — kolej linowa Index, Francja, Chamonix, widok na przełęcz Index i wschodni stok szczytu Index.

Trasy:

  1. Trasa Bruna—Perru przez grzbiet wschodni 3А kat. trudn.
  2. Trasa po Grzbiecie Południowo-Wschodnim 2А kat. trudn. img-1.jpeg

1.2 Zdjęcie profilu trasy

Data zdjęcia — 29 lipca 2018 r. Miejsce — kolej linowa Index, Francja, Chamonix, widok na przełęcz Index i wschodni stok szczytu Index.

1.3 Fotopanorama rejonu

img-2.jpeg

Data zdjęcia — styczeń 2015 r. Autor: Fabio Tosato. Miejsce — kolej linowa Index, Francja, Chamonix, widok na przełęcz Index i wschodni stok szczytu Index.

1.4 Mapa rejonu

img-3.jpeg

Rejon, w którym znajduje się szczyt, położony jest w dolinie Chamonix (Górna Sabaudia, Francja) w okolicy zwanej Aiguilles Rouges na północ od miasta Chamonix. Trasa i podejście do trasy odbywają się w ciągu jednego dnia.

Od miejsca biwakowego należy dostać się do kolei linowej Flegere, której drugi etap prowadzi do szczytu Index. Do podjazdu konieczne jest:

  • Poruszać się wzdłuż kolei linowej lub po trasie narciarskiej przebiegającej obok.
  • Od górnej stacji kolei linowej poruszać się w lewo ścieżką przez 5 min.

Odległość do początku trasy — około 5 km. Czas przemarszu wynosi 3 godziny.

Możliwe jest także skorzystanie z kolei linowej (rozpoczyna pracę o 08:00, bilety lepiej kupić wcześniej). W tym przypadku czas podjazdu wyniesie 20 min.

2. Charakterystyka trasy

img-4.jpeg

Nr odcinkaCharakter ukształtowaniaKategoria trudnościDługość
R0–R1Skały45 m
R1–R2Skały35 m
R2–R3Skały-45 m
R3–R4Skały30 m
R4–R5Skały30 m
R5–R6Skały20 m
R6–R7Skały25 m
R7–R8Skały20 m
Zejście z trasySkały250 m

3. Charakterystyka działań zespołu

Nr odcinkaOpisNr zdjęcia
R0–R1Kat. trud. wspinania 5Б. Konieczne jest pokonanie płyty 45 m, której kluczowym odcinkiem jest stroma część znajdująca się mniej więcej w połowie.1,2
R1–R2Ruch wzdłuż krawędzi 35 m do wybitej stacji pod półką, kat. trud. 4С.
R2–R3Wyjście na szeroką półkę, 45 m. Możliwe jest równoczesne poruszanie się. Po półce — w prawo, do początku trzeciej liny. Z tej półki może być przeprowadzone awaryjne wycofanie z trasy przez proste skalne zejście.3
R3–R4Ruch po płycie w górę, nieco w prawo, a następnie z powrotem w lewo. Pierwszy hak znajduje się na wysokości około 15 m, zaleca się organizację dodatkowego ubezpieczenia. 30 m, kat. trud. 5Б.
R4–R5Kontynuacja ruchu po płycie wzdłuż pęknięcia. Ten odcinek jest kluczowy: kat. trud. 5С, 30 m.
R5–R6Ruch w górę po płytach 20 m, kat. trud. 5Б. Stacja jest dobrze widoczna. Jeśli na trasie jest dużo osób, a kwalifikacje uczestników pozwalają na poruszanie się po bardziej skomplikowanym terenie, to poruszając się nie bezpośrednio w górę, lecz w górę i w lewo, pokonując odcinek 5. kat. trud., kat. trud. 6А, 20 m, można dostać się na trawiastą półkę, z której dość łatwo (3. kat. trud. zamiast 4. kat. trud. odcinka R6–R7) dostać się do punktu R7.
R6–R7Ruch w górę po stromym murze, rozdzielonym pęknięciem. Ignoruj podjazd prowadzący w prawo. 25 m, kat. trud. 5Б. Z punktu R6 można skierować się w prawo: początkowo taka opcja wydaje się łatwiejsza (4. kat. trud., kat. trud. 5), jednak wówczas, aby dostać się na szczyt, trzeba będzie pokonać odcinek (5. kat. trud., kat. trud. 6) długości około 20 m.
R7–R8Wspinanie kat. trud. 3С aż do wyjścia na grzbiet 15 m. Następnie trawers do szczytu 5 m. Szczyt stanowi wąski grzbiet. Na tym odcinku wygodnie jest używać pętli do asekuracji na dużych występach.4
Zejście z trasyTrawers wzdłuż grzbietu 10 m w prawo, zejście 5 m na półkę i trawers 10 m do punktów zjazdowych. Możliwe są dwie opcje zjazdu. Optymalna — w stronę przełęczy Col de L’Index na grzbiet — 45 m. Główna trudność — za pomocą jednej liny dostać się do punktu, z którego można kontynuować ruch prostym wspinaniem (patrz zdjęcie 5, na którym pokazano najbardziej udany punkt zjazdu). Następnie, wspinając się po prostych skałach, zejść na przełęcz i kontynuować przemieszczanie się po usypiskowym stoku w kierunku kolei linowej. W przypadku, gdy ten zjazd jest zajęty, możliwy jest zjazd na północny zachód. Zejście odbywa się na dwóch linach — 25 m, pośrednia stacja jest wybita. Następnie trzeba wspiąć się na przełęcz Col de L’Index i kontynuować przemieszczanie się po usypiskowym stoku w kierunku kolei linowej.4–6

Wraz z trasą po grzbiecie południowo-wschodnim jest to jedna z najpopularniejszych tras na szczyt Index. Wszystkie stacje, w tym również do zjazdu, są wybite.

Również na trasie znajdują się haki co 10–15 metrów, jednak zaleca się zabranie zestawu elementów klinujących średniej wielkości do organizacji dodatkowych punktów asekuracyjnych.

Haki pozwalają dość łatwo orientować się na trasie.

W związku z popularnością trasy zaleca się start przed 08:00, ponieważ większość ludzi podjeżdża kolejką linową. W przypadku podjechania kolejką linową zaleca się wcześniejsze zakupienie biletów, aby zdążyć na pierwszym wagoniku.

Droga do trasy jest wyraźnie widoczna. Trasa nie jest kamienio-chroniczna.

Proponowana ocena trasy — 3А.

img-5.jpeg

Zdjęcie 1. Podejście do trasy. Zaznaczono początek trasy (R0). img-6.jpeg

Zdjęcie 2. Widok z punktu startu trasy. Odcinek R0–R1. img-7.jpeg

Zdjęcie 3. Widok z R3 na kolej linową. img-8.jpeg

Zdjęcie 4. Widok z półki przy jednej ze stacji w okolicy punktu R8. img-9.jpeg

Zdjęcie 5. Dółfer w stronę przełęczy Col de L’Index. img-10.jpeg

Zdjęcie 6. Zapasowy wariant dółfera (na północny zachód). Ludzie znajdują się na pośredniej i górnej stacji.

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz