Sprawozdanie
Z wspinaczki na szczyt Aiguille du Midi według drogi Eperon des Cosmiques 3B kat. złoż. grupą szkoleniową a/k Polytechnik pod kierownictwem Mołodożona W. A. 1 sierpnia 2018 r.
I. Paszport wspinaczki
| № poz. | 1. Informacje ogólne | |
|---|---|---|
| 1.1 | Imię, nazwisko, stopień sportowy kierownika | Mołodożon W. A., MS |
| 1.2 | Imiona, nazwiska, stopnie sportowe uczestników | Fineeva A. A. 3. sp. roz., Sadowski S. W. 3. sp. roz., Duplak A. K. 3. sp. roz., Lymanuk A. Ю. 3. sp. roz., Bahariew N. N. 3. sp. roz. |
| 1.3 | Imię, nazwisko trenera | Mołodożon W. A. |
| 1.4 | Organizacja | a/k Polytechnik СПб |
| 2. Charakterystyka obiektu wspinaczki | ||
| 2.1 | Rejon | Francja, Górna Sabaudia, dolina Chamonix |
| 2.2 | Lodowiec | Glacier du Geant |
| 2.3 | Numer rozdziału wg klasyfikacyjnej tabeli z 2013 roku | 10.3 |
| 2.4 | Nazwa i wysokość szczytu | Aiguille du Midi, 3842 m |
| 2.5 | Współrzędne geograficzne szczytu (szerokość/długość), współrzędne GPS | geo: 45.878611, 6.887222, GPS: 45°52′44″ N 06°53′15″ E |
| 3. Charakterystyka drogi | ||
| 3.1 | Nazwa drogi | Eperon des Cosmiques |
| 3.2 | Proponowana kategoria złożoności | 3Б |
| :--: | :--: | :--: |
| 3.4 | Charakter reliefu drogi | Skalny |
| 3.5 | Różnica wysokości drogi | Wysokość położenia noclegów — 3532 m; Wysokość u początku drogi — 3600 m; Wysokość szczytu – 3842 m; Różnica wysokości od noclegów do szczytu — 310 m; Różnica wysokości od podstawy skalnego wzniesienia do szczytu – 242 m. |
| 3.6 | Długość drogi | Odległość od noclegów do podstawy skalnego wzniesienia (długość podejścia) — 850 m; Odległość od początku drogi do szczytu — 915 m; Zejście ze szczytu — 1500 m; Całkowita długość drogi — 2415 m; Odległość od zejścia z drogi do noclegów — 850 m; Całkowita długość drogi wraz z uwzględnieniem podejścia i powrotu do noclegów — 3765 m |
| 3.7 | Techniczne elementy drogi | I kat. zł. skały — 130 m, II kat. zł. skały — 360 m, III kat. zł. skały — 40 m, IV kat. zł. skały — 90 m, V kat. zł. skały — 70 m |
| 3.8 | Zejście ze szczytu | Wzdłuż wschodniego grzbietu Aiguille du Midi do Vallée Blanche do przełęczy du Midi |
| :-- | :-- | :-- |
| 3.9 | Dodatkowe charakterystyki drogi | - |
| 4. Charakterystyka działań zespołu | ||
| 4.1 | Czas przemieszczania się | 0 d. 8 godz. 30 min |
| 4.2 | Noclegi | Plac |
| 4.3 | Wyjście na drogę | 6:30 1 sierpnia 2018 r. |
| 4.4 | Wyjście na szczyt | 15:00 1 sierpnia 2018 r. |
| 4.5 | Powrót do bazy | 16:00 1 sierpnia 2018 r. |
| 5. Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie | ||
| 5.1 | Imię, nazwisko, e-mail | Duplak A. K., dupliaka@gmail.com |
II. Opis wspinaczki
1. Charakterystyka obiektu wspinaczki

1.1. Zdjęcie ogólne szczytu Zdjęcie 1. Data fotografowania — 10 września 2010 r. Autor — Lakassin R. Miejsce fotografowania — lodowiec du Giant (Glacier du Giante), Francja, widok na południowy stok Aiguille du Midi.
Drogi:
- Droga wzdłuż grzbietu Cosmique (Arete des Cosmiques) — 3A kat. złoż.;
- Droga kontrforsem Cosmique (Eperon des Cosmiques) — 3Б kat. złoż.

1.2. Profil drogi
Zdjęcie 2. Data fotografowania 2 sierpnia 2018 r. Miejsce fotografowania — zachodni stok Mont Blanc du Tacul (MontBlanc Du Tacul), Francja, widok na południowo-zachodni grzbiet Aiguille du Midi

1.3 Fotopanorama rejonu
Zdjęcie 3. Data fotografowania 2 sierpnia 2018 r. Miejsce fotografowania — północny stok Mont Blanc du Tacul (Mont Blanc du Tacul). Widok na południowo-zachodni grzbiet Aiguille du Midi

Zdjęcie 4. Mapa rejonu
2. Charakterystyka drogi
2.1 Techniczne zdjęcie drogi

Zdjęcie 5. Data fotografowania 1 sierpnia 2018 r. Miejsce fotografowania — Vallée Blanche. Widok na południowy odnog Aiguille du Midi

Zdjęcie 6. Data fotografowania 1 sierpnia 2015 r. Źródło: https://www.vacancesvuesdublog.fr/actualite-evenement/cet-hiver-faites-un-pas-dans-le-vide-laiguille-du-midi/ ↗ Miejsce fotografowania — Vallée Blanche. Widok na grzbiet Aiguille du Midi z południa. Rejon, w którym położony jest szczyt, znajduje się we Francji, w Vallée Blanche. Jest to śnieżne pole, które jest częścią lodowca Mer de Glace (Mer De Glass), leżącego na południe od miasta Chamonix.
Do miejsca noclegów można dostać się ścieżką lub korzystając z kolejki linowej. Ścieżką droga zajmuje 2 dni z ogólnym podejściem 2807 m. Od stacji kolejki linowej do obozu 40 min (2 km) marszu z obniżeniem wysokości o 310 m. Od stacji Plan du Midi (Plan du Midi) iść wzdłuż wschodniego grzbietu przez zamknięte lodowce do śnieżnego pola na Vallée Blanche. Wzdłuż pola trzeba iść wzdłuż Aiguille du Midi na południowy zachód do skalnego wyjścia, na którym znajduje się schronisko „Cosmique”. W odległości 50 m od podstawy wyjścia znajdują się noclegi.
Aby podejść do początku drogi, trzeba poruszać się od bazy ścieżką przez zamknięte lodowce na północny wschód wzdłuż południowego stoku Aiguille du Midi do pierwszego żlebu. Wyjść na niewielkie półki pod drogą w samym zwężeniu żlebu. Dalej poruszanie się odbywa się swobodnym wspinaniem do żandarma, następnie wzdłuż prostych skał wzdłuż grzbietu.
Zejście z drogi odbywa się wzdłuż południowo-wschodniego śnieżnego grzbietu w stronę przełęczy du Midi i zajmuje około 1 godz.
| № участка | Charakter reliefu | Kat. złoż. | Długość | Rodzaj, ilość haków |
|---|---|---|---|---|
| R0–R1 | skalny | 2 | 30 | 8 elementów zabezpieczających |
| R1–R2 | skalny | 3 | 30 | 6 elementów zabezpieczających |
| R2–R3 | skalny | 5 | 30 | 10 elementów zabezpieczających |
| R3–R4 | skalny | 5 | 40 | 12 elementów zabezpieczających |
| R4–R5 | skalny | 4 | 50 | 14 elementów zabezpieczających |
| R5–R6 | skalny | 4 | 40 | 8 elementów zabezpieczających |
| R6–R7 | skalny | 2 | 80 | 8 elementów zabezpieczających |
| R7–R8 | skalny | dülfer | 20 | - |
| R8–R9 | skalny | 2 | 50 | 5 elementów zabezpieczających |
| R9–R10 | skalny | dülfer | 25 | - |
| R10–R11 | skalny | 2 | 100 | 3 elementów zabezpieczających |
| R11–R12 | skalny | 3 | 60 | 8 elementów zabezpieczających |
| R12–R13 | skalny | 2 | 50 | 6 elementów zabezpieczających |
3. Charakterystyka działań zespołu
3.1 Krótki opis przejścia drogi
| Numer odcinka | Opis | Numer zdjęcia |
|---|---|---|
| R0–R1 | Odcinek zagrożony spadającymi kamieniami, ruch na przemian, asekuracja za pomocą elementów zabezpieczających. Zalecane jest wykonanie stanowiska po wyjściu na szeroką półkę, ponieważ załamanie powoduje nadmierne tarcie liny. | 7 |
| R1–R2 | Ruch jednoczesny z organizacją asekuracji na naturalnym reliefie. | 8 |
| R2–R3 | Asekuracja przez stanowisko. Ruch na przemian z odcinkiem IT0 lub IV+ wspinaczki. Dobrze nadają się małe i średnie kameloty | 9 |
| R3–R4 | Odcinek wspinaczki w szczelinie, ruch na przemian z organizacją asekuracji przez stanowisko. Możliwa jest wariant pralazania na prawo — tam wspinaczka jest prostsza. | 10 |
| R4–R5 | Nieskomplikowana wspinaczka wzdłuż pęknięcia. Ruch na przemian z asekuracją elementami zabezpieczającymi | 10 |
| R5–R6 | Wyjście na grzbiet. Ruch jednoczesny ze środka liny. Asekuracja elementami zabezpieczającymi i reliefem. | 11 |
| R6–R7 | Przejście z kontrforsów na grzbiet przez sypiącą się próg. Zagrożenie spadającymi kamieniami. Asekuracja przez relief. Ruch — jednocześnie. | 11 |
| :--: | :--: | :--: |
| R7–R8 | Dülfer 20 m na haku sztyftowym. Występuje wiele pętli do zjazdu. Zjazd do żlebu. | - |
| R8–R9 | Niewielki odcinek prostej wspinaczki między dülferami. Jednocześnie. | - |
| R9–R10 | Dülfer 25 m. Haki sztyftowe i pętle dülferowe w dostatecznej ilości. | - |
| R10–R11 | Obejście żandarma od dołu, ruch prosty i na przemian. Niewielka ilość śniegu na grzbiecie. Asekuracja za relief | 12 |
| R11–R12 | Wspinaczka w szczelinie. Ruch na przemian. Wiele miejsc dla asekuracji na średnich kamelotach | 12 |
| R12–R13 | Finałowe wyjście. Prosta wspinaczka. Ruch jednocześnie. Asekurując się za duże, zniszczone skały. | 13 |
| Zejście | Zejście z drogi wzdłuż ścieżki podejścia od stacji kolejki linowej do bazy. Jednocześnie. |

Zdjęcie 7. R0–R1. Odcinek zagrożony spadającymi kamieniami na początku drogi.

Zdjęcie 8. R1–R2. Długa i szeroka pozioma półka z odstającymi płytami.

Zdjęcie 9. R2–R3. Kluczowe przewieszenie na drodze. Wymaga jednego siłowego ruchu z dołu przewieszenia do wygodnego chwytu lub z użyciem średniego kamelota jako sztucznego punktu podparcia.

Zdjęcie 10. R3–R5. Widok ze stanowiska R3 od dołu na wierzchołek odłamu.

Zdjęcie 11. R5–R7. Widok na wierzchołek odłamu (na południe) z miejsca pokonania pierwszego dülfera.

Zdjęcie 12. R10–R12. Widok na grzbiet Midi (na północ).

Zdjęcie 13. R12–R13. Zdjęcie przedwierzchołkowego grzbietu z tarasu widokowego na szczycie.
3.2. Zdjęcie zespołu na szczycie przy kontrolnym turo

Zdjęcie 14. Uczestnicy na tarasie widokowym na szczycie Aiguille du Midi
3.3. Ocena bezpieczeństwa drogi
Droga jest jedną z najbardziej popularnych i pięknych do zdobycia. Niemniej jednak jest bardzo zagrożona spadającymi kamieniami w pierwszej trzeciej części. Praktycznie na całej długości drogi jest dostęp do telefonii komórkowej. Proponowana ocena drogi — 3Б.
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz